Enginn á að vera einn í Reykjavík Ellen Calmon skrifar 3. mars 2026 22:00 Einmanaleiki er ein stærsta lýðheilsuáskorun samtímans. Hann snertir fólk á öllum aldri, börn, ungmenni, fullorðna og eldra fólk. Í ört vaxandi borg þar sem byggð þéttist og samfélagsform breytast verðum við að spyrja: hvernig tryggjum við að engin manneskja upplifi sig eina? Í borgarstjórn í dag þann 3. mars var samhljóða samþykkt tillaga borgarfulltrúa Samfylkingarinnar, Pírata, Sósíalistaflokks Íslands, Flokks fólksins og Vinstri grænna um aðgerðir gegn einmanaleika og um eflingu frístundaþjónustu og að hafin verði heildstæð endurskoðun á stefnu Reykjavíkurborgar um frístundaþjónustu. Núverandi stefna er frá 2017. Síðan þá hefur samfélagið tekið miklum breytingum og þörfin fyrir markvissar aðgerðir er augljós. Frístundaþjónusta gegn félagslegri einangrun Frístundaþjónusta er ein af grunnstoðum lýðheilsu og öflug forvörn gegn félagslegri einangrun. Samfélagshús, sundlaugar, bókasöfn og félagsmiðstöðvar eru ekki bara þjónustustofnanir heldur eru þau einnig hjarta hvers hverfis. Þar tekur fólk þátt, tengsl myndast og þar með styrkist samfélagið. Ég trúi því að ein áhrifaríkasta leiðin til að draga úr einmanaleika er að blanda kynslóðum markvisst saman. Við sjáum nú þegar jákvæð dæmi í samfélagshúsum borgarinnar þar sem opin leikskólastarfsemi er sums staðar starfrækt en hún skapar vettvang þar sem eldri borgarar njóta samveru við ungviði. Þar fá börnin hlýju og athygli og eldra fólkið finnur til sín í að sinna ungviði, kjá og spjalla og tekur virkan þátt. Styrkjum kynslóðatengsl Mikilvægt er að styrkja tengsl milli kynslóða þannig eflist samkennd og andleg heilsa þeirra sem eiga í hlut styrkist. Börn sem alast upp í fjölbreyttu tengslaneti eru líklegri til öðlast öryggi og félagsfærni. Eldra fólk sem hefur tækifæri til fjölbreytilegrar þátttöku í samfélaginu býr við betri lífsgæði. Þetta gerist ekki af sjálfu sér, heldur krefst meðvitaðrar stefnumótunar og hönnunar rýma sem hvetja til samveru. Ég vil leggja áherslu á að byggð verði upp fleiri fjölskylduvæn svæði þar sem algild hönnun er höfð sem gæðaviðmið fyrir öll svæði. Leikvellir og almenningsrými eiga að vera aðgengileg öllum, óháð aldri eða færni. Þegar barn í hjólastól, afi með göngugrind og unglingur í leik geta deilt sama rými eykst þátttaka íbúa sem svo aftur skapar samfélag og traust. Samfélagslegt verkefni Markmið tillögunnar sem samþykkt var í dag er að fela borgarstjóra að láta vinna aðgerðaáætlun gegn einmanaleika og endurskoða frístundastefnu borgarinnar með það að leiðarljósi að fjölga tækifærum til samveru og virkni. Við þurfum að auðvelda aðgengi, auka sýnileika þjónustunnar og styrkja samstarf milli sviða, því fagna ég þessari tillögu. Reykjavík á að vera borg sem býður upp á vettvang fyrir fólk til að hittast og njóta samvista. Einmanaleiki er ekki einkamál einstaklingsins heldur samfélagslegt verkefni. Með markvissri stefnumótun, blöndun kynslóða og fjölskylduvænum rýmum getum við byggt borg sem heldur betur utan um sitt fólk enda á enginn að þurfa að vera einn í Reykjavík. Höfundur er varaborgarfulltrúi og formaður borgarstjórnarflokks Samfylkingarinnar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Ellen Jacqueline Calmon Samfylkingin Reykjavík Geðheilbrigði Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Óútskýrð veikindi skipstjóra um nótt Kristinn Hrafnsson Skoðun Excel sér ekki barnið sem bíður Anna Kristín Jensdóttir Skoðun Halldór 