Er Menntasprotinn farandgripur eða til eignar? Snorri Jónsson skrifar 22. apríl 2022 09:31 Domino’s á Íslandi er handhafi Menntasprota Atvinnulífsins og hefur varðveitt hann í eitt ár. Menntasprotinn er veittur af Samtökum atvinnulífsins árlega til fyrirtækis sem m.a. stendur fyrir nýsköpun í menntun og fræðslu. Fyrir okkur hjá Domino’s er þetta viðurkenning á mikilli vinnu sem hefur átt sér stað og um leið hvatning til áframhaldandi vinnu. Eins og öll verkefni í öllum fyrirtækjum er þetta mannanna verk, starfsmannanna. Undirbúningurinn var á nokkurra höndum en hversu vel hefur tekist til er í raun staðfesting á því sem við vitum, að fólkið okkar tekur breytingum fagnandi og nýtir þau tækifæri sem þeim eru boðin þegar kemur að starfstengdri fræðslu og þróun. Allt okkar unga starfsfólk sem margt er nýtt á vinnumarkaði þarf á fræðslu að halda og hvergi er hún eins mikilvæg en um leið vandmeðfarin. Við ákváðum að endurhanna framsetninguna með þarfir og færni notendanna í huga og gera hana og efnistökin aðgengilegri en þau höfðu verið. Með þetta að leiðarljósi hófst okkar vegferð fyrir nokkrum árum. Við vorum vissulega að þjálfa og veita leiðsögn en við vorum í klassísku deildinni, með fundi í kennslustofu, glærur og blöð. Við sáum áhugann þverra og viljann þurrkast út um leið og við töpuðum athygli starfsmanna, það tók að jafnaði um 10 mínútur. Það var ekkert rangt við aðferðina en hún var ekki að mæta kröfum notendanna. Við erum með 600-700 starfsmenn og meðalaldurinn er 22 ár. Kröfur starfseminnar eru hins vegar miklar bæði hvað varðar hreinlæti og matvælaöryggi auk fjölmargra annarra þátta sem við bæði viljum og verðum að koma til skila. Til að gera nokkuð langa sögu mjög stutta þá endurmátum við allt okkar efni og bárum saman við núverandi kröfur. Við uppfærðum námsefnið, höfum síðan komist að því að sú endurskoðun þarf sífellt að eiga sér stað og sniðum allt niður í minni einingar. Bitunum röðuðum við síðan saman í rafrænt fræðslukerfi og lögðum áherslu á fjölbreytta framsetningu. Við erum með fjölmörg stutt myndskeið, leikin af starfsmönnum sjálfum, erum með spurningar og leiki og í sumum tilfellum próf. Við héldum keppni til að virkja sem flesta í upphafi og höfum alltaf haft mjög hátt lúkningarhlutfall, eitt það besta sem veitendur fræðslukerfis okkar hafa mælt. Stór kostur við starfsmenn á okkar aldursbili er að þeir gefa mjög heiðarlega til kynna ef þeim mislíkar eitthvað og hafa þeir óspart nýtt sér það sem gefur okkur færi á að aðlaga, breyta og bæta. Ábendingar og nýjar tillögur koma oftast frá starfsmönnum sem hafa öðlast reynslu og fáir eru betri í því að þróa núverandi efni og koma með ábendingar um nýtt efni. Þetta var heilmikil vinna og í raun miklu umfangsmeiri en við gerðum okkur grein fyrir í upphafi og nú höfum við fyrir nokkru áttað okkur á að við erum alltaf, rétt að byrja. Endalaust er hægt að byggja ofan á og bæta um betur. Frá því að við fengum sprotann höfum við fengið tækifæri til að tala um mikilvægi starfstengdrar fræðslu og haft tækifæri til að leiðbeina stjórnendum fjölmargra fyrirtækja í þeirra fyrstu skrefum í uppbyggingu fræðslu og uppsetningu og val fræðslukerfa. Það getur verið erfitt að byrja en það er verra að bíða. Okkur hefur þótt það bæði heiður og skylda að sækja þessa fundi sem handhafar þessara verðlauna. Nú er Menntadagur atvinnulífsins á næsta leiti. Við hjá Domino’s fylgjumst spennt með deginum og því hverjir eru að gera vel í fræðslumálum, auðvitað mun fleiri en taldir verða upp á sjálfan afhendingardaginn. Líklega munum við biðja um fund hjá þeim sem tilnefndir verða til að tryggja áframhaldandi framþróun hjá okkur. Það getur vel verið að Domino’s gleymist þegar fram í sækir og ný fyrirtæki fá Menntasprotann en við lítum á gripinn sem hvatningu til áframhaldandi nýsköpunar, sem upphafspunkt en ekki endapunkt. Við eigum gripinn og starfsmenn okkar eiga heiðurinn. Höfundur er mannauðsstjóri Domino‘s. