Borgin sem við byggjum er borg allra Heiða Björg Hilmisdóttir skrifar 20. janúar 2026 16:31 Framtíðin er ekki eins og hún var einu sinni. Þessi gamli orðaleikur hefur sjaldan hitt jafnvel og nú. Það er svo ótrúlega margt að gerast í heiminum í dag sem ekkert okkar óraði fyrir að gæti gerst. Innrásarstríð frá nágrannaþjóð, gamlir bandamenn verða ógn, almenningur berst gegn ofbeldi yfirvalda á sama tíma í miðausturlöndum og Ameríku. Vettvangur átakanna eru borgir. Endastöð þeirra sem flýja átök og lífshættu í sínu heimalandi eru borgir eða sveitarfélög í nýju landi. Það eru innviðir þeirra sem móta líf fólksins sem byggir upp á nýjum stað. Borgir heimsins eiga hver sinn persónuleika og einkenni sem gerir þær heillandi í margbreytileika sínum. Ekkert er þar hoggið í stein. Það sem eitt sinn var er annað í dag. Það er þessi breytileiki sem laðar að sér ólíka einstaklinga, fjölskyldur ýmist til búsetu, upplifana eða ferðalaga. Og það eru eiginleikar þeirra sem ráða því hvort fyrirtæki hefji þar starfsemi og skapi störf, bæti lífsskilyrði, fari í samkeppni, efli markaðinn og fjölgi tækifærum kynslóða sem mæta á svæðið hver á eftir annari. Fyrirtækin, skólarnir, íþróttafélögin, stofnanirnar og hverfin; öll þessi endalausa flóra verður að lykt, hávaða, lífi. Verður svo að blóðrás samfélags sem er eins og lífvera þar sem óteljandi kerfi verða að virka svo að hægt sé að fjölga, stækka og lifa. Til þess að vaxa og dafna þarf Reykjavík súrefni. Það verður að vera vinna. Fólk þarf að sjá tækifæri í því að stofna fyrirtæki, afla sér menntunar, bjóða þjónustu, stunda frístundir. Við þurfum öll að finna að þetta er okkar borg. Við tilheyrum öll. Ég trúi því að mín pólitík, mín stefna, sé það sem íbúar Reykjavíkur þurfa á að halda. Ég er jafnaðarmaður. Ég veit að aðrir eru því ósammála og ég er þeirrar einlægu skoðunar að samkeppni hugmyndanna um hvað er best og rétt að gera næst, sé það stjórnmálakerfi sem tryggir framfarir og lifsgæði. Ég hef aldrei litið svo á þau sem eru ekki með mér í stjórnmálaflokki séu óvinir mínir eða andstæðingar, heldur miklu frekar einstaklinga sem keppa að sama marki og ég. Betra samfélagi. Ef þau standa sig vel þá þarf ég að standa mig enn betur. Sú samkeppni er öllum til hagsbóta. Ég trúi því að velferð færi velmegun. Að borg þar sem öll tilheyra búi til fleiri tækifæri. Að það sé virðisaukandi fyrir okkur öll að tryggja að einstaklingar og fjölskyldur á jaðrinum séu dregin inn í hringamiðju samfélagsins og gerð að þátttakendum. Að rétt sé að nýta verkfæri samfélagsins, fjármuni, stofnanir og reglur til að jafna kjörin. Valdefla þau sem minnst hafa handa á milli og hjálpa til þátttöku. Það gagnast á endanum okkur öllum. Hamingjusamt fólk skapar hamingjusama borg. Hamingjusöm borg laðar að sér tækifæri, vex og dafnar. Það er sú borg sem við byggjum öll saman. Höfundur er borgarstjóri. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Heiða Björg Hilmisdóttir Borgarstjórn Samfylkingin Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Reykjavík Mest lesið Afnemum verðtrygginguna - skref fyrir skref Lilja Björk Einarsdóttir Skoðun Forgangsröðun í átök eða efnahagsaðgerðir? Jón Ferdinand Estherarson Skoðun „Mamma, af hverju viltu láta sprengja Ísland?