09.05.2026 Halldór Sjálfstæðisflokkur ver ofurþéttingu við Birkimel Karólína Jónsdóttir Skoðun Það er ekki spurning hvort – heldur hvenær Arnar Helgi Lárusson Skoðun Örlög Kópavogsmódelsins Sigrún Ólöf Ingólfsdóttir Skoðun Ísland verði hluti af evrópsku sambandsríki Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Er engin fréttamennska í þessu landi lengur? Ragnheiður Stephensen Skoðun Erindi Miðflokksins er mikilvægt Helgi Áss Grétarsson Skoðun Lítil skítseiði Hrafn Jónsson Skoðun Skoðun Skoðun Endar Fáskrúðsfjörður sem brothætt byggð? Arndís R Magnúsdóttir,Gunnar Geir Kristjánsson skrifar Skoðun Hvert stefnir menningin? Elsa María Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Seltjarnarnes þarf uppbyggingu sem skilar árangri Kristinn Ólafsson skrifar Skoðun Ætti sumarstarf frístundaheimila að vera hluti af grunnþjónustu sveitarfélaga? Gísli Ólafsson skrifar Skoðun Bætum þjónustu við fatlað fólk í Garðabæ Ragnheiður Hergeirsdóttir skrifar Skoðun Örlög Kópavogsmódelsins Sigrún Ólöf Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Einföldum líf barnafjölskyldna Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Ísland verði hluti af evrópsku sambandsríki Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Samgöngur fyrir börn Stein Olav Romslo skrifar Skoðun Milli vonar og vanrækslu: Hin raunverulega valkreppa í Reykjavík Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Erindi Miðflokksins er mikilvægt Helgi Áss Grétarsson skrifar Skoðun Garðabær: Menning, umhverfi og lífsgæði fyrir okkur öll Sveinbjörg Vilhjálmsdóttir skrifar Skoðun Það er og verður gott að búa í Kópavogi Kristinn Jakobsson skrifar Skoðun Sterk velferð fyrir fólk í Kópavogi Björg Baldursdóttir skrifar Skoðun Íþróttahúsið við Strandgötu - hjarta öflugs íþróttastarfs Erla Björg Hafsteinsdóttir skrifar Skoðun Aldursvæn samfélög – verkefni nýrra sveitarstjórna Halldór S. Guðmundsson skrifar Skoðun Það er ekkert „við og þið“, aðeins eitt samfélag Viðar Marinósson skrifar Skoðun Athugasemdir við villandi samanburði Viðskiptaráðs um sorphirðu Guðmundur B. Friðriksson skrifar Skoðun Óútskýrð veikindi skipstjóra um nótt Kristinn Hrafnsson skrifar Skoðun Keldnaland steinsteypt excelskjal Katrín Haukdal Magnúsdóttir skrifar Skoðun Reykjavík getur verið þorpið sem við þurfum öll á að halda Viðar Gunnarsson skrifar Skoðun Hleypum fötluðum börnum inn á völlinn! Stefán Pálsson skrifar Skoðun Excel sér ekki barnið sem bíður Anna Kristín Jensdóttir skrifar Skoðun Sterkur rekstur og skýr sýn Helgi Kjartansson,Stefanía Hákonardóttir skrifar Skoðun Árangur í rekstri á að skila sér til heimila Elísabet Ingunn Einarsdóttir skrifar Skoðun Húsnæði er mannréttindi – Húsnæði fyrst. Enginn á heima á götunni Harpa HIldiberg Böðvarsdóttir skrifar Skoðun Lengi býr að fyrstu gerð: Hvað er opinn leikskóli? Sigurrós Elddís Huldudóttir skrifar Skoðun „Líttu upp Jóhann Páll“ Benedikta Guðrún Svavarsdóttir skrifar Skoðun Reykjavík töluð niður svo hægt sé að selja eignir hennar Bjarnveig Birta Bjarnadóttir skrifar Skoðun Ungmennafélagsandinn í útrýmingarhættu Hjalti Árnason skrifar Sjá meira
