Félagsmiðstöðvar eru haldreipi margra barna Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar 2. september 2026 07:01 Félagsmiðstöðvar gegna margþættu hlutverki og eru ekki aðeins staður þar sem unglingar hittast eftir skóla. Félagsmiðstöð getur einnig veitt ungu fólki öryggi, verið athvarf, vettvangur vináttu og jafnvel staðurinn þar sem einhver fullorðinn tekur eftir því þegar eitthvað er ekki eins og það á að vera. Þess vegna hef ég áhyggjur af þeim mikla niðurskurði sem nú blasir við í frístundastarfi Reykjavíkurborgar. Borgin hefur lagt áherslu á að framlínuþjónusta verði varin þrátt fyrir umfangsmikla hagræðingu. En hvað telst framlína þegar kemur að unglingum? Er starfsmaður félagsmiðstöðvar sem hefur þekkt ungling árum saman einmitt ekki í framlínunni? Mannauðurinn skiptir öllu Félagsmiðstöðvar borgarinnar búa yfir gríðarlegum mannauði. Þar starfar fólk með reynslu og þekkingu sem verður ekki til á einni nóttu. Mikilvægast eru tengslin og traustið sem starfsfólkið hefur byggt upp við unglingana. Starfsfólk með reynslu og langan starfsaldur veit hver er alltaf mættur, hver heldur sig til hlés, hver hefur skyndilega breyst og hver þarf aðeins meiri athygli en aðrir. Unglingur segir heldur ekki endilega frá því á fyrsta degi í félagsmiðstöð ef eitthvað bjátar á. Það tekur tíma að byggja upp traust. Það geta liðið mánuðir og jafnvel ár áður en unglingur treystir fullorðnum fyrir málum sínum. Þennan mannauð er ekki eingöngu hægt að mæla í stöðugildum. Forvarnir sem virka Félagsmiðstöðvar gegna mikilvægu hlutverki í því forvarnastarfi sem við Íslendingar höfum getað verið stolt af. Í félagsmiðstöðvunum geta unglingar komið saman í öruggu og vímuefnalausu umhverfi undir leiðsögn fullorðinna. Félagsmiðstöðvar eru öllum opnar. Það skiptir máli. Það hafa ekki allar fjölskyldur efni á að greiða fyrir íþróttastarf, tónlistarnám eða annað skipulagt frístundastarf barna sinna. Félagsmiðstöðin spyr hins vegar ekki um efnahag foreldra. Félagsmiðstöðin er mörgum ungmennum mikilvægasti félagslegi vettvangurinn utan skóla og heimilis. Þar geta forvarnir gripið inn í áður en vandinn vex og fer úr böndum. Þess vegna verður að skoða þessi mál í víðara samhengi. Ekki dugir að horfa aðeins á kostnaðinn sem sparast við fækkun stöðugilda. Minni tími starfsfólks til að sinna unglingunum getur haft afleiðingar sem sjást ekki strax í bókhaldi borgarinnar. Hver sér unglinginn? Ég hef fullan skilning á því að Reykjavíkurborg þurfi að hagræða. En hagræðing verður að byggja á mati á afleiðingunum, ekki aðeins því sem kann að sparast í næstu fjárhagsáætlun borgarinnar. Nýr meirihluti hefur tekið við stjórn borgarinnar og boðar mikinn niðurskurð og hagræðingu. Það má ekki verða fyrsta aðgerðin að sækja sparnað í þjónustu við börn og ungmenni. Þegar skorið er niður í félagsmiðstöðvum er ekki aðeins verið að skera niður stöðugildi. Það er verið að taka áhættu með tengsl sem geta skipt sköpum í lífi unglingsins. Höfundur er þingkona Flokks fólksins Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir Félagsmál Mest lesið Hafa íslensku lífeyrissjóðirnir staðið sig nógu vel? Kjartan Björgvinsson Skoðun „Mamma, af hverju viltu láta sprengja Ísland?“ Bryndís Matthíasdóttir Skoðun Pólitísk ábyrgð hlýtur að hafa afleiðingar Erna Bjarnadóttir Skoðun Eigum við að borga það? Gréta Ingþórsdóttir Skoðun Félagsmiðstöðvar eru haldreipi margra barna Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir Skoðun Hin drepleiðinlega Bókun 35 Helgi Hrafn Gunnarsson Skoðun Ekki leggja þjóðinni orð í munn Anna Margrét Bjarnadóttir Skoðun Þegar Alþingi er beygt í duftið Sigurður Sigurðsson Skoðun Er landsbyggðin hluti af lausninni? Hildur Sólveig Sigurðardóttir Skoðun Barnið sem mælikvarðinn sér ekki Rebekka Rafnsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun „Mamma, af hverju viltu láta sprengja Ísland?“ Bryndís Matthíasdóttir skrifar Skoðun Félagsmiðstöðvar eru haldreipi margra barna Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Eigum við að borga það? Gréta Ingþórsdóttir skrifar Skoðun Hafa íslensku lífeyrissjóðirnir staðið sig nógu vel? Kjartan Björgvinsson skrifar Skoðun Pólitísk ábyrgð hlýtur að hafa afleiðingar Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þegar Alþingi er beygt í duftið Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Sammála – leggjum þjóðinni ekki orð í munn Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Goðarnir fóru aldrei – þeir skiptu bara um nafn Ragnar Thorarensen skrifar Skoðun Hin drepleiðinlega Bókun 35 Helgi Hrafn Gunnarsson skrifar Skoðun Spírallinn Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun „Að tilheyra“, tækifæri til að styðja fyrr við unga fólkið okkar Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar Skoðun Barnið sem mælikvarðinn sér ekki Rebekka Rafnsdóttir skrifar Skoðun Er landsbyggðin hluti af lausninni? Hildur Sólveig Sigurðardóttir skrifar Skoðun Netöryggi snýst líka um að þora að segja frá Margrét V. Helgadóttir skrifar Skoðun Fortíðin vann Baldur Johnsen skrifar Skoðun Getur maður verið rasisti án þess að gera sér grein fyrir því? