Borgarlínan hefur ekki ein­róma stuðning

Því er ítrekað haldið fram að Borgarlína njóti stuðnings allra sveitarfélaga á höfuðborgarsvæðinu. En þegar farið er yfir samþykktir, bókanir og yfirlýsingar sveitarfélaga utan Reykjavíkur, blasir við önnur mynd.

Enginn áhugi á að þrengja að einkabílnum

Þó að Kópavogur, Garðabær, Seltjarnarnes og Hafnarfjörður hafi gerst aðilar að Samgöngusáttmála höfuðborgarsvæðisins hafa þau ekki fallist á þær afleiðingar fyrir umferð einkabíla sem Reykjavíkurborg sækist eftir með Borgarlínunni.

Samgöngusáttmálinn er rammasamkomulag. Hann felur í sér sameiginlega sýn um eflingu samgangna, fjármögnun og langtímahugsun. Samgöngusáttmálinn er ekki einsleitt samþykki fyrir ákveðinni útfærslu Borgarlínu, né að hún verði byggð á kostnað núverandi gatnakerfis eða með markvissri skerðingu á umferð einkabíla.

Skilyrði nágranna Reykjavíkurborgar

Sveitarfélög utan Reykjavíkur hafa ítrekað lagt áherslu á að Borgarlínan verði þróuð með fyrirvörum, í áföngum og í samspili við núverandi samgöngukerfi. Í þeim áherslum felst meðal annars:

• Að einkabíllinn verði áfram lykilferðamáti fyrir stóran hluta íbúa.

• Að ekki verði gengið gegn umferðargetu stofnæða.

• Að Borgarlína verði viðbót og valkostur – ekki tæki til að þrengja að bílaumferð.

• Að framkvæmdir verði réttlættar með raunverulegri eftirspurn fremur en á grundvelli hugmyndafræði.

Þessi sjónarmið endurspegla ólíkt byggðamynstur, aðrar ferðavenjur og aðrar forsendur en í miðborg Reykjavíkur. Nágrannasveitarfélög eru ekki að skipuleggja þéttingu byggðar með sambærilegum hætti og Reykjavík.

Stuðningur sveitarfélaganna við að kanna, þróa eða taka þátt í sameiginlegu samgönguverkefni er ekki það sama og samþykki fyrir því að breyta ferðavenjum fólks með með valdi eða skerða umferð einkabíla.

Höfundur er stjórnarmaður í Félagi Sjálfstæðismanna í Grafarvogi