Framúrakstur á ekki að ráðast af þolinmæði og heppni Hólmar Erlu Svansson skrifar 26. maí 2026 12:01 Á ferðum mínum erlendis hef ég oft notið góðs af vegaköflum þar sem stutt tvöföldun skiptir miklu máli. Þetta þarf ekki að vera löng tvöföldun, sjaldan yfir 1 km. Merking um að það sé tvöföldun framundan minnkar þrýsting um framúrakstur og ökumenn bíða þá frekar eftir öruggum kafla. Hægari umferð heldur til hægri á tvöfalda kaflanum og þeir sem vilja komast fram úr þurfa ekki að taka áhættu á móti umferð. Þetta er einmitt sú millileið sem okkur vantar oftar í íslenska vegakerfið. Umræðan festist gjarnan í tveimur valkostum: annaðhvort óbreyttum tveggja akreina vegi eða fullri tvöföldun. Þar á milli er þó raunhæf og vel þekkt lausn: staðbundnar framúrakstursreinar, klifurreinar í formi 2+1 vegkafla þar sem þörfin er mest. Umferðin um landið hefur aukist gríðarlega og mikill fjöldi erlendra ferðamanna eru ekki vanir þungaumferð á einbreiðum vegum utan þéttbýlis. Slík umferð fer einfaldlega á hraðbrautir sem ráða við meiri breytileika í hraða ökutækja. Á hringveginum milli Akureyrar og Reykjavíkur þekkja margir vandann. Þung ökutæki, húsbílar, bílar með hjólhýsi og almenn fólksbílaumferð blandast saman á löngum köflum þar sem framúrakstur getur verið erfiður. Þá myndast raðir, meðalhraði lækkar og sumir ökumenn freistast til að taka fram úr við aðstæður sem eru alls ekki öruggar. Þegar vegur tvöfaldast tímabundið getur hægari umferð haldið til hægri og hraðari umferð farið fram úr án þess að fara yfir á akrein á móti. Það er ekki framsækin samgöngustefna að láta ökumenn velja milli þess að sitja fastir í langri röð eða taka áhættu á móti umferð. Örugg framúraksturstækifæri eiga að vera hluti af grunnöryggi þjóðvega. Vegagerðin hefur gefið út leiðbeiningar um hönnun 2+1 vega og þar kemur fram að erlendis hafi reynsla af slíkum vegum lofað góðu, meðal annars með hliðsjón af sænskri reynslu. (vegagerdin.is) Á Kjalarnesi er þegar áformuð breikkun Vesturlandsvegar í 2+1 veg, þar sem markmiðið er beinlínis að bæta samgöngur og auka umferðaröryggi. (vegagerdin.is) Kostnaðurinn er auðvitað raunverulegur. Ef við hugsum okkur fyrsta áfanga upp á 8–12 km af staðbundnum framúrakstursköflum, með grófri stærðargráðu um 100 milljónir króna á hvern kílómetra, gæti slík framkvæmd kostað 800–1.200 milljónir króna. Það er há fjárhæð. En spurningin er hvort hún sé há í samanburði við samfélagslegan kostnað alvarlegra slysa, banaslysa, tafa, streitu og ótryggs flæðis á einum mikilvægasta samgönguási landsins. Okkur er eðlilega illa við að tala um verð á mannslífi. En í samgöngumálum gerum við það óbeint á hverjum degi þegar við ákveðum hvaða framkvæmdir fara í forgang og hverjar bíða. Rétta spurningin er ekki hvað mannslíf „kostar“, heldur hvað samfélagið er tilbúið að gera til að minnka líkur á dauðsföllum og alvarlegum slysum. Ef 800–1.200 milljóna króna framkvæmd kemur í veg fyrir eitt banaslys og nokkur alvarleg slys á líftíma sínum, getur hún verið samfélagslega skynsamleg — jafnvel áður en tekið er tillit til betra flæðis og minni tafa. Þetta þarf þó að gera af skynsemi. Ekki á að dreifa stuttum vegbútum af handahófi. Velja þarf staði út frá umferðarmagni, slysasögu, halla, sjónlengdum, hlutfalli þungra ökutækja og raunverulegum framúrakstursskilyrðum. Í