Grásleppufrumvarpið er mikil afturför Jens Guðbjörnsson skrifar 26. febrúar 2026 10:02 Það aumkunarvert að fylgjast með því þegar þingmenn Viðreisnar og Samfylkingar nota nokkra grásleppukarla sem skiptimynt í stjórnarsamstarfinu. Þetta virðist gert m.a. til að fá þingmenn FF til liðs við bókun 35 og kosningar um evrópuviðræðurnar. Aftur á móti virðast þingmenn FF halda að þeir geti með þessu molað úr kvótakerfinu sjálfu, auk þess sem þetta er tilraun til að friða vargana í LS vegna skerðinga í strandveiðikerfinu. En auðvitað er lítil hætta á því að þetta hafi þau áhrif sem ætlast er til. Að mínum dómi er meiri hætta á að krókakerfi smábáta gefi eftir með tímanum vegna pólitískrar ósamstöðu. Þessi lagabreyting mun eingöngu skemmta skrattanum og skapa ólgu og misklíð milli trillukarla um langan tíma. Eitt það furðulegasta við frumvarp Lilju Rafneyjar er að endurvekja leyfi allt aftur til 1997. Þetta er fráleitt m.a. vegna þess að megnið af þeim hafa ekki verið notuð í 10-20 ár. Vegna heimildar í frumvarpinu til að sameina leyfin verða þau því fyrir marga eingöngu söluvara. Við sem höfum stundað þessa atvinnugrein verðum auðvitað kaupendurnir þ.e.a.s. þeir sem hafa áhuga að halda áfram þessu basli. Svo er annar flötur á þessu, útgerðir sem í gegn um tíðina hafa keypt marga báta vegna heimilda í þorski hafa eignast mörg leyfi til grásleppuveiða. Þarna eru væntanlega margar stærstu útgerðir landsins. Því munu sumir eignast mörg leyfi og verða betur settir en aðrir, þrátt fyrir hafa lítið sem ekkert veitt undanfarin ár. Aftur á móti við sem aflað höfum vel í gegn um tíðina haft einn bát og eitt leyfi. Þurfum eins og áður sagði að kaupa eða leigja daga hjá öðrum. Varla getur það nú talist sanngjarnt gagnvart elstu grásleppuútgerð í landinu. Mest undrandi er ég þó á því að svo mikið liggur á að ná af okkur þessum heimildum, að þetta frumvarpsskrifli gerir ráð fyrir að lögin taki gildi á yfirstandandi vertíð. Þar sem sumir eins og við eru búnir að veiða hluta af kvótanum og aðrir jafnvel klára hann. Ég er nokkuð viss um að þetta er ekki löglegt og mun skapa bótaskyldu. Þá er í annan stað augljóst að þessi ráðstöfun er að öllu leyti siðlaus. Að þessu sögðu er enn fremur ljóst að þessi breyting mun skapa óhemju mikið flækjustig fyrir yfirvöld, sem mun taka tíma að greiða úr. Þetta truflar því og tefur alla sem stunda veiðarnar. Svo virðist vera sem þessi gjörningur sé eingöngu gerður til að eyðileggja sem mest fyrir okkur grásleppukörlum. Það er hryggilegt til þess að hugsa að sumir ykkar séu tilbúnir að eyðileggja kerfi sem gæti hugsanlega gert grásleppuveiðar að alvöru atvinnugrein og skapað töluverð verðmæti. Kannski hyggist þið ríkisstyrkja þessar veiðar eins og Grænlendingar. Sumum þingmönnum mundi efalaust hugnast það vel. Ég ætla ekki að tíunda aftur alla þá ókosti sem eru samfara því að fara aftur í „ólympísktu veiðikerfi“. Heldur aðeins benda á verstu agnúana. Ólympískt virkar þannig. Að í upphafi er gefin út heildarafli (Hafró) Síðan hefur hvert leyfi jafn marga daga til veiða. Nú er það þannig að missamt er hve snemma grásleppan gengur til hrygningar. Vertíðin hefst því oft seinna t.d. hér og Breiðafjörðinn m.a er þetta á þeim slóðum vegna æðarvarps. Þetta getur leitt til að ef vel veiðist fyrir Norðan, klárast potturinn áður en við og Breiðfirðingar hefja veiðar þetta skeði t.d. 2019. Væri ekki nær að halda sig við núverandi kerfi sem er bæði skilvirt, fyrirsjáanlegt og þörf fyrir eftirlit lítil. Jafnframt leiðir