Einmanaleiki er ein stærsta lýðheilsuáskorun samtímans. Hann snertir fólk á öllum aldri, börn, ungmenni, fullorðna og eldra fólk. Í ört vaxandi borg þar sem byggð þéttist og samfélagsform breytast verðum við að spyrja: hvernig tryggjum við að engin manneskja upplifi sig eina? Í borgarstjórn í dag þann 3. mars var samhljóða samþykkt tillaga borgarfulltrúa Samfylkingarinnar, Pírata, Sósíalistaflokks Íslands, Flokks fólksins og Vinstri grænna um aðgerðir gegn einmanaleika og um eflingu frístundaþjónustu og að hafin verði heildstæð endurskoðun á stefnu Reykjavíkurborgar um frístundaþjónustu. Núverandi stefna er frá 2017. Síðan þá hefur samfélagið tekið miklum breytingum og þörfin fyrir markvissar aðgerðir er augljós. Frístundaþjónusta gegn félagslegri einangrun Frístundaþjónusta er ein af grunnstoðum lýðheilsu og öflug forvörn gegn félagslegri einangrun. Samfélagshús, sundlaugar, bókasöfn og félagsmiðstöðvar eru ekki bara þjónustustofnanir heldur eru þau einnig hjarta hvers hverfis. Þar tekur fólk þátt, tengsl myndast og þar með styrkist samfélagið. Ég trúi því að ein áhrifaríkasta leiðin til að draga úr einmanaleika er að blanda kynslóðum markvisst saman. Við sjáum nú þegar jákvæð dæmi í samfélagshúsum borgarinnar þar sem opin leikskólastarfsemi er sums staðar starfrækt en hún skapar vettvang þar sem eldri borgarar njóta samveru við ungviði. Þar fá börnin hlýju og athygli og eldra fólkið finnur til sín í að sinna ungviði, kjá og spjalla og tekur virkan þátt. Styrkjum kynslóðatengsl Mikilvægt er að styrkja tengsl milli kynslóða þannig eflist samkennd og andleg heilsa þeirra sem eiga í hlut styrkist. Börn sem alast upp í fjölbreyttu tengslaneti eru líklegri til öðlast öryggi og félagsfærni. Eldra fólk sem hefur tækifæri til fjölbreytilegrar þátttöku í samfélaginu býr við betri lífsgæði. Þetta gerist ekki af sjálfu sér, heldur krefst meðvitaðrar stefnumótunar og hönnunar rýma sem hvetja til samveru. Ég vil leggja áherslu á að byggð verði upp fleiri fjölskylduvæn svæði þar sem algild hönnun er höfð sem gæðaviðmið fyrir öll svæði. Leikvellir og almenningsrými eiga að vera aðgengileg öllum, óháð aldri eða færni. Þegar barn í hjólastól, afi með göngugrind og unglingur í leik geta deilt sama rými eykst þátttaka íbúa sem svo aftur skapar samfélag og traust. Samfélagslegt verkefni Markmið tillögunnar sem samþykkt var í dag er að fela borgarstjóra að láta vinna aðgerðaáætlun gegn einmanaleika og endurskoða frístundastefnu borgarinnar með það að leiðarljósi að fjölga tækifærum til samveru og virkni. Við þurfum að auðvelda aðgengi, auka sýnileika þjónustunnar og styrkja samstarf milli sviða, því fagna ég þessari tillögu. Reykjavík á að vera borg sem býður upp á vettvang fyrir fólk til að hittast og njóta samvista. Einmanaleiki er ekki einkamál einstaklingsins heldur samfélagslegt verkefni. Með markvissri stefnumótun, blöndun kynslóða og fjölskylduvænum rýmum getum við byggt borg sem heldur betur utan um sitt fólk enda á enginn að þurfa að vera einn í Reykjavík. Höfundur er varaborgarfulltrúi og formaður borgarstjórnarflokks Samfylkingarinnar.
Skoðun Endar Fáskrúðsfjörður sem brothætt byggð? Arndís R Magnúsdóttir,Gunnar Geir Kristjánsson skrifar
Skoðun Ætti sumarstarf frístundaheimila að vera hluti af grunnþjónustu sveitarfélaga? Gísli Ólafsson skrifar
Skoðun Milli vonar og vanrækslu: Hin raunverulega valkreppa í Reykjavík Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Íþróttahúsið við Strandgötu - hjarta öflugs íþróttastarfs Erla Björg Hafsteinsdóttir skrifar
Skoðun Athugasemdir við villandi samanburði Viðskiptaráðs um sorphirðu Guðmundur B. Friðriksson skrifar
Skoðun Húsnæði er mannréttindi – Húsnæði fyrst. Enginn á heima á götunni Harpa HIldiberg Böðvarsdóttir skrifar
Skoðun Reykjavík töluð niður svo hægt sé að selja eignir hennar Bjarnveig Birta Bjarnadóttir skrifar