Börnin sem mæta afgangi Jón Ferdínand Estherarson skrifar 10. september 2026 14:01 Það hafa allir skoðanir á niðurstöðunum úr PISA-könnuninni. Eru niðurstöðurnar marktækar? Eru þær samanburðarhæfar? Erum við sérstaklega slæm í alþjóðlegum samanburði? Erum við ekki að gera nóg af einhverju, of mikið af einhverju öðru? Eru það foreldrar? Eða skólar? Eða er það gervigreindin, snjallsímar og samfélagsmiðlar? Eflaust spilar þetta allt hlutverk í versnandi útkomu ungmenna og fleira til. Ég efast ekki um það. Það sem vekur áhuga minn í niðurstöðunum er einna helst tvennt; efnahagsleg staða og félagslegur bakgrunnur. Hvers vegna það en ekki eitthvað af þessu ótal öðru? Jú, því að ólíkt flestum öðrum tilgátum þá eru þetta tvær breytur sem við getum bókstaflega séð í gögnunum sjálfum. Raunar er það svo að hið sama mátti sjá síðast þegar við ræddum þessa blessuðu PISA-könnun. Merkilegt nokk þá voru það svo einmitt þessar breytur sem voru nær ekkert ræddar árið 2023, né nú í ár. Efnahagsleg staða Börnum var skipt í fjórðunga eftir félags- og efnahagslegri stöðu, metið út frá ýmsum þáttum eins og eigum og stærð heimilisins og störfum og menntun foreldra. Hlutfall barna með grunnhæfni í lestri, vísindum og stærðfræði í efsta fjórðungnum, sem sagt barna í sterkri efnahagslegri og félagslegri stöðu, var 71-77%. Fyrir börn í lægsta fjórðungnum var hlutfallið 46-53%. Sláandi munur. Munur upp á 25 stig á milli stétta. Þegar litið er til afburðarhæfni, þá var hlutfall barna í efnahagslega sterkri stöðu 4-8% en hlutfall barna sem búa við efnahagslega veikari aðstæður sýndu fram á afburðarhæfni í 0-1% tilvika. Það er ekkert alltaf auðvelt að miðla tölum, þær eru oft þurrar, en áttum okkur á því hvað þessar tölur eru að segja. Börn sem eiga rík foreldri eru 8 sinnum líklegri til að skara fram úr í skóla heldur en börn sem eiga foreldri í lágstétt. Minna en helmingur barna í lágstétt hefur grunnhæfni í lesskilningi á meðan að þar eru rúmlega 70% barna í efritekju fjölskyldum. Réttilega er tekið fram í greiningu niðurstaðnanna að þessi munur er samt minni en í mörgum löndum, hlutfallið er svipað í Danmörku og Noregi, en munurinn er mun verri í öðrum löndum þar sem ójöfnuður er meiri. Staðreyndin er þó sú að þennan mun má finna alls staðar. Stundum er okkur sagt að stéttaskipting sé mýta, sé ekki raunveruleg eða sé óveruleg á Íslandi og stéttabarátta óþarfa átök og pólarísering. Það er auðvitað þvæla af ýmsum augljósum ástæðum, en hér er þó ein kýrskýr niðurstaða sem við komumst ekkert undan. Ef öll börn á Íslandi byggju við jafn ríkulegt efnahagslegt öryggi og félagslega sterkt bakland og efsti fjórðungurinn, þá værum við að standa okkur afburðavel í PISA. Félagslegi bakgrunnurinn Börn með erlendan bakgrunn standa afar höllum fæti í þessum niðurstöðum. Flest gerum við okkur grein fyrir því að stefna stjórnvalda í málefnum innflytjendasamfélagsins hér á landi hefur lengi verið katastrófísk. Stuðningur í kerfinu, stuðningur við kennara, skóli án aðgreiningar en án alls auka fjármagns og stoðkerfis til að anna fjöltyngdum bekkjum, mikill skortur á stuðningi við íslenskukennslu fyrir fullorðna í samanburði við önnur Norðurlönd. Afleit staða í framleiðslu skólabóka og námsgagna. Vanrækslan er alger og niðurstöður PISA sýna fram á það enn og aftur. Innflytjendur af 1. kynslóð, þ.e. börn