Syrgja Arnar Atla sem lést 24 ára gamall

Sigfríður, sem iðulega er kölluð Siffa, er æskuvinkona Evu Lindar, móður Arnars Atla. Siffa segir sorg fjölskyldunnar mikla og hefur blásið til söfnunar fyrir hennar hönd.

„Fjölskyldan hefur ekki mikið á milli handanna og það væri gott að geta hjálpað þeim með útfararkostnað.“

Minnist Arnars með hlýju.

„Við áttum mörg góð spjöll um lífið og tilveruna. Hann var líka mikill húmoristi og gat þrátt fyrir sín veikindi alltaf skotið inn húmor.“

Siffa segir Arnar Atla hafa verið einstaka sál og mikinn dýravin sem alltaf setti sjálfan sig ávallt í síðasta sæti.

„Hann vildi allt fyrir alla gera og var tilbúinn að hjálpa öðrum jafnvel þegar hann átti sjálfur mjög erfitt.“

Þá hafi Arnar Atli einnig verið listrænn og skapandi.

„Hann var magnaður listamaður sem skildi eftir sig fjölda af fallegum teikningum og málverkum sem sýndu hversu hæfileikaríkur hann var.“

Kerfið brást Arnari Atla

Siffa segir hluta sorgarinnar vera hve sárlega kerfið hafi brugðist honum.

„Því miður glímdi hann við fjölþættan vanda og kerfið brást honum strax frá barnæsku. Hann lenti ítrekað á milli kerfa og fékk ekki þá hjálp sem hann þurfti.“

Það var síðan þegar neyðin var stærst sem kerfið brást í síðasta skipti.

„Síðasta skiptið sem hann var inni á geðdeild reyndi hann tvívegis að taka sitt eigið líf. Samt sem áður ákvað geðdeildin að útskrifa hann. En því miður viku eftir útskrift tókst honum endanlega að taka sitt eigið líf.“

Ungi maðurinn með stóra hjartað veitti lífsbjörg

Aðstandendur reyni nú að finna huggun í því að hafa fengið tækifæri til að kveðja hann á sjúkrahúsinu og að hann hafi nú fundið sinn frið.

„Hann var úrskurðaður látinn 19. júní en þar sem hann var líffæragjafi var hjarta hans látið ganga svo allir gætu kvatt þennan fallega engil. Hann var svo góð sál og var alltaf tilbúinn til að gefa frá sér það síðasta sem hann átti, þótt hann ætti mjög lítið sjálfur. Meira að segja eftir hans andlát gaf hann frá sér það síðasta sem hann gat, sem voru hans líffæri, svo aðrir gætu öðlast betra líf.“

Söfnun stendur yfir

Fjölskylda Arnars stendur nú frammi fyrir því að þurfa að standa straum af kostnaði við útför og hefur í því, eins og fram kom hér á undan, verið blásið til söfnunar.

„Hver einasta króna telur og rennur beint í að gefa honum þá fallegu hinstu kveðjustund sem hann á skilið.“