Taktu þátt í að móta ungmennastefnu Íslands Guðmundur Ari Sigurjónsson skrifar 24. febrúar 2026 06:33 Eftir áratugalangt tal um að Ísland þurfi heildstæða ungmennastefnu er vinna loksins hafin við gerð fyrstu ungmennastefnu Íslands. Í stefnuyfirlýsingu ríkisstjórnar Samfylkingar, Viðreisnar og Flokks fólksins frá 21. desember 2024 var kveðið á um að móta ætti slíka stefnu. Guðmundur Ingi Kristinsson, þáverandi mennta- og barnamálaráðherra, fól mér að leiða þá vinnu og hefur vinnan haldið áfram eftir að Inga Sæland tók við sem ráðherra. Ungmennastefnunni er ætlað að ná utan um þau málefni stjórnvalda sem snúa að ungmennum á aldrinum 13–30 ára. Á þessum árum eykst sjálfstæði fólks, fyrstu skref eru tekin inn í fullorðinsárin og grunnur lagður að virkri þátttöku í samfélaginu. Stefnan á að varpa ljósi á stöðu ungmenna, kortleggja núverandi aðgerðir stjórnvalda og tryggja að rödd ungs fólks hafi raunverulegt vægi í stefnumótun. Fyrsta skrefið er samráð. Leitað er til ungs fólks og annarra hagaðila eftir ábendingum um hvað við gerum vel og hvar þörf er á breytingum þegar kemur að stuðningi við ungt fólk á Íslandi. Áformaskjal hefur verið birt í samráðsgátt stjórnvalda þar sem öllum gefst kostur á að senda inn umsögn. Ég vil sérstaklega hvetja ungmenni á aldrinum 13–30 ára til að taka þátt, en einnig foreldra, fagfólk og félagasamtök sem vinna með ungu fólki. Í áformaskjalinu eru settir fram sjö málefnaflokkar með leiðbeinandi spurningum. Við hvetjum ungmennaráð, nemendaráð, frjáls félagasamtök, skóla og aðra hópa ungs fólks til að halda fundi eða vinnustofur og skila sameiginlegri umsögn. Áhugasamir geta haft samband við undirbúningshópinn ef óskað er eftir kynningu á verkefninu. Að loknu samráði verður unnið úr umsögnum í samstarfi við ráðuneytin, sem jafnframt kortleggja þær aðgerðir sem nú þegar er verið að vinna að og snúa að markhópnum. Markmiðið er að ungmennastefnan verði skýr stefna stjórnvalda með raunhæfri forgangsröðun og ábyrgð á framkvæmd, byggð á samráði og raunverulegum aðgerðum. Umræða um málefni ungs fólks hefur á undanförnum misserum oft snúist um að bregðast við uppsöfnuðum vanda. Með heildstæðri ungmennastefnu gefst tækifæri til að horfa lengra fram á veginn, styrkja grunninn og móta markvissar aðgerðir sem stuðla að því að ungmenni á Íslandi hafi raunveruleg tækifæri til að blómstra. Höfundur er þingflokksformaður Samfylkingar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Guðmundur Ari Sigurjónsson Samfylkingin Mest lesið Hvers vegna venjulegt launafólk á að segja JÁ? Margrét Högnadóttir Skoðun Ég er ekki Evrópusinni Óðinn Freyr Baldursson Skoðun Hvers vegna „nei“ er eina rökrétta svarið þann 29. ágúst Eggert Sigurbergsson Skoðun Þetta snýst um aðild Gunnar Bragi Sveinsson Skoðun Það sem gögnin fundu ekki Elliði Vignisson Skoðun Hvaða kröfur eigum við að gera? Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir Skoðun Landlægur misskilningur um þjóðaratkvæðagreiðslu Hjörtur Hjartarson Skoðun Standast orkufyrirtæki ríkisins grundvallargildi fjármálaráðherra? Embla Einarsdóttir Skoðun Króna eða evra? Bolli Héðinsson Skoðun Stóra leiðréttingarmálið, einhverjir Hollendingar og kollegar Guðlaugur Þór Þórðarson Skoðun Skoðun Skoðun Íslenskir vefir á faraldsfæti Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Ég er ekki Evrópusinni Óðinn Freyr Baldursson skrifar Skoðun Hjarðarbólsoddi Oddur Sigurðsson skrifar Skoðun Þetta snýst um aðild Gunnar Bragi Sveinsson skrifar Skoðun Standast orkufyrirtæki ríkisins grundvallargildi fjármálaráðherra? Embla Einarsdóttir skrifar Skoðun Hvers vegna „nei“ er eina rökrétta svarið þann 29. ágúst Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Hvaða kröfur eigum við að gera? Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Hvers vegna venjulegt launafólk á að segja JÁ? Margrét Högnadóttir skrifar Skoðun Stóra leiðréttingarmálið, einhverjir Hollendingar og kollegar Guðlaugur Þór Þórðarson skrifar Skoðun Er kominn tími á „Íslenska landklasann“? