Hundruð milljarða ávinningur fyrir fólk og fyrirtæki - þess vegna segi ég já til að sjá Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar 25. ágúst 2026 07:00 Ég segi já til að sjá á laugardaginn og hvet aðra til að gera slíkt hið sama. Hér eru fjórar ástæður fyrir því að greiða atkvæði með því að fara í viðræður á laugardag. 1. Við höfum allt að vinna og engu að tapa Engin aðlögun íslenskra laga fer fram meðan á aðildarviðræðum stendur. Ekkert breytist fyrr en og ef við ákveðum að ganga inn, í annarri atkvæðagreiðslu um samning sem þá mun liggja fyrir. Þetta hefur Evrópusambandið staðfest. Skrefið sem við stígum með því að segja já þann 29. ágúst er varfærið fyrsta skref. Mun afdrifaríkara er að segja nei og fá ekki að sjá hvað samningur hefði þýtt. 2. Ekki hafna hundruðum milljarða í mögulegum ávinningi án þess að vita meira Íslendingar greiða margfalt hærri vexti en aðrar Evrópuþjóðir og búa við hærri verð vegna fákeppni sem þrífst í skjóli krónunnar. Þegar þetta er lagt saman er um að ræða hundruð milljarða króna á ári sem leggjast á íslenskar fjölskyldur og atvinnulíf. Hluti fyrirtækja í atvinnulífinu gerir hins vegar nú þegar upp í evrum og njóta kjara og öryggisins sem fylgir. Ættu þessi kjör ekki að gilda fyrir allt samfélagið en ekki bara stærstu fyrirtækin? 3. Við styrkjum fullveldi með góðum samningum Nágrannaríki okkar Danmörk, Svíþjóð og Finnland gengu inn í Evrópusambandið sem fullvalda þjóðir og eru enn fullvalda þjóðir. Teljum við að Danmörk sé ekki lengur fullvalda þjóð? Fullveldi okkar felst ekki í því að þurfa að standa einangruð og áhrifalaus utan við alþjóðlegt samstarf. Fullveldi felst heldur ekki í því að telja alla samninga við aðrar þjóðir fyrir fram hættulega. Við eigum að hafa sama kjark og grannar okkar til að setjast að samningaborðinu og sjá hverju við getum náð fram. 4. Öruggara Ísland Bandaríkjaforseti talar um að ná yfirráðum yfir Grænlandi og lýsir yfir að það muni gerast í forsetatíð sinni. Viðskiptastríð Bandaríkjanna og Kanada er núna skollið á þar sem Bandaríkin hafa sett 50% tolla á vörur frá Kanada sem hefur augljós áhrif á vöruverð. Bandaríkin eru farin að beita tollum sem vopni. Evrópusambandið er tollabandalag sem stendur saman gegn þessum tilburðum. Ísland stendur þar fyrir utan. Það er nýr veruleiki fyrir Norðurlandaþjóðir að yfirlýsingar Bandaríkjanna ógni okkar öryggishagsmunum. Ég vil fá úr því skorið hverju það myndi bæta við öryggi Íslands að tilheyra blokk 27 ríkja í Evrópusambandinu, í stað þess að standa fyrir utan. Næsta kynslóð mun spyrja af hverju við vildum ekki sjá samning Á skiltum um land allt blasir nú við áróður um milljarðakostnað við ESB. Þar er aðild ranglega sögð milljarðakostnaður fyrir Íslendinga. Tölurnar sem eru nefndar eru rangar og taka ekkert tillit til ávinnings. Talað er um glatað fullveldi og tapaðar auðlindir. Engin þjóð hefur hins vegar glatað fullveldi sínu með þessu samstarfi Evrópuþjóða og Evrópusambandið eignast ekki náttúruauðlindir aðildarríkja. Af hverju heyrum við aldrei dæmið af aðildarríkinu sem glataði auðlindum sínum við inngöngu? Vegna þess að dæmið er ekki til. Kynslóðin sem tekur við landinu á heimtingu á betra svari en að vildum ekki leggja í vinnuna við að klára samning. Eða að við sögðum nei því tíminn hentaði ekki og við vildum ekki vita hvað stæði okkur til boða. Höfundur er dómsmálaráðherra. