Auðvaldið, popúlismi, hestaskeifan & ESB Kristján Reykjalín Vigfússon skrifar 25. maí 2026 12:01 Elítukenningin, sem C. Wright Mills og G. William Domhoff settu fram á sjötta og sjöunda áratug síðustu aldar, gengur út frá því að raunveruleg völd í samfélaginu liggi hjá litlum, auðugum minnihluta. Valdaelítur skipa lykilstöður innan stórfyrirtækja, fjármálastofnana og hagsmunasamtaka atvinnulífsins. Kenningin varpar ljósi á hvernig þessi fámenni hópur nýtir fjármagn sitt til að verja hagsmuni og hafa áhrif á valdhafa. Í baráttunni hér á landi hafa einstakir stórir atvinnurekendur til lands, sjávar og í lofti lýst andstöðu sinni við inngöngu. Hagsmunasamtök þeirra hafa brugðist við sem nokkuð samstæð heild og nýtt áhrif sín til að verja óbreytt ástand og koma í veg fyrir kerfisbreytingar sem m.a. myndu fylgja upptöku evru. Fjölmiðlar í eigu þessara aðila hafa verið nýttir í sama tilgangi. Fræðimaðurinn Jan-Werner Müller hefur bent á að eitt helsta einkenni popúlískra kosningabaráttna sé að forðast að ræða efnisatriði á málefnalegum grunni. Kosningabaráttan hér hefur að töluverðu leyti farið í að þyrla upp ryki, setja fram ásakanir um svikabrigsl og dreifa ótta og rangfærslum sem eru allt þekkt verkfæri samkvæmt Müller. Nýlegt dæmi um þessa nálgun er þegar formaður Heimssýnar kom sér í fréttir til að ræða um hópa innan sinna vébanda sem gætu hugsanlega beitt ofbeldi ef þjóðin samþykkti að fara í aðildarviðræður. Franski heimspekingurinn Jean-Pierre Faye setti fram kenningu um að í stað þess að vera hvor á sínum enda beinnar línu í hinu pólitíska litrófi ættu pólitískar öfgar það til að líkjast hvor annarri og líkti kenningunni við hrossaskeifu. Algengustu tilbrigði þessa samruna birtast oft í mikilli áherslu á þjóðernishyggju, andstöðu við frjálslyndi og trú á einfaldari heimsmynd. Í þessari kosningabaráttu hafa ysta hægrið og rauðasta vinstrið beitt fyrir sér svipuðum rökum gegn aðild: að Ísland gefi fullveldið eftir að stórum hluta, missi auðlindir landsins og muni tilheyra óhagkvæmu myntsvæði. Müller, J.-W. (2016). What is populism? University of Pennsylvania Press. Faye, J.-P. (1972). Théorie du récit: Introduction aux langages totalitaires. Éditions du Seuil. Domhoff, G. W. (1967). Who rules America? Prentice-Hall. Mills, C. W. (1956). The power elite. Oxford University Press. Höfundur er lektor í Háskólanum í Reykjavík og doktor í stefnumótun Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um ESB-viðræður Mest lesið Ef Ísland gengur í Evrópusambandið flyt ég til Danmerkur Benedikt Jóhannesson Skoðun Skítamixsumarið mikla Hulda Hallgrímsdóttir Skoðun Gætum við haft það betra? Eydís Ásbjörnsdóttir Skoðun 30 dæmi um villandi framsetningu í efnahagsgreiningu Áfram Íslands Gauti B. Eggertsson Skoðun Þessir þröngsýnu ungu bændur Sunna Þórarinsdóttir Skoðun Ísland á eilífa hagsmuni en ekki eilífa bandamenn Lára Herborg Ólafsdóttir Skoðun Það eru breyttir tímar Þóroddur Ingvarsson Skoðun Þarftu að vita mikið um ESB til að kjósa 29. ágúst? Árný Elínborg Ásgeirsdóttir Skoðun Já við fleiri verkfærum fyrir byggðir landsins Arna Lára Jónsdóttir Skoðun Samningaviðræður um Evrópusambandsaðild, já eða nei? Magnús Tumi Guðmundsson Skoðun Skoðun Skoðun Því er ekki betur vandað til verka? Fanný Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Hvaða samningsrammi gildir? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Gullasninn Guðjón Þórir Sigfússon skrifar Skoðun Samningaviðræður um Evrópusambandsaðild, já eða nei? Magnús Tumi Guðmundsson skrifar Skoðun SFS, hagsmunir og sannleikurinn Þórólfur Matthíasson skrifar Skoðun Daði í baði Bjarnheiður Hallsdóttir skrifar Skoðun Hégómi Haukur Eggertsson skrifar Skoðun Við getum þetta sjálf – en hver græðir á því? Margrét Högnadóttir skrifar Skoðun Þarf fimm háskólagráður til að segja já? Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Já, já eða nei Þorsteinn Bergsson skrifar Skoðun Hvar má sleppa taumnum? Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Um sameiginleg verðmæti og veikleika stjórnkerfisins Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Nei við hindrunum - Ákvarðanir um Ísland á Íslandi Guðmundur Fertram Sigurjónsson skrifar Skoðun Ísland á eilífa hagsmuni en ekki eilífa bandamenn Lára Herborg Ólafsdóttir skrifar Skoðun Lífeyrissjóðirnir og aðalfundur Icelandair Kjartan Björgvinsson skrifar Skoðun Ísland og Færeyjar, yfirráð yfir auðlindum og fullveldi Ásgeir Daníelsson skrifar Skoðun Evrópskir hægrimenn eru Evrópusinnar Svavar Halldórsson skrifar Skoðun Evrópa - frá velferð til vígvæðingar Ólöf Benediktsdóttir skrifar Skoðun Ekki láta plata þig þann 29. ágúst Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Hver á fiskinn – og hvar verða verðmætin til? Baldur Johnsen skrifar Skoðun Gögnin sýna að Evrópa er langmikilvægasta markaðssvæði Íslands Gísli Hjálmtýsson skrifar Skoðun Grænland – áttu við Ísland? Damien Degeorges skrifar Skoðun Skítamixsumarið mikla Hulda Hallgrímsdóttir skrifar Skoðun Vextir, verðbólga, verðtrygging og íslenska veðráttan Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar Skoðun 30 dæmi um villandi framsetningu í efnahagsgreiningu Áfram Íslands Gauti B. Eggertsson skrifar Skoðun Já til að sjá – áhættuspil? Guðmundur Edgarsson skrifar Skoðun Það eru breyttir tímar Þóroddur Ingvarsson skrifar Skoðun Er íslensk útgerð og kvótakerfi góð ástæða til að kjósa já 29. ágúst? Arndís Vala Arnfinnsdóttir skrifar Skoðun Ef Ísland gengur í Evrópusambandið flyt ég til Danmerkur Benedikt Jóhannesson skrifar Skoðun ESB hefur styrkt gróðahyggju á kostnað félagshyggju Ögmundur Jónasson skrifar Sjá meira
Elítukenningin, sem C. Wright Mills og G. William Domhoff settu fram á sjötta og sjöunda áratug síðustu aldar, gengur út frá því að raunveruleg völd í samfélaginu liggi hjá litlum, auðugum minnihluta. Valdaelítur skipa lykilstöður innan stórfyrirtækja, fjármálastofnana og hagsmunasamtaka atvinnulífsins. Kenningin varpar ljósi á hvernig þessi fámenni hópur nýtir fjármagn sitt til að verja hagsmuni og hafa áhrif á valdhafa. Í baráttunni hér á landi hafa einstakir stórir atvinnurekendur til lands, sjávar og í lofti lýst andstöðu sinni við inngöngu. Hagsmunasamtök þeirra hafa brugðist við sem nokkuð samstæð heild og nýtt áhrif sín til að verja óbreytt ástand og koma í veg fyrir kerfisbreytingar sem m.a. myndu fylgja upptöku evru. Fjölmiðlar í eigu þessara aðila hafa verið nýttir í sama tilgangi. Fræðimaðurinn Jan-Werner Müller hefur bent á að eitt helsta einkenni popúlískra kosningabaráttna sé að forðast að ræða efnisatriði á málefnalegum grunni. Kosningabaráttan hér hefur að töluverðu leyti farið í að þyrla upp ryki, setja fram ásakanir um svikabrigsl og dreifa ótta og rangfærslum sem eru allt þekkt verkfæri samkvæmt Müller. Nýlegt dæmi um þessa nálgun er þegar formaður Heimssýnar kom sér í fréttir til að ræða um hópa innan sinna vébanda sem gætu hugsanlega beitt ofbeldi ef þjóðin samþykkti að fara í aðildarviðræður. Franski heimspekingurinn Jean-Pierre Faye setti fram kenningu um að í stað þess að vera hvor á sínum enda beinnar línu í hinu pólitíska litrófi ættu pólitískar öfgar það til að líkjast hvor annarri og líkti kenningunni við hrossaskeifu. Algengustu tilbrigði þessa samruna birtast oft í mikilli áherslu á þjóðernishyggju, andstöðu við frjálslyndi og trú á einfaldari heimsmynd. Í þessari kosningabaráttu hafa ysta hægrið og rauðasta vinstrið beitt fyrir sér svipuðum rökum gegn aðild: að Ísland gefi fullveldið eftir að stórum hluta, missi auðlindir landsins og muni tilheyra óhagkvæmu myntsvæði. Müller, J.-W. (2016). What is populism? University of Pennsylvania Press. Faye, J.-P. (1972). Théorie du récit: Introduction aux langages totalitaires. Éditions du Seuil. Domhoff, G. W. (1967). Who rules America? Prentice-Hall. Mills, C. W. (1956). The power elite. Oxford University Press. Höfundur er lektor í Háskólanum í Reykjavík og doktor í stefnumótun
Skoðun 30 dæmi um villandi framsetningu í efnahagsgreiningu Áfram Íslands Gauti B. Eggertsson skrifar
Skoðun Er íslensk útgerð og kvótakerfi góð ástæða til að kjósa já 29. ágúst? Arndís Vala Arnfinnsdóttir skrifar