“ Bryndís Matthíasdóttir Skoðun Hvernig á kynlíf að vera? Eva Pandora Baldursdóttir Skoðun Eru stjórnvöld bundin af niðurstöðu óréttmætrar þjóðaratkvæðagreiðslu? Haukur Arnþórsson Skoðun Ný komugjöld: Aukinn kostnaður sjúklinga, sparnaður ríkisins Gunnlaugur Briem Skoðun Hin drepleiðinlega Bókun 35 Helgi Hrafn Gunnarsson Skoðun Lok kosninga Ingibjörg Gunnlaugsdóttir Skoðun Pólitísk ábyrgð hlýtur að hafa afleiðingar Erna Bjarnadóttir Skoðun Framtíð lýðveldisins Íslands Snorri Sturluson Skoðun Skoðun Skoðun Þegar sorgin fær reikning frá hinu opinbera Ragnheiður Helga Skúladóttir skrifar Skoðun Virði menntunar og staða á húsnæðismarkaði Kolbrún Halldórsdóttir,Helgi Gunnarsson,Helga Rósa Másdóttir,Steinunn Þórðardóttir,Sigurbjörg Sæunn Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Opið bréf Ásta María H Jensen skrifar Skoðun Sjálfbær rekstur eða niðurgreiddur – hvort er lúxus, Daði? Hilmar Gunnlaugsson skrifar Skoðun Lok kosninga Ingibjörg Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Afnemum verðtrygginguna - skref fyrir skref Lilja Björk Einarsdóttir skrifar Skoðun Forgangsröðun í átök eða efnahagsaðgerðir? Jón Ferdinand Estherarson skrifar Skoðun Ný komugjöld: Aukinn kostnaður sjúklinga, sparnaður ríkisins Gunnlaugur Briem skrifar Skoðun Stjórnmálin verða að svara þeim sem minnst hafa Björn Snæbjörnsson skrifar Skoðun Framtíð lýðveldisins Íslands Snorri Sturluson skrifar Skoðun Eru stjórnvöld bundin af niðurstöðu óréttmætrar þjóðaratkvæðagreiðslu? Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Hvernig á kynlíf að vera? Eva Pandora Baldursdóttir skrifar Skoðun Hver á að leggja símann frá sér? Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun „Mamma, af hverju viltu láta sprengja Ísland?“ Bryndís Matthíasdóttir skrifar Skoðun Félagsmiðstöðvar eru haldreipi margra barna Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Eigum við að borga það? Gréta Ingþórsdóttir skrifar Skoðun Hafa íslensku lífeyrissjóðirnir staðið sig nógu vel? Kjartan Björgvinsson skrifar Skoðun Pólitísk ábyrgð hlýtur að hafa afleiðingar Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þegar Alþingi er beygt í duftið Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Sammála – leggjum þjóðinni ekki orð í munn Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Goðarnir fóru aldrei – þeir skiptu bara um nafn Ragnar Thorarensen skrifar Skoðun Hin drepleiðinlega Bókun 35 Helgi Hrafn Gunnarsson skrifar Skoðun Spírallinn Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun „Að tilheyra“, tækifæri til að styðja fyrr við unga fólkið okkar Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar Skoðun Barnið sem mælikvarðinn sér ekki Rebekka Rafnsdóttir skrifar Skoðun Er landsbyggðin hluti af lausninni? Hildur Sólveig Sigurðardóttir skrifar Skoðun Netöryggi snýst líka um að þora að segja frá Margrét V. Helgadóttir skrifar Skoðun Fortíðin vann Baldur Johnsen skrifar Skoðun Getur maður verið rasisti án þess að gera sér grein fyrir því? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Ekki leggja þjóðinni orð í munn Anna Margrét Bjarnadóttir skrifar Sjá meira
