Hvers vegna gera þau það ekki fyrst sjálf? Tómas Ragnarz skrifar 18. febrúar 2026 14:31 Reykjavíkurborg skorar á fyrirtæki að hvetja starfsfólk sitt til að vinna fjarvinnu. Þetta las ég á netinu fyrir nokkrum dögum og fannst þetta eitthvað skrýtið og þarna fer ekki saman hljóð og mynd. Með því að Reykjavikurborg og ríkið taki skrefið alla leið ( í stað þess að tala um þetta á fjögurra ára fresti rétt fyrir kostningar ) og bjóði fólki upp á meiri sveigjanleika við að vinna nálægt sínu nærumhverfi, þeim til þæginda og þannig laðað til sín sjálfkrafa hæfileikaríkara fólk til vinnu og veita því meiri ánægju í starfi. Það er með ólíkindum hvað stofnanir og fulltrúar þeirra eru góðir í að ráðleggja okkur almúganum sem kaus þessa sömu aðila til starfa. Þetta fólk telur sig eiga að hafa vit fyrir okkur hinum, til að gera hitt og þetta þegar eitthvað hefur klúðrast í þeirra eigin skipulagi. Það er með ólíkindum hvað þau eru dugleg og samviskusöm við að segja og kenna okkur hinum hverning allt er best og hafa vit fyrir okkur en fara svo núll eftir því sjálf. Hvers vegna bjóða stofnanir og aðrir ekki upp á vinnuaðstöðu nær þar sem fólk býr og vill vera. Þannig má auka lífsgæði fólks og fjölskyldna til muna, minnka álag á gatnakerfið, draga úr mengun, spara fjármuni fólks við kaup á orku á farartæki sín og lækkar kílómetragjaldið sem fjölskyldan eða fyrirtækið þarf að greiða. Vinnuaðstaða í nærumhverfi eykur líkur á því að stofnanir og fyrirtæki nái að ráða til sín fólk sem metur hvað boðið er upp á mikinn sveigjanleika, fyrir miku lægri kostnað en kostar að hafa þá á þeim föstu starfstöðum sem þeir hafa til umráða í dag. Það eru margar ransóknir sem sýna fram á að fólk velur sveigjanleika og aukin lífsgæði umfram peninga eða hærri laun þegar það er beðið um að velja. Fólk vill lífsgæði umfram einhverja 100 kalla og vill frekar eyða tíma sínum á skynsamari hátt eins og með fjölskyldu sinni, frekar en að ferðast til og frá vinnu í yfir 30 klukkutíma á mánuði, ef miðað er við til dæmis Hafnarfjörð og Kópavog og niður í miðbæ Reykjavíkur eða Borgartún. Fólki hefur núll áhuga á að eyða stórum hluta af degi sinum að keyra í og úr vinnu, það lítur EKKI á það sem Bónus það lítur á það sem leiðindi í alla staði. Nú þegar eru til lausnir út um allt höfuðborgarsvæðið og einnig á landsbyggðinni sem stendur öllum til boða. Öllum sem vilja auka lífsgæði sín, fara betur með umhverfið sitt, Njóta hvers dags til hins ítrasta og eins og það vill og telur best fyrir sig. Einnig er þessi leið ódýrari í ALLA staði en það húsnæði sem ríkið og borg er að borga fyrir hvern starfsmann í dag og er munurinn allt að 30-40%. Það væri ekki verra fyrir okkur skattgreiðendur ef stjórnendur myndu hugsa svona fyrir okkur og til okkar sem greiða skatta í þessu landi og fara aðeins betur með þá peninga sem við eigum en ekki þau. Kallast að fara betur með almannafé. Höfundur er forstjóri og skattgreiðandi með áhuga á heilbrigðum lífsstíl og umhverfi sínu. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Vinnumarkaður Fjarvinna Mest lesið Sumar án aðgerða Halla Gunnarsdóttir,Jakob Tryggvason,Andri Reyr Haraldsson,Eiður Stefánsson,Gunnar Sigurðsson,Óskar Hafnfjörð Gunnarsson Skoðun Þjóðinni er að blæða út – og þetta á bara að reddast Vilhelm Jónsson Skoðun Pólitískir vindhanar sem vilja nú hafa afstöðu af þjóð Þórður Snær Júlíusson Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson Skoðun Ástæður þess að ég kýs NEI þann 29. ágúst Sigurður P. Sigmundsson Skoðun Ég ætla að treysta komandi kynslóðum Margrét Sveinsdóttir Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks á Íslandi Yngvi Ómar Sigrúnarson Skoðun „Við hefðum aldrei átt að ganga í ESB,“ sagði engin þjóð aldrei Eiríkur Ragnarsson Skoðun Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Já er uppgjöf og Nei er ekki nóg Ágústa Árnadóttir skrifar Skoðun Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir skrifar Skoðun Akkeri og trygging fyrir Ísland Gunnar Örn Gunnarsson skrifar Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks á Íslandi Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson skrifar Skoðun Heilsuspillandi aðbúnaður fanga er dýrt stjórnunarlegt fúsk Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun 29. ágúst ‒ Fullveldið endurheimt? Jean-Rémi Chareyre skrifar Skoðun Fyrsta jáið skiptir máli Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar Skoðun Endalok einkalífsins: Hið alsjáandi auga Finnur Ágúst Ingimundarson skrifar Skoðun Að semja gegn sjálfum sér Gísli Hjálmtýsson skrifar Skoðun Ástæður þess að ég kýs NEI þann 29. ágúst Sigurður P. Sigmundsson skrifar Skoðun Heimurinn brennur minna – en það er aðeins hálf sagan sögð hjá Lomborg Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Ég ætla að treysta