Hvernig gat fæðingarþjónustan orðið útundan í stærstu heilbrigðisframkvæmd Íslandssögunnar? Guðrún I. Gunnlaugsdóttir skrifar 18. júlí 2026 14:01 Skortur á framtíðarsýn fyrir fæðingarþjónustu á Landspítala. Flestir gera líklega ráð fyrir að þegar nýr Landspítali opni fylgi því sjálfkrafa ný og nútímaleg fæðingardeild. Þegar fólk heyrir orðin „nýtt þjóðarsjúkrahús“ sér það fyrir sér betri aðstöðu fyrir alla skjólstæðinga sem þangað leita, þar á meðal fæðandi konur og nýjar fjölskyldur. En því miður virðist það ekki vera raunin. Nýi Landspítalinn hefur verið skipulagður án þess að fæðingarþjónustan fái sambærilegt vægi og aðrar klínískar greinar. Á hverju ári fæðast um þrjú þúsund börn á Landspítala eða um 75% allra barna á Íslandi. Þar hefst líf þúsunda Íslendinga og þar verða til nýjar fjölskyldur. Fæðing barns er einn stærsti viðburður í lífi fólks og aðbúnaðurinn sem við bjóðum konum, börnum og fjölskyldum þeirra segir mikið um það hvernig við metum þessa þjónustu. Samfélagið hefur breyst og foreldrahlutverkið hefur breyst. Makar eru í dag virkir þátttakendur í fæðingunni og í umönnun barnsins frá fyrstu stundu. Væntingar okkar til þátttöku beggja foreldra hafa gjörbreyst, en aðbúnaðurinn hefur að mörgu leyti staðið í stað. Það er bæði líkamlega og andlega krefjandi að ganga í gegnum fæðingu. Nýbökuð móðir getur verið mjög úrvinda og tilfinningalega viðkvæm, maki getur líka fundið fyrir sveiflum í tilfinningalífi og allt er þetta fullkomnlega eðlilegt. Þess vegna er mjög mikilvægt að við getum boðið þeim næði, öryggi og hvíld á þessum fyrstu klukkustundum og sólarhringum. Þessi tími er einstakur og leggur grunn að tengslamyndun foreldra og barns. Ég veit að starfsfólk Landspítala veitir framúrskarandi umönnun. Þar fer fram gríðarlega gott starf og starfsfólk vinnur af alúð og mikilli fagmennsku að styðja fjölskyldur á þessum mikilvægu tímamótum. En þó að við leggjum okkur fram getum við ekki skapað það næði og þá hvíld sem foreldrar þurfa þegar húsnæðið sjálft er ófullnægjandi. Hvernig liði þér að deila svefnherberginu þínu með tveimur ókunnugum einstaklingum og nýfæddu barni þeirra? Það er veruleikinn sem margir nýbakaðir foreldrar mæta eftir fæðingu á Landspítala. Tvö foreldrapör og tveir nýburar deila einni stofu sem er á stærð við hefðbundið hjónaherbergi. Á milli þeirra er aðeins lítið skilrúm. Við slíkar aðstæður er hvorki hægt að tryggja góða hvíld né það næði sem fjölskyldur þurfa á fyrstu dögum nýfætt barns. Það er mikilvægt að geta boðið hverri fjölskyldu eigið rými þar sem hún fær notið fyrstu daganna með barninu sínu í friði. Næði á þessum tíma er ekki munaður, það er hluti af góðri og manneskjulegri heilbrigðisþjónustu. Vandinn einskorðast ekki bara við sængurlegudeildina. Fæðingarstofurnar á Landspítala eru margar hverjar of litlar fyrir nútíma fæðingarþjónustu. Þar eru enn nokkrar stofur með sameiginlegri salernisaðstöðu og það er einungis ein einangrunarstofa á deildinni til að nota þegar um smitgát er að ræða. Núverandi húsnæði er frá árinu 1976 og er löngu orðið barns síns tíma. Það er þröngt, óhentugt og svarar ekki kröfum nútímans. Oft þurfa margir fagaðilar að koma að fæðingu barns og jafnvel með búnað sem tekur pláss. Slæmur aðbúnaður bitnar ekki aðeins á foreldrum og börnum heldur einnig á starfsfólkinu sem sinnir þessari mikilvægu þjónustu á hverjum degi. Í mörg ár hefur verið unnið að stærstu heilbrigðisframkvæmd sem gerð hefur verið, uppbyggingu nýs Landspítala. Milljarðar hafa farið í skipulag, hönnun og framkvæmdir. Samt virðist fæðingarþjónustan hafa setið eftir í skipulaginu því að á nýjum Landspítala er ekki gert ráð fyrir fæðingardeild né sængurlegudeild. Þrátt fyrir að þar hefjist líf þúsunda Íslendinga á hverju ári hefur ekki verið sýnd sú framtíðarsýn sem ætla mætti að sjálfsögðu væri til staðar. Það er því eðlilegt að spyrja: Hvernig gat fæðingarþjónustan orðið útundan í stærstu heilbrigðisframkvæmd Íslandssögunnar? Nýjar fjölskyldur á Íslandi og fagfólk Landspítala eiga betra skilið. Höfundur er hjúkrunarfræðingur og ljósmóðir. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Barnalán Landspítalinn Mest lesið Forgangsröðun í átök eða efnahagsaðgerðir? Jón Ferdinand Estherarson Skoðun Afnemum verðtrygginguna - skref fyrir skref Lilja Björk Einarsdóttir Skoðun „Mamma, af hverju viltu láta sprengja Ísland?“ Bryndís Matthíasdóttir Skoðun Hvernig á kynlíf að vera? Eva Pandora Baldursdóttir Skoðun Eru stjórnvöld bundin af niðurstöðu óréttmætrar þjóðaratkvæðagreiðslu? Haukur Arnþórsson Skoðun Ný komugjöld: Aukinn kostnaður sjúklinga, sparnaður ríkisins Gunnlaugur Briem Skoðun Hin drepleiðinlega Bókun 35 Helgi Hrafn Gunnarsson Skoðun Framtíð lýðveldisins Íslands Snorri Sturluson Skoðun Pólitísk ábyrgð hlýtur að hafa afleiðingar Erna Bjarnadóttir Skoðun Lok kosninga Ingibjörg Gunnlaugsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Lok kosninga Ingibjörg Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Afnemum verðtrygginguna - skref fyrir skref Lilja Björk Einarsdóttir skrifar Skoðun Forgangsröðun í átök eða efnahagsaðgerðir? Jón Ferdinand Estherarson skrifar Skoðun Ný komugjöld: Aukinn kostnaður sjúklinga, sparnaður ríkisins Gunnlaugur Briem skrifar Skoðun Stjórnmálin verða að svara þeim sem minnst hafa Björn Snæbjörnsson skrifar Skoðun Framtíð lýðveldisins Íslands Snorri Sturluson skrifar Skoðun Eru stjórnvöld bundin af niðurstöðu óréttmætrar þjóðaratkvæðagreiðslu? Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Hvernig á kynlíf að vera? Eva Pandora Baldursdóttir skrifar Skoðun Hver á að leggja símann frá sér? Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun „Mamma, af hverju viltu láta sprengja Ísland?“ Bryndís Matthíasdóttir skrifar Skoðun Félagsmiðstöðvar eru haldreipi margra barna Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Eigum við að borga það? Gréta Ingþórsdóttir skrifar Skoðun Hafa íslensku lífeyrissjóðirnir staðið sig nógu vel? Kjartan Björgvinsson skrifar Skoðun Pólitísk ábyrgð hlýtur að hafa afleiðingar Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þegar Alþingi er beygt í duftið Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Sammála – leggjum þjóðinni ekki orð í munn Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Goðarnir fóru aldrei – þeir skiptu bara um nafn Ragnar Thorarensen skrifar Skoðun Hin drepleiðinlega Bókun 35 Helgi Hrafn Gunnarsson skrifar Skoðun Spírallinn Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun „Að tilheyra“, tækifæri til að styðja fyrr við unga fólkið okkar Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar Skoðun Barnið sem mælikvarðinn sér ekki Rebekka Rafnsdóttir skrifar Skoðun Er landsbyggðin hluti af lausninni? Hildur Sólveig Sigurðardóttir skrifar Skoðun Netöryggi snýst líka um að þora að segja frá Margrét V. Helgadóttir skrifar Skoðun Fortíðin vann Baldur Johnsen skrifar Skoðun Getur maður verið rasisti án þess að gera sér grein fyrir því? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Ekki leggja þjóðinni orð í munn Anna Margrét Bjarnadóttir skrifar Skoðun Hvernig hefurðu það? Carmen Maja Valencia skrifar Skoðun Minna kerfi, betri þjónusta Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Forstjóri CIA heimsækir Moskvu Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Trump lítið annað en hvíslari í leikritinu Gunnar Salvarsson skrifar Sjá meira