sem fæddust erlendis og báðir foreldrar fæddust erlendis, eru með grunnhæfni í þessum þremur þáttum PISA í 16-41% hlutfalli. Lesskilningurinn er í 16%. Martraðarkennd niðurstaða. Innflytjendur af 2. kynslóð, sem fæðast hér á landi í það minnsta, eru með grunnhæfni í 34-53%. Töluvert betur stödd, en þó langt á eftir innlendum krökkum sem standa í 63-68% í grunnhæfni sinni í lestri, vísindum og stærðfræði. Afburðarhæfni barna innflytjenda stendur svo í 0-1% en innlendra í 3-5%. Það er auðvelt í grípa í retorík ysta hægrisins og gera innflytjendur og börn þeirra þar með að vandamálinu. En ábyrgðin liggur hjá valdhöfum. Því lítið getum við gert í landamærastefnu með frjálsu flæði fólks í gegnum EES. Þar með snýst þetta allt um hvernig við tökum á móti og aðlögum þessa gífurlegu fólksfjölgun síðustu ára inn í okkar samfélag. Þ.e.a.s. ef okkur er annt um tungumálið okkar, menningu og fyrst og fremst félagslega heilsu samfélagsins. Því hvaða afleiðingar hefur þessi staða niður áratugina? Við vitum að börn og ungmenni sem eiga erfitt uppdráttar í menntakerfinu flosna frekar upp úr námi. Við vitum að þau festast í kynslóðagildrum fátæktar, erfiðis og strits. Við vitum að því fylgir aukin tíðni félagslegra vandamála; geðheilsu, einangrun, undirskipunar, fíknivanda og glæpatíðni. Það á jafnt við um börn innlendra lágtekjuhópa sem og börn innflytjenda. Við getum þá skoðað lausnirnar, því hvað eiga þessir hópar sameiginlegt? Þau búa að stórum hluta til á leigumarkaði og við lítið húsnæðisöryggi með foreldra sem sinna erfiðum störfum fyrir lág laun. Þau búa við þá stöðu að foreldrar borga alltof mikið af sínum ráðstöfunartekjum í leigu fyrir alltof litlar íbúðir þar sem börnin fá meðal annars ekki sitt herbergi og afdrep til að læra. Börn sem þurfa að flytja oft, að meðaltali á 1-2 árs fresti, skipta jafnvel um skóla, festa aldrei rætur né þá félagsleg tengsl við sína vinahópa. Börn sem einangrast félagslega. Við getum þess vegna farið strax í að innleiða leiguþak. Leigjendasamtökin hafa raunhæfa lausn í þeim efnum sem snýr að bæði leiðréttingu leiguverðs og varanlegum fyrirsjáanleika fyrir leigjendur og leigusala. Við þurfum að taka harkalega á braskfrelsi fjárfesta til að ryksuga upp íbúðir og græða á þeim, hvort sem er til að halda þeim auðum og selja aftur á hærra verði eða til að okra á leigjendum. Við þurfum að fara í beina opinbera uppbyggingu húsnæðis, á vegum ríkis, sveitarfélaga, stéttarfélaga og samvinnuverkefna. Það blasir við. Sem er nota bene líka leið að því að taka á verðbólgunni sem bitnar svo sannarlega á lágtekjufólki ásamt öðrum hópum. Ójöfnuður snýst ekki bara um tölur á blaði, pólitískar kennisetningar eða að vinna sér inn einhver stig. Það eru manneskjurnar, börnin, á bak við þessar tölur sem skipta mestu máli. Í PISA-könnuninni má sjá þau börn. Börnin sem mæta afgangi. Höfundur er formaður Sósíalistaflokks Íslands Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein PISA-könnun Skóla- og menntamál Grunnskólar Sósíalistaflokkurinn Mest lesið Hagræðing Hildar á sannleikanum Kári Sigurðsson,Sonja Ýr Þorbergsdóttir Skoðun Keðjusagarstjórnmál Atli Bollason Skoðun Við skorum á ríkisstjórnina að standa við fyrirheitin og tryggja framtíð Skipholts 37 Hópur listafólks Skoðun Til kall Drífa Snædal Skoðun Skóli án aðgreiningar má missa sín Kristín