þetta til að vertíðin fer skarpar á stað og oft róið í vondum veðrum og þegar meðafli er meiri. Svona kerfi var reynt í krókakerfinu og kostaði þá manslíf. Það er staðreynd að í svona kerfi nota menn fleiri net og taka meiri sénsa við veiðarnar. Þá mun bátum sennilega fjölga sérstaklega þegar verð eru góð. Aftur á móti fjölgar grásleppunni auðvitað ekkert. Þá fer í burtu sá möguleiki að veiða hana á mismunandi tíma og gera sér meiri verðmæti úr henni. Það hefur verið talað um að heimilla sjómönnum að taka upp netin vegna veðurs og annars óáran. Eftirlit með því er bæði mjög erfitt og kostnaðarsamt. Spurningin er hver á að borga þetta óhemju dýra eftirlit ? Að lokum vill ég segja þetta frumvarpið er lítið mál fyrir þingmenn en aftur á móti óhemju stórt mál fyrir 140 grásleppuútgerðir í landinu þ.e.a.s. 80-90 % þeirra sem hafa verið veiða grásleppu. Margir munu þá líta þannig á að þeir þingmenn sem veita þessu frumvarpi brautargengi sé slétt sama um aukna slysahættu sjómanna og óþarfa meðafla t.d. á sjávarspendýrum og fuglum. Ég hugsa þá sérstaklega til þeirra sem grátið hafa örlög stórhvala og hrossa undanfarin ár. Jens Guðbjörnsson grásleppukarl til 45 ára. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Sjávarútvegur Ríkisstjórn Kristrúnar Frostadóttur Mest lesið Dregur til tíðinda Hannes Pétursson Skoðun Er 25% lækkun á matvælum raunhæf með evru? Sveinn Atli Gunnarsson Skoðun Á úfnum sjó eða lygnum Daði Már Kristófersson Skoðun Fólkið sem þurrkaði út heilbrigðiseftirlitið Pétur Halldórsson Skoðun Aðflæðisvandinn Finnur Pálmi Magnússon Skoðun Fæðingarorlof á ekki að kosta fólk starfið Árni B. Björnsson,Bjarki Ómarsson Skoðun Milli tveggja kosta - Efnahagslegt staðreyndatékk á framtíð Íslands Sigurður Sigurðsson Skoðun Upplýsingaóreiða formanns utanríkismálanefndar Erna Bjarnadóttir Skoðun Stækkar skrifræðið við inngöngu í ESB? Tölurnar segja annað Halldór Jörgen Olesen Skoðun Ísland fær martröð (örsaga) Guðmunda G. Guðmundsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Stefna og innleiðing hennar á óvissutímum Jóhanna Gunnþóra Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Hinar myrku hliðar deilds fullveldis: Sýndaráhrif og uppgjöf smáríkis Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Stækkar skrifræðið við inngöngu í ESB? Tölurnar segja annað Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Á úfnum sjó eða lygnum Daði Már Kristófersson skrifar Skoðun Fæðingarorlof á ekki að kosta fólk starfið Árni B. Björnsson,Bjarki Ómarsson skrifar Skoðun Ísland fær martröð (örsaga) Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Er 25% lækkun á matvælum raunhæf með evru? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Aðflæðisvandinn Finnur Pálmi Magnússon skrifar Skoðun Milli tveggja kosta - Efnahagslegt staðreyndatékk á framtíð Íslands Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fólkið sem þurrkaði út heilbrigðiseftirlitið Pétur Halldórsson skrifar Skoðun Sjálfbærni sem drifkraftur verðmætasköpunar Jón Gunnarsson,Sara Júlía Baldvinsdóttir,Helga Margrét Óskarsdóttir,Júlía Huang,Jóhanna Sól Erlendsdóttir,Ólöf Helga Þórmundsdóttir,Alda Marín Jóhannsdóttir,Jóna Rut Vignir,Pétur Melax,Rakel Sara Magnúsdóttir skrifar Skoðun Upplýsingaóreiða formanns utanríkismálanefndar Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Millistjórnendur standa frammi fyrir stærstu breytingu vinnumarkaðarins Gísli Rafn Ólafsson skrifar Skoðun Framtíð menntastofnana á Akureyri varðar okkur öll Berglind Ósk Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Vex Ísland í eina átt? Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Dregur til tíðinda Hannes Pétursson skrifar Skoðun Þegar strákar og menn hætta að svara Steindór Þórarinsson skrifar Skoðun Mikilvægir áfangar í orkumálum Vestfjarða Arna Lára Jónsdóttir skrifar Skoðun Spænski draumurinn – Ungt fólk í leit af sól, rólegheitum og eigið fé Hans Birgisson skrifar Skoðun Gervigreind í ráðningum - stuðningur eða staðgengill? Helga Jóhanna Oddsdóttir skrifar Skoðun Opinber gögn eru þjóðarauðlind – ríkið verður að mynda eigið mállíkan Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Hraðtíska kallar á aðgerðir Norðurlanda Bryndís Haraldsdóttir skrifar Skoðun Fíllinn í stofunni Eldur Smári Kristinsson skrifar Skoðun Framtíð heilbrigðisþjónustu á Akureyri er í sjónmáli Sindri S. Kristjánsson skrifar Skoðun Engar formlegar aðlögunarviðræður við ESB mögulegar án umsóknar Íslands um aðild Júlíus Valsson skrifar Skoðun Þú þarft ekki samninginn til að sjá það sem mestu skiptir Daði Freyr Ólafsson skrifar Skoðun Þegar orðaslagurinn stríðir við þjóðarsálina Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Gervigreind er ekki sjálfkrafa góð eða slæm. Hún er alin upp Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Það er mikið talað um ESB. En hver á Ísland í raun? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Kjósa Íslendingar með fótunum? Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Sjá meira
Það aumkunarvert að fylgjast með því þegar þingmenn Viðreisnar og Samfylkingar nota nokkra grásleppukarla sem skiptimynt í stjórnarsamstarfinu. Þetta virðist gert m.a. til að fá þingmenn FF til liðs við bókun 35 og kosningar um evrópuviðræðurnar. Aftur á móti virðast þingmenn FF halda að þeir geti með þessu molað úr kvótakerfinu sjálfu, auk þess sem þetta er tilraun til að friða vargana í LS vegna skerðinga í strandveiðikerfinu. En auðvitað er lítil hætta á því að þetta hafi þau áhrif sem ætlast er til. Að mínum dómi er meiri hætta á að krókakerfi smábáta gefi eftir með tímanum vegna pólitískrar ósamstöðu. Þessi lagabreyting mun eingöngu skemmta skrattanum og skapa ólgu og misklíð milli trillukarla um langan tíma. Eitt það furðulegasta við frumvarp Lilju Rafneyjar er að endurvekja leyfi allt aftur til 1997. Þetta er fráleitt m.a. vegna þess að megnið af þeim hafa ekki verið notuð í 10-20 ár. Vegna heimildar í frumvarpinu til að sameina leyfin verða þau því fyrir marga eingöngu söluvara. Við sem höfum stundað þessa atvinnugrein verðum auðvitað kaupendurnir þ.e.a.s. þeir sem hafa áhuga að halda áfram þessu basli. Svo er annar flötur á þessu, útgerðir sem í gegn um tíðina hafa keypt marga báta vegna heimilda í þorski hafa eignast mörg leyfi til grásleppuveiða. Þarna eru væntanlega margar stærstu útgerðir landsins. Því munu sumir eignast mörg leyfi og verða betur settir en aðrir, þrátt fyrir hafa lítið sem ekkert veitt undanfarin ár. Aftur á móti við sem aflað höfum vel í gegn um tíðina haft einn bát og eitt leyfi. Þurfum eins og áður sagði að kaupa eða leigja daga hjá öðrum. Varla getur það nú talist sanngjarnt gagnvart elstu grásleppuútgerð í landinu. Mest undrandi er ég þó á því að svo mikið liggur á að ná af okkur þessum heimildum, að þetta frumvarpsskrifli gerir ráð fyrir að lögin taki gildi á yfirstandandi vertíð. Þar sem sumir eins og við eru búnir að veiða hluta af kvótanum og aðrir jafnvel klára hann. Ég er nokkuð viss um að þetta er ekki löglegt og mun skapa