Hver á þennan bústað, já eða nei? Sigþrúður Ármann skrifar 28. ágúst 2026 21:02 Vilt þú veita stjórnvöldum þitt umboð? Atkvæðagreiðslan um hvort Ísland eigi að hefja á ný aðildarviðræður við Evrópusambandið er stór ákvörðun. Hún snýst um framtíð Íslands. Hún snýst um hvort við viljum stíga skref í átt að grundvallarbreytingu á stjórnskipan landsins og því hvar ákvörðunarvald okkar liggur. Það sest engin þjóð að samningaborði um aðild að Evrópusambandinu af forvitni einni saman. Tilgangur aðildarviðræðna er að ná samkomulagi um skilyrði mögulegrar aðildar með umfangsmiklu aðildarferli. Ef þú kýst JÁ, þá ertu að veita ríkisstjórninni þitt umboð til að fara fyrir Íslands hönd að samningaborðinu og hefja aðildarviðræður við Evrópusambandið. Það er stór ákvörðun. Ef þú vilt ekki að Ísland gangi í Evrópusambandið, þá segir þú NEI. Ef þú vilt að ákvörðunarvald um íslensk málefni færist ekki lengra frá íslenskum kjósendum, þá segir þú NEI. Ef þú vilt áfram fullt frelsi til að ákveða hvernig við nýtum auðlindir landsins, þá segir þú NEI. Ef þú vilt að Ísland varðveiti frelsi sitt til að móta eigin leið til framtíðar, þá segir þú NEI. Allt tal um að kjósa bara ,,já til sjá" gerir að mínu mati lítið úr mikilvægi þeirrar ákvörðunar sem við stöndum frammi fyrir. Þetta er ekki skoðanakönnun. Þetta er ekki forvitnisferð. Þetta er spurning um hvort þú viljir veita ríkisstjórninni þitt umboð til að hefja aðildarviðræður fyrir Íslands hönd. Sjálf vil ég ekki veita stjórnvöldum mitt umboð og segi NEI. Höfundur er lögfræðingur Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Sigþrúður Ármann Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um ESB-viðræður Mest lesið Hinn háskalegi hugsunarháttur Sighvatur Björgvinsson Skoðun Umferðartafir á höfuðborgarsvæðinu – Hver er staðan og hvert stefnir? Þórarinn Hjaltason Skoðun Frítt í strætó í dag Margrét Rós Sigurjónsdóttir Skoðun Sigurganga málaflokka Flokks fólksins Jónína Björk Óskarsdóttir Skoðun Á rafmagnskrossara á göngustíg á hundrað og þaðan inn í eilífðina Davíð Bergmann Skoðun Er ekki kominn tími til að endurskoða íslenska kjarasamningamódelið? Þórir Garðarsson Skoðun Rætin Rót í þrettán ár Ketill Guðmundsson Skoðun Uppsagnir í Stjórnarráðinu Hrafnkell Tumi Kolbeinsson Skoðun Málshraðasögur 2. hluti — Forsjármál Eva Hauksdóttir Skoðun Er afleiðingin orsök? Hjálmtýr Heiðdal Skoðun Skoðun Skoðun Hvað eruð þið að gera í ÖBÍ? Elísa Ósk Línadóttir skrifar Skoðun Hvern á verkfallið að bíta? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun NPA er ekki verðlaun fyrir samþykkta hegðun Rúnar Björn Herrera Þorkelsson skrifar Skoðun Samdráttur í losun Íslands – en ekki kerfisbreyting Sigurpáll Ingibergsson skrifar Skoðun Við tryggjum ekki lýðræðið eftir á Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Veit hið opinbera hvað virkar? Karl Steinar Óskarsson skrifar Skoðun Evrópa Henry Alexander Henrysson skrifar Skoðun Skeifan í smjörinu Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Þetta reddast: en hvað ef það reddast ekki? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Umferðartafir á höfuðborgarsvæðinu – Hver er staðan og hvert stefnir? Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Málshraðasögur 2. hluti — Forsjármál Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Á rafmagnskrossara á göngustíg á hundrað og þaðan inn í eilífðina Davíð Bergmann skrifar Skoðun Er afleiðingin orsök? Hjálmtýr Heiðdal skrifar Skoðun Uppsagnir í Stjórnarráðinu Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Sigurganga málaflokka Flokks fólksins Jónína Björk Óskarsdóttir skrifar Skoðun Getureglan og froðan Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Rætin Rót í þrettán ár Ketill Guðmundsson skrifar Skoðun Hvernig lögum við fegurðarskyn okkar að orkuskiptabyltingunni? Páll Jakob Líndal skrifar Skoðun Frítt í strætó í dag Margrét Rós Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Er ekki kominn tími til að endurskoða íslenska kjarasamningamódelið? Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Hinn háskalegi hugsunarháttur Sighvatur Björgvinsson skrifar Skoðun Alþjóðadagur friðarmenningar 21. september Gunnar Hersveinn skrifar Skoðun 37% og reikningskúnstir Viðskiptaráðs Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Hvers vegna hrynur námsárangur á Íslandi en ekki á Englandi? Guðrún Sævarsdóttir skrifar Skoðun Heilbrigð skynsemi Einar Bárðarson skrifar Skoðun Samsköttun hjóna – allt annar hlutur? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Tæknin í okkar þágu – ekki öfugt Halla Tómasdóttir skrifar Skoðun Pólland setur jurtaríkið á matseðilinn Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Hún þekkir mig með hjartanu Thelma Jónsdóttir skrifar Skoðun Hvalveiðum er lokið... í bili Sigurlaug Knudsen Stefánsdóttir skrifar Sjá meira
Vilt þú veita stjórnvöldum þitt umboð? Atkvæðagreiðslan um hvort Ísland eigi að hefja á ný aðildarviðræður við Evrópusambandið er stór ákvörðun. Hún snýst um framtíð Íslands. Hún snýst um hvort við viljum stíga skref í átt að grundvallarbreytingu á stjórnskipan landsins og því hvar ákvörðunarvald okkar liggur. Það sest engin þjóð að samningaborði um aðild að Evrópusambandinu af forvitni einni saman. Tilgangur aðildarviðræðna er að ná samkomulagi um skilyrði mögulegrar aðildar með umfangsmiklu aðildarferli. Ef þú kýst JÁ, þá ertu að veita ríkisstjórninni þitt umboð til að fara fyrir Íslands hönd að samningaborðinu og hefja aðildarviðræður við Evrópusambandið. Það er stór ákvörðun. Ef þú vilt ekki að Ísland gangi í Evrópusambandið, þá segir þú NEI. Ef þú vilt að ákvörðunarvald um íslensk málefni færist ekki lengra frá íslenskum kjósendum, þá segir þú NEI. Ef þú vilt áfram fullt frelsi til að ákveða hvernig við nýtum auðlindir landsins, þá segir þú NEI. Ef þú vilt að Ísland varðveiti frelsi sitt til að móta eigin leið til framtíðar, þá segir þú NEI. Allt tal um að kjósa bara ,,já til sjá" gerir að mínu mati lítið úr mikilvægi þeirrar ákvörðunar sem við stöndum frammi fyrir. Þetta er ekki skoðanakönnun. Þetta er ekki forvitnisferð. Þetta er spurning um hvort þú viljir veita ríkisstjórninni þitt umboð til að hefja aðildarviðræður fyrir Íslands hönd. Sjálf vil ég ekki veita stjórnvöldum mitt umboð og segi NEI. Höfundur er lögfræðingur
Skoðun Umferðartafir á höfuðborgarsvæðinu – Hver er staðan og hvert stefnir? Þórarinn Hjaltason skrifar
Skoðun Er ekki kominn tími til að endurskoða íslenska kjarasamningamódelið? Þórir Garðarsson skrifar