Ísland og nýja djobbið Dóra Magnúsdóttir skrifar 27. maí 2026 11:30 Ísland hefur haft það fínt í vinnunni. Þetta er gott og traust starf en það er ekki hægt að neita því að launin gætu verið betri. Það er líka svolítið einangrað í sínu starfi og finnst eins og enginn heyri tillögur þess um hvernig mætti gera betur. Hlutirnir hafa verið óbreyttir lengi og landinu finnst eins og sumum hlutum mætti breyta með einföldum hætti en að enginn nenni að hlusta. Ísland leggur mikið á sig í vinnunni, tekur aukavaktir og vinnur jafnvel á frídögum en fær litla umbun. Aðstæður gætu verið betri; það væri jákvætt að fá betri tölvu og jafnvel skrifstofu, bíl og önnur hlunnindi. Það væri líka gaman að hafa fleiri og fjölbreyttari vinnufélaga. Ísland vinnur nefnilega hjá litlu fyrirtæki og vinnufélagarnir eru fáir og einsleitir; en ágætis fólk allt saman. Landið er þó sjálfstætt í sínum störfum og vill alls ekki gefa sjálfstæðið upp á bátinn. Svo Ísland kíkti aðeins á atvinnuauglýsingar, það skaðar nú ekki eitt og sér. Það skoðar auglýsingar sem henta menntun og reynslu og þar sem það getur áfram starfað sjálfstætt. Landið er vel menntað með prýðilega starfsreynslu og getur fengið góð meðmæli. Svo kom að því! Ísland sótti um nýtt starf og var kallað í viðtal. Þetta er spennandi tækifæri og í viðtalinu fær Ísland að vita fjölmörg mikilvæg atriði, s.s. hvort það fái hærri laun, hvort það þurfi að leggja meira eða minna á sig, í hvaða deild það myndi starfa, hvaða verkefnum það muni sinna og þar fram eftir götunum. En Ísland er smeykt við breytingar. Það veit hvað það hefur en veit ekki hvað það fær. Þegar kemur að því að Íslandi er boðið í atvinnuviðtal finnst landinu það líklegast að fyrirtækið bjóði lægri laun, verri starfsaðstæður, erfiðari yfirmenn og leiðinlegri vinnufélaga. Svo telur það líklegt að Ísland fái ekki að vinna sjálfstætt að sínum verkefnum. Svei mér þá ef nýja fyrirtækið muni ekki yfirtaka líf þess, Íslandi er farið að grunar það. Reyndar er það svo að býsna margir vinna í þessu fyrirtæki og flestir eru ánægðir skv. starfsmannakönnunum. Starfsmannaveltan með eindæmum lítil. Fólk virðist sátt og vill ekki hætta og þau sem hafa hætt hafa séð eftir því. Ísland er tvístígandi og er að velta því fyrir sér að afþakka viðtalið. Þetta fyrirtæki getur bara étið það sem úti frýs. Ísland hefur það fínt og þarf ekki á neinum breytingum að halda. Eða hvað, ætti það að láta slag stand? Það skaðar nú varla að heyra hvað þau hafa upp á að bjóða - eða hvað? Höfundur er ritari Evrópuhreyfingarinnar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um ESB-viðræður Mest lesið Dregur til tíðinda Hannes Pétursson Skoðun Spænski draumurinn – Ungt fólk í leit af sól, rólegheitum og eigið fé Hans Birgisson Skoðun Þegar strákar og menn hætta að svara Steindór Þórarinsson Skoðun Kjósa Íslendingar með fótunum? Hjálmar Vilhjálmsson Skoðun Það er mikið talað um ESB. En hver á Ísland í raun? Valerio Gargiulo Skoðun Fólkið sem þurrkaði út heilbrigðiseftirlitið Pétur Halldórsson Skoðun Þú þarft ekki samninginn til að sjá það sem mestu skiptir Daði Freyr Ólafsson Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun Millistjórnendur standa frammi fyrir stærstu breytingu vinnumarkaðarins Gísli Rafn Ólafsson Skoðun Fíllinn í stofunni Eldur Smári Kristinsson Skoðun Skoðun Skoðun Aðflæðisvandinn Finnur Pálmi Magnússon skrifar Skoðun Milli tveggja kosta - Efnahagslegt staðreyndatékk á framtíð Íslands Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fólkið sem þurrkaði út heilbrigðiseftirlitið Pétur Halldórsson skrifar Skoðun Sjálfbærni sem drifkraftur verðmætasköpunar Jón Gunnarsson,Sara Júlía Baldvinsdóttir,Helga Margrét Óskarsdóttir,Júlía Huang,Jóhanna Sól Erlendsdóttir,Ólöf Helga Þórmundsdóttir,Alda Marín Jóhannsdóttir,Jóna Rut Vignir,Pétur Melax,Rakel Sara Magnúsdóttir skrifar Skoðun Upplýsingaóreiða formanns utanríkismálanefndar Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Millistjórnendur standa frammi fyrir stærstu breytingu vinnumarkaðarins Gísli Rafn Ólafsson skrifar Skoðun Framtíð menntastofnana á Akureyri varðar okkur öll Berglind Ósk Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Vex Ísland í eina átt? Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Dregur til tíðinda Hannes Pétursson skrifar Skoðun Þegar strákar og menn hætta að svara Steindór Þórarinsson skrifar Skoðun Mikilvægir áfangar í orkumálum Vestfjarða Arna Lára Jónsdóttir skrifar Skoðun Spænski draumurinn – Ungt fólk í leit af sól, rólegheitum og eigið fé Hans Birgisson skrifar Skoðun Gervigreind í ráðningum - stuðningur eða staðgengill? Helga Jóhanna Oddsdóttir skrifar Skoðun Opinber gögn eru þjóðarauðlind – ríkið verður að mynda eigið mállíkan Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Hraðtíska kallar á aðgerðir Norðurlanda Bryndís Haraldsdóttir skrifar Skoðun Fíllinn í stofunni Eldur Smári Kristinsson skrifar Skoðun Framtíð heilbrigðisþjónustu á Akureyri er í sjónmáli Sindri S. Kristjánsson skrifar Skoðun Engar formlegar aðlögunarviðræður við ESB mögulegar án umsóknar Íslands um aðild Júlíus Valsson skrifar Skoðun Þú þarft ekki samninginn til að sjá það sem mestu skiptir Daði Freyr Ólafsson skrifar Skoðun Þegar orðaslagurinn stríðir við þjóðarsálina Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Gervigreind er ekki sjálfkrafa góð eða slæm. Hún er alin upp Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Það er mikið talað um ESB. En hver á Ísland í raun? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Kjósa Íslendingar með fótunum? Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Þegar Alþingi virkar fyrir Ísland Guðmundur Ari Sigurjónsson skrifar Skoðun Lítil þjóð, stór tækifæri Þórður Birgisson skrifar Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson skrifar Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Sæti við borðið – eða sæti á ganginum? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir skrifar Sjá meira
Ísland hefur haft það fínt í vinnunni. Þetta er gott og traust starf en það er ekki hægt að neita því að launin gætu verið betri. Það er líka svolítið einangrað í sínu starfi og finnst eins og enginn heyri tillögur þess um hvernig mætti gera betur. Hlutirnir hafa verið óbreyttir lengi og landinu finnst eins og sumum hlutum mætti breyta með einföldum hætti en að enginn nenni að hlusta. Ísland leggur mikið á sig í vinnunni, tekur aukavaktir og vinnur jafnvel á frídögum en fær litla umbun. Aðstæður gætu verið betri; það væri jákvætt að fá betri tölvu og jafnvel skrifstofu, bíl og önnur hlunnindi. Það væri líka gaman að hafa fleiri og fjölbreyttari vinnufélaga. Ísland vinnur nefnilega hjá litlu fyrirtæki og vinnufélagarnir eru fáir og einsleitir; en ágætis fólk allt saman. Landið er þó sjálfstætt í sínum störfum og vill alls ekki gefa sjálfstæðið upp á bátinn. Svo Ísland kíkti aðeins á atvinnuauglýsingar, það skaðar nú ekki eitt og sér. Það skoðar auglýsingar sem henta menntun og reynslu og þar sem það getur áfram starfað sjálfstætt. Landið er vel menntað með prýðilega starfsreynslu og getur fengið góð meðmæli. Svo kom að því! Ísland sótti um nýtt starf og var kallað í viðtal. Þetta er spennandi tækifæri og í viðtalinu fær Ísland að vita fjölmörg mikilvæg atriði, s.s. hvort það fái hærri laun, hvort það þurfi að leggja meira eða minna á sig, í hvaða deild það myndi starfa, hvaða verkefnum það muni sinna og þar fram eftir götunum. En Ísland er smeykt við breytingar. Það veit hvað það hefur en veit ekki hvað það fær. Þegar kemur að því að Íslandi er boðið í atvinnuviðtal finnst landinu það líklegast að fyrirtækið bjóði lægri laun, verri starfsaðstæður, erfiðari yfirmenn og leiðinlegri vinnufélaga. Svo telur það líklegt að Ísland fái ekki að vinna sjálfstætt að sínum verkefnum. Svei mér þá ef nýja fyrirtækið muni ekki yfirtaka líf þess, Íslandi er farið að grunar það. Reyndar er það svo að býsna margir vinna í þessu fyrirtæki og flestir eru ánægðir skv. starfsmannakönnunum. Starfsmannaveltan með eindæmum lítil. Fólk virðist sátt og vill ekki hætta og þau sem hafa hætt hafa séð eftir því. Ísland er tvístígandi og er að velta því fyrir sér að afþakka viðtalið. Þetta fyrirtæki getur bara étið það sem úti frýs. Ísland hefur það fínt og þarf ekki á neinum breytingum að halda. Eða hvað, ætti það að láta slag stand? Það skaðar nú varla að heyra hvað þau hafa upp á að bjóða - eða hvað? Höfundur er ritari Evrópuhreyfingarinnar.
Millistjórnendur standa frammi fyrir stærstu breytingu vinnumarkaðarins Gísli Rafn Ólafsson Skoðun
Skoðun Milli tveggja kosta - Efnahagslegt staðreyndatékk á framtíð Íslands Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Sjálfbærni sem drifkraftur verðmætasköpunar Jón Gunnarsson,Sara Júlía Baldvinsdóttir,Helga Margrét Óskarsdóttir,Júlía Huang,Jóhanna Sól Erlendsdóttir,Ólöf Helga Þórmundsdóttir,Alda Marín Jóhannsdóttir,Jóna Rut Vignir,Pétur Melax,Rakel Sara Magnúsdóttir skrifar
Skoðun Millistjórnendur standa frammi fyrir stærstu breytingu vinnumarkaðarins Gísli Rafn Ólafsson skrifar
Skoðun Spænski draumurinn – Ungt fólk í leit af sól, rólegheitum og eigið fé Hans Birgisson skrifar
Skoðun Opinber gögn eru þjóðarauðlind – ríkið verður að mynda eigið mállíkan Haukur Arnþórsson skrifar
Skoðun Engar formlegar aðlögunarviðræður við ESB mögulegar án umsóknar Íslands um aðild Júlíus Valsson skrifar
Millistjórnendur standa frammi fyrir stærstu breytingu vinnumarkaðarins Gísli Rafn Ólafsson Skoðun