Pílagrímaganga fyrir líkama og sál Sr. Arna Grétarsdóttir skrifar 13. júlí 2026 18:03 Á tímum þar sem hraði og álag einkenna daglegt líf leita sífellt fleiri leiða til að finna kyrrð, jafnvægi og innri frið. Pílagrímaganga mætir þeirri þörf. Vinsældir hins fræga Jakobsvegar sem er ein þekktasta pílagrímaleið í Evrópu hefur aldrei verið meiri og hér á landi hefur tilboðum þjóðkirkjunnar um árlegar pílagrímagöngur, göngumessur og kirkjugöngur stóraukist. Pílagrímaganga er ekki keppni um að komast sem fyrst á áfangastað heldur ferð þar sem hvert skref verður að tækifæri til bænar, íhugunar og nærveru. Gangan verður þannig andleg iðkun sem nærir líkama og sál. Dagana 16.–19. júlí næstkomandi verður gengin hin árlega pílagrímaganga frá Reynivallakirkju í Kjós að Þingvallakirkju og þaðan áfram til Skálholtsdómkirkju. Biskup Íslands mun veita fararblessun við upphaf göngu í Reynivallakirkju og slást í för með pílagrímunum. Á lokadegi göngunnar sameinast þátttakendur öðrum pílagrímum sem ganga dagleið frá Ólafsvallakirkju, og ganga allir saman síðustu skrefin inn í Skálholtsdómkirkju. Pílagrímagöngur hafa verið hluti af Skálholtshátíð í yfir tvo áratugi, en sú hátíð er haldin árlega á Þorláksmessu á sumri. Fyrir tilstuðlan dr. Péturs Péturssonar fyrrverandi rektors Skálholtsskóla var fyrsta pílagrímagangan á Skálholtshátíð gengin árið 2004. Í ár er dagskrá Skálholtshátíðar vegleg sem endranær og nær hámarki í hátíðarmessu kl.14 þann 19. júlí, þar sem pílagrímar ganga berfættir inn kirkjugólfið og taka þátt í helgihaldinu. Í pílagrímagöngum eru sjö lyklar pílagrímsins íhugaðir. Lyklarnir eru leiðarljós sem hjálpa fólki við að tileinka sér hugarfar pílagrímsins, ekki aðeins á göngunni heldur einnig í amstri hversdagsins. Lyklarnir sjö eru: frelsi, einfaldleiki, hæglæti, kyrrð, æðruleysi, samkennd og andlegur vöxtur. Þeir minna fólk á að hægja á ferðinni, sleppa taki á því sem fjötrar eða bindur, lifa einfaldara lífi, sýna náunganum umhyggju sem og sköpun allri, rækta kyrrðina, styrkja tengsl og næra trúarlífið. Þannig verður pílagrímsferðin ekki aðeins nokkurra daga ganga heldur nærir hún lífsviðhorf sem fylgir göngufólki heim. Það sem gerir pílagrímagöngu sérstaka er einmitt þetta rými til að hægja á sér. Í kyrrð náttúrunnar, í takt við eigin andardrátt og þar sem í hverju skrefi er fólgin bæn, skapast tækifæri til að leggja frá sér áhyggjur, hlusta á sjálfan sig og opna hugann fyrir Guði. Samveran og samtalið á göngunni er einlægt og uppbyggileg, en jafnframt gefst nægt svigrúm til þagnar og persónulegrar íhugunar. Margir lýsa því að þeir finni fyrir nýjum krafti, friði og von þegar ferðinni lýkur. Sumt fólk finnur huga og hjarta fyllast þakklæti og kærleika. Pílagrímagangan hefur einnig jákvæð áhrif á líkamlega heilsu. Dagleg hreyfing, ferskt loft og samvera án þess að hraði hversdagsins trufli, stuðlar að betri líðan. Líkaminn styrkist, hugurinn róast og sálin fær hvíld. Þannig sameinar gangan trú, náttúru og hreyfingu sem stuðlar þeirri endurnýjun sem pílagrímar finna sterkt fyrir. Pílagrímagangan frá Reynivallakirkju í Kjós til Skálholts er öllum opin. Sumir ganga í trú, aðrir eru leitandi eða einfaldlega þrá nokkra daga í kyrrð í góðum félagsskap. Gangan minnir á að stundum eru það einföldustu skrefin sem varða leiðina að djúpi sálarinnar og jafnframt nær Guði, náunganum og okkur sjálfum. Markmiðið er að þátttakendur snúi heim, endurnærðir með hugarfar pílagrímsins í farteskinu og finni leiðir til að láta sjö lykla pílagrímsins móta daglegt líf sitt, sér til blessunar og öðrum til heilla. Sóknarprestur í Esjuprestakalli sem leiðir pílagrímagöngu í Skálholtsdómkirkju. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Umferðartafir á höfuðborgarsvæðinu – Hver er staðan og hvert stefnir? Þórarinn Hjaltason Skoðun Hinn háskalegi hugsunarháttur Sighvatur Björgvinsson Skoðun Hvern á verkfallið að bíta? Gunnar Ármannsson Skoðun NPA er ekki verðlaun fyrir samþykkta hegðun Rúnar Björn Herrera Þorkelsson Skoðun Hvað eruð þið að gera í ÖBÍ? Elísa Ósk Línadóttir Skoðun Á rafmagnskrossara á göngustíg á hundrað og þaðan inn í eilífðina Davíð Bergmann Skoðun Sigurganga málaflokka Flokks fólksins Jónína Björk Óskarsdóttir Skoðun Frítt í strætó í dag Margrét Rós Sigurjónsdóttir Skoðun Rætin Rót í þrettán ár Ketill Guðmundsson Skoðun Er ekki kominn tími til að endurskoða íslenska kjarasamningamódelið? Þórir Garðarsson Skoðun Skoðun Skoðun Verður Vogi lokað? Rósa Guðbjartsdóttir skrifar Skoðun Hvað eruð þið að gera í ÖBÍ? Elísa Ósk Línadóttir skrifar Skoðun Hvern á verkfallið að bíta? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun NPA er ekki verðlaun fyrir samþykkta hegðun Rúnar Björn Herrera Þorkelsson skrifar Skoðun Samdráttur í losun Íslands – en ekki kerfisbreyting Sigurpáll Ingibergsson skrifar Skoðun Við tryggjum ekki lýðræðið eftir á Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Veit hið opinbera hvað virkar? Karl Steinar Óskarsson skrifar Skoðun Evrópa Henry Alexander Henrysson skrifar Skoðun Skeifan í smjörinu Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Þetta reddast: en hvað ef það reddast ekki? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Umferðartafir á höfuðborgarsvæðinu – Hver er staðan og hvert stefnir? Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Málshraðasögur 2. hluti — Forsjármál Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Á rafmagnskrossara á göngustíg á hundrað og þaðan inn í eilífðina Davíð Bergmann skrifar Skoðun Er afleiðingin orsök? Hjálmtýr Heiðdal skrifar Skoðun Uppsagnir í Stjórnarráðinu Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Sigurganga málaflokka Flokks fólksins Jónína Björk Óskarsdóttir skrifar Skoðun Getureglan og froðan Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Rætin Rót í þrettán ár Ketill Guðmundsson skrifar Skoðun Hvernig lögum við fegurðarskyn okkar að orkuskiptabyltingunni? Páll Jakob Líndal skrifar Skoðun Frítt í strætó í dag Margrét Rós Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Er ekki kominn tími til að endurskoða íslenska kjarasamningamódelið? Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Hinn háskalegi hugsunarháttur Sighvatur Björgvinsson skrifar Skoðun Alþjóðadagur friðarmenningar 21. september Gunnar Hersveinn skrifar Skoðun 37% og reikningskúnstir Viðskiptaráðs Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Hvers vegna hrynur námsárangur á Íslandi en ekki á Englandi? Guðrún Sævarsdóttir skrifar Skoðun Heilbrigð skynsemi Einar Bárðarson skrifar Skoðun Samsköttun hjóna – allt annar hlutur? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Tæknin í okkar þágu – ekki öfugt Halla Tómasdóttir skrifar Skoðun Pólland setur jurtaríkið á matseðilinn Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Hún þekkir mig með hjartanu Thelma Jónsdóttir skrifar Sjá meira
