Auglýst eftir heimili á Facebook Steinunn Gyðu- og Guðjónsdóttir skrifar 12. janúar 2026 11:03 Týndir kettir, misjafnlega góð ráð um þyngdarstjórnun, fréttir af vinum og fólk að leita að leiguhúsnæði. Þetta er Facebook feedið mitt á venjulegum degi. Ég veit ekki hvað ég get gert varðandi alla týndu kettina en ég staldra hins vegar við allar þessar leiguauglýsingar þó ég eigi ekkert húsnæði til að leigja út. Um daginn var það auglýsing frá 18 ára stúlku með nokkurra mánaða gamalt barn. Og þar á undan auglýsing frá systrum milli tvítugs og þrítugs með nokkur börn og eitt þeirra fatlað. Fjöldinn allur af einstæðum foreldrum að leita eftir íbúð í hverfinu sínu til að þurfa ekki að rífa börnin úr umhverfi sínu og byrja upp á nýtt annars staðar. Öruggt húsnæði er forsenda velferðar Það hefur eitthvað klikkað þegar kornungar mæður og einstæðir foreldrar með fötluð börn þurfa að berskjalda sig á samfélagsmiðli til að reyna að lifa af á grimmum leigumarkaði. Öruggt húsnæði er grundvöllur allrar velferðar. Það veitir fólki stöðugleika, öryggi og rými til að halda utan um líf sitt og takast á við vinnu, nám, og fjölskyldulíf. Án slíks öryggis veikjast allar aðrar stoðir velferðar og ójöfnuður eykst. Það er verkefni yfirvalda að binda svo um hnútana að fólk hafi aðgengi að öruggu húsnæði. Ekki aðeins með því að slökkva eldana þegar komið er í óefni með sértækum úrræðum – heldur með því að skapa skilyrði fyrir öryggi – líka þegar vextir eru háir og lántökuskilyrði erfið. Heilbrigður langtímaleigumarkaður Í dag eru nokkur þúsund manns á biðlista eftir íbúð hjá almennu óhagnaðardrifnu leigufélögunum og því augljóst að fjöldi landsmanna vill búa í öruggu, langtíma leiguhúsnæði. Reykjavíkurborg hefur verið í fararbroddi að tryggja lóðir fyrir þessi leigufélög en betur má ef duga skal. Séreignarstefnan, sem réði hér ríkjum lengi og gerir að mestu leyti enn, gerði leigumarkaðinn að skammtímalausn – eins og Facebook auglýsingarnar bera með sér. Nú þarf að tryggja að óhagnaðardrifin leigufélög sem eru að byggja í þágu samfélagsins fái þær lóðir sem þau þurfa og stofnframlög svo að fólk komist af biðlistunum og inn í íbúðir. Örugg langtímaleiga sem stýrist ekki jafn mikið af verðbólgu og vöxtum verður að vera raunverulegur valkostur fyrir fólk til framtíðar. Uppbygging sem fólk hefur efni á Þá er mikilvægt að húsnæði sem er byggt til sölu á almennum markaði sé húsnæði sem fólk hefur efni á, vill og þarf. Núverandi ástand kemur verst niður á ungu og tekjulægrafólki og því nauðsynlegt að leggja áherslu á uppbyggingu hagkvæms húsnæðis. Þar þarf Reykjavíkurborg að sýna áræðni og forgangsraða skýrar í skipulagsmálum og eigin stjórnsýslu, svo uppbygging hagkvæms húsnæðis gangi hraðar og markvissar fyrir sig. Húsnæðisöryggi á nefnilega ekki að ráðast af því hvort fólk er með rétta baklandið, með réttar tekjur eða rétt lánshæfi. Það á að vera hluti af grunninnviðum samfélagsins sem tryggt er að allir njóti. Að eiga öruggt heimili Þegar ungar mæður, einstæðir foreldrar og fjölskyldur með fötluð börn neyðast til að leita að heimili á Facebook, þá er það ekki einstaklingsbundinn vandi heldur kerfisbundinn brestur sem kallar á ábyrgð og pólitískan vilja til að gera betur. Þetta er ekki of stór krafa. Þetta er lágmark og verkefni sem sveitarfélög og ríki verða að axla, af festu og ábyrgð, svo fólk þurfi ekki lengur að senda út neyðarkall á samfélagsmiðlum heldur geti búið sér öruggt heimili í samfélagi sem stendur með því. Höfundur gefur kost á sér í 2. sæti í forvali Samfylkingarinnar til borgarstjórnarkosninga. Viltu birta grein