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um ESB-viðræður Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir Mest lesið Hinn háskalegi hugsunarháttur Sighvatur Björgvinsson Skoðun Umferðartafir á höfuðborgarsvæðinu – Hver er staðan og hvert stefnir? Þórarinn Hjaltason Skoðun Sigurganga málaflokka Flokks fólksins Jónína Björk Óskarsdóttir Skoðun Frítt í strætó í dag Margrét Rós Sigurjónsdóttir Skoðun Á rafmagnskrossara á göngustíg á hundrað og þaðan inn í eilífðina Davíð Bergmann Skoðun Er ekki kominn tími til að endurskoða íslenska kjarasamningamódelið? Þórir Garðarsson Skoðun Rætin Rót í þrettán ár Ketill Guðmundsson Skoðun Uppsagnir í Stjórnarráðinu Hrafnkell Tumi Kolbeinsson Skoðun Málshraðasögur 2. hluti — Forsjármál Eva Hauksdóttir Skoðun Er afleiðingin orsök? Hjálmtýr Heiðdal Skoðun Skoðun Skoðun Hvað eruð þið að gera í ÖBÍ? Elísa Ósk Línadóttir skrifar Skoðun Hvern á verkfallið að bíta? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun NPA er ekki verðlaun fyrir samþykkta hegðun Rúnar Björn Herrera Þorkelsson skrifar Skoðun Samdráttur í losun Íslands – en ekki kerfisbreyting Sigurpáll Ingibergsson skrifar Skoðun Við tryggjum ekki lýðræðið eftir á Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Veit hið opinbera hvað virkar? Karl Steinar Óskarsson skrifar Skoðun Evrópa Henry Alexander Henrysson skrifar Skoðun Skeifan í smjörinu Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Þetta reddast: en hvað ef það reddast ekki? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Umferðartafir á höfuðborgarsvæðinu – Hver er staðan og hvert stefnir? Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Málshraðasögur 2. hluti — Forsjármál Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Á rafmagnskrossara á göngustíg á hundrað og þaðan inn í eilífðina Davíð Bergmann skrifar Skoðun Er afleiðingin orsök? Hjálmtýr Heiðdal skrifar Skoðun Uppsagnir í Stjórnarráðinu Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Sigurganga málaflokka Flokks fólksins Jónína Björk Óskarsdóttir skrifar Skoðun Getureglan og froðan Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Rætin Rót í þrettán ár Ketill Guðmundsson skrifar Skoðun Hvernig lögum við fegurðarskyn okkar að orkuskiptabyltingunni? Páll Jakob Líndal skrifar Skoðun Frítt í strætó í dag Margrét Rós Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Er ekki kominn tími til að endurskoða íslenska kjarasamningamódelið? Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Hinn háskalegi hugsunarháttur Sighvatur Björgvinsson skrifar Skoðun Alþjóðadagur friðarmenningar 21. september Gunnar Hersveinn skrifar Skoðun 37% og reikningskúnstir Viðskiptaráðs Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Hvers vegna hrynur námsárangur á Íslandi en ekki á Englandi? Guðrún Sævarsdóttir skrifar Skoðun Heilbrigð skynsemi Einar Bárðarson skrifar Skoðun Samsköttun hjóna – allt annar hlutur? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Tæknin í okkar þágu – ekki öfugt Halla Tómasdóttir skrifar Skoðun Pólland setur jurtaríkið á matseðilinn Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Hún þekkir mig með hjartanu Thelma Jónsdóttir skrifar Skoðun Hvalveiðum er lokið... í bili Sigurlaug Knudsen Stefánsdóttir skrifar Sjá meira
