Tékkar vilja halda krónunni og sömu rök eiga við um Ísland Júlíus Valsson skrifar 27. maí 2026 15:01 Tékkland er eitt þeirra ríkja Evrópusambandsins sem hafa ekki tekið upp evru, þrátt fyrir að hafa við inngöngu í ESB formlega gengist undir þá langtímaskuldbindingu að taka síðar upp sameiginlegu myntina. Núverandi stefna stjórnvalda í Prag er hins vegar skýr. Tékkland ætlar ekki að taka upp evru á næstunni og ríkisstjórnin segist ekki einu sinni ætla að stíga skref í átt að upptöku hennar. Í stefnuyfirlýsingu tékknesku ríkisstjórnarinnar er þetta orðað afdráttarlaust. Þar segir að tékkneska krónan sé lykill að efnahagslegu fullveldi landsins og að ríkisstjórnin skuldbindi sig til þess að taka hvorki upp evru né gera ráðstafanir í átt að upptöku hennar. Jafnframt hefur verið rætt um að festa stöðu tékknesku krónunnar enn betur í sessi, jafnvel með því að veita henni stjórnarskrárlega vernd. Krónan sem tákn um sjálfstæði og fullveldi Þetta sýnir að málið snýst ekki aðeins um tæknileg skipti á gjaldmiðli. Málið snýst einnig um stjórnmál, fullveldi og efnahagslegt sjálfstæði. Fyrir marga Tékka er krónan ekki aðeins greiðslumiðill heldur einnig stjórntæki. Með eigin gjaldmiðli viðheldur Tékkland eigin peningastefnu, eigin vaxtastefnu og sjálfstæðum seðlabankaákvörðunum. Landið hefur þannig meira svigrúm til að bregðast við verðbólgu, efnahagsáföllum og sveiflum í útflutningi. Efnahagsleg og pólitísk rök gegn upptöku evru Efnahagsleg rök styðja einnig þessa afstöðu stjórnvalda. Tékkneska fjármálaráðuneytið og seðlabanki landsins hafa mælt með því að engin dagsetning verði ákveðin fyrir upptöku evru. Þar er meðal annars litið til þess hvort tékkneska hagkerfið sé nægilega samhæft hagkerfum evrusvæðisins og hvort landið geti afsalað sér eigin peningastefnu án þess að veikja viðnámsþrótt hagkerfisins. Þetta er lykilatriði í umræðunni. Þegar ríki tekur upp evru afsalar það sér sjálfstæðri vaxta- og gengisstefnu. Seðlabanki landsins getur þá ekki lengur tekið ákvarðanir eingöngu út frá aðstæðum í heimahagkerfinu. Vextir eru þá ákveðnir með hliðsjón af aðstæðum á evrusvæðinu í heild, þar sem stærstu ríkin vega þyngst. Smærri ríki þurfa því að laga sig að stefnu sem er ekki endilega mótuð með sérstakar aðstæður þeirra í huga. Íslenska krónan sem efnahagslegt stjórntæki Sambærileg rök eiga að verulegu leyti við um Ísland. Íslenska krónan er ekki gallalaus, ekki fremur en sú tékkneska, en hún veitir Íslandi þó ákveðið efnahagslegt sjálfstæði. Með eigin gjaldmiðli getur Ísland viðhaldið sjálfstæðri peningastefnu, eigin vaxtaákvörðunum og gengissveigjanleika. Þetta skiptir máli fyrir lítið og opið hagkerfi sem byggir á sjávarútvegi, ferðaþjónustu, orku og útflutningi og er háð sveiflukenndu ytra umhverfi. Ef Ísland tæki upp evru myndi Seðlabanki Íslands missa sjálfstætt mótunarhlutverk sitt í peningamálum. Vaxtaákvarðanir yrðu þá teknar af Seðlabanka Evrópu, fyrst og fremst með hliðsjón af stöðu evrusvæðisins í heild sinni. Ísland gæti þá lent í þeirri stöðu að vaxtastefna sem hentar stærri hagkerfum, svo sem Þýskalandi, Frakklandi eða Ítalíu, henti ekki endilega íslenska hagkerfinu.Krónan sem forsenda efnahagslegs sjálfstæðis Af þessum sökum er tékkneska afstaðan athyglisverð fyrir okkur Íslendinga. Tékkar líta á eigin gjaldmiðil sem hluta af efnahagslegu fullveldi landsins. Þeir telja að kostir evrunnar, svo sem lægri gjaldeyriskostnaður og auðveldari viðskipti við evrusvæðið, vegi ekki þyngra en þeir ókostir sem fylgja því að afsala sér eigin peningastefnu. Íslendingar standa frammi fyrir sambærilegri