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Vinnumarkaður Nýsköpun Mest lesið Reykjavíkurborg og ábyrgðin sem hún forðast Kári Sigurðsson,Sólveig Anna Jónsdóttir Skoðun Ég er líka að taka fullan þátt í samfélaginu! Alina Vilhjálmsdóttir Skoðun Hvað ef gervigreind gjörbreytir 90 þúsund íslenskum störfum? Lilja Dögg Jónsdóttir Skoðun Það kemur ekki til greina að rífa upp samgöngusáttmálann Pétur Marteinsson Skoðun Pólitísk forgangsröðun í þágu allra Kópavogsbúa Sigurður Kári Harðarsson Skoðun Álftnesingar mæta afgangi Rakel Margrét Viggósdóttir Skoðun Börn í Laugardal fá ekki heitan mat í skólanum Jakob Jakobsson Skoðun Blá útivist – sóknarfæri lýðheilsu Jón Pálsson Skoðun Börn á biðlista eftir að komast á biðlista Auður Gunnarsdóttir Skoðun Tryggjum að Hveragerði verði áfram bær fyrir alla Birgitta Ragnarsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Umferðarmál í Urriðaholti – Flótti frá vandanum Vilmar Pétursson skrifar Skoðun Brandarar á Alþingi og alvarlegar spurningar um undirbúning lagasetningar Benedikt S. Benediktsson skrifar Skoðun Hildur Björnsdóttir og bílastæðin í borginni Karólína M. Jónsdóttir skrifar Skoðun Glufur í farsældinni: Helmingur stuðningsnets barns úti í kuldanum Lúðvík Júlíusson skrifar Skoðun Hvað ef gervigreind gjörbreytir 90 þúsund íslenskum störfum? Lilja Dögg Jónsdóttir skrifar Skoðun Öflugt atvinnulíf á Akureyri Ragnar Sverrisson skrifar Skoðun Börn á biðlista eftir að komast á biðlista Auður Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Íþróttir, lýðheilsa og forvarnir Kristján Davíð Sigurjónsson skrifar Skoðun Reykjavíkurborg og ábyrgðin sem hún forðast Kári Sigurðsson,Sólveig Anna Jónsdóttir skrifar Skoðun Tryggjum að Hveragerði verði áfram bær fyrir alla Birgitta Ragnarsdóttir skrifar Skoðun Álftnesingar mæta afgangi Rakel Margrét Viggósdóttir skrifar Skoðun Það kemur ekki til greina að rífa upp samgöngusáttmálann Pétur Marteinsson skrifar Skoðun Stórasta Árborg í heimi? Guðný Björk Pálmadóttir skrifar Skoðun Blá útivist – sóknarfæri lýðheilsu Jón Pálsson skrifar Skoðun Pólitísk forgangsröðun í þágu allra Kópavogsbúa Sigurður Kári Harðarsson skrifar Skoðun Kerfið sem á að vernda börnin en bregst þeim Ingibjörg Einarsdóttir skrifar Skoðun Ég er líka að taka fullan þátt í samfélaginu! Alina Vilhjálmsdóttir skrifar Skoðun Er kennari ógn fyrir að trúa börnum sem segja frá ofbeldi? Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Tveir handteknir vegna stórfelldrar líkamsárásar – One-way ticket í sænsku leiðina Davíð Bergmann skrifar Skoðun Breytt vinnubrögð í mótun geðheilbrigðisþjónustunnar – draumsýn eða veruleiki? Elín Ebba Ásmundsdóttir skrifar Skoðun Að byggja bæ – eða samfélag? Herdís Anna Ingimarsdóttir skrifar Skoðun Hinn þríklofni Jóhann Páll Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Reykjavík er án móttökudeilda, og afleiðingarnar eru komnar í ljós Sóldís Birta Reynisdóttir skrifar Skoðun Áskoranir Ísafjarðarbæjar í húsnæðismálum Svanfríður Bergvinsdóttir skrifar Skoðun Fjármagn í þágu fjölskyldna Guðmundur Ingi Þóroddsson skrifar Skoðun Allir eru jafnir en enginn fær að blómstra Bessí Þóra Jónsdóttir skrifar Skoðun Hólastóllinn Hjalti Pálsson skrifar Skoðun 8. sætið Bjarni Fritzson skrifar Skoðun Tölum hátt og stolt um frið, segjum nei við hervæðingunni Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Íþróttamannvirki til sölu fyrir atkvæði Jónas Már Torfason skrifar Sjá meira
