Skoðun

Um­sóknar­ferlið út­skýrt fyrir kjána

Elísabet Kjárr skrifar

Það er margt sem ég skil engan veginn varðandi kosninguna um aðildarviðræður við ESB þann 29. ágúst. Og þar sem ég er kjáni ákvað ég að deila nokkrum punktum fyrir aðra kjána.

Skoðun

Hlakkarðu til að fara í skólann?

Hulda Dögg Proppé skrifar

Þessi spurning heyrist oft þegar líða tekur að hausti og að sjálfsögðu viljum við að börnin okkar geti svarað henni játandi. Við viljum að þau hlakki til að mæta aftur, hitta vini sína, læra eitthvað nýtt og takast á við allt við það fjölbreytta sem skólaárið færir þeim. Eitt er víst: Kennarar þessa lands hlakka til að hitta nemendur sína.

Skoðun

Gætum við haft það betra?

Eydís Ásbjörnsdóttir skrifar

Ég hef þegar greitt atkvæði í þjóðaratkvæðagreiðslunni um áframhaldandi viðræður við Evrópusambandið og mitt svar var já.Það þýðir ekki að ég hafi ákveðið að ég telji að Ísland eigi að ganga í Evrópusambandið. Ég hef einfaldlega ekki forsendur til að taka þá ákvörðun fyrr en ég sé hvað okkur stendur raunverulega til boða.

Skoðun

Já við fleiri verk­færum fyrir byggðir landsins

Arna Lára Jónsdóttir skrifar

Lægri vextir, stöðugra verðlag og lægri framfærslukostnaður skipta heimili og fyrirtæki miklu máli. Það er því ekki skrýtið að þau mál séu fyrirferðarmikil í umræðunni um Evrópusambandið. Íslendingar borga hæstu vexti í Evrópu og við borgum mest fyrir matarkörfuna í annars frábæru landi. Já, þetta eru sterk rök fyrir því að segja JÁ í þjóðaratkvæðagreiðslunni 29. ágúst nk.

Skoðun

Á­byrg stefna í al­þjóða­málum

Gísli Garðarsson skrifar

Í umfjöllun The Economist fyrr í sumar benti þjóðargersemin Bogi Ágústsson á að svo virðist sem Íslendingar séu í afneitun um það gengur á í umheiminum. Þessi ummæli kjörnuðu vel mína upplifun að umræðan um hugsanlega Evrópusambandsaðild fari nú fram ekki bara á sama grundvelli heldur jafnvel með sömu persónum og leikendum og fyrir 15 árum, þegar aðild var síðast til alvarlegrar skoðunar.

Skoðun

Raun­veru­legt sjálf­stæði

Sandra Sigurðardóttir skrifar

Íslenskt samfélag hefur um aldir verið mótað af fákeppni og stéttaskiptingu. Jarðir og auðlindir á höndum kirkjunnar, örfárra bænda og höfðingja. Alþýða fólks bjó við erfið kjör og mjög takmörkuð tækifæri til að bæta hag sinn og sinna.

Skoðun

Þarftu að vita mikið um ESB til að kjósa 29. ágúst?

Árný Elínborg Ásgeirsdóttir skrifar

Framundan er söguleg þjóðaratkvæðagreiðsla og mikið í húfi, því er mikilvægt að sem flestir nýti atkvæðisrétt sinn. Það einfalda við þjóðaratkvæðagreiðsluna í ágúst er að kostirnir eru bara tveir. Það er misvísandi að þeir séu ritaðir JÁ og NEI og það hefur í raun flækt umræðuna óþarflega.

Skoðun

Kerfislægt virðingar­leysi – Þegar sparað er í vel­ferð en verð­mæti sam­eignar renna annað

Sigurður Sigurðsson skrifar

Samfélög verða ekki aðeins dæmd eftir því hversu mikil verðmæti þau skapa heldur hvernig þau ráðstafa þeim. Þar er einn mælikvarði öðrum mikilvægari - hvernig samfélagið kemur fram við fólk sem hefur minnsta möguleika á að verja efnahagslega stöðu sína sjálft — aldraða, öryrkja, sjúka og tekjulágt fólk.

Skoðun

Rífum í lóðin

Karólína Helga Símonardóttir skrifar

Við í nýjum meirihluta bæjarstjórnar Hafnarfjarðar ætlum ekki að bíða eftir betri tímum. Við ætlum að skapa þá.

