Ferðast um heiminn og setur Ís­lands­met

„Þetta er eitthvað sem maður heldur að sé ekki mögulegt fyrr en maður prófar,“ segir Andrea en í fríköfun er kafað á mikla dýpt án þess að vera með súrefnistank.

„En þetta er bara mjög gerlegt með góðri æfingu.“

Andrea prófaði fríköfun fyrst í Indónesíu fyrir tíu árum. Yfir nokkurra ára skeið safnaði hún sér síðan upp réttindum sem fríkafari með því að sækja námskeið þegar færi gafst á.

„Síðustu tvö ár er ég búin að vera að æfa miklu meira og komast niður á alvöru dýptir.“

Það er þó ekki keppnisskapið sem heldur Andreu í heljargreipum fríköfunarinnar heldur innri friður.

„Þetta er besta hugleiðsla sem þú getur fengið. Þú þarft að treysta á sjálfan þig. Þú þarft að takast á við allt sem er í gangi í líkamanum þínum, líka andlegt, og læra mjög mikið inn á sjálfan þig.

„Það sem ég elska mest við fríköfun eru ekki dýptirnar heldur hversu vel þú tengist sjálfum þér.“

Andrea segist ekki vera nein sunddrottning en hún hafi alltaf elskað sjóinn. Heillandi sé að geta steypt sér á kaf og synt meðal litríkra kóralfiska og annarra sjávardýra.

Er þakklát fyrir fjarvinnuna

Andrea, sem starfar sem forritari, segir það sönn forréttindi að geta unnið í fjarvinnu og búið erlendis. Hún hafi að mestu leyti reynt að halda sig við íslenskan vinnutíma þrátt fyrir að búa í fjarlægum löndum. Þegar hún var stödd í Asíu vann hún einfaldlega á kvöldin en þegar hún var stödd í Egyptalandi var aðeins þriggja klukkustunda munur.

Andrea hefur haldið sig við fjóra af þeim stöðum í heiminum þar sem best er að stunda fríköfun: Koh Tao-eyju á Tælandsflóa, Amed-strönd á Balí í Indónesíu, Kas á Miðjarðarhafsströnd Tyrklands og Dahab á Sínaí-skaga Egyptalands. Eins og sjá má á myndum fréttarinnar er hver og einn þessara staða líkt og paradís á jörðu.

Fríkafarar eins og lítið samfélag

Samheldið samfélag fríkafara er að finna á Íslandi og þar er Birgir Skúlason, stofnandi Freedive Iceland, mikill frumkvöðull samkvæmt Andreu.

„Þetta er lítið og gott samfélag sem æfir saman einu sinni í viku á veturna í Sundhöllinni. Á sumrin eru þau að fara í Silfru og á fleiri staði í kringum Reykjavík til að kafa.“

Þá er einnig vinsælt að kafa við Óttarsstaði, við álverið í Straumsvík. Mikilvægt er að óreyndir fari alls ekki af stað án þess að hafa setið námskeið og mikilvægt er að stunda aðeins fríköfun í góðum hópi og aldrei reyna við krefjandi aðstæður einn.

Fríköfunarsamfélagið á heimsvísu er heldur ekki svo stórt og Andrea er þegar farin að þekkja mörg andlit.

„Þetta er lítið samfélag. Það fara alltaf allir á sömu staði, þessa fjóra sem ég hef verið á auk Filippseyja. Þú þekkir alltaf einhvern, sem er æðislegt.“

Fjölskyldufólk þrífst einnig innan fríköfunarsamfélagsins, en það velur sér þó heldur að vera með fasta búsetu á einum þessara staða.

Raðar inn Íslandsmetunum

Andrea hefur undanfarið náð frábærum árangri í greininni eftir góðar æfingar, en fríköfun krefst mikillar tækni.

„Þetta er tækni, að vera bæði að flýta sér en á sama tíma slaka á.“

Mikilvægt er að keyra púlsinn ekki upp of hratt því að súrefnisbirgðirnar þurfa að endast sem lengst. Í keppnisumhverfi er miðað er við að góður kafari sé að kafa niður um einn metra á sekúndu. Eru kafarar þá á kafi í um eina til tvær mínútur.

Hefðbundið er að keppa í fjórum greinum á fríköfunarmótum, skammstafaðar CNF, FIM, CWT og CWTB. Í fríköfunarkeppnum eru keppendur festir í öryggislínu og í fyrstu greininni, CNF, synda kafarar eins djúpt og hægt er án þess að mega styðjast við bandið. Þar náði Andrea að synda niður á 23 metra dýpi.

Í næstu grein, FIM, mega kafarar toga sig niður á bandinu. Þar sló Andrea tvisvar met, fyrst þegar hún náði 46 metrum og aftur þegar hún náði 50 metrum. Hér má kafarinn ekki nota froskalappir eins og í hinum greinunum.

Í síðustu tveimur greinunum, CWT og CWTB, náði Andrea niður á 51 og 52 metra dýpi. Í þessum greinum syndir kafarinn niður með fasta þyngd á sér og notar annaðhvort froskalappir eða sporð, sem minnir þá á sporð hafmeyja eða höfrunga.

Andrea er stödd á Íslandi í sumar og fram undan hjá henni eru fjölskyldufrí í Evrópu og gönguferð á Balkanskaga en fljótlega þegar sumri hallar vill hún komast aftur á stað þar sem hún getur stundað fríköfunina af kappi og hafið æfingar fyrir mót á Filippseyjum í lok árs.