Á tímum þar sem hraði og álag einkenna daglegt líf leita sífellt fleiri leiða til að finna kyrrð, jafnvægi og innri frið. Pílagrímaganga mætir þeirri þörf. Vinsældir hins fræga Jakobsvegar sem er ein þekktasta pílagrímaleið í Evrópu hefur aldrei verið meiri og hér á landi hefur tilboðum þjóðkirkjunnar um árlegar pílagrímagöngur, göngumessur og kirkjugöngur stóraukist. Pílagrímaganga er ekki keppni um að komast sem fyrst á áfangastað heldur ferð þar sem hvert skref verður að tækifæri til bænar, íhugunar og nærveru. Gangan verður þannig andleg iðkun sem nærir líkama og sál. Dagana 16.–19. júlí næstkomandi verður gengin hin árlega pílagrímaganga frá Reynivallakirkju í Kjós að Þingvallakirkju og þaðan áfram til Skálholtsdómkirkju. Biskup Íslands mun veita fararblessun við upphaf göngu í Reynivallakirkju og slást í för með pílagrímunum. Á lokadegi göngunnar sameinast þátttakendur öðrum pílagrímum sem ganga dagleið frá Ólafsvallakirkju, og ganga allir saman síðustu skrefin inn í Skálholtsdómkirkju. Pílagrímagöngur hafa verið hluti af Skálholtshátíð í yfir tvo áratugi, en sú hátíð er haldin árlega á Þorláksmessu á sumri. Fyrir tilstuðlan dr. Péturs Péturssonar fyrrverandi rektors Skálholtsskóla var fyrsta pílagrímagangan á Skálholtshátíð gengin árið 2004. Í ár er dagskrá Skálholtshátíðar vegleg sem endranær og nær hámarki í hátíðarmessu kl.14 þann 19. júlí, þar sem pílagrímar ganga berfættir inn kirkjugólfið og taka þátt í helgihaldinu. Í pílagrímagöngum eru sjö lyklar pílagrímsins íhugaðir. Lyklarnir eru leiðarljós sem hjálpa fólki við að tileinka sér hugarfar pílagrímsins, ekki aðeins á göngunni heldur einnig í amstri hversdagsins. Lyklarnir sjö eru: frelsi, einfaldleiki, hæglæti, kyrrð, æðruleysi, samkennd og andlegur vöxtur. Þeir minna fólk á að hægja á ferðinni, sleppa taki á því sem fjötrar eða bindur, lifa einfaldara lífi, sýna náunganum umhyggju sem og sköpun allri, rækta kyrrðina, styrkja tengsl og næra trúarlífið. Þannig verður pílagrímsferðin ekki aðeins nokkurra daga ganga heldur nærir hún lífsviðhorf sem fylgir göngufólki heim. Það sem gerir pílagrímagöngu sérstaka er einmitt þetta rými til að hægja á sér. Í kyrrð náttúrunnar, í takt við eigin andardrátt og þar sem í hverju skrefi er fólgin bæn, skapast tækifæri til að leggja frá sér áhyggjur, hlusta á sjálfan sig og opna hugann fyrir Guði. Samveran og samtalið á göngunni er einlægt og uppbyggileg, en jafnframt gefst nægt svigrúm til þagnar og persónulegrar íhugunar. Margir lýsa því að þeir finni fyrir nýjum krafti, friði og von þegar ferðinni lýkur. Sumt fólk finnur huga og hjarta fyllast þakklæti og kærleika. Pílagrímagangan hefur einnig jákvæð áhrif á líkamlega heilsu. Dagleg hreyfing, ferskt loft og samvera án þess að hraði hversdagsins trufli, stuðlar að betri líðan. Líkaminn styrkist, hugurinn róast og sálin fær hvíld. Þannig sameinar gangan trú, náttúru og hreyfingu sem stuðlar þeirri endurnýjun sem pílagrímar finna sterkt fyrir. Pílagrímagangan frá Reynivallakirkju í Kjós til Skálholts er öllum opin. Sumir ganga í trú, aðrir eru leitandi eða einfaldlega þrá nokkra daga í kyrrð í góðum félagsskap. Gangan minnir á að stundum eru það einföldustu skrefin sem varða leiðina að djúpi sálarinnar og jafnframt nær Guði, náunganum og okkur sjálfum. Markmiðið er að þátttakendur snúi heim, endurnærðir með hugarfar pílagrímsins í farteskinu og finni leiðir til að láta sjö lykla pílagrímsins móta daglegt líf sitt, sér til blessunar og öðrum til heilla. Sóknarprestur í Esjuprestakalli sem leiðir pílagrímagöngu í Skálholtsdómkirkju.
Skoðun Umferðartafir á höfuðborgarsvæðinu – Hver er staðan og hvert stefnir? Þórarinn Hjaltason skrifar
Skoðun Er ekki kominn tími til að endurskoða íslenska kjarasamningamódelið? Þórir Garðarsson skrifar