Skoðun

Slaufun, skautun, skömmun

Örn Bárður Jónsson skrifar

Wókið, vinstrið og vestrið. Þankar um umræðu dagsins og þróun heimsmála. Þessi hugtök í fyrirsögninni eru skyld. Þau tjá þá áráttu fólks að taka djúpt í árinni í dómum um tjáningu samborgara sinna.

Skoðun

Grein fyrir óákveðna kjós­endur og nei-sinna

Magnea Marinósdóttir skrifar

Ungir Já og Nei sinnar ræddu málin í pallborði Vísis um daginn. Þar var m.a. nefnt hversu stoltir Íslendingar geti verið af eigin frammistöðu. Ísland var fátækt ríki sem í dag hefur ein bestu lífskjör í heimi. Það var hins vegar ekki rætt að hvaða leyti það má þakka aðild Íslands að bandalögum við önnur fullvalda ríki og alþjóðasamningum.

Skoðun

Full­veldi þjóðar og frelsi ein­stak­lings

Pétur B. Sveinsson skrifar

Einstaklingur sem leggur hart að sér en sér stóran hluta launanna hverfa í vexti í hverjum mánuði er ekki eins frjáls og hann ætti að vera. Ungt fólk sem kemst ekki að heiman vegna þess að það kemst ekki í gegnum greiðslumat er ekki frjálst til að hefja eigið líf. Par sem frestar barneignum vegna húsnæðisverðs hefur færri valkosti. Eigandi lítils fyrirtækis sem hættir við að fjárfesta vegna vaxtakostnaðar hefur ekki frelsi til að láta hugmyndir sínar verða að veruleika.

Skoðun

„Vilja til að ganga í Evrópu­sam­bandið“

Hjörtur J. Guðmundsson skrifar

Minn gamli kennari Maximilian Conrad, prófessor í stjórnmálafræði við Háskóla Íslands, hitti vitanlega naglann á höfuðið í aðsendri grein á Vísi í gær þar sem hann sagði að aðildarferli að Evrópusambandinu væri „að sjálfsögðu knúið áfram af vilja til að ganga í sambandið.“ Enda er ekkert til sem heitir að kíkja í pakkann eða sjá hvað sé í boði.

Skoðun

Al­menningur á­kveður 29. ágúst hvort vextir verða 3–4% eða 8–9% og á­hætta þjóðarinnar verði mikil eða lítil næstu 30 árin

Baldur Pétursson skrifar

Kosningarnar 29. ágúst snúast að mínu mati um miklu meira en það eitt hvort Ísland hefji aðildarviðræður við Evrópusambandið að nýju. Stundum finnst mér umræðan hjá sumum minna á skammtímaupphrópanirnar í kringum Brexit, þar sem langtímahagsmunir þjóðarinnar fengu ekki alltaf þá virðingu sem þeir áttu skilið, eins og síðar hefur komið í ljós.

Skoðun

Að skilja, eða skilja ekki, um­ræðuna

Lúðvík Bergvinsson skrifar

Líktog margir hef ég verið að hlusta á umræðuna um það hvort fólk eigi að segja já eða nei í þjóðaratkvæðagreiðslunni þann 29. ágúst næstkomandi. Ég hef verið að reyna að skilja sjónarmið beggja og þá mögulegu framtíð sem fólk sér fyrir sér eftir því hvert sjónarmiðið er. Það sem mér hefur þótt gott er sú staðreynd að margir hafa stigið inn í umræðuna og tekið þátt og fært fram, í mörgum tilvikum, alveg afbragðs sjónarmið.

Skoðun

NEI! At­laga að lýð­ræði og svipting kosninga­réttar

Magnús Jónsson skrifar

Allt frá því að ég fékk kosningarétt fyrir 58 árum hef ég litið á þjóðaratkvæðagreiðslur sem kórónu lýðræðisins. Þær hafa á þessu tímabili verið tiltölulega fáar hér á landi ef frá eru taldar forsetakosningar. Raunar held ég að þær séu einungis þrjár á þessum tíma, þ.e. tvennar Icesave kosningar og svo kosningarnar um nýja stjórnarskrá 2012.