á Vísi? Sendu okkur póst. Senda grein Steinunn Gyðu- og Guðjónsdóttir Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Forstjórahringekjan Áslaug Eir Hólmgeirsdóttir,Hildur Ösp Gylfadóttir Skoðun Tími byltingarinnar er runninn upp — Síðasta byltingin var 1994 Ásgeir Jónsson Skoðun Af með hausana, burt með styttuna Sigurður Haraldsson Skoðun Ekki benda á mig Ebba Margrèt Magnúsdóttir Skoðun Sporin hræða Snorri Másson Skoðun Reykjavík er hvorki gjaldþrota né ofurþétt Guðni Freyr Öfjörð Skoðun Varnarbarátta Úkraínu og Rússlandsskatturinn Pawel Bartoszek Skoðun Að standa með Úkraínu er að standa með okkur sjálfum Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir Skoðun Þriðja heimsstyrjöldin Arnór Sigurjónsson Skoðun Sundlaugin sem Reykjavíkurborg vanrækir – en borgarbúar elska Sigfús Aðalsteinsson ,Baldur Borgþórsson,Hlynur Áskelsson Skoðun Skoðun Skoðun Hagnýtar húðflúraforvarnir Gísli Garðarsson skrifar Skoðun Þetta er skrýtin latína Ingvar S. Birgisson skrifar Skoðun Hvað ef við erum hrædd við ranga framtíð? Rakel Hinriksdóttir skrifar Skoðun Lesblinda og prófamenning Snævar Ívarsson skrifar Skoðun Tími byltingarinnar er runninn upp — Síðasta byltingin var 1994 Ásgeir Jónsson skrifar Skoðun Forstjórahringekjan Áslaug Eir Hólmgeirsdóttir,Hildur Ösp Gylfadóttir skrifar Skoðun Varnarbarátta Úkraínu og Rússlandsskatturinn Pawel Bartoszek skrifar Skoðun Af með hausana, burt með styttuna Sigurður Haraldsson skrifar Skoðun Að standa með Úkraínu er að standa með okkur sjálfum Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Taktu þátt í að móta ungmennastefnu Íslands Guðmundur Ari Sigurjónsson skrifar Skoðun Skipulag endurreisnar í Grindavík og annars staðar Sólveig Þorvaldsdóttir skrifar Skoðun Kjarni máls sem við forðumst að ræða Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Hinn breytti heimur fjöl-skyldna Matthildur Björnsdóttir skrifar Skoðun Sporin hræða Snorri Másson skrifar Skoðun Ert þú nýr formaður vinstrisins? Hlynur Már Ragnheiðarson skrifar Skoðun Skautað framhjá þjóðinni Júlíus Valsson skrifar Skoðun Traustið er löngu farið úr velferðarkerfinu Sigríður Svanborgardóttir skrifar Skoðun Til hamingju, Reykjavík! Einar Bárðarson skrifar Skoðun Þess vegna er Svíþjóð að standa sig vel Eyþór Eðvarðsson skrifar Skoðun Galopið ávísanahefti skattgreiðenda í Hafnarfirði Óskar Steinn Jónínuson Ómarsson skrifar Skoðun Kjarabarátta Viðskiptaráðs Jónas Yngvi Ásgrímsson skrifar Skoðun Þriðja heimsstyrjöldin Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Af hverju er engin slökkvistöð í Kópavogi? Jónas Már Torfason skrifar Skoðun Hlutfall kennara í leikskólum er lögbundið – ekki skoðun Anna Lydía Helgadóttir skrifar Skoðun Þorpið okkar allra Andri Rafn Ottesen skrifar Skoðun Fyrirmyndir í starfsmenntun Lísbet Einarsdóttir skrifar Skoðun Máli lífslokalæknis enn ekki lokið – er Ísland réttarríki? Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Ekki plága heldur umbreyting - frá streymisveitum til gervigreindar Kristinn Bjarnason skrifar Skoðun Kaupmáttur lækkað í tuttugu ár Guðmundur Ingi Þóroddsson skrifar Skoðun Eins og Bubbi söng „ekki benda á mig“. Hver ber ábyrgð þegar enginn vissi neitt? Steindór Þórarinsson skrifar Sjá meira