Kolbrún Waage Kolbeinsdóttir Skoðun Að taka á móti myrkrinu Þuríður Santos Stefánsdóttir Skoðun Krabbameinsmeðferð lokið en hvað svo? Óttinn við að endurgreinast Þorri Snæbjörnsson Skoðun Hvað verður um vinnuna eftir uppsagnir? Ragnhildur Bjarkadóttir Skoðun Telur Samfylkingin að Mette Frederiksen sé rasisti? Elliði Vignisson Skoðun Við eigum matreiðslumenn í fremstu röð Þórir Erlingsson Skoðun Skoðun Skoðun Nokkur orð um röflritun Kristján Logason skrifar Skoðun Alnetið er dautt! Lengi tóri lýðræðið! Geir Sigurður Jónsson skrifar Skoðun Til hvers ætlum við að virkja? Andrés Kristjánsson skrifar Skoðun Ríkið ákveður – sveitarfélögin borga – skólarnir framkvæma Sævar Helgason skrifar Skoðun Hagræðing Hildar á sannleikanum Kári Sigurðsson,Sonja Ýr Þorbergsdóttir skrifar Skoðun Að taka á móti myrkrinu Þuríður Santos Stefánsdóttir skrifar Skoðun Ábyrg sýn í málefnum útlendinga Eiríkur Björn Björgvinsson skrifar Skoðun Við skorum á ríkisstjórnina að standa við fyrirheitin og tryggja framtíð Skipholts 37 Hópur listafólks skrifar Skoðun Þjóðarátak í uppbyggingu hjúkrunarheimila Jónína Björk Óskarsdóttir skrifar Skoðun Krabbameinsmeðferð lokið en hvað svo? Óttinn við að endurgreinast Þorri Snæbjörnsson skrifar Skoðun Keðjusagarstjórnmál Atli Bollason skrifar Skoðun Hvað verður um vinnuna eftir uppsagnir? Ragnhildur Bjarkadóttir skrifar Skoðun Til kall Drífa Snædal skrifar Skoðun Skóli án aðgreiningar má missa sín Kristín Kolbrún Waage Kolbeinsdóttir skrifar Skoðun Reykjavíkurborg pissar í skóinn sinn – og kallar það hagræðingu Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Atlaga að fátækt Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Starfsfólk Reykjavíkurborgar er ekki tilraunaverkefni Brynhildur Heiðar- og Ómarsdóttir,Þorkell Heiðarsson skrifar Skoðun Loftbrú og Ölfusárbrú eru mikilvægari en börn Grímur Atlason skrifar Skoðun Hvernig tala ég við barnið mitt um netið? Skúli Bragi Geirdal skrifar Skoðun Ríkið þrengir að frelsi og samkeppni á fjölmiðlamarkaði Gísli Stefánsson skrifar Skoðun Árangursrík stjórnsýsla – Heilsa eldri borgara – nýtum það sem virkar Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Öll börn eru hluti af liðinu Thelma Dögg Grétarsdóttir skrifar Skoðun Heljarhestar um veturnætur Ása Hlín Benediktsdóttir skrifar Skoðun Grafið undan faglegu starfi – Skipulagsbreytingar á starfi félagsmiðstöðva frá sjónarhorni starfsmanns Ari Orrason skrifar Skoðun Telur Samfylkingin að Mette Frederiksen sé rasisti? Elliði Vignisson skrifar Skoðun Við eigum matreiðslumenn í fremstu röð Þórir Erlingsson skrifar Skoðun Verum duglegri að sjá hvert annað Valdimar Víðisson skrifar Skoðun Málshraðasögur Dvalarleyfi Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Þátttaka skiptir máli – alþjóðlegur dagur iðjuþjálfunar Þóra Leósdóttir skrifar Skoðun Hugsjónasvelta Reykjavík Líf Magneudóttir ,Sanna Magdalena Mörtudóttir skrifar Sjá meira