Skoðun

Verð­bólgan er stærsti ein­staki upp­runi hagnaðar á Ís­landi

Egill Almar Ágústsson skrifar

Ég hef verið hugsi síðustu mánuði yfir þeim lýsingarorðum sem maður heyrir um stöðu efnahags Íslands. Annaðhvort heyrir maður að Ísland sé ríkasta og mesta velmegunarland í Evrópu, með einstaka framtíð eða að staðan sé erfið virkilega erfið og það þurfi átak allra til að leysa stöðuna. Hvernig getur það verið að Íslendingar viti ekki hvort það sé frábær eða erfið staða í efnahagi landsins?

Skoðun

Hvað segja hin 20.000 fyrir­tækin?

Andrés Magnússon,Hrund Rudolfsdóttir og Margrét Kristmannsdóttir skrifa

Það vakti óneitanlega athygli þegar Samtök atvinnulífsins birtu niðurstöðu viðhorfskönnunar þess efnis að 66% aðildarfyrirtækja samtakanna væru andvíg því að Ísland gengi í Evrópusambandið. Voru margir á þeirri skoðun að frekar hefði átt að beina þeirri spurningu til félagsmanna hvort að taka ætti upp viðræður að nýju við ESB, eins og spurningin mun hljóða í þjóðaratkvæðagreiðslunni þann 29. ágúst n.k.

Skoðun

Síli veidd í skólpi

Jónas Már Torfason og Eydís Inga Valsdóttir skrifa

Kópavogsdalurinn er einstök náttúruperla í miðju höfuðborgarsvæðisins. Það felast mikil lífsgæði í aðgangi að slíkri auðlind. Við eðlilegar aðstæður ætti Kópavogslækurinn sömuleiðis að vera auðlind til útiveru en lengi hefur loðað við lækinn að hann sé óheilsusamur vegna mengunar.

Skoðun

Er Marta Kos einnig að plata?.. en það má ekki plata

Júlíus Valsson skrifar

Ísland ber þá gæfu að hafa jafnan kosið stangheiðarlega og grandvara menn til setu á Alþingi. Því vakti það athygli þegar Kristrún Frostadóttir forsætisráðherra, nýbúin að mynda ríkisstjórn með Þorgerði Katrínu (og eftir atvikum Ingu), lýsti því yfir að í mikilvægum ráðherraembættum „mætti ekki plata“. Menn áttuðu sig ekki strax á því hvert hún var að fara. Nú, viku fyrir þjóðaratkvæðagreiðslu, hillir undir skýringuna.

Skoðun

Ég skil ekki nei fólk

Einar Steinþórsson skrifar

Ég skil ekki við hvers vegna venjulegt fólk er hrætt við að setja x við já 29. ágúst.

Skoðun

Erfingjar og erfðar­mál

Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar

Gamall maður, hann Doddi frændi selur íbúðina sína árið 2022, þá 86 ára því hann er á leið á elliheimili. Frændi hans hann Robbi hjálpar honum með söluna og kaupandinn er Jáni athafnamaður, sem kaupir íbúðina á 5 milljónir þegar markaðsverð er um 20-25 milljónir. 

Skoðun

Þögnin rofin

Gunnar Salvarsson skrifar

Ímyndum okkur háaldraðan mann. Hann býr einn. Eiginkonan er látin, gömlu vinirnir hafa týnt tölunni, börnin og barnabörnin eiga sitt líf. Þau koma annað veifið í heimsókn en þess á milli geta liðið margir langir dagar.

Skoðun

Fimm­tugt er ekki bið­stofa

Sigurður Árni Reynisson skrifar

Nú þegar ég er rúmlega fimmtugur veit ég betur en nokkru sinni hvað ég vil ekki gera við líf mitt. Vandinn er að það segir mér ekki endilega hvað ég vil gera við það. Ég vinn, skrifa, læri, fæ hugmyndir og prófa ýmsar leiðir, þannig að það er ekki eins og ég sitji auðum höndum, en samt finn ég stundum fyrir undarlegri tilfinningu um að vera að bíða eftir að eitthvað skýrist.

Skoðun

Horfum á heildar­myndina – og til lengri tíma

Kolbrún Halldórsdóttir skrifar

Staðan á vinnumarkaði er áhyggjuefni. Merki um kólnun atvinnulífsins verða sífellt skýrari og Seðlabankinn spáir sjálfur auknu atvinnuleysi, fækkun vinnustunda og minni kaupmáttaraukningu á komandi misserum.

Skoðun

Mest lesið