Hvað vilja ólígarkarnir að þú kjósir 29. ágúst?" Jón Þór Ólafsson skrifar 20. ágúst 2026 07:47 Heimurinn er gjörbreyttur síðan Trump komst aftur til valda, síðan Pútín hóf stríð í Evrópu, síðan Netanyahu komst upp með að stunda þjóðarmorð og að gabba Trump í annað stríð í miðausturlöndum. Við lifum í dag í heimi stórvelda sem flest virða ekki lengur fullveldi eða landamæri eða grundvallar mannréttind, ekki einu sinni sinna eigin borgara. Við lifum í heimi hinna sterku sem gera það sem þeir komast upp með. Hinna sterku sem meira að segja hafa komist upp með að vernda Epstein-stéttina. Til að vernda fullveldi sitt í heimi hinna sterku þarf lítið ríki eins og Ísland sterkt samband við önnur ríki með sameiginleg gildi. Varnarbandalög og ríkjasamstarf um mannréttindi og alþjóðalög. En í dag eru Bandaríkin að grafa undan þessum grundvallar hagsmunum Íslands. Grafa undan NATO og hóta að innlima NATO ríki. Grafa undan Alþjóða Stríðsglæpadómstólnum. Grafa undan samstarfi Evrópuríkja, m.a. með stuðningi JD Vance varaforseta Bandaríkjanna við Orban fyrrum forseta Ungverjalands, sem sjálfur ítrekað gróf undan frelsi, fjölmiðlum og grunnréttindum borgaranna, og sjálfu réttarríkinu og dómstólum landsins. Og þegar Trump hótaði ítrekað frændríki okkar Grænlandi innlimun, sagði þekktasti forystumaður Nei-hugveitunnar herra Ólaf Ragnar Grímsson í viðtali í Silfrinu (sjá mínútu 18:00), að Ísland ætti að bíða með yfirlýsingar um stuðning við frændur okkar, og fara frekar að rækta samband við MAGA þingmenn í Bandaríkjunum eins og Lindsey Graham sem hefur lengi farið fyrir necon stríðshaukum Repúblikana, og hugveitum eins og The Heritage Foundation sem í hálfa öld hefur stutt málstað Repúblikana með fjárstuðningi milljarðamæringa. Og síðast en ekki síst að rækta tengsl við tækni og gervigreindar ólígarkana, eins og Elon Musk (sjá mínútu 20:51). Á sama tíma og milljarðamæringarnir og aðrir óligarkar eru löngu búnir að kaupa stjórnmálin í Bandaríkjunum og sá ríkasti þeirra Elon Musk er byrjaður að reyna að stýra stjórnmálum í Evrópu, þá er utanríkisráðuneyti Trumps að veita 3 milljónum dollara til að styrkja MAGA hugveitur í Evrópu. Íslenskir stjórnmálamenn Miðflokksins virðast vera farnir að tengja sig inn í þetta hagsmunanet sem Ólafur Ragnar hvatti til í Silfrinu. Nei-hugveitan mokar nú fé í að hræða Íslendinga að alls ekki Sjá hvort við getum skapað okkur farsælli framtíð með þátttöku í sambandi fullvalda Evrópuríkja, sem hafa sameiginleg gildi og við, í stað þess að leifa ólígörkunum að færa Ísland endanlega undir áhrif Bandaríkjanna og nær MAGA hugmyndafræði. En hvað eru óligarkarnir hræddir um að við munum Sjá með því að kjósa Já? Að við munum sjá möguleika á framtíð þar sem hvorki íslensku óligarkarnir né þeir bandarísku stjórni landinu? Sjá framtíð í sambandi ríkja sem betur endurspeglar gildi Íslendinga um vernd grunnréttinda fólks, vernd lýðræðis og réttarríkisins, og betur verndar réttindi neytenda bæði úti í matvörubúð og á húsnæðismarkaði? Nei-hreyfingin er líka búin að reyna að hræða mig með alls konar áróðri sem engin veit hver borgar fyrir - en það sem ég ætla að kjósa 29. ágúst er tækifæri til að Sjá hvað er raunverulega í boði, í stað þess að gefa innlendum og erlendum ólígörkum eftir framtíð þjóðarinnar eftir nokkrar vikur af áróðri. Ég ætla að kjósa að Já til að Sjá, með aðildarviðræðum á næstu árum hvað er satt og hvað logið. Ég ætla að kjósa að kaupa mér tíma til að taka upplýsta afstöðu um framtíð Íslands, framtíð fullveldisins og framtíð barnanna minna. Þau eiga það skilið að ég kjósi Já til að Sjá! Höfundur er fyrrverandi Alþingismaður og fyrrum Nei-sinni. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Jón Þór Ólafsson Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um ESB-viðræður Mest lesið Hinn háskalegi hugsunarháttur Sighvatur Björgvinsson Skoðun Umferðartafir á höfuðborgarsvæðinu – Hver er staðan og hvert stefnir? Þórarinn Hjaltason Skoðun Sigurganga málaflokka Flokks fólksins Jónína Björk Óskarsdóttir Skoðun Frítt í strætó í dag Margrét Rós Sigurjónsdóttir Skoðun Á rafmagnskrossara á göngustíg á hundrað og þaðan inn í eilífðina Davíð Bergmann Skoðun Rætin Rót í þrettán ár Ketill Guðmundsson Skoðun Er ekki kominn tími til að endurskoða íslenska kjarasamningamódelið? Þórir Garðarsson Skoðun Hvern á verkfallið að bíta? Gunnar Ármannsson Skoðun NPA er ekki verðlaun fyrir samþykkta hegðun Rúnar Björn Herrera Þorkelsson Skoðun Uppsagnir í Stjórnarráðinu Hrafnkell Tumi Kolbeinsson Skoðun Skoðun Skoðun Verður Vogi lokað? Rósa Guðbjartsdóttir skrifar Skoðun Hvað eruð þið að gera í ÖBÍ? Elísa Ósk Línadóttir skrifar Skoðun Hvern á verkfallið að bíta? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun NPA er ekki verðlaun fyrir samþykkta hegðun Rúnar Björn Herrera Þorkelsson skrifar Skoðun Samdráttur í losun Íslands – en ekki kerfisbreyting Sigurpáll Ingibergsson skrifar Skoðun Við tryggjum ekki lýðræðið eftir á Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Veit hið opinbera hvað virkar? Karl Steinar Óskarsson skrifar Skoðun Evrópa Henry Alexander Henrysson skrifar Skoðun Skeifan í smjörinu Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Þetta reddast: en hvað ef það reddast ekki? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Umferðartafir á höfuðborgarsvæðinu – Hver er staðan og hvert stefnir? Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Málshraðasögur 2. hluti — Forsjármál Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Á rafmagnskrossara á göngustíg á hundrað og þaðan inn í eilífðina Davíð Bergmann skrifar Skoðun Er afleiðingin orsök? Hjálmtýr Heiðdal skrifar Skoðun Uppsagnir í Stjórnarráðinu Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Sigurganga málaflokka Flokks fólksins Jónína Björk Óskarsdóttir skrifar Skoðun Getureglan og froðan Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Rætin Rót í þrettán ár Ketill Guðmundsson skrifar Skoðun Hvernig lögum við fegurðarskyn okkar að orkuskiptabyltingunni? Páll Jakob Líndal skrifar Skoðun Frítt í strætó í dag Margrét Rós Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Er ekki kominn tími til að endurskoða íslenska kjarasamningamódelið? Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Hinn háskalegi hugsunarháttur Sighvatur Björgvinsson skrifar Skoðun Alþjóðadagur friðarmenningar 21. september Gunnar Hersveinn skrifar Skoðun 37% og reikningskúnstir Viðskiptaráðs Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Hvers vegna hrynur námsárangur á Íslandi en ekki á Englandi? Guðrún Sævarsdóttir skrifar Skoðun Heilbrigð skynsemi Einar Bárðarson skrifar Skoðun Samsköttun hjóna – allt annar hlutur? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Tæknin í okkar þágu – ekki öfugt Halla Tómasdóttir skrifar Skoðun Pólland setur jurtaríkið á matseðilinn Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Hún þekkir mig með hjartanu Thelma Jónsdóttir skrifar Sjá meira
