Þegar Alþingi virkar fyrir Ísland Guðmundur Ari Sigurjónsson skrifar 22. júní 2026 07:00 Það verður að viðurkennast að það var ansi góð tilfinning síðastliðinn föstudag þegar þingfundum Alþingis var frestað og þingið fór í sumarhlé. Bros var á vörum þingmanna sem tókust í hendur, féllust í faðma, þökkuðu fyrir samstarfið í vetur og óskuðu samstarfsfólki sínu gleðilegs sumars og öruggrar heimferðar. Þetta var talsvert önnur stemning en síðastliðið sumar, þegar þingfundum lauk um miðjan júlí eftir að forseti Alþingis þurfti að beita 71. grein þingskapa til að binda enda á umræður um veiðigjöld og ljúka þar með lengsta málþófi í sögu þingsins. Fulltrúar bæði stjórnar og stjórnarandstöðu hafa síðan þá talað opinberlega um að draga þurfi lærdóm af síðasta þingvetri og koma í veg fyrir að þannig málþóf endurtaki sig. Það græðir enginn á slíku ástandi og það bitnar á ásýnd Alþingis. Það er hagur okkar allra að Alþingi virki fyrir Ísland. Á því berum við í stjórn og stjórnarandstöðu sameiginlega ábyrgð. Í vetur má svo sannarlega segja að Alþingi hafi virkað fyrir Ísland. Ríkisstjórnin lagði fram metnaðarfulla en hófsama þingmálaskrá. Ráðherrar lögðu sig fram um að leggja mál tímanlega fram svo þingnefndir hefðu góðan tíma til að fjalla um þau. Þingnefndir unnu af metnaði og fulltrúar meiri- og minnihluta tóku virkan þátt í að betrumbæta frumvörp, þannig að góð mál yrðu enn betri, Íslandi til heilla. Afraksturinn lét ekki á sér standa. Alls voru 127 frumvörp og þingsályktanir samþykkt á þingvetrinum, sem er vel yfir meðalfjölda á venjulegum þingvetri. Gæði þingsins eru þó ekki mæld í fjölda mála einum og sér, heldur í gæðum lagasetningar og þeim áhrifum sem málin hafa á íslenskt samfélag. Það má segja að þingveturinn hafi einkennst af málum sem eiga það sameiginlegt að styrkja íslenskt samfélag. Við erum að styrkja efnahag Íslands með því að helminga halla ríkissjóðs með fyrstu fjárlögum nýrrar ríkisstjórnar og leggja í kjölfarið fram fjármálaáætlun sem markar skýra leið að hallalausum fjárlögum árið 2027 og út tímabil áætlunarinnar. Það yrðu fyrstu hallalausu fjárlögin í tæpan áratug. Ríkisstjórnin hefur einnig samþykkt mál sem leggja grunninn að viðsnúningi í rekstri með því að einfalda regluverk, ýta undir verðmætasköpun, sameina stofnanir og draga úr kostnaði. Í vetur lagði ríkisstjórnin einnig fram atvinnustefnu til ársins 2035, samgönguáætlun var samþykkt og stofnun innviðafélags sem mun leggja grunn að stórsókn í innviðafjárfestingum. Slíkar fjárfestingar styðja við atvinnulíf, verðmætasköpun og sterkara Ísland til framtíðar. Sterk þjóð stendur með fólkinu sínu. Samhliða áherslu á ábyrga efnahagsstjórn og verðmætasköpun höfum við haft húsnæðis- og velferðarmálin í forgrunni. Þar má nefna sérstakt þjóðarátak í uppbyggingu hjúkrunarheimila, að lífeyrir fylgi launaþróun, lögfestingu samnings Sameinuðu þjóðanna um réttindi fatlaðs fólks og húsnæðispakka 1 og 2 og svona mætti lengi áfram telja. Stjórnarandstaðan fékk líka í gegn góð mál í þinglokunum. Þar má nefna mál sem snúa að auknu frelsi þegar kemur að dreifingu ösku látinna ástvina, lengingu á gildistíma ökuskírteina eldra fólks og þingsályktun um að fela atvinnuráðherra að greina eignarhald erlendra aðila á jörðum á Íslandi, með sérstakri áherslu á aðgang að auðlindum. Svona á Alþingi að virka fyrir Ísland. Með samhentri ríkisstjórn sem vinnur fyrir fólkið í landinu og öflugum hópi þingmanna sem vinnur þvert á flokka af heilindum í þágu þjóðarinnar. Höfundur