komandi kynslóðum Margrét Sveinsdóttir skrifar Skoðun Hvernig er að eiga sæti við borðið Ásta Guðrún Helgadóttir skrifar Skoðun Sumar án aðgerða Halla Gunnarsdóttir,Jakob Tryggvason,Andri Reyr Haraldsson,Eiður Stefánsson,Gunnar Sigurðsson,Óskar Hafnfjörð Gunnarsson skrifar Skoðun Þjóðinni er að blæða út – og þetta á bara að reddast Vilhelm Jónsson skrifar Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks í ESB Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Pólitískir vindhanar sem vilja nú hafa afstöðu af þjóð Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun „Við hefðum aldrei átt að ganga í ESB,“ sagði engin þjóð aldrei Eiríkur Ragnarsson skrifar Skoðun Bandaríkin Gunnar Björgvinsson skrifar Skoðun Bollaleggingar Sigurður Kári Kristjánsson skrifar Skoðun Höggdeyfir fyrir hverja? Jóhann Páll Jóhannsson skrifar Skoðun Ísland, já takk Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Já-sjá leiðir til Já-já Guðmundur Edgarsson skrifar Skoðun Hvernig tryggjum við börnum okkar framtíð á Íslandi? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Sjá meira
Reykjavíkurborg skorar á fyrirtæki að hvetja starfsfólk sitt til að vinna fjarvinnu. Þetta las ég á netinu fyrir nokkrum dögum og fannst þetta eitthvað skrýtið og þarna fer ekki saman hljóð og mynd. Með því að Reykjavikurborg og ríkið taki skrefið alla leið ( í stað þess að tala um þetta á fjögurra ára fresti rétt fyrir kostningar ) og bjóði fólki upp á meiri sveigjanleika við að vinna nálægt sínu nærumhverfi, þeim til þæginda og þannig laðað til sín sjálfkrafa hæfileikaríkara fólk til vinnu og veita því meiri ánægju í starfi. Það er með ólíkindum hvað stofnanir og fulltrúar þeirra eru góðir í að ráðleggja okkur almúganum sem kaus þessa sömu aðila til starfa. Þetta fólk telur sig eiga að hafa vit fyrir okkur hinum, til að gera hitt og þetta þegar eitthvað hefur klúðrast í þeirra eigin skipulagi. Það er með ólíkindum hvað þau eru dugleg og samviskusöm við að segja og kenna okkur hinum hverning allt er best og hafa vit fyrir okkur en fara svo núll eftir því sjálf. Hvers vegna bjóða stofnanir og aðrir ekki upp á vinnuaðstöðu nær þar sem fólk býr og vill vera. Þannig má auka lífsgæði fólks og fjölskyldna til muna, minnka álag á gatnakerfið, draga úr mengun, spara fjármuni fólks við kaup á orku á farartæki sín og lækkar kílómetragjaldið sem fjölskyldan eða fyrirtækið þarf að greiða. Vinnuaðstaða í nærumhverfi eykur líkur á því að stofnanir og fyrirtæki nái að ráða til sín fólk sem metur hvað boðið er upp á mikinn sveigjanleika, fyrir miku lægri kostnað en kostar að hafa þá á þeim föstu starfstöðum sem þeir hafa til umráða í dag. Það eru margar ransóknir sem sýna fram á að fólk velur sveigjanleika og aukin lífsgæði umfram peninga eða hærri laun þegar það er beðið um að velja. Fólk vill lífsgæði umfram einhverja 100 kalla og vill frekar eyða tíma sínum á skynsamari hátt eins og með fjölskyldu sinni, frekar en að ferðast til og frá vinnu í yfir 30 klukkutíma á mánuði, ef miðað er við til dæmis Hafnarfjörð og Kópavog og niður í miðbæ Reykjavíkur eða Borgartún. Fólki hefur núll áhuga á að eyða stórum hluta af degi sinum að keyra í og úr vinnu, það lítur EKKI á það sem Bónus það lítur á það sem leiðindi í alla staði. Nú þegar eru til lausnir út um allt höfuðborgarsvæðið og einnig á landsbyggðinni sem stendur öllum til boða. Öllum sem vilja auka lífsgæði sín, fara betur með umhverfið sitt, Njóta hvers dags til hins ítrasta og eins og það vill og telur best fyrir sig. Einnig er þessi leið ódýrari í ALLA staði en það húsnæði sem ríkið og borg er að borga fyrir hvern starfsmann í dag og er munurinn allt að 30-40%. Það væri ekki verra fyrir okkur skattgreiðendur ef stjórnendur myndu hugsa svona fyrir okkur og til okkar sem greiða skatta í þessu landi og fara aðeins betur með þá peninga sem við eigum en ekki þau. Kallast að fara betur með almannafé. Höfundur er forstjóri og skattgreiðandi með áhuga á heilbrigðum lífsstíl og umhverfi sínu.
Sumar án aðgerða Halla Gunnarsdóttir,Jakob Tryggvason,Andri Reyr Haraldsson,Eiður Stefánsson,Gunnar Sigurðsson,Óskar Hafnfjörð Gunnarsson Skoðun
Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson Skoðun
Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar
Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar
Skoðun Heimurinn brennur minna – en það er aðeins hálf sagan sögð hjá Lomborg Haukur Logi Jóhannsson skrifar
Skoðun Sumar án aðgerða Halla Gunnarsdóttir,Jakob Tryggvason,Andri Reyr Haraldsson,Eiður Stefánsson,Gunnar Sigurðsson,Óskar Hafnfjörð Gunnarsson skrifar
Sumar án aðgerða Halla Gunnarsdóttir,Jakob Tryggvason,Andri Reyr Haraldsson,Eiður Stefánsson,Gunnar Sigurðsson,Óskar Hafnfjörð Gunnarsson Skoðun
Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson Skoðun