„Þetta eru allt krakkar í í­þróttum“

Fyrir börn með fötlun eru tækifærin til íþróttaiðkunar ekki alltaf þau sömu og annarra. Samstarfsverkefnið Allir með, á vegum ÍSÍ, UMFÍ og Íþróttasambands fatlaðra, miðar að því að fjölga þeim tækifærum og gera börnum og ungmennum kleift að stunda íþróttir í sínu nærumhverfi með viðeigandi aðlögun.

Hjá Stjörnunni hefur Hörður Reynir þjálfað knattspyrnu fyrir fatlaða undanfarin ár. Hann kom þó upphaflega að starfinu sem foreldri.

„Ég mætti bara á æfingu sem pabbi þegar dóttir mín byrjaði að æfa og mætti síðan á allar æfingar. Planið var ekkert að fara að þjálfa, ég er múrarameistari þannig að það lá kannski ekki beint við en ég kem úr íþróttum og hef núna þjálfað í hátt í fjögur ár,“ segir hann.

Gleðin og fótboltinn í aðalhlutverki

Hann segir verkefnið ekki eins flókið og fólk kunni að ímynda sér. Reynslan hafi kennt honum að iðkendurnir eigi það sameiginlegt að langa til að mæta á æfingar og gera það sem þeim finnst skemmtilegt.

Hér fyrir neðan má sjá þjálfara segja frá reynslu sinni af íþróttastarfi með fötluðum:

„Fyrir mitt leyti er þetta bara eins og að þjálfa ófatlaða einstaklinga. Hvort sem viðkomandi er í hjólastól eða með einhverfu, þetta eru allt bara krakkar í íþróttum. Maður þarf kannski að útskýra tvisvar eða þrisvar, en það þarf líka með ófatlaða. Gleðin er sú sama.“ 

„Þetta eru krakkar sem eru að gera það sama og ófatlaðir, mæta á sínar æfingar og gera það sem þau elska, að spila fótbolta og þarna eru bara þakklátir foreldrar. Það var eitt sem kom mér afar skemmtilega á óvart.“

Aldursbilið í starfinu hjá Stjörnunni er breitt, frá sjö ára aldri upp í 53 ára. Hörður tekur fram að þau séu ekki öll að spila hvert á móti öðru, en fjölbreytnin sé mikil.

Æfingatíminn getur ráðið úrslitum

Að mati Harðar þurfa íþróttafélög bæði að hvetja þjálfara til að taka verkefnið að sér og styðja við þá þegar starfið er komið af stað. Þar skipti þolinmæði máli. Fámenn fyrsta æfing segi lítið um það hvernig hópurinn geti þróast.

„Þó það komi bara fjórir á fyrstu æfingu þýðir það ekkert að þeir verði bara fjórir áfram. Það þarf að halda þessu áfram og leyfa því að byggjast upp.“

Praktísk atriði geta líka haft mikið að segja um hvort börnin komast á æfingar. Ekki sé nóg að finna lausan tíma í æfingatöflunni; tímasetningin þurfi að ganga upp fyrir fjölskyldurnar.

„Það þarf að bjóða upp á þetta á hentugum tímum fyrir fullorðna. Þó krakkarnir séu kannski orðnir fimmtán ára eru þeir ekki endilega að taka strætó til að komast ferða sinna. Æfingarnar þurfa að vera á þeim tímum sem fullorðnir geta skutlað þeim.“

Vilja geta mætt öðrum liðum

Hörður telur ótta við að þjálfunin sé erfið það helsta sem standi í vegi fyrir því að fleiri taki hana að sér. Skilaboðin hans til hverfisfélaga landsins eru því einföld:

„Endilega farið af stað og byrjið. Það eru alltaf einhverjir sem vilja koma. Ekki gefast upp þó það komi fáir á fyrstu æfinguna. Það tekur tíma að koma þessu af stað.“

Fleiri lið myndu jafnframt skapa fleiri möguleika á leikjum og keppni hér heima. „Það er mikilvægt að þetta sé í boði hjá fleiri félögum svo krakkarnir geti spilað leiki og keppt við önnur lið. Við í Stjörnunni viljum geta farið og spilað leiki við önnur félög. Við höfum þurft að fara til útlanda til þess og höfum farið bæði til Danmerkur og Texas,“ segir Hörður.

Allir með vinnur að því að fjölga tækifærum barna með fötlun til að stunda íþróttir í sínu nærumhverfi. Starfsfólk Allir með veitir íþróttafélögum og þjálfurum fræðslu og fjárstuðning til að stíga skrefið og bjóða upp á starf fyrir börn með fötlun. Meira um verkefnið á allirmed.is