er þingflokksformaður Samfylkingarinnar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Guðmundur Ari Sigurjónsson Mest lesið Ef Ísland gengur í Evrópusambandið flyt ég til Danmerkur Benedikt Jóhannesson Skoðun Skítamixsumarið mikla Hulda Hallgrímsdóttir Skoðun Gætum við haft það betra? Eydís Ásbjörnsdóttir Skoðun 30 dæmi um villandi framsetningu í efnahagsgreiningu Áfram Íslands Gauti B. Eggertsson Skoðun Ísland á eilífa hagsmuni en ekki eilífa bandamenn Lára Herborg Ólafsdóttir Skoðun Þessir þröngsýnu ungu bændur Sunna Þórarinsdóttir Skoðun Þarftu að vita mikið um ESB til að kjósa 29. ágúst? Árný Elínborg Ásgeirsdóttir Skoðun Já við fleiri verkfærum fyrir byggðir landsins Arna Lára Jónsdóttir Skoðun Það eru breyttir tímar Þóroddur Ingvarsson Skoðun Þarf fimm háskólagráður til að segja já? Berglind Guðmundsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Hvaða samningsrammi gildir? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Gullasninn Guðjón Þórir Sigfússon skrifar Skoðun Samningaviðræður um Evrópusambandsaðild, já eða nei? Magnús Tumi Guðmundsson skrifar Skoðun SFS, hagsmunir og sannleikurinn Þórólfur Matthíasson skrifar Skoðun Daði í baði Bjarnheiður Hallsdóttir skrifar Skoðun Hégómi Haukur Eggertsson skrifar Skoðun Við getum þetta sjálf – en hver græðir á því? Margrét Högnadóttir skrifar Skoðun Þarf fimm háskólagráður til að segja já? Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Já, já eða nei Þorsteinn Bergsson skrifar Skoðun Hvar má sleppa taumnum? Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Um sameiginleg verðmæti og veikleika stjórnkerfisins Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Nei við hindrunum - Ákvarðanir um Ísland á Íslandi Guðmundur Fertram Sigurjónsson skrifar Skoðun Ísland á eilífa hagsmuni en ekki eilífa bandamenn Lára Herborg Ólafsdóttir skrifar Skoðun Lífeyrissjóðirnir og aðalfundur Icelandair Kjartan Björgvinsson skrifar Skoðun Ísland og Færeyjar, yfirráð yfir auðlindum og fullveldi Ásgeir Daníelsson skrifar Skoðun Evrópskir hægrimenn eru Evrópusinnar Svavar Halldórsson skrifar Skoðun Evrópa - frá velferð til vígvæðingar Ólöf Benediktsdóttir skrifar Skoðun Ekki láta plata þig þann 29. ágúst Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Hver á fiskinn – og hvar verða verðmætin til? Baldur Johnsen skrifar Skoðun Gögnin sýna að Evrópa er langmikilvægasta markaðssvæði Íslands Gísli Hjálmtýsson skrifar Skoðun Grænland – áttu við Ísland? Damien Degeorges skrifar Skoðun Skítamixsumarið mikla Hulda Hallgrímsdóttir skrifar Skoðun Vextir, verðbólga, verðtrygging og íslenska veðráttan Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar Skoðun 30 dæmi um villandi framsetningu í efnahagsgreiningu Áfram Íslands Gauti B. Eggertsson skrifar Skoðun Já til að sjá – áhættuspil? Guðmundur Edgarsson skrifar Skoðun Það eru breyttir tímar Þóroddur Ingvarsson skrifar Skoðun Er íslensk útgerð og kvótakerfi góð ástæða til að kjósa já 29. ágúst? Arndís Vala Arnfinnsdóttir skrifar Skoðun Ef Ísland gengur í Evrópusambandið flyt ég til Danmerkur Benedikt Jóhannesson skrifar Skoðun ESB hefur styrkt gróðahyggju á kostnað félagshyggju Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Hver ætlar að hafa augun á boltanum? Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Sjá meira