grundvallarspurningu um peningalegt sjálfstæði. Á að halda í íslensku krónuna, þrátt fyrir þá galla og þær sveiflur sem henni fylgja, eða afsala sér sjálfstæðri peningastefnu með aðild að evrusvæðinu? Tékkneska dæmið sýnir að jafnvel innan Evrópusambandsins eru ríki sem telja skynsamlegra að halda eigin gjaldmiðli en að taka upp evru. Niðurstaðan er því skýr. Tékkar hafna evrunni ekki aðeins á tilfinningalegum forsendum, heldur einnig vegna þess að þeir líta á krónuna sem tæki til að verja efnahagslegt sjálfstæði landsins. Sambærileg sjónarmið eiga einnig við um Ísland. Íslenska krónan er mikilvægur þáttur í efnahagslegu sjálfsforræði þjóðarinnar. ref.https://vlada.gov.cz/cz/vlada/programove-prohlaseni/programove-prohlaseni-vlady-224629https://mf.gov.cz/en/about-ministry/media-room/news-and-press-releases/2025/government-not-to-set-euro-adoption-date-for-now-59435https://www.cnb.cz/export/sites/cnb/en/financial-markets/.galleries/euro_survey/eurosurvey_2025.pdf Höfundur er læknir og fullveldissinni. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Júlíus Valsson Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um ESB-viðræður Mest lesið Dregur til tíðinda Hannes Pétursson Skoðun Aðflæðisvandinn Finnur Pálmi Magnússon Skoðun Milli tveggja kosta - Efnahagslegt staðreyndatékk á framtíð Íslands Sigurður Sigurðsson Skoðun Fólkið sem þurrkaði út heilbrigðiseftirlitið Pétur Halldórsson Skoðun Vex Ísland í eina átt? Hjálmar Bogi Hafliðason Skoðun Millistjórnendur standa frammi fyrir stærstu breytingu vinnumarkaðarins Gísli Rafn Ólafsson Skoðun Framtíð menntastofnana á Akureyri varðar okkur öll Berglind Ósk Guðmundsdóttir Skoðun Upplýsingaóreiða formanns utanríkismálanefndar Erna Bjarnadóttir Skoðun Sjálfbærni sem drifkraftur verðmætasköpunar Jón Gunnarsson,Sara Júlía Baldvinsdóttir,Helga Margrét Óskarsdóttir,Júlía Huang,Jóhanna Sól Erlendsdóttir,Ólöf Helga Þórmundsdóttir,Alda Marín Jóhannsdóttir,Jóna Rut Vignir,Pétur Melax,Rakel Sara Magnúsdóttir Skoðun Þegar strákar og menn hætta að svara Steindór Þórarinsson Skoðun Skoðun Skoðun Aðflæðisvandinn Finnur Pálmi Magnússon skrifar Skoðun Milli tveggja kosta - Efnahagslegt staðreyndatékk á framtíð Íslands Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fólkið sem þurrkaði út heilbrigðiseftirlitið Pétur Halldórsson skrifar Skoðun Sjálfbærni sem drifkraftur verðmætasköpunar Jón Gunnarsson,Sara Júlía Baldvinsdóttir,Helga Margrét Óskarsdóttir,Júlía Huang,Jóhanna Sól Erlendsdóttir,Ólöf Helga Þórmundsdóttir,Alda Marín Jóhannsdóttir,Jóna Rut Vignir,Pétur Melax,Rakel Sara Magnúsdóttir skrifar Skoðun Upplýsingaóreiða formanns utanríkismálanefndar Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Millistjórnendur standa frammi fyrir stærstu breytingu vinnumarkaðarins Gísli Rafn Ólafsson skrifar Skoðun Framtíð menntastofnana á Akureyri varðar okkur öll Berglind Ósk Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Vex Ísland í eina átt? Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Dregur til tíðinda Hannes Pétursson skrifar Skoðun Þegar strákar og menn hætta að svara Steindór Þórarinsson skrifar Skoðun Mikilvægir áfangar í orkumálum Vestfjarða Arna Lára Jónsdóttir skrifar Skoðun Spænski draumurinn – Ungt fólk í leit af sól, rólegheitum og eigið fé Hans Birgisson skrifar Skoðun Gervigreind í ráðningum - stuðningur eða staðgengill? Helga Jóhanna Oddsdóttir skrifar Skoðun Opinber gögn eru þjóðarauðlind – ríkið verður að mynda eigið mállíkan Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Hraðtíska kallar á aðgerðir Norðurlanda Bryndís Haraldsdóttir