Týndir kettir, misjafnlega góð ráð um þyngdarstjórnun, fréttir af vinum og fólk að leita að leiguhúsnæði. Þetta er Facebook feedið mitt á venjulegum degi. Ég veit ekki hvað ég get gert varðandi alla týndu kettina en ég staldra hins vegar við allar þessar leiguauglýsingar þó ég eigi ekkert húsnæði til að leigja út. Um daginn var það auglýsing frá 18 ára stúlku með nokkurra mánaða gamalt barn. Og þar á undan auglýsing frá systrum milli tvítugs og þrítugs með nokkur börn og eitt þeirra fatlað. Fjöldinn allur af einstæðum foreldrum að leita eftir íbúð í hverfinu sínu til að þurfa ekki að rífa börnin úr umhverfi sínu og byrja upp á nýtt annars staðar. Öruggt húsnæði er forsenda velferðar Það hefur eitthvað klikkað þegar kornungar mæður og einstæðir foreldrar með fötluð börn þurfa að berskjalda sig á samfélagsmiðli til að reyna að lifa af á grimmum leigumarkaði. Öruggt húsnæði er grundvöllur allrar velferðar. Það veitir fólki stöðugleika, öryggi og rými til að halda utan um líf sitt og takast á við vinnu, nám, og fjölskyldulíf. Án slíks öryggis veikjast allar aðrar stoðir velferðar og ójöfnuður eykst. Það er verkefni yfirvalda að binda svo um hnútana að fólk hafi aðgengi að öruggu húsnæði. Ekki aðeins með því að slökkva eldana þegar komið er í óefni með sértækum úrræðum – heldur með því að skapa skilyrði fyrir öryggi – líka þegar vextir eru háir og lántökuskilyrði erfið. Heilbrigður langtímaleigumarkaður Í dag eru nokkur þúsund manns á biðlista eftir íbúð hjá almennu óhagnaðardrifnu leigufélögunum og því augljóst að fjöldi landsmanna vill búa í öruggu, langtíma leiguhúsnæði. Reykjavíkurborg hefur verið í fararbroddi að tryggja lóðir fyrir þessi leigufélög en betur má ef duga skal. Séreignarstefnan, sem réði hér ríkjum lengi og gerir að mestu leyti enn, gerði leigumarkaðinn að skammtímalausn – eins og Facebook auglýsingarnar bera með sér. Nú þarf að tryggja að óhagnaðardrifin leigufélög sem eru að byggja í þágu samfélagsins fái þær lóðir sem þau þurfa og stofnframlög svo að fólk komist af biðlistunum og inn í íbúðir. Örugg langtímaleiga sem stýrist ekki jafn mikið af verðbólgu og vöxtum verður að vera raunverulegur valkostur fyrir fólk til framtíðar. Uppbygging sem fólk hefur efni á Þá er mikilvægt að húsnæði sem er byggt til sölu á almennum markaði sé húsnæði sem fólk hefur efni á, vill og þarf. Núverandi ástand kemur verst niður á ungu og tekjulægrafólki og því nauðsynlegt að leggja áherslu á uppbyggingu hagkvæms húsnæðis. Þar þarf Reykjavíkurborg að sýna áræðni og forgangsraða skýrar í skipulagsmálum og eigin stjórnsýslu, svo uppbygging hagkvæms húsnæðis gangi hraðar og markvissar fyrir sig. Húsnæðisöryggi á nefnilega ekki að ráðast af því hvort fólk er með rétta baklandið, með réttar tekjur eða rétt lánshæfi. Það á að vera hluti af grunninnviðum samfélagsins sem tryggt er að allir njóti. Að eiga öruggt heimili Þegar ungar mæður, einstæðir foreldrar og fjölskyldur með fötluð börn neyðast til að leita að heimili á Facebook, þá er það ekki einstaklingsbundinn vandi heldur kerfisbundinn brestur sem kallar á ábyrgð og pólitískan vilja til að gera betur. Þetta er ekki of stór krafa. Þetta er lágmark og verkefni sem sveitarfélög og ríki verða að axla, af festu og ábyrgð, svo fólk þurfi ekki lengur að senda út neyðarkall á samfélagsmiðlum heldur geti búið sér öruggt heimili í samfélagi sem stendur með því. Höfundur gefur kost á sér í 2. sæti í forvali Samfylkingarinnar til borgarstjórnarkosninga.
Sundlaugin sem Reykjavíkurborg vanrækir – en borgarbúar elska Sigfús Aðalsteinsson ,Baldur Borgþórsson,Hlynur Áskelsson Skoðun
Skoðun Ekki plága heldur umbreyting - frá streymisveitum til gervigreindar Kristinn Bjarnason skrifar
Skoðun Eins og Bubbi söng „ekki benda á mig“. Hver ber ábyrgð þegar enginn vissi neitt? Steindór Þórarinsson skrifar
Sundlaugin sem Reykjavíkurborg vanrækir – en borgarbúar elska Sigfús Aðalsteinsson ,Baldur Borgþórsson,Hlynur Áskelsson Skoðun