glærum rannsóknarverkefnisins um hringveginn kemur fram að framúrakstursreinar eigi ekki að vera á vegamótum, að þær skuli ekki vera styttri en 500 metrar og að æskileg lengd sé 1.000 metrar eða lengri. (vegagerdin.is) Meginatriðið er þetta: Hættulegur framúrakstur er ekki aðeins hegðunarvandamál ökumanna hann er líka hönnunarvandamál. Ef hönnunin býður sjaldan upp á öruggan framúrakstur, flytjum við áhættuna yfir á ökumennina. Við þurfum ekki að tvöfalda allan hringvegin til að taka næsta skynsamlega skref. Við þurfum að búa til örugg framúraksturstækifæri þar sem þörfin er mest. Stutt tvöföldun á réttum stöðum getur sparað tíma, minnkað pirring og — mikilvægast af öllu — dregið úr líkum á slysum. Höfundur er rekstrarverkfræðingur MBA og áhugamaður um umferðaröryggi. Heimildir Vegagerðin: Framúrakstursakreinar á Hringvegi milli Reykjavíkur og Akureyrar, rannsóknarverkefni, apríl 2025. (vegagerdin.is) Vegagerðin: Hönnun 2+1 vega, leiðbeiningar LEI-3304. (vegagerdin.is) Vegagerðin: Glærur um staðsetningu og lengd framúrakstursreina á Hringveginum milli Reykjavíkur og Akureyrar. (vegagerdin.is) Vegagerðin: Framkvæmd um Kjalarnes, breikkun Vesturlandsvegar í 2+1 veg. (vegagerdin.is) Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Umferðaröryggi Mest lesið Hvar eru góðu mennirnir? Olga Björt Þórðardóttir Skoðun Slagorð í stað gagna: Grein Snorra Mássonar um ESB-aðild Halldór Jörgen Olesen Skoðun Stór orð, lítil rök og ekkert dæmi um ranga tölu – Svar til Konráðs S. Guðjónssonar Gauti B. Eggertsson Skoðun Að neita að leita Kristrún Ágústsdóttir Skoðun Hættulegasti tími ársins í umferðinni Ágúst Mogensen Skoðun Hver ber raunverulega ábyrgð á minkaslysinu? Anahita Sahar Babaei Skoðun Vinnslustöðin rýrir afkomu sjómanna og landverkafólks – en til hvers? Gunnar Sigurðsson Skoðun ESB umræðan og gervigreindin Ólafur Hannesson Skoðun Ég hélt að þetta væri bara lítið hrúður Valerio Gargiulo Skoðun Spænska knattspyrnuliðið sem héraðsmetafór fyrir Spán Jordi Oriola Folch Skoðun Skoðun Skoðun Hvar eru góðu mennirnir? Olga Björt Þórðardóttir skrifar Skoðun Slagorð í stað gagna: Grein Snorra Mássonar um ESB-aðild Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Stór orð, lítil rök og ekkert dæmi um ranga tölu – Svar til Konráðs S. Guðjónssonar Gauti B. Eggertsson skrifar Skoðun Hættulegasti tími ársins í umferðinni Ágúst Mogensen skrifar Skoðun Að neita að leita Kristrún Ágústsdóttir skrifar Skoðun ESB umræðan og gervigreindin Ólafur Hannesson skrifar Skoðun Vinnslustöðin rýrir afkomu sjómanna og landverkafólks – en til hvers? Gunnar Sigurðsson skrifar Skoðun Hver ber raunverulega ábyrgð á minkaslysinu? Anahita Sahar Babaei skrifar Skoðun Spænska knattspyrnuliðið sem héraðsmetafór fyrir Spán Jordi Oriola Folch skrifar Skoðun Gæði bygginga ráðast ekki ef reglugerðum einum saman Bergþóra Góa Kvaran skrifar Skoðun Ég hélt að þetta væri bara lítið hrúður Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Af hverju já? Reynir Böðvarsson skrifar Skoðun Ef lausnirnar eru til, af hverju eru þær ekki notaðar? Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Óreiða á samviskunni Páll Rafnar Þorsteinsson skrifar Skoðun Fullveldi fyrir hvern? Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Viðræðurnar snúast um aðlögun Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Kristrún skýrði loksins hvað verður kosið um Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Ég þekki ekki lengur minn gamla Sjálfstæðisflokk Dagur Jónsson skrifar Skoðun Leggjum þá Náttúruverndarstofnun niður Svanur Guðmundsson skrifar Skoðun Meðferð ríkisvaldsins á máli lífslokalæknisins Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Hættum að pissa í skóinn í frostinu til að hlýja okkur – klæðum okkur í ullarsokka Grímur Atlason skrifar Skoðun Með óttann einan að vopni Benedikt Jóhannesson skrifar Skoðun Merkilegur tvískinnungur Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Þjóðin á að njóta vafans Snorri Másson skrifar Skoðun Tosca skýst upp úr turninum í Brussel Jónas Sen skrifar Skoðun ESB og skoðanabræður þínir Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Hjá LESA skrifum við sögurnar sjálf og höfundar eiga alltaf að fá greitt Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Litblindur á fótboltavellinum Ingunn Eir Andrésdóttir skrifar Skoðun Á hugmyndafræðilegt ofbeldi heima í kosningabaráttu? Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Hvað er dýrmætara en rétturinn og valdið til að ráða okkar málum sjálf? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Sjá meira
Á ferðum mínum erlendis hef ég oft notið góðs af vegaköflum þar sem stutt tvöföldun skiptir miklu máli. Þetta þarf ekki að vera löng tvöföldun, sjaldan yfir 1 km. Merking um að það sé tvöföldun framundan minnkar þrýsting um framúrakstur og ökumenn bíða þá frekar eftir öruggum kafla. Hægari umferð heldur til hægri á tvöfalda kaflanum og þeir sem vilja komast fram úr þurfa ekki að taka áhættu á móti umferð. Þetta er einmitt sú millileið sem okkur vantar oftar í íslenska vegakerfið. Umræðan festist gjarnan í tveimur valkostum: annaðhvort óbreyttum tveggja akreina vegi eða fullri tvöföldun. Þar á milli er þó raunhæf og vel þekkt lausn: staðbundnar framúrakstursreinar, klifurreinar í formi 2+1 vegkafla þar sem þörfin er mest. Umferðin um landið hefur aukist gríðarlega og mikill fjöldi erlendra ferðamanna eru ekki vanir þungaumferð á einbreiðum vegum utan þéttbýlis. Slík umferð fer einfaldlega á hraðbrautir sem ráða við meiri breytileika í hraða ökutækja. Á hringveginum milli Akureyrar og Reykjavíkur þekkja margir vandann. Þung ökutæki, húsbílar, bílar með hjólhýsi og almenn fólksbílaumferð blandast saman á löngum köflum þar sem framúrakstur getur verið erfiður. Þá myndast raðir, meðalhraði lækkar og sumir ökumenn freistast til að taka fram úr við aðstæður sem eru alls ekki öruggar. Þegar vegur tvöfaldast tímabundið getur hægari umferð haldið til hægri og hraðari umferð farið fram úr án þess að fara yfir á akrein á móti. Það er ekki framsækin samgöngustefna að láta ökumenn velja milli þess að sitja fastir í langri röð eða taka áhættu á móti umferð. Örugg framúraksturstækifæri eiga að vera hluti af grunnöryggi þjóðvega. Vegagerðin hefur gefið út leiðbeiningar um hönnun 2+1 vega og þar kemur fram að erlendis hafi reynsla af slíkum vegum lofað góðu, meðal annars með hliðsjón af sænskri reynslu. (vegagerdin.is) Á Kjalarnesi er þegar áformuð breikkun Vesturlandsvegar í 2+1 veg, þar sem markmiðið er beinlínis að bæta samgöngur og auka umferðaröryggi. (vegagerdin.is) Kostnaðurinn er auðvitað