Nablinn hættur á leik­skóla

Andri greinir frá þessum tíðindum á Fésbókinni með fallegri kveðjum og skemmtilegri myndaröð af samstarfsfélögum og skjólstæðingi.

„Eftir tæplega átta ár sem starfsmaður á leikskólanum Baugi er kominn tími á að leggja bleyjuna á hilluna. Eftir svona mörg ár á frábærum vinnustað er erfitt að sleppa takinu og kveðja,“ segir Andri í færslunni.

Hann sé „endalaust þakklátur“ því frábæra fólki sem hann kynntist í gegnum árin, samstarfsfólki, foreldrum og krökkum. 

Klifraði yfir hliðið og setti barn í krummafót

„Mér finnst eins og það hafi gerst í gær þegar ég mætti á fyrsta vinnudaginn. Ég klifraði yfir grindverkið því ég kunni ekki að opna hliðið, setti barn út í krumma og sá fyrir mér að þrauka fram að sumri og snúa mér svo að einhverju öðru,“ segir hann.

„Það tók þó ekki langan tíma að fatta hversu gefandi og æðislegt það væri að vinna á leikskóla og starf sem átti að vera tímabundið í nokkra mánuði eftir útskrift úr fjölbraut endaði í átta árum. Ég get ekki mælt nógu mikið með því fyrir stráka að fara og vinna leikskóla eða allavega á Baugi, þar er frábært að vera.“

Fólkið sem hann kynntist á leiðinni sitji eftir.

„Leikskólastjórinn, Maggý, er frábær í sínu starfi og hefur reynst mér ótrúlega vel. Þá sérstaklega þegar hún trúði því í atvinnuviðtali að ég væri með það á hreinu hvernig ætti að skipta á kúkableyjum en ég lærði það og ældi bara tvisvar af þeim fjölmörgu bleyjum sem ég skipti á,“ segir hann.

„Ég gæti haldið lengi áfram af því góða fólki sem Kópavogsbær hefur verið heppið með að hafa hjá sér í vinnu í gegnum árin. Að ógleymdum litlu skjólstæðingunum mínum sem gefa engan afslátt og hika ekki við að minna mig á að ég sé að missa hárið og bíða eftir að verða stærri en ég,“ bætir hann við.

„Að lokum óska ég eftir því að ef einhver vina minna fær njálg eða lús þá má senda mér tölvupóst. Ég á eftir að sakna þess að fara klæja um leið og einhver nefnir að slíkt sé að ganga,“ segir hann að lokum.

Andri var í einlægu viðtali hjá Dóru Júlíu á Vísi fyrr á árinu þar sem hann ræddi um leikskólastarfið, uppvöxtinn og sorgina sem hann gekk í gegnum þegar hann missti frænda sinn sviplega.

„Mér finnst að allir strákar ættu að prófa að starfa á leikskóla því þetta herðir mann ekkert smá mikið. Ég kunni varla að reima eigin skó þegar ég byrjaði og hef lært alveg ótrúlega mikið síðustu sjö árin,“ sagði hann þar.