skrifar Skoðun Fíllinn í stofunni Eldur Smári Kristinsson skrifar Skoðun Framtíð heilbrigðisþjónustu á Akureyri er í sjónmáli Sindri S. Kristjánsson skrifar Skoðun Engar formlegar aðlögunarviðræður við ESB mögulegar án umsóknar Íslands um aðild Júlíus Valsson skrifar Skoðun Þú þarft ekki samninginn til að sjá það sem mestu skiptir Daði Freyr Ólafsson skrifar Skoðun Þegar orðaslagurinn stríðir við þjóðarsálina Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Gervigreind er ekki sjálfkrafa góð eða slæm. Hún er alin upp Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Það er mikið talað um ESB. En hver á Ísland í raun? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Kjósa Íslendingar með fótunum? Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Þegar Alþingi virkar fyrir Ísland Guðmundur Ari Sigurjónsson skrifar Skoðun Lítil þjóð, stór tækifæri Þórður Birgisson skrifar Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson skrifar Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Sæti við borðið – eða sæti á ganginum? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir skrifar Sjá meira
Tékkland er eitt þeirra ríkja Evrópusambandsins sem hafa ekki tekið upp evru, þrátt fyrir að hafa við inngöngu í ESB formlega gengist undir þá langtímaskuldbindingu að taka síðar upp sameiginlegu myntina. Núverandi stefna stjórnvalda í Prag er hins vegar skýr. Tékkland ætlar ekki að taka upp evru á næstunni og ríkisstjórnin segist ekki einu sinni ætla að stíga skref í átt að upptöku hennar. Í stefnuyfirlýsingu tékknesku ríkisstjórnarinnar er þetta orðað afdráttarlaust. Þar segir að tékkneska krónan sé lykill að efnahagslegu fullveldi landsins og að ríkisstjórnin skuldbindi sig til þess að taka hvorki upp evru né gera ráðstafanir í átt að upptöku hennar. Jafnframt hefur verið rætt um að festa stöðu tékknesku krónunnar enn betur í sessi, jafnvel með því að veita henni stjórnarskrárlega vernd. Krónan sem tákn um sjálfstæði og fullveldi Þetta sýnir að málið snýst ekki aðeins um tæknileg skipti á gjaldmiðli. Málið snýst einnig um stjórnmál, fullveldi og efnahagslegt sjálfstæði. Fyrir marga Tékka er krónan ekki aðeins greiðslumiðill heldur einnig stjórntæki. Með eigin gjaldmiðli viðheldur Tékkland eigin peningastefnu, eigin vaxtastefnu og sjálfstæðum seðlabankaákvörðunum. Landið hefur þannig meira svigrúm til að bregðast við verðbólgu, efnahagsáföllum og sveiflum í útflutningi. Efnahagsleg og pólitísk rök gegn upptöku evru Efnahagsleg rök styðja einnig þessa afstöðu stjórnvalda. Tékkneska fjármálaráðuneytið og seðlabanki landsins hafa mælt með því að engin dagsetning verði ákveðin fyrir upptöku evru. Þar er meðal annars litið til þess hvort tékkneska hagkerfið sé nægilega samhæft hagkerfum evrusvæðisins og hvort landið geti afsalað sér eigin peningastefnu án þess að veikja viðnámsþrótt hagkerfisins. Þetta er lykilatriði í umræðunni. Þegar ríki tekur upp evru afsalar það sér sjálfstæðri vaxta- og gengisstefnu. Seðlabanki landsins getur þá ekki lengur tekið ákvarðanir eingöngu út frá aðstæðum í heimahagkerfinu. Vextir eru þá ákveðnir með hliðsjón af aðstæðum á evrusvæðinu í heild, þar sem stærstu ríkin vega þyngst. Smærri ríki þurfa því að laga sig að stefnu sem er ekki endilega mótuð með sérstakar aðstæður þeirra í huga. Íslenska krónan sem efnahagslegt stjórntæki Sambærileg rök eiga að verulegu leyti við um Ísland. Íslenska krónan er ekki gallalaus, ekki fremur en sú tékkneska, en hún veitir Íslandi þó ákveðið efnahagslegt sjálfstæði. Með eigin gjaldmiðli getur Ísland viðhaldið sjálfstæðri