Það hafa allir skoðanir á niðurstöðunum úr PISA-könnuninni. Eru niðurstöðurnar marktækar? Eru þær samanburðarhæfar? Erum við sérstaklega slæm í alþjóðlegum samanburði? Erum við ekki að gera nóg af einhverju, of mikið af einhverju öðru? Eru það foreldrar? Eða skólar? Eða er það gervigreindin, snjallsímar og samfélagsmiðlar? Eflaust spilar þetta allt hlutverk í versnandi útkomu ungmenna og fleira til. Ég efast ekki um það. Það sem vekur áhuga minn í niðurstöðunum er einna helst tvennt; efnahagsleg staða og félagslegur bakgrunnur. Hvers vegna það en ekki eitthvað af þessu ótal öðru? Jú, því að ólíkt flestum öðrum tilgátum þá eru þetta tvær breytur sem við getum bókstaflega séð í gögnunum sjálfum. Raunar er það svo að hið sama mátti sjá síðast þegar við ræddum þessa blessuðu PISA-könnun. Merkilegt nokk þá voru það svo einmitt þessar breytur sem voru nær ekkert ræddar árið 2023, né nú í ár. Efnahagsleg staða Börnum var skipt í fjórðunga eftir félags- og efnahagslegri stöðu, metið út frá ýmsum þáttum eins og eigum og stærð heimilisins og störfum og menntun foreldra. Hlutfall barna með grunnhæfni í lestri, vísindum og stærðfræði í efsta fjórðungnum, sem sagt barna í sterkri efnahagslegri og félagslegri stöðu, var 71-77%. Fyrir börn í lægsta fjórðungnum var hlutfallið 46-53%. Sláandi munur. Munur upp á 25 stig á milli stétta. Þegar litið er til afburðarhæfni, þá var hlutfall barna í efnahagslega sterkri stöðu 4-8% en hlutfall barna sem búa við efnahagslega veikari aðstæður sýndu fram á afburðarhæfni í 0-1% tilvika. Það er ekkert alltaf auðvelt að miðla tölum, þær eru oft þurrar, en áttum okkur á því hvað þessar tölur eru að segja. Börn sem eiga rík foreldri eru 8 sinnum líklegri til að skara fram úr í skóla heldur en börn sem eiga foreldri í lágstétt. Minna en helmingur barna í lágstétt hefur grunnhæfni í lesskilningi á meðan að þar eru rúmlega 70% barna í efritekju fjölskyldum. Réttilega er tekið fram í greiningu niðurstaðnanna að þessi munur er samt minni en í mörgum löndum, hlutfallið er svipað í Danmörku og Noregi, en munurinn er mun verri í öðrum löndum þar sem ójöfnuður er meiri. Staðreyndin er þó sú að þennan mun má finna alls staðar. Stundum er okkur sagt að stéttaskipting sé mýta, sé ekki raunveruleg eða sé óveruleg á Íslandi og stéttabarátta óþarfa átök og pólarísering. Það er auðvitað þvæla af ýmsum augljósum ástæðum, en hér er þó ein kýrskýr niðurstaða sem við komumst ekkert undan. Ef öll börn á Íslandi byggju við jafn ríkulegt efnahagslegt öryggi og félagslega sterkt bakland og efsti fjórðungurinn, þá værum við að standa okkur afburðavel í PISA. Félagslegi bakgrunnurinn Börn með erlendan bakgrunn standa afar höllum fæti í þessum niðurstöðum. Flest gerum við okkur grein fyrir því að stefna stjórnvalda í málefnum innflytjendasamfélagsins hér á landi hefur lengi verið katastrófísk. Stuðningur í kerfinu, stuðningur við kennara, skóli án aðgreiningar en án alls auka fjármagns og stoðkerfis til að anna fjöltyngdum bekkjum, mikill skortur á stuðningi við íslenskukennslu fyrir fullorðna í samanburði við önnur Norðurlönd. Afleit staða í framleiðslu skólabóka og námsgagna. Vanrækslan er alger og niðurstöður PISA sýna fram á það enn og aftur. Innflytjendur af 1. kynslóð, þ.e. börn sem fæddust erlendis og báðir foreldrar fæddust erlendis, eru með grunnhæfni í þessum þremur þáttum PISA í 16-41% hlutfalli. Lesskilningurinn er í 16%. Martraðarkennd niðurstaða. Innflytjendur af 2. kynslóð, sem fæðast hér á landi í það minnsta, eru með grunnhæfni í 34-53%. Töluvert betur stödd, en þó langt á eftir innlendum krökkum sem standa í 63-68% í grunnhæfni sinni í lestri, vísindum og stærðfræði. Afburðarhæfni barna innflytjenda stendur svo í 0-1% en innlendra í 3-5%. Það er