raunverulegur. Ef við hugsum okkur fyrsta áfanga upp á 8–12 km af staðbundnum framúrakstursköflum, með grófri stærðargráðu um 100 milljónir króna á hvern kílómetra, gæti slík framkvæmd kostað 800–1.200 milljónir króna. Það er há fjárhæð. En spurningin er hvort hún sé há í samanburði við samfélagslegan kostnað alvarlegra slysa, banaslysa, tafa, streitu og ótryggs flæðis á einum mikilvægasta samgönguási landsins. Okkur er eðlilega illa við að tala um verð á mannslífi. En í samgöngumálum gerum við það óbeint á hverjum degi þegar við ákveðum hvaða framkvæmdir fara í forgang og hverjar bíða. Rétta spurningin er ekki hvað mannslíf „kostar“, heldur hvað samfélagið er tilbúið að gera til að minnka líkur á dauðsföllum og alvarlegum slysum. Ef 800–1.200 milljóna króna framkvæmd kemur í veg fyrir eitt banaslys og nokkur alvarleg slys á líftíma sínum, getur hún verið samfélagslega skynsamleg — jafnvel áður en tekið er tillit til betra flæðis og minni tafa. Þetta þarf þó að gera af skynsemi. Ekki á að dreifa stuttum vegbútum af handahófi. Velja þarf staði út frá umferðarmagni, slysasögu, halla, sjónlengdum, hlutfalli þungra ökutækja og raunverulegum framúrakstursskilyrðum. Í glærum rannsóknarverkefnisins um hringveginn kemur fram að framúrakstursreinar eigi ekki að vera á vegamótum, að þær skuli ekki vera styttri en 500 metrar og að æskileg lengd sé 1.000 metrar eða lengri. (vegagerdin.is) Meginatriðið er þetta: Hættulegur framúrakstur er ekki aðeins hegðunarvandamál ökumanna hann er líka hönnunarvandamál. Ef hönnunin býður sjaldan upp á öruggan framúrakstur, flytjum við áhættuna yfir á ökumennina. Við þurfum ekki að tvöfalda allan hringvegin til að taka næsta skynsamlega skref. Við þurfum að búa til örugg framúraksturstækifæri þar sem þörfin er mest. Stutt tvöföldun á réttum stöðum getur sparað tíma, minnkað pirring og — mikilvægast af öllu — dregið úr líkum á slysum. Höfundur er rekstrarverkfræðingur MBA og áhugamaður um umferðaröryggi. Heimildir Vegagerðin: Framúrakstursakreinar á Hringvegi milli Reykjavíkur og Akureyrar, rannsóknarverkefni, apríl 2025. (vegagerdin.is) Vegagerðin: Hönnun 2+1 vega, leiðbeiningar LEI-3304. (vegagerdin.is) Vegagerðin: Glærur um staðsetningu og lengd framúrakstursreina á Hringveginum milli Reykjavíkur og Akureyrar. (vegagerdin.is) Vegagerðin: Framkvæmd um Kjalarnes, breikkun Vesturlandsvegar í 2+1 veg. (vegagerdin.is)
Stór orð, lítil rök og ekkert dæmi um ranga tölu – Svar til Konráðs S. Guðjónssonar Gauti B. Eggertsson Skoðun
Skoðun Stór orð, lítil rök og ekkert dæmi um ranga tölu – Svar til Konráðs S. Guðjónssonar Gauti B. Eggertsson skrifar
Skoðun Vinnslustöðin rýrir afkomu sjómanna og landverkafólks – en til hvers? Gunnar Sigurðsson skrifar
Skoðun Hættum að pissa í skóinn í frostinu til að hlýja okkur – klæðum okkur í ullarsokka Grímur Atlason skrifar
Skoðun Hjá LESA skrifum við sögurnar sjálf og höfundar eiga alltaf að fá greitt Birgir Hrafn Birgisson skrifar
Skoðun Á hugmyndafræðilegt ofbeldi heima í kosningabaráttu? Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Hvað er dýrmætara en rétturinn og valdið til að ráða okkar málum sjálf? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar
Stór orð, lítil rök og ekkert dæmi um ranga tölu – Svar til Konráðs S. Guðjónssonar Gauti B. Eggertsson Skoðun