Framtíðin er ekki eins og hún var einu sinni. Þessi gamli orðaleikur hefur sjaldan hitt jafnvel og nú. Það er svo ótrúlega margt að gerast í heiminum í dag sem ekkert okkar óraði fyrir að gæti gerst. Innrásarstríð frá nágrannaþjóð, gamlir bandamenn verða ógn, almenningur berst gegn ofbeldi yfirvalda á sama tíma í miðausturlöndum og Ameríku. Vettvangur átakanna eru borgir. Endastöð þeirra sem flýja átök og lífshættu í sínu heimalandi eru borgir eða sveitarfélög í nýju landi. Það eru innviðir þeirra sem móta líf fólksins sem byggir upp á nýjum stað. Borgir heimsins eiga hver sinn persónuleika og einkenni sem gerir þær heillandi í margbreytileika sínum. Ekkert er þar hoggið í stein. Það sem eitt sinn var er annað í dag. Það er þessi breytileiki sem laðar að sér ólíka einstaklinga, fjölskyldur ýmist til búsetu, upplifana eða ferðalaga. Og það eru eiginleikar þeirra sem ráða því hvort fyrirtæki hefji þar starfsemi og skapi störf, bæti lífsskilyrði, fari í samkeppni, efli markaðinn og fjölgi tækifærum kynslóða sem mæta á svæðið hver á eftir annari. Fyrirtækin, skólarnir, íþróttafélögin, stofnanirnar og hverfin; öll þessi endalausa flóra verður að lykt, hávaða, lífi. Verður svo að blóðrás samfélags sem er eins og lífvera þar sem óteljandi kerfi verða að virka svo að hægt sé að fjölga, stækka og lifa. Til þess að vaxa og dafna þarf Reykjavík súrefni. Það verður að vera vinna. Fólk þarf að sjá tækifæri í því að stofna fyrirtæki, afla sér menntunar, bjóða þjónustu, stunda frístundir. Við þurfum öll að finna að þetta er okkar borg. Við tilheyrum öll. Ég trúi því að mín pólitík, mín stefna, sé það sem íbúar Reykjavíkur þurfa á að halda. Ég er jafnaðarmaður. Ég veit að aðrir eru því ósammála og ég er þeirrar einlægu skoðunar að samkeppni hugmyndanna um hvað er best og rétt að gera næst, sé það stjórnmálakerfi sem tryggir framfarir og lifsgæði. Ég hef aldrei litið svo á þau sem eru ekki með mér í stjórnmálaflokki séu óvinir mínir eða andstæðingar, heldur miklu frekar einstaklinga sem keppa að sama marki og ég. Betra samfélagi. Ef þau standa sig vel þá þarf ég að standa mig enn betur. Sú samkeppni er öllum til hagsbóta. Ég trúi því að velferð færi velmegun. Að borg þar sem öll tilheyra búi til fleiri tækifæri. Að það sé virðisaukandi fyrir okkur öll að tryggja að einstaklingar og fjölskyldur á jaðrinum séu dregin inn í hringamiðju samfélagsins og gerð að þátttakendum. Að rétt sé að nýta verkfæri samfélagsins, fjármuni, stofnanir og reglur til að jafna kjörin. Valdefla þau sem minnst hafa handa á milli og hjálpa til þátttöku. Það gagnast á endanum okkur öllum. Hamingjusamt fólk skapar hamingjusama borg. Hamingjusöm borg laðar að sér tækifæri, vex og dafnar. Það er sú borg sem við byggjum öll saman. Höfundur er borgarstjóri.
Eru stjórnvöld bundin af niðurstöðu óréttmætrar þjóðaratkvæðagreiðslu? Haukur Arnþórsson Skoðun
Skoðun Virði menntunar og staða á húsnæðismarkaði Kolbrún Halldórsdóttir,Helgi Gunnarsson,Helga Rósa Másdóttir,Steinunn Þórðardóttir,Sigurbjörg Sæunn Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Eru stjórnvöld bundin af niðurstöðu óréttmætrar þjóðaratkvæðagreiðslu? Haukur Arnþórsson skrifar
Skoðun „Að tilheyra“, tækifæri til að styðja fyrr við unga fólkið okkar Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar
Eru stjórnvöld bundin af niðurstöðu óréttmætrar þjóðaratkvæðagreiðslu? Haukur Arnþórsson Skoðun