bótaskyldu. Þá er í annan stað augljóst að þessi ráðstöfun er að öllu leyti siðlaus. Að þessu sögðu er enn fremur ljóst að þessi breyting mun skapa óhemju mikið flækjustig fyrir yfirvöld, sem mun taka tíma að greiða úr. Þetta truflar því og tefur alla sem stunda veiðarnar. Svo virðist vera sem þessi gjörningur sé eingöngu gerður til að eyðileggja sem mest fyrir okkur grásleppukörlum. Það er hryggilegt til þess að hugsa að sumir ykkar séu tilbúnir að eyðileggja kerfi sem gæti hugsanlega gert grásleppuveiðar að alvöru atvinnugrein og skapað töluverð verðmæti. Kannski hyggist þið ríkisstyrkja þessar veiðar eins og Grænlendingar. Sumum þingmönnum mundi efalaust hugnast það vel. Ég ætla ekki að tíunda aftur alla þá ókosti sem eru samfara því að fara aftur í „ólympísktu veiðikerfi“. Heldur aðeins benda á verstu agnúana. Ólympískt virkar þannig. Að í upphafi er gefin út heildarafli (Hafró) Síðan hefur hvert leyfi jafn marga daga til veiða. Nú er það þannig að missamt er hve snemma grásleppan gengur til hrygningar. Vertíðin hefst því oft seinna t.d. hér og Breiðafjörðinn m.a er þetta á þeim slóðum vegna æðarvarps. Þetta getur leitt til að ef vel veiðist fyrir Norðan, klárast potturinn áður en við og Breiðfirðingar hefja veiðar þetta skeði t.d. 2019. Væri ekki nær að halda sig við núverandi kerfi sem er bæði skilvirt, fyrirsjáanlegt og þörf fyrir eftirlit lítil. Jafnframt leiðir þetta til að vertíðin fer skarpar á stað og oft róið í vondum veðrum og þegar meðafli er meiri. Svona kerfi var reynt í krókakerfinu og kostaði þá manslíf. Það er staðreynd að í svona kerfi nota menn fleiri net og taka meiri sénsa við veiðarnar. Þá mun bátum sennilega fjölga sérstaklega þegar verð eru góð. Aftur á móti fjölgar grásleppunni auðvitað ekkert. Þá fer í burtu sá möguleiki að veiða hana á mismunandi tíma og gera sér meiri verðmæti úr henni. Það hefur verið talað um að heimilla sjómönnum að taka upp netin vegna veðurs og annars óáran. Eftirlit með því er bæði mjög erfitt og kostnaðarsamt. Spurningin er hver á að borga þetta óhemju dýra eftirlit ? Að lokum vill ég segja þetta frumvarpið er lítið mál fyrir þingmenn en aftur á móti óhemju stórt mál fyrir 140 grásleppuútgerðir í landinu þ.e.a.s. 80-90 % þeirra sem hafa verið veiða grásleppu. Margir munu þá líta þannig á að þeir þingmenn sem veita þessu frumvarpi brautargengi sé slétt sama um aukna slysahættu sjómanna og óþarfa meðafla t.d. á sjávarspendýrum og fuglum. Ég hugsa þá sérstaklega til þeirra sem grátið hafa örlög stórhvala og hrossa undanfarin ár. Jens Guðbjörnsson grásleppukarl til 45 ára.
Skoðun Hinar myrku hliðar deilds fullveldis: Sýndaráhrif og uppgjöf smáríkis Eggert Sigurbergsson skrifar
Skoðun Milli tveggja kosta - Efnahagslegt staðreyndatékk á framtíð Íslands Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Sjálfbærni sem drifkraftur verðmætasköpunar Jón Gunnarsson,Sara Júlía Baldvinsdóttir,Helga Margrét Óskarsdóttir,Júlía Huang,Jóhanna Sól Erlendsdóttir,Ólöf Helga Þórmundsdóttir,Alda Marín Jóhannsdóttir,Jóna Rut Vignir,Pétur Melax,Rakel Sara Magnúsdóttir skrifar
Skoðun Millistjórnendur standa frammi fyrir stærstu breytingu vinnumarkaðarins Gísli Rafn Ólafsson skrifar
Skoðun Spænski draumurinn – Ungt fólk í leit af sól, rólegheitum og eigið fé Hans Birgisson skrifar
Skoðun Opinber gögn eru þjóðarauðlind – ríkið verður að mynda eigið mállíkan Haukur Arnþórsson skrifar
Skoðun Engar formlegar aðlögunarviðræður við ESB mögulegar án umsóknar Íslands um aðild Júlíus Valsson skrifar