Ég segi já til að sjá á laugardaginn og hvet aðra til að gera slíkt hið sama. Hér eru fjórar ástæður fyrir því að greiða atkvæði með því að fara í viðræður á laugardag. 1. Við höfum allt að vinna og engu að tapa Engin aðlögun íslenskra laga fer fram meðan á aðildarviðræðum stendur. Ekkert breytist fyrr en og ef við ákveðum að ganga inn, í annarri atkvæðagreiðslu um samning sem þá mun liggja fyrir. Þetta hefur Evrópusambandið staðfest. Skrefið sem við stígum með því að segja já þann 29. ágúst er varfærið fyrsta skref. Mun afdrifaríkara er að segja nei og fá ekki að sjá hvað samningur hefði þýtt. 2. Ekki hafna hundruðum milljarða í mögulegum ávinningi án þess að vita meira Íslendingar greiða margfalt hærri vexti en aðrar Evrópuþjóðir og búa við hærri verð vegna fákeppni sem þrífst í skjóli krónunnar. Þegar þetta er lagt saman er um að ræða hundruð milljarða króna á ári sem leggjast á íslenskar fjölskyldur og atvinnulíf. Hluti fyrirtækja í atvinnulífinu gerir hins vegar nú þegar upp í evrum og njóta kjara og öryggisins sem fylgir. Ættu þessi kjör ekki að gilda fyrir allt samfélagið en ekki bara stærstu fyrirtækin? 3. Við styrkjum fullveldi með góðum samningum Nágrannaríki okkar Danmörk, Svíþjóð og Finnland gengu inn í Evrópusambandið sem fullvalda þjóðir og eru enn fullvalda þjóðir. Teljum við að Danmörk sé ekki lengur fullvalda þjóð? Fullveldi okkar felst ekki í því að þurfa að standa einangruð og áhrifalaus utan við alþjóðlegt samstarf. Fullveldi felst heldur ekki í því að telja alla samninga við aðrar þjóðir fyrir fram hættulega. Við eigum að hafa sama kjark og grannar okkar til að setjast að samningaborðinu og sjá hverju við getum náð fram. 4. Öruggara Ísland Bandaríkjaforseti talar um að ná yfirráðum yfir Grænlandi og lýsir yfir að það muni gerast í forsetatíð sinni. Viðskiptastríð Bandaríkjanna og Kanada er núna skollið á þar sem Bandaríkin hafa sett 50% tolla á vörur frá Kanada sem hefur augljós áhrif á vöruverð. Bandaríkin eru farin að beita tollum sem vopni. Evrópusambandið er tollabandalag sem stendur saman gegn þessum tilburðum. Ísland stendur þar fyrir utan. Það er nýr veruleiki fyrir Norðurlandaþjóðir að yfirlýsingar Bandaríkjanna ógni okkar öryggishagsmunum. Ég vil fá úr því skorið hverju það myndi bæta við öryggi Íslands að tilheyra blokk 27 ríkja í Evrópusambandinu, í stað þess að standa fyrir utan. Næsta kynslóð mun spyrja af hverju við vildum ekki sjá samning Á skiltum um land allt blasir nú við áróður um milljarðakostnað við ESB. Þar er aðild ranglega sögð milljarðakostnaður fyrir Íslendinga. Tölurnar sem eru nefndar eru rangar og taka ekkert tillit til ávinnings. Talað er um glatað fullveldi og tapaðar auðlindir. Engin þjóð hefur hins vegar glatað fullveldi sínu með þessu samstarfi Evrópuþjóða og Evrópusambandið eignast ekki náttúruauðlindir aðildarríkja. Af hverju heyrum við aldrei dæmið af aðildarríkinu sem glataði auðlindum sínum við inngöngu? Vegna þess að dæmið er ekki til. Kynslóðin sem tekur við landinu á heimtingu á betra svari en að vildum ekki leggja í vinnuna við að klára samning. Eða að við sögðum nei því tíminn hentaði ekki og við vildum ekki vita hvað stæði okkur til boða. Höfundur er dómsmálaráðherra.
Skoðun Umferðartafir á höfuðborgarsvæðinu – Hver er staðan og hvert stefnir? Þórarinn Hjaltason skrifar
Skoðun Er ekki kominn tími til að endurskoða íslenska kjarasamningamódelið? Þórir Garðarsson skrifar