Danir kjósa um hag barna. Ættum við ekki að gera það líka? Elín Anna Baldursdóttir skrifar 18. mars 2026 08:02 Næsta laugardag kjósa Danir nýja ríkisstjórn. Eitt af stóru málunum í kosningabaráttunni er staða folkeskolen, grunnskólans, og geðheilbrigði barna. Þegar forsætisráðherra Danmerkur boðaði til kosninga sagði hún meðal annars: „Það eru of mörg börn og ungmenni sem líður ekki vel.“ Hún benti jafnframt á að innleiðing skóla án aðgreiningar hefði víða mistekist og að skólakerfið stæði frammi fyrir vaxandi áskorunum. Skýrslur hafa varpað ljósi á alvarlega stöðu þegar kemur að líðan nemenda og starfsfólks og stjórnmálaflokkar keppast nú um lausnir. Skólamál eru orðin þjóðmál. Það er ekki sjálfgefið í þjóðþingskosningum en ég skil vel hvers vegna. Í Danmörku hefur verið bent á að skólar takist í vaxandi mæli á við flóknari áskoranir. Nemendahópurinn er fjölbreyttari, áhrif samfélagsmiðla meiri og einmanaleiki og vanlíðan algengari. Á sama tíma hefur sérfræðiþjónustan ekki verið styrkt í takt við aukna þörf og fleiri börn bíða eftir greiningu og meðferð. Sífellt fleiri foreldrar velja einkarekna skóla og spurt er hvort hinn almenni grunnskóli sé að verða undir. Þetta er ekki sérdönsk þróun. Við sjáum hana líka hér heima. Í starfi mínu sem sálfræðingur hitti ég börn sem bíða eftir aðstoð sem kemur of seint. Foreldra sem vita ekki hvert þeir eiga að leita. Kennara sem standa frammi fyrir sífellt flóknari verkefnum án þess að fá nægan stuðning. Þegar við bregðumst ekki snemma við vex vandinn. Barn sem hefði þurft stuðning í þriðja bekk þarf oft á mun umfangsmeiri aðstoð að halda í áttunda bekk. Kostnaðurinn verður meiri, ekki aðeins í krónum heldur einnig í þáttum sem verða ekki metnir til fjár. Ætti þetta ekki að vera eitt af stóru kosningamálunum á Íslandi? Grunnskólar eru á ábyrgð sveitarfélaga og þjónusta við börn og fjölskyldur er að stórum hluta skipulögð og fjármögnuð á sveitarstjórnarstigi. Sveitarfélög hafa því raunverulegt svigrúm til að hafa áhrif á líðan barna, námsframvindu og starfsumhverfi kennara. Sveitarstjórnarkosningarnar 16. maí gefa kjósendum tækifæri til að velja þá stefnu sem þeir vilja sjá í þessum málaflokki. Við jafnaðarmenn í Hafnarfirði viljum byggja upp sterkari stoðir í kringum börn og skólastarf, efla snemmtækan stuðning og bæta aðgengi að ráðgjöf og þjónustu fyrir fjölskyldur og starfsfólk skóla. Slík áhersla eykur líkur á betri námsárangri, bættri líðan og sterkara samfélagi til lengri tíma. Höfundur er sálfræðingur og frambjóðandi Samfylkingarinnar í Hafnarfirði. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Stórslys á Suðurlandsbraut Lárus Bl. Sigurðsson Skoðun Herferð Heimildarinnar gegn Miðflokknum Breki Atlason Skoðun Sá er vinur sem í raun reynist Borghildur Fjóla Kristjánsdóttir Skoðun Klöppuðu fyrir evrópska heimsveldinu Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Hverjum á ég að trúa um ESB? Ólafur Hauksson Skoðun Ég vil ekki kosningar um mögulega ESB umsókn í haust Gunnar Ármannsson Skoðun Danir kjósa um hag barna. Ættum við ekki að gera það líka? Elín Anna Baldursdóttir Skoðun Skiptir máli hvort Jens Garðar sé á þingi? Svanborg Sigmarsdóttir Skoðun Má bjóða þér að fara eftir lögum? Hnikarr Bjarmi Franklínsson Skoðun Rót stjórnlausa bruðlsins hjá ríki og borg Guðröður Atli Jónsson Skoðun Skoðun Skoðun Hótanir? Eða hvað? Unnar Þór Sæmundsson skrifar Skoðun Svíar lækka matarskatt – Norðmenn ræða – en hvað með Ísland? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Rót stjórnlausa bruðlsins hjá ríki og borg Guðröður Atli Jónsson skrifar Skoðun Sérlausnir – ekki undanþágur Andrés Pétursson skrifar Skoðun Ég vil ekki kosningar um mögulega ESB umsókn í haust Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Fjarnámið byggir brýr Ólína Kjerúlf Þorvarðardóttir skrifar Skoðun Vanmetin lykilfærni stjórnenda Ragnheiður Björgvinsdóttir skrifar Skoðun Fátækt – í boði stjórnvalda með samþykki verkalýðsforustu Vilhelm Jónsson skrifar Skoðun Hverjum á ég að trúa um ESB? Ólafur Hauksson skrifar Skoðun Reykjavík á að virka – borg sem þjóni fólkinu Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Danir kjósa um hag barna. Ættum við ekki að gera það líka? Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Stórslys á Suðurlandsbraut Lárus Bl. Sigurðsson skrifar Skoðun Má bjóða þér að fara eftir lögum? Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Af hverju sjáum við oft ekki það sem er beint fyrir framan okkur? Inga María Ólafsdóttir skrifar Skoðun Ofbeldi innan eða í skjóli stofnana – ákall um viðbrögð Drífa Snædal skrifar Skoðun Sá er vinur sem í raun reynist Borghildur Fjóla Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Klöppuðu fyrir evrópska heimsveldinu Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Samvinna eflir samfélög Eiríkur Björn Björgvinsson skrifar Skoðun Staðreyndir um framkvæmdir og áætlanir í samgöngumálum Hafnfirðinga Ó. Ingi Tómasson skrifar Skoðun Staða mæðra á íslenskum vinnumarkaði: Kerfislægt mynstur sem kallar á viðbrögð Sigrún Brynjarsdóttir skrifar Skoðun Ég myndi ýta á græna takkann, og segja já! Þuríður Harpa Sigurðardóttir skrifar Skoðun 2000 íbúðir í hönnun og byggingu á Ártúnshöfða Tinna Stefánsdóttir skrifar Skoðun Getur mataræði og lífsstíll valdið stoðkerfisverkjum? Anna Lind Fells skrifar Skoðun Herferð Heimildarinnar gegn Miðflokknum Breki Atlason skrifar Skoðun Er ekki kominn tími til að afskrímslavæða báknið í Brussel? Þórhildur Davíðsdóttir Söebech skrifar Skoðun Raforkureikningurinn: Hver hagnast – hver borgar? Íris Róbertsdóttir,Kristinn Jónasson,Björn Ingimarsson,Björg Ágústsdóttir,Gerður Björk Sveinsdóttir skrifar Skoðun Nánari skýringar á ólögmæti verðtryggingarinnar Örn Karlsson skrifar Skoðun STEM námsvistkerfi: Lykill að öflugri STEM menntun Huld Hafliðadóttir skrifar Skoðun Skiptir máli hvort Jens Garðar sé á þingi? Svanborg Sigmarsdóttir skrifar Skoðun Leiðandi afl í nýrri atvinnustefnu Íslands Einar Bárðarson skrifar Sjá meira
Næsta laugardag kjósa Danir nýja ríkisstjórn. Eitt af stóru málunum í kosningabaráttunni er staða folkeskolen, grunnskólans, og geðheilbrigði barna. Þegar forsætisráðherra Danmerkur boðaði til kosninga sagði hún meðal annars: „Það eru of mörg börn og ungmenni sem líður ekki vel.“ Hún benti jafnframt á að innleiðing skóla án aðgreiningar hefði víða mistekist og að skólakerfið stæði frammi fyrir vaxandi áskorunum. Skýrslur hafa varpað ljósi á alvarlega stöðu þegar kemur að líðan nemenda og starfsfólks og stjórnmálaflokkar keppast nú um lausnir. Skólamál eru orðin þjóðmál. Það er ekki sjálfgefið í þjóðþingskosningum en ég skil vel hvers vegna. Í Danmörku hefur verið bent á að skólar takist í vaxandi mæli á við flóknari áskoranir. Nemendahópurinn er fjölbreyttari, áhrif samfélagsmiðla meiri og einmanaleiki og vanlíðan algengari. Á sama tíma hefur sérfræðiþjónustan ekki verið styrkt í takt við aukna þörf og fleiri börn bíða eftir greiningu og meðferð. Sífellt fleiri foreldrar velja einkarekna skóla og spurt er hvort hinn almenni grunnskóli sé að verða undir. Þetta er ekki sérdönsk þróun. Við sjáum hana líka hér heima. Í starfi mínu sem sálfræðingur hitti ég börn sem bíða eftir aðstoð sem kemur of seint. Foreldra sem vita ekki hvert þeir eiga að leita. Kennara sem standa frammi fyrir sífellt flóknari verkefnum án þess að fá nægan stuðning. Þegar við bregðumst ekki snemma við vex vandinn. Barn sem hefði þurft stuðning í þriðja bekk þarf oft á mun umfangsmeiri aðstoð að halda í áttunda bekk. Kostnaðurinn verður meiri, ekki aðeins í krónum heldur einnig í þáttum sem verða ekki metnir til fjár. Ætti þetta ekki að vera eitt af stóru kosningamálunum á Íslandi? Grunnskólar eru á ábyrgð sveitarfélaga og þjónusta við börn og fjölskyldur er að stórum hluta skipulögð og fjármögnuð á sveitarstjórnarstigi. Sveitarfélög hafa því raunverulegt svigrúm til að hafa áhrif á líðan barna, námsframvindu og starfsumhverfi kennara. Sveitarstjórnarkosningarnar 16. maí gefa kjósendum tækifæri til að velja þá stefnu sem þeir vilja sjá í þessum málaflokki. Við jafnaðarmenn í Hafnarfirði viljum byggja upp sterkari stoðir í kringum börn og skólastarf, efla snemmtækan stuðning og bæta aðgengi að ráðgjöf og þjónustu fyrir fjölskyldur og starfsfólk skóla. Slík áhersla eykur líkur á betri námsárangri, bættri líðan og sterkara samfélagi til lengri tíma. Höfundur er sálfræðingur og frambjóðandi Samfylkingarinnar í Hafnarfirði.
Skoðun Af hverju sjáum við oft ekki það sem er beint fyrir framan okkur? Inga María Ólafsdóttir skrifar
Skoðun Staðreyndir um framkvæmdir og áætlanir í samgöngumálum Hafnfirðinga Ó. Ingi Tómasson skrifar
Skoðun Staða mæðra á íslenskum vinnumarkaði: Kerfislægt mynstur sem kallar á viðbrögð Sigrún Brynjarsdóttir skrifar
Skoðun Er ekki kominn tími til að afskrímslavæða báknið í Brussel? Þórhildur Davíðsdóttir Söebech skrifar
Skoðun Raforkureikningurinn: Hver hagnast – hver borgar? Íris Róbertsdóttir,Kristinn Jónasson,Björn Ingimarsson,Björg Ágústsdóttir,Gerður Björk Sveinsdóttir skrifar