Heimurinn er gjörbreyttur síðan Trump komst aftur til valda, síðan Pútín hóf stríð í Evrópu, síðan Netanyahu komst upp með að stunda þjóðarmorð og að gabba Trump í annað stríð í miðausturlöndum. Við lifum í dag í heimi stórvelda sem flest virða ekki lengur fullveldi eða landamæri eða grundvallar mannréttind, ekki einu sinni sinna eigin borgara. Við lifum í heimi hinna sterku sem gera það sem þeir komast upp með. Hinna sterku sem meira að segja hafa komist upp með að vernda Epstein-stéttina. Til að vernda fullveldi sitt í heimi hinna sterku þarf lítið ríki eins og Ísland sterkt samband við önnur ríki með sameiginleg gildi. Varnarbandalög og ríkjasamstarf um mannréttindi og alþjóðalög. En í dag eru Bandaríkin að grafa undan þessum grundvallar hagsmunum Íslands. Grafa undan NATO og hóta að innlima NATO ríki. Grafa undan Alþjóða Stríðsglæpadómstólnum. Grafa undan samstarfi Evrópuríkja, m.a. með stuðningi JD Vance varaforseta Bandaríkjanna við Orban fyrrum forseta Ungverjalands, sem sjálfur ítrekað gróf undan frelsi, fjölmiðlum og grunnréttindum borgaranna, og sjálfu réttarríkinu og dómstólum landsins. Og þegar Trump hótaði ítrekað frændríki okkar Grænlandi innlimun, sagði þekktasti forystumaður Nei-hugveitunnar herra Ólaf Ragnar Grímsson í viðtali í Silfrinu (sjá mínútu 18:00), að Ísland ætti að bíða með yfirlýsingar um stuðning við frændur okkar, og fara frekar að rækta samband við MAGA þingmenn í Bandaríkjunum eins og Lindsey Graham sem hefur lengi farið fyrir necon stríðshaukum Repúblikana, og hugveitum eins og The Heritage Foundation sem í hálfa öld hefur stutt málstað Repúblikana með fjárstuðningi milljarðamæringa. Og síðast en ekki síst að rækta tengsl við tækni og gervigreindar ólígarkana, eins og Elon Musk (sjá mínútu 20:51). Á sama tíma og milljarðamæringarnir og aðrir óligarkar eru löngu búnir að kaupa stjórnmálin í Bandaríkjunum og sá ríkasti þeirra Elon Musk er byrjaður að reyna að stýra stjórnmálum í Evrópu, þá er utanríkisráðuneyti Trumps að veita 3 milljónum dollara til að styrkja MAGA hugveitur í Evrópu. Íslenskir stjórnmálamenn Miðflokksins virðast vera farnir að tengja sig inn í þetta hagsmunanet sem Ólafur Ragnar hvatti til í Silfrinu. Nei-hugveitan mokar nú fé í að hræða Íslendinga að alls ekki Sjá hvort við getum skapað okkur farsælli framtíð með þátttöku í sambandi fullvalda Evrópuríkja, sem hafa sameiginleg gildi og við, í stað þess að leifa ólígörkunum að færa Ísland endanlega undir áhrif Bandaríkjanna og nær MAGA hugmyndafræði. En hvað eru óligarkarnir hræddir um að við munum Sjá með því að kjósa Já? Að við munum sjá möguleika á framtíð þar sem hvorki íslensku óligarkarnir né þeir bandarísku stjórni landinu? Sjá framtíð í sambandi ríkja sem betur endurspeglar gildi Íslendinga um vernd grunnréttinda fólks, vernd lýðræðis og réttarríkisins, og betur verndar réttindi neytenda bæði úti í matvörubúð og á húsnæðismarkaði? Nei-hreyfingin er líka búin að reyna að hræða mig með alls konar áróðri sem engin veit hver borgar fyrir - en það sem ég ætla að kjósa 29. ágúst er tækifæri til að Sjá hvað er raunverulega í boði, í stað þess að gefa innlendum og erlendum ólígörkum eftir framtíð þjóðarinnar eftir nokkrar vikur af áróðri. Ég ætla að kjósa að Já til að Sjá, með aðildarviðræðum á næstu árum hvað er satt og hvað logið. Ég ætla að kjósa að kaupa mér tíma til að taka upplýsta afstöðu um framtíð Íslands, framtíð fullveldisins og framtíð barnanna minna. Þau eiga það skilið að ég kjósi Já til að Sjá! Höfundur er fyrrverandi Alþingismaður og fyrrum Nei-sinni.
Skoðun Umferðartafir á höfuðborgarsvæðinu – Hver er staðan og hvert stefnir? Þórarinn Hjaltason skrifar
Skoðun Er ekki kominn tími til að endurskoða íslenska kjarasamningamódelið? Þórir Garðarsson skrifar