Það verður að viðurkennast að það var ansi góð tilfinning síðastliðinn föstudag þegar þingfundum Alþingis var frestað og þingið fór í sumarhlé. Bros var á vörum þingmanna sem tókust í hendur, féllust í faðma, þökkuðu fyrir samstarfið í vetur og óskuðu samstarfsfólki sínu gleðilegs sumars og öruggrar heimferðar. Þetta var talsvert önnur stemning en síðastliðið sumar, þegar þingfundum lauk um miðjan júlí eftir að forseti Alþingis þurfti að beita 71. grein þingskapa til að binda enda á umræður um veiðigjöld og ljúka þar með lengsta málþófi í sögu þingsins. Fulltrúar bæði stjórnar og stjórnarandstöðu hafa síðan þá talað opinberlega um að draga þurfi lærdóm af síðasta þingvetri og koma í veg fyrir að þannig málþóf endurtaki sig. Það græðir enginn á slíku ástandi og það bitnar á ásýnd Alþingis. Það er hagur okkar allra að Alþingi virki fyrir Ísland. Á því berum við í stjórn og stjórnarandstöðu sameiginlega ábyrgð. Í vetur má svo sannarlega segja að Alþingi hafi virkað fyrir Ísland. Ríkisstjórnin lagði fram metnaðarfulla en hófsama þingmálaskrá. Ráðherrar lögðu sig fram um að leggja mál tímanlega fram svo þingnefndir hefðu góðan tíma til að fjalla um þau. Þingnefndir unnu af metnaði og fulltrúar meiri- og minnihluta tóku virkan þátt í að betrumbæta frumvörp, þannig að góð mál yrðu enn betri, Íslandi til heilla. Afraksturinn lét ekki á sér standa. Alls voru 127 frumvörp og þingsályktanir samþykkt á þingvetrinum, sem er vel yfir meðalfjölda á venjulegum þingvetri. Gæði þingsins eru þó ekki mæld í fjölda mála einum og sér, heldur í gæðum lagasetningar og þeim áhrifum sem málin hafa á íslenskt samfélag. Það má segja að þingveturinn hafi einkennst af málum sem eiga það sameiginlegt að styrkja íslenskt samfélag. Við erum að styrkja efnahag Íslands með því að helminga halla ríkissjóðs með fyrstu fjárlögum nýrrar ríkisstjórnar og leggja í kjölfarið fram fjármálaáætlun sem markar skýra leið að hallalausum fjárlögum árið 2027 og út tímabil áætlunarinnar. Það yrðu fyrstu hallalausu fjárlögin í tæpan áratug. Ríkisstjórnin hefur einnig samþykkt mál sem leggja grunninn að viðsnúningi í rekstri með því að einfalda regluverk, ýta undir verðmætasköpun, sameina stofnanir og draga úr kostnaði. Í vetur lagði ríkisstjórnin einnig fram atvinnustefnu til ársins 2035, samgönguáætlun var samþykkt og stofnun innviðafélags sem mun leggja grunn að stórsókn í innviðafjárfestingum. Slíkar fjárfestingar styðja við atvinnulíf, verðmætasköpun og sterkara Ísland til framtíðar. Sterk þjóð stendur með fólkinu sínu. Samhliða áherslu á ábyrga efnahagsstjórn og verðmætasköpun höfum við haft húsnæðis- og velferðarmálin í forgrunni. Þar má nefna sérstakt þjóðarátak í uppbyggingu hjúkrunarheimila, að lífeyrir fylgi launaþróun, lögfestingu samnings Sameinuðu þjóðanna um réttindi fatlaðs fólks og húsnæðispakka 1 og 2 og svona mætti lengi áfram telja. Stjórnarandstaðan fékk líka í gegn góð mál í þinglokunum. Þar má nefna mál sem snúa að auknu frelsi þegar kemur að dreifingu ösku látinna ástvina, lengingu á gildistíma ökuskírteina eldra fólks og þingsályktun um að fela atvinnuráðherra að greina eignarhald erlendra aðila á jörðum á Íslandi, með sérstakri áherslu á aðgang að auðlindum. Svona á Alþingi að virka fyrir Ísland. Með samhentri ríkisstjórn sem vinnur fyrir fólkið í landinu og öflugum hópi þingmanna sem vinnur þvert á flokka af heilindum í þágu þjóðarinnar. Höfundur er þingflokksformaður Samfylkingarinnar.
Skoðun 30 dæmi um villandi framsetningu í efnahagsgreiningu Áfram Íslands Gauti B. Eggertsson skrifar
Skoðun Er íslensk útgerð og kvótakerfi góð ástæða til að kjósa já 29. ágúst? Arndís Vala Arnfinnsdóttir skrifar