auðvelt í grípa í retorík ysta hægrisins og gera innflytjendur og börn þeirra þar með að vandamálinu. En ábyrgðin liggur hjá valdhöfum. Því lítið getum við gert í landamærastefnu með frjálsu flæði fólks í gegnum EES. Þar með snýst þetta allt um hvernig við tökum á móti og aðlögum þessa gífurlegu fólksfjölgun síðustu ára inn í okkar samfélag. Þ.e.a.s. ef okkur er annt um tungumálið okkar, menningu og fyrst og fremst félagslega heilsu samfélagsins. Því hvaða afleiðingar hefur þessi staða niður áratugina? Við vitum að börn og ungmenni sem eiga erfitt uppdráttar í menntakerfinu flosna frekar upp úr námi. Við vitum að þau festast í kynslóðagildrum fátæktar, erfiðis og strits. Við vitum að því fylgir aukin tíðni félagslegra vandamála; geðheilsu, einangrun, undirskipunar, fíknivanda og glæpatíðni. Það á jafnt við um börn innlendra lágtekjuhópa sem og börn innflytjenda. Við getum þá skoðað lausnirnar, því hvað eiga þessir hópar sameiginlegt? Þau búa að stórum hluta til á leigumarkaði og við lítið húsnæðisöryggi með foreldra sem sinna erfiðum störfum fyrir lág laun. Þau búa við þá stöðu að foreldrar borga alltof mikið af sínum ráðstöfunartekjum í leigu fyrir alltof litlar íbúðir þar sem börnin fá meðal annars ekki sitt herbergi og afdrep til að læra. Börn sem þurfa að flytja oft, að meðaltali á 1-2 árs fresti, skipta jafnvel um skóla, festa aldrei rætur né þá félagsleg tengsl við sína vinahópa. Börn sem einangrast félagslega. Við getum þess vegna farið strax í að innleiða leiguþak. Leigjendasamtökin hafa raunhæfa lausn í þeim efnum sem snýr að bæði leiðréttingu leiguverðs og varanlegum fyrirsjáanleika fyrir leigjendur og leigusala. Við þurfum að taka harkalega á braskfrelsi fjárfesta til að ryksuga upp íbúðir og græða á þeim, hvort sem er til að halda þeim auðum og selja aftur á hærra verði eða til að okra á leigjendum. Við þurfum að fara í beina opinbera uppbyggingu húsnæðis, á vegum ríkis, sveitarfélaga, stéttarfélaga og samvinnuverkefna. Það blasir við. Sem er nota bene líka leið að því að taka á verðbólgunni sem bitnar svo sannarlega á lágtekjufólki ásamt öðrum hópum. Ójöfnuður snýst ekki bara um tölur á blaði, pólitískar kennisetningar eða að vinna sér inn einhver stig. Það eru manneskjurnar, börnin, á bak við þessar tölur sem skipta mestu máli. Í PISA-könnuninni má sjá þau börn. Börnin sem mæta afgangi. Höfundur er formaður Sósíalistaflokks Íslands
Við skorum á ríkisstjórnina að standa við fyrirheitin og tryggja framtíð Skipholts 37 Hópur listafólks Skoðun
Skoðun Við skorum á ríkisstjórnina að standa við fyrirheitin og tryggja framtíð Skipholts 37 Hópur listafólks skrifar
Skoðun Krabbameinsmeðferð lokið en hvað svo? Óttinn við að endurgreinast Þorri Snæbjörnsson skrifar
Skoðun Reykjavíkurborg pissar í skóinn sinn – og kallar það hagræðingu Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Starfsfólk Reykjavíkurborgar er ekki tilraunaverkefni Brynhildur Heiðar- og Ómarsdóttir,Þorkell Heiðarsson skrifar
Skoðun Árangursrík stjórnsýsla – Heilsa eldri borgara – nýtum það sem virkar Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Grafið undan faglegu starfi – Skipulagsbreytingar á starfi félagsmiðstöðva frá sjónarhorni starfsmanns Ari Orrason skrifar
Við skorum á ríkisstjórnina að standa við fyrirheitin og tryggja framtíð Skipholts 37 Hópur listafólks Skoðun