peningastefnu, eigin vaxtaákvörðunum og gengissveigjanleika. Þetta skiptir máli fyrir lítið og opið hagkerfi sem byggir á sjávarútvegi, ferðaþjónustu, orku og útflutningi og er háð sveiflukenndu ytra umhverfi. Ef Ísland tæki upp evru myndi Seðlabanki Íslands missa sjálfstætt mótunarhlutverk sitt í peningamálum. Vaxtaákvarðanir yrðu þá teknar af Seðlabanka Evrópu, fyrst og fremst með hliðsjón af stöðu evrusvæðisins í heild sinni. Ísland gæti þá lent í þeirri stöðu að vaxtastefna sem hentar stærri hagkerfum, svo sem Þýskalandi, Frakklandi eða Ítalíu, henti ekki endilega íslenska hagkerfinu.Krónan sem forsenda efnahagslegs sjálfstæðis Af þessum sökum er tékkneska afstaðan athyglisverð fyrir okkur Íslendinga. Tékkar líta á eigin gjaldmiðil sem hluta af efnahagslegu fullveldi landsins. Þeir telja að kostir evrunnar, svo sem lægri gjaldeyriskostnaður og auðveldari viðskipti við evrusvæðið, vegi ekki þyngra en þeir ókostir sem fylgja því að afsala sér eigin peningastefnu. Íslendingar standa frammi fyrir sambærilegri grundvallarspurningu um peningalegt sjálfstæði. Á að halda í íslensku krónuna, þrátt fyrir þá galla og þær sveiflur sem henni fylgja, eða afsala sér sjálfstæðri peningastefnu með aðild að evrusvæðinu? Tékkneska dæmið sýnir að jafnvel innan Evrópusambandsins eru ríki sem telja skynsamlegra að halda eigin gjaldmiðli en að taka upp evru. Niðurstaðan er því skýr. Tékkar hafna evrunni ekki aðeins á tilfinningalegum forsendum, heldur einnig vegna þess að þeir líta á krónuna sem tæki til að verja efnahagslegt sjálfstæði landsins. Sambærileg sjónarmið eiga einnig við um Ísland. Íslenska krónan er mikilvægur þáttur í efnahagslegu sjálfsforræði þjóðarinnar. ref.https://vlada.gov.cz/cz/vlada/programove-prohlaseni/programove-prohlaseni-vlady-224629https://mf.gov.cz/en/about-ministry/media-room/news-and-press-releases/2025/government-not-to-set-euro-adoption-date-for-now-59435https://www.cnb.cz/export/sites/cnb/en/financial-markets/.galleries/euro_survey/eurosurvey_2025.pdf Höfundur er læknir og fullveldissinni.
Millistjórnendur standa frammi fyrir stærstu breytingu vinnumarkaðarins Gísli Rafn Ólafsson Skoðun
Sjálfbærni sem drifkraftur verðmætasköpunar Jón Gunnarsson,Sara Júlía Baldvinsdóttir,Helga Margrét Óskarsdóttir,Júlía Huang,Jóhanna Sól Erlendsdóttir,Ólöf Helga Þórmundsdóttir,Alda Marín Jóhannsdóttir,Jóna Rut Vignir,Pétur Melax,Rakel Sara Magnúsdóttir Skoðun
Skoðun Milli tveggja kosta - Efnahagslegt staðreyndatékk á framtíð Íslands Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Sjálfbærni sem drifkraftur verðmætasköpunar Jón Gunnarsson,Sara Júlía Baldvinsdóttir,Helga Margrét Óskarsdóttir,Júlía Huang,Jóhanna Sól Erlendsdóttir,Ólöf Helga Þórmundsdóttir,Alda Marín Jóhannsdóttir,Jóna Rut Vignir,Pétur Melax,Rakel Sara Magnúsdóttir skrifar
Skoðun Millistjórnendur standa frammi fyrir stærstu breytingu vinnumarkaðarins Gísli Rafn Ólafsson skrifar
Skoðun Spænski draumurinn – Ungt fólk í leit af sól, rólegheitum og eigið fé Hans Birgisson skrifar
Skoðun Opinber gögn eru þjóðarauðlind – ríkið verður að mynda eigið mállíkan Haukur Arnþórsson skrifar
Skoðun Engar formlegar aðlögunarviðræður við ESB mögulegar án umsóknar Íslands um aðild Júlíus Valsson skrifar
Millistjórnendur standa frammi fyrir stærstu breytingu vinnumarkaðarins Gísli Rafn Ólafsson Skoðun
Sjálfbærni sem drifkraftur verðmætasköpunar Jón Gunnarsson,Sara Júlía Baldvinsdóttir,Helga Margrét Óskarsdóttir,Júlía Huang,Jóhanna Sól Erlendsdóttir,Ólöf Helga Þórmundsdóttir,Alda Marín Jóhannsdóttir,Jóna Rut Vignir,Pétur Melax,Rakel Sara Magnúsdóttir Skoðun