Er landsbyggðin hluti af lausninni? Hildur Sólveig Sigurðardóttir skrifar 1. september 2026 10:00 Að lokinni þjóðaratkvæðagreiðslu um áframhaldandi aðildaviðræður við ESB var sláandi munur á skoðunum landsmanna af höfuðborgarsvæðinu annars vegar og landsbyggðinni hins vegar. En getur verið að í þessari augljósu skiptingu felist vísbending um leið að bættum þjóðarhag til lengri tíma? Slagurinn við verðbólguna hefur verið okkur erfiður. Hækkandi húsnæðisverð, dýrari matarkarfa og aukinn rekstrarkostnaður hafa gert heimilum erfiðara fyrir. Á sama tíma glíma atvinnurekendur og opinberir aðilar við að halda í við síhækkandi kostnað og launakjör. Höfuðborgarmiðuð byggðaþróun getur verið verðbólguhvetjandi, húsnæðið þar er kostnaðarsamara en á landsbyggðinni og mikil eftirspurn eftir húsnæði og þjónustu í hinum ýmsu formum getur valdið hækkandi verðlagi. Stuðningur við sterka landsbyggð Gæti markviss uppbygging um land allt verið hluti af lausninni? Hvatning landsmanna til að skoða þá fjölmörgu kosti sem búsetu á landsbyggðinni fylgir, líkt og ódýrara húsnæðisverð, styttri vegalengdir og því aukinn tími fyrir ýmis hugðarefni. Slíku átaki þyrfti að sjálfsögðu að fylgja meðvituð ákvarðanataka ríkisins gagnvart eflingu sveitarfélaga á landsbyggðinni og að styrkja enn frekar stoðir sterkrar landsbyggðar. Það gæti verið ákjósanlegt skref af mörgum sem þarf að taka til að rétta skútuna okkar við. Öflug þjónusta hins opinbera, heilbrigðisþjónusta, möguleikar ungs fólks til menntunar í heimabyggð, traust fjarskipti og síðast en ekki síst góðar og tryggar samgöngur vítt og breitt um landið eru lykilbreyta í hlutverki ríkisins í að styrkja stöðu Íslands og velferð Íslendinga. Við getum ekki öll átt heima á sama blettinum, það er engum til hagsbóta. Sterkt Ísland byggist á fjölbreyttum og öflugum samfélögum um allt land, þar sem fólk hefur raunverulegt val um búsetu og tækifæri til að byggja sér bjarta framtíð. Blómleg landsbyggð er því ekki aðeins hagsmunamál þeirra sem þar búa, heldur þjóðarinnar allrar. Höfundur er forseti bæjarstjórnar Vestmannaeyja. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um ESB-viðræður Byggðamál Mest lesið Hinn háskalegi hugsunarháttur Sighvatur Björgvinsson Skoðun Umferðartafir á höfuðborgarsvæðinu – Hver er staðan og hvert stefnir? Þórarinn Hjaltason Skoðun Frítt í strætó í dag Margrét Rós Sigurjónsdóttir Skoðun Sigurganga málaflokka Flokks fólksins Jónína Björk Óskarsdóttir Skoðun Á rafmagnskrossara á göngustíg á hundrað og þaðan inn í eilífðina Davíð Bergmann Skoðun Er ekki kominn tími til að endurskoða íslenska kjarasamningamódelið? Þórir Garðarsson Skoðun Rætin Rót í þrettán ár Ketill Guðmundsson Skoðun Uppsagnir í Stjórnarráðinu Hrafnkell Tumi Kolbeinsson Skoðun Málshraðasögur 2. hluti — Forsjármál Eva Hauksdóttir Skoðun Er afleiðingin orsök? Hjálmtýr Heiðdal Skoðun Skoðun Skoðun Hvað eruð þið að gera í ÖBÍ? Elísa Ósk Línadóttir skrifar Skoðun Hvern á verkfallið að bíta? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun NPA er ekki verðlaun fyrir samþykkta hegðun Rúnar Björn Herrera Þorkelsson skrifar Skoðun Samdráttur í losun Íslands – en ekki kerfisbreyting Sigurpáll Ingibergsson skrifar Skoðun Við tryggjum ekki lýðræðið eftir á Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Veit hið opinbera hvað virkar? Karl Steinar Óskarsson skrifar Skoðun Evrópa Henry Alexander Henrysson skrifar Skoðun Skeifan í smjörinu Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Þetta reddast: en hvað ef það reddast ekki? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Umferðartafir á höfuðborgarsvæðinu – Hver er staðan og hvert stefnir? Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Málshraðasögur 2. hluti — Forsjármál Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Á rafmagnskrossara á göngustíg á hundrað og þaðan inn í eilífðina Davíð Bergmann skrifar Skoðun Er afleiðingin orsök? Hjálmtýr Heiðdal skrifar Skoðun Uppsagnir í Stjórnarráðinu Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Sigurganga málaflokka Flokks fólksins Jónína Björk Óskarsdóttir skrifar Skoðun Getureglan og froðan Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Rætin Rót í þrettán ár Ketill Guðmundsson skrifar Skoðun Hvernig lögum við fegurðarskyn okkar að orkuskiptabyltingunni? Páll Jakob Líndal skrifar Skoðun Frítt í strætó í dag Margrét Rós Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Er ekki kominn tími til að endurskoða íslenska kjarasamningamódelið? Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Hinn háskalegi hugsunarháttur Sighvatur Björgvinsson skrifar Skoðun Alþjóðadagur friðarmenningar 21. september Gunnar Hersveinn skrifar Skoðun 37% og reikningskúnstir Viðskiptaráðs Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Hvers vegna hrynur námsárangur á Íslandi en ekki á Englandi? Guðrún Sævarsdóttir skrifar Skoðun Heilbrigð skynsemi Einar Bárðarson skrifar Skoðun Samsköttun hjóna – allt annar hlutur? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Tæknin í okkar þágu – ekki öfugt Halla Tómasdóttir skrifar Skoðun Pólland setur jurtaríkið á matseðilinn Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Hún þekkir mig með hjartanu Thelma Jónsdóttir skrifar Skoðun Hvalveiðum er lokið... í bili Sigurlaug Knudsen Stefánsdóttir skrifar Sjá meira
Að lokinni þjóðaratkvæðagreiðslu um áframhaldandi aðildaviðræður við ESB var sláandi munur á skoðunum landsmanna af höfuðborgarsvæðinu annars vegar og landsbyggðinni hins vegar. En getur verið að í þessari augljósu skiptingu felist vísbending um leið að bættum þjóðarhag til lengri tíma? Slagurinn við verðbólguna hefur verið okkur erfiður. Hækkandi húsnæðisverð, dýrari matarkarfa og aukinn rekstrarkostnaður hafa gert heimilum erfiðara fyrir. Á sama tíma glíma atvinnurekendur og opinberir aðilar við að halda í við síhækkandi kostnað og launakjör. Höfuðborgarmiðuð byggðaþróun getur verið verðbólguhvetjandi, húsnæðið þar er kostnaðarsamara en á landsbyggðinni og mikil eftirspurn eftir húsnæði og þjónustu í hinum ýmsu formum getur valdið hækkandi verðlagi. Stuðningur við sterka landsbyggð Gæti markviss uppbygging um land allt verið hluti af lausninni? Hvatning landsmanna til að skoða þá fjölmörgu kosti sem búsetu á landsbyggðinni fylgir, líkt og ódýrara húsnæðisverð, styttri vegalengdir og því aukinn tími fyrir ýmis hugðarefni. Slíku átaki þyrfti að sjálfsögðu að fylgja meðvituð ákvarðanataka ríkisins gagnvart eflingu sveitarfélaga á landsbyggðinni og að styrkja enn frekar stoðir sterkrar landsbyggðar. Það gæti verið ákjósanlegt skref af mörgum sem þarf að taka til að rétta skútuna okkar við. Öflug þjónusta hins opinbera, heilbrigðisþjónusta, möguleikar ungs fólks til menntunar í heimabyggð, traust fjarskipti og síðast en ekki síst góðar og tryggar samgöngur vítt og breitt um landið eru lykilbreyta í hlutverki ríkisins í að styrkja stöðu Íslands og velferð Íslendinga. Við getum ekki öll átt heima á sama blettinum, það er engum til hagsbóta. Sterkt Ísland byggist á fjölbreyttum og öflugum samfélögum um allt land, þar sem fólk hefur raunverulegt val um búsetu og tækifæri til að byggja sér bjarta framtíð. Blómleg landsbyggð er því ekki aðeins hagsmunamál þeirra sem þar búa, heldur þjóðarinnar allrar. Höfundur er forseti bæjarstjórnar Vestmannaeyja.
Skoðun Umferðartafir á höfuðborgarsvæðinu – Hver er staðan og hvert stefnir? Þórarinn Hjaltason skrifar
Skoðun Er ekki kominn tími til að endurskoða íslenska kjarasamningamódelið? Þórir Garðarsson skrifar