Skortur á framtíðarsýn fyrir fæðingarþjónustu á Landspítala. Flestir gera líklega ráð fyrir að þegar nýr Landspítali opni fylgi því sjálfkrafa ný og nútímaleg fæðingardeild. Þegar fólk heyrir orðin „nýtt þjóðarsjúkrahús“ sér það fyrir sér betri aðstöðu fyrir alla skjólstæðinga sem þangað leita, þar á meðal fæðandi konur og nýjar fjölskyldur. En því miður virðist það ekki vera raunin. Nýi Landspítalinn hefur verið skipulagður án þess að fæðingarþjónustan fái sambærilegt vægi og aðrar klínískar greinar. Á hverju ári fæðast um þrjú þúsund börn á Landspítala eða um 75% allra barna á Íslandi. Þar hefst líf þúsunda Íslendinga og þar verða til nýjar fjölskyldur. Fæðing barns er einn stærsti viðburður í lífi fólks og aðbúnaðurinn sem við bjóðum konum, börnum og fjölskyldum þeirra segir mikið um það hvernig við metum þessa þjónustu. Samfélagið hefur breyst og foreldrahlutverkið hefur breyst. Makar eru í dag virkir þátttakendur í fæðingunni og í umönnun barnsins frá fyrstu stundu. Væntingar okkar til þátttöku beggja foreldra hafa gjörbreyst, en aðbúnaðurinn hefur að mörgu leyti staðið í stað. Það er bæði líkamlega og andlega krefjandi að ganga í gegnum fæðingu. Nýbökuð móðir getur verið mjög úrvinda og tilfinningalega viðkvæm, maki getur líka fundið fyrir sveiflum í tilfinningalífi og allt er þetta fullkomnlega eðlilegt. Þess vegna er mjög mikilvægt að við getum boðið þeim næði, öryggi og hvíld á þessum fyrstu klukkustundum og sólarhringum. Þessi tími er einstakur og leggur grunn að tengslamyndun foreldra og barns. Ég veit að starfsfólk Landspítala veitir framúrskarandi umönnun. Þar fer fram gríðarlega gott starf og starfsfólk vinnur af alúð og mikilli fagmennsku að styðja fjölskyldur á þessum mikilvægu tímamótum. En þó að við leggjum okkur fram getum við ekki skapað það næði og þá hvíld sem foreldrar þurfa þegar húsnæðið sjálft er ófullnægjandi. Hvernig liði þér að deila svefnherberginu þínu með tveimur ókunnugum einstaklingum og nýfæddu barni þeirra? Það er veruleikinn sem margir nýbakaðir foreldrar mæta eftir fæðingu á Landspítala. Tvö foreldrapör og tveir nýburar deila einni stofu sem er á stærð við hefðbundið hjónaherbergi. Á milli þeirra er aðeins lítið skilrúm. Við slíkar aðstæður er hvorki hægt að tryggja góða hvíld né það næði sem fjölskyldur þurfa á fyrstu dögum nýfætt barns. Það er mikilvægt að geta boðið hverri fjölskyldu eigið rými þar sem hún fær notið fyrstu daganna með barninu sínu í friði. Næði á þessum tíma er ekki munaður, það er hluti af góðri og manneskjulegri heilbrigðisþjónustu. Vandinn einskorðast ekki bara við sængurlegudeildina. Fæðingarstofurnar á Landspítala eru margar hverjar of litlar fyrir nútíma fæðingarþjónustu. Þar eru enn nokkrar stofur með sameiginlegri salernisaðstöðu og það er einungis ein einangrunarstofa á deildinni til að nota þegar um smitgát er að ræða. Núverandi húsnæði er frá árinu 1976 og er löngu orðið barns síns tíma. Það er þröngt, óhentugt og svarar ekki kröfum nútímans. Oft þurfa margir fagaðilar að koma að fæðingu barns og jafnvel með búnað sem tekur pláss. Slæmur aðbúnaður bitnar ekki aðeins á foreldrum og börnum heldur einnig á starfsfólkinu sem sinnir þessari mikilvægu þjónustu á hverjum degi. Í mörg ár hefur verið unnið að stærstu heilbrigðisframkvæmd sem gerð hefur verið, uppbyggingu nýs Landspítala. Milljarðar hafa farið í skipulag, hönnun og framkvæmdir. Samt virðist fæðingarþjónustan hafa setið eftir í skipulaginu því að á nýjum Landspítala er ekki gert ráð fyrir fæðingardeild né sængurlegudeild. Þrátt fyrir að þar hefjist líf þúsunda Íslendinga á hverju ári hefur ekki verið sýnd sú framtíðarsýn sem ætla mætti að sjálfsögðu væri til staðar. Það er því eðlilegt að spyrja: Hvernig gat fæðingarþjónustan orðið útundan í stærstu heilbrigðisframkvæmd Íslandssögunnar? Nýjar fjölskyldur á Íslandi og fagfólk Landspítala eiga betra skilið. Höfundur er hjúkrunarfræðingur og ljósmóðir.
Eru stjórnvöld bundin af niðurstöðu óréttmætrar þjóðaratkvæðagreiðslu? Haukur Arnþórsson Skoðun
Skoðun Eru stjórnvöld bundin af niðurstöðu óréttmætrar þjóðaratkvæðagreiðslu? Haukur Arnþórsson skrifar
Skoðun „Að tilheyra“, tækifæri til að styðja fyrr við unga fólkið okkar Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar
Eru stjórnvöld bundin af niðurstöðu óréttmætrar þjóðaratkvæðagreiðslu? Haukur Arnþórsson Skoðun