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Um hvað er hægt að semja? Jónas Már Torfason skrifar Skoðun Sumarið, samveran og samspil taugakerfa Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar Skoðun Þegar peningarnir og pólitíkin mæta nýjum veruleika Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Bíp... bíp... bíp… Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Króna eða evra? Bolli Héðinsson skrifar Skoðun Dauðans alvara – fölsuð lyf og ólögleg lyfsala Alma D. Möller,Rúna Hauksdóttir skrifar Skoðun Hvað er samfélagsmiðill? Anna Laufey Stefánsdóttir skrifar Skoðun Stöðugleiki í heljargreipum Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Landlægur misskilningur um þjóðaratkvæðagreiðslu Hjörtur Hjartarson skrifar Skoðun Það sem gögnin fundu ekki Elliði Vignisson skrifar Skoðun Eru Íslendingar afglapar í samningatækni? Signý Sigurðardóttir skrifar Skoðun Baldur snýr heim á Breiðafjörð Eyjólfur Ármannsson skrifar Skoðun Hver ber ábyrgð þegar allir bera ábyrgð? Snorri Birgisson skrifar Skoðun Aðildarviðræður eru samningaviðræður Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Dagur, bannað að plata! Ásdís Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Íslenska sumarveðrið dýrmæt auðlind? Gunnar Salvarssson skrifar Skoðun Við þurfum ekki að kaupa gervigreindarfullveldið að utan Hafsteinn Einarsson skrifar Skoðun Fullvinnsla heima, tollfrjálsir markaðir og raunhæf leið til að styrkja Krónuna og landsbyggðina Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Ég hélt að ég væri bara óvenju hrætt foreldri Heiðrún V. Ingudóttir skrifar Skoðun Siðferðilegt aflátsbréf - Um kerfisbundna notkun góðgerðarstarfs til að kaupa sér starfsleyfi Sigurður Sigurðsson skrifar Sjá meira
Eftir áratugalangt tal um að Ísland þurfi heildstæða ungmennastefnu er vinna loksins hafin við gerð fyrstu ungmennastefnu Íslands. Í stefnuyfirlýsingu ríkisstjórnar Samfylkingar, Viðreisnar og Flokks fólksins frá 21. desember 2024 var kveðið á um að móta ætti slíka stefnu. Guðmundur Ingi Kristinsson, þáverandi mennta- og barnamálaráðherra, fól mér að leiða þá vinnu og hefur vinnan haldið áfram eftir að Inga Sæland tók við sem ráðherra. Ungmennastefnunni er ætlað að ná utan um þau málefni stjórnvalda sem snúa að ungmennum á aldrinum 13–30 ára. Á þessum árum eykst sjálfstæði fólks, fyrstu skref eru tekin inn í fullorðinsárin og grunnur lagður að virkri þátttöku í samfélaginu. Stefnan á að varpa ljósi á stöðu ungmenna, kortleggja núverandi aðgerðir stjórnvalda og tryggja að rödd ungs fólks hafi raunverulegt vægi í stefnumótun. Fyrsta skrefið er samráð. Leitað er til ungs fólks og annarra hagaðila eftir ábendingum um hvað við gerum vel og hvar þörf er á breytingum þegar kemur að stuðningi við ungt fólk á Íslandi. Áformaskjal hefur verið birt í samráðsgátt stjórnvalda þar sem öllum gefst kostur á að senda inn umsögn. Ég vil sérstaklega hvetja ungmenni á aldrinum 13–30 ára til að taka þátt, en einnig foreldra, fagfólk og félagasamtök sem vinna með ungu fólki. Í áformaskjalinu eru settir fram sjö málefnaflokkar með leiðbeinandi spurningum. Við hvetjum ungmennaráð, nemendaráð, frjáls félagasamtök, skóla og aðra hópa ungs fólks til að halda fundi eða vinnustofur og skila sameiginlegri umsögn. Áhugasamir geta haft samband við undirbúningshópinn ef óskað er eftir kynningu á verkefninu. Að loknu samráði verður unnið úr umsögnum í samstarfi við ráðuneytin, sem jafnframt kortleggja þær aðgerðir sem nú þegar er verið að vinna að og snúa að markhópnum. Markmiðið er að ungmennastefnan verði skýr stefna stjórnvalda með raunhæfri forgangsröðun og ábyrgð á framkvæmd, byggð á samráði og raunverulegum aðgerðum. Umræða um málefni ungs fólks hefur á undanförnum misserum oft snúist um að bregðast við uppsöfnuðum vanda. Með heildstæðri ungmennastefnu gefst tækifæri til að horfa lengra fram á veginn, styrkja grunninn og móta markvissar aðgerðir sem stuðla að því að ungmenni á Íslandi hafi raunveruleg tækifæri til að blómstra. Höfundur er þingflokksformaður Samfylkingar.
Skoðun Standast orkufyrirtæki ríkisins grundvallargildi fjármálaráðherra? Embla Einarsdóttir skrifar
Skoðun Stóra leiðréttingarmálið, einhverjir Hollendingar og kollegar Guðlaugur Þór Þórðarson skrifar
Skoðun Fullvinnsla heima, tollfrjálsir markaðir og raunhæf leið til að styrkja Krónuna og landsbyggðina Eggert Guðmundsson skrifar
Skoðun Siðferðilegt aflátsbréf - Um kerfisbundna notkun góðgerðarstarfs til að kaupa sér starfsleyfi Sigurður Sigurðsson skrifar