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Ekki leggja þjóðinni orð í munn Anna Margrét Bjarnadóttir skrifar Skoðun Hvernig hefurðu það? Carmen Maja Valencia skrifar Skoðun Minna kerfi, betri þjónusta Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Forstjóri CIA heimsækir Moskvu Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Trump lítið annað en hvíslari í leikritinu Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Ísland: Þessi sigur jaðrar við kraftaverk Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Af klósettferðum og frelsinu til að njóta almannarýmis Eva Dögg Sigurðardóttir skrifar Skoðun Hvar er eðlilegt að telja atkvæði? (og fleiri góðar samkvæmisvangaveltur) Brynhildur Bolladóttir skrifar Skoðun Utanríkisráðherra setur EES-samninginn í uppnám Gunnar Bragi Sveinsson skrifar Skoðun Þjóðin sagði nei – megum við þá ganga frá eftir okkur? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Foreldrar og þjálfarar: Hvar liggja mörkin? Ragna Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Ríkisstjórnin tapaði – og ætti að segja af sér Eldur Smári Kristinsson skrifar Skoðun Eigum við ekki bara að taka til heima hjá okkur? Guðjón Idir skrifar Skoðun Hugvekja á Höfuðdaginn Ívar Örn Hauksson skrifar Sjá meira
Félagsmiðstöðvar gegna margþættu hlutverki og eru ekki aðeins staður þar sem unglingar hittast eftir skóla. Félagsmiðstöð getur einnig veitt ungu fólki öryggi, verið athvarf, vettvangur vináttu og jafnvel staðurinn þar sem einhver fullorðinn tekur eftir því þegar eitthvað er ekki eins og það á að vera. Þess vegna hef ég áhyggjur af þeim mikla niðurskurði sem nú blasir við í frístundastarfi Reykjavíkurborgar. Borgin hefur lagt áherslu á að framlínuþjónusta verði varin þrátt fyrir umfangsmikla hagræðingu. En hvað telst framlína þegar kemur að unglingum? Er starfsmaður félagsmiðstöðvar sem hefur þekkt ungling árum saman einmitt ekki í framlínunni? Mannauðurinn skiptir öllu Félagsmiðstöðvar borgarinnar búa yfir gríðarlegum mannauði. Þar starfar fólk með reynslu og þekkingu sem verður ekki til á einni nóttu. Mikilvægast eru tengslin og traustið sem starfsfólkið hefur byggt upp við unglingana. Starfsfólk með reynslu og langan starfsaldur veit hver er alltaf mættur, hver heldur sig til hlés, hver hefur skyndilega breyst og hver þarf aðeins meiri athygli en aðrir. Unglingur segir heldur ekki endilega frá því á fyrsta degi í félagsmiðstöð ef eitthvað bjátar á. Það tekur tíma að byggja upp traust. Það geta liðið mánuðir og jafnvel ár áður en unglingur treystir fullorðnum fyrir málum sínum. Þennan mannauð er ekki eingöngu hægt að mæla í stöðugildum. Forvarnir sem virka Félagsmiðstöðvar gegna mikilvægu hlutverki í því forvarnastarfi sem við Íslendingar höfum getað verið stolt af. Í félagsmiðstöðvunum geta unglingar komið saman í öruggu og vímuefnalausu umhverfi undir leiðsögn fullorðinna. Félagsmiðstöðvar eru öllum opnar. Það skiptir máli. Það hafa ekki allar fjölskyldur efni á að greiða fyrir íþróttastarf, tónlistarnám eða annað skipulagt frístundastarf barna sinna. Félagsmiðstöðin spyr hins vegar ekki um efnahag foreldra. Félagsmiðstöðin er mörgum ungmennum mikilvægasti félagslegi vettvangurinn utan skóla og heimilis. Þar geta forvarnir gripið inn í áður en vandinn vex og fer úr böndum. Þess vegna verður að skoða þessi mál í víðara samhengi. Ekki dugir að horfa aðeins á kostnaðinn sem sparast við fækkun stöðugilda. Minni tími starfsfólks til að sinna unglingunum getur haft afleiðingar sem sjást ekki strax í bókhaldi borgarinnar. Hver sér unglinginn? Ég hef fullan skilning á því að Reykjavíkurborg þurfi að hagræða. En hagræðing verður að byggja á mati á afleiðingunum, ekki aðeins því sem kann að sparast í næstu fjárhagsáætlun borgarinnar. Nýr meirihluti hefur tekið við stjórn borgarinnar og boðar mikinn niðurskurð og hagræðingu. Það má ekki verða fyrsta aðgerðin að sækja sparnað í þjónustu við börn og ungmenni. Þegar skorið er niður í félagsmiðstöðvum er ekki aðeins verið að skera niður stöðugildi. Það er verið að taka áhættu með tengsl sem geta skipt sköpum í lífi unglingsins. Höfundur er þingkona Flokks fólksins
Skoðun „Að tilheyra“, tækifæri til að styðja fyrr við unga fólkið okkar Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar
Skoðun Hvar er eðlilegt að telja atkvæði? (og fleiri góðar samkvæmisvangaveltur) Brynhildur Bolladóttir skrifar