Domino’s á Íslandi er handhafi Menntasprota Atvinnulífsins og hefur varðveitt hann í eitt ár. Menntasprotinn er veittur af Samtökum atvinnulífsins árlega til fyrirtækis sem m.a. stendur fyrir nýsköpun í menntun og fræðslu. Fyrir okkur hjá Domino’s er þetta viðurkenning á mikilli vinnu sem hefur átt sér stað og um leið hvatning til áframhaldandi vinnu. Eins og öll verkefni í öllum fyrirtækjum er þetta mannanna verk, starfsmannanna. Undirbúningurinn var á nokkurra höndum en hversu vel hefur tekist til er í raun staðfesting á því sem við vitum, að fólkið okkar tekur breytingum fagnandi og nýtir þau tækifæri sem þeim eru boðin þegar kemur að starfstengdri fræðslu og þróun. Allt okkar unga starfsfólk sem margt er nýtt á vinnumarkaði þarf á fræðslu að halda og hvergi er hún eins mikilvæg en um leið vandmeðfarin. Við ákváðum að endurhanna framsetninguna með þarfir og færni notendanna í huga og gera hana og efnistökin aðgengilegri en þau höfðu verið. Með þetta að leiðarljósi hófst okkar vegferð fyrir nokkrum árum. Við vorum vissulega að þjálfa og veita leiðsögn en við vorum í klassísku deildinni, með fundi í kennslustofu, glærur og blöð. Við sáum áhugann þverra og viljann þurrkast út um leið og við töpuðum athygli starfsmanna, það tók að jafnaði um 10 mínútur. Það var ekkert rangt við aðferðina en hún var ekki að mæta kröfum notendanna. Við erum með 600-700 starfsmenn og meðalaldurinn er 22 ár. Kröfur starfseminnar eru hins vegar miklar bæði hvað varðar hreinlæti og matvælaöryggi auk fjölmargra annarra þátta sem við bæði viljum og verðum að koma til skila. Til að gera nokkuð langa sögu mjög stutta þá endurmátum við allt okkar efni og bárum saman við núverandi kröfur. Við uppfærðum námsefnið, höfum síðan komist að því að sú endurskoðun þarf sífellt að eiga sér stað og sniðum allt niður í minni einingar. Bitunum röðuðum við síðan saman í rafrænt fræðslukerfi og lögðum áherslu á fjölbreytta framsetningu. Við erum með fjölmörg stutt myndskeið, leikin af starfsmönnum sjálfum, erum með spurningar og leiki og í sumum tilfellum próf. Við héldum keppni til að virkja sem flesta í upphafi og höfum alltaf haft mjög hátt lúkningarhlutfall, eitt það besta sem veitendur fræðslukerfis okkar hafa mælt. Stór kostur við starfsmenn á okkar aldursbili er að þeir gefa mjög heiðarlega til kynna ef þeim mislíkar eitthvað og hafa þeir óspart nýtt sér það sem gefur okkur færi á að aðlaga, breyta og bæta. Ábendingar og nýjar tillögur koma oftast frá starfsmönnum sem hafa öðlast reynslu og fáir eru betri í því að þróa núverandi efni og koma með ábendingar um nýtt efni. Þetta var heilmikil vinna og í raun miklu umfangsmeiri en við gerðum okkur grein fyrir í upphafi og nú höfum við fyrir nokkru áttað okkur á að við erum alltaf, rétt að byrja. Endalaust er hægt að byggja ofan á og bæta um betur. Frá því að við fengum sprotann höfum við fengið tækifæri til að tala um mikilvægi starfstengdrar fræðslu og haft tækifæri til að leiðbeina stjórnendum fjölmargra fyrirtækja í þeirra fyrstu skrefum í uppbyggingu fræðslu og uppsetningu og val fræðslukerfa. Það getur verið erfitt að byrja en það er verra að bíða. Okkur hefur þótt það bæði heiður og skylda að sækja þessa fundi sem handhafar þessara verðlauna. Nú er Menntadagur atvinnulífsins á næsta leiti. Við hjá Domino’s fylgjumst spennt með deginum og því hverjir eru að gera vel í fræðslumálum, auðvitað mun fleiri en taldir verða upp á sjálfan afhendingardaginn. Líklega munum við biðja um fund hjá þeim sem tilnefndir verða til að tryggja áframhaldandi framþróun hjá okkur. Það getur vel verið að Domino’s gleymist þegar fram í sækir og ný fyrirtæki fá Menntasprotann en við lítum á gripinn sem hvatningu til áframhaldandi nýsköpunar, sem upphafspunkt en ekki endapunkt. Við eigum gripinn og starfsmenn okkar eiga heiðurinn. Höfundur er mannauðsstjóri Domino‘s.
Skoðun Brandarar á Alþingi og alvarlegar spurningar um undirbúning lagasetningar Benedikt S. Benediktsson skrifar
Skoðun Reykjavíkurborg og ábyrgðin sem hún forðast Kári Sigurðsson,Sólveig Anna Jónsdóttir skrifar
Skoðun Tveir handteknir vegna stórfelldrar líkamsárásar – One-way ticket í sænsku leiðina Davíð Bergmann skrifar
Skoðun Breytt vinnubrögð í mótun geðheilbrigðisþjónustunnar – draumsýn eða veruleiki? Elín Ebba Ásmundsdóttir skrifar
Skoðun Reykjavík er án móttökudeilda, og afleiðingarnar eru komnar í ljós Sóldís Birta Reynisdóttir skrifar