Orð ársins Berglind Guðmundsdóttir skrifar 5. janúar 2026 12:30 Ég spái mikið í orðum. Ég err samt enginn íslenskufræðingur og sletti kannski vel yfir meðallagi. En ég er hrifin af fallegum orðum og hrífst af því þegar talað er fallegt mál. Um daginn heyrði ég til dæmis orðið gáruáhrif. Það var svo sem ekki í fyrsta skipti sem ég heyri það orð, en samhengið var fallegt og ég fann hvernig það gróf sig inn. Svona gott fyrir hjartað. Orð geta skapað jákvæða tilfinningu og orð geta látið okkur líða vel. Orð hafa gáruáhrif og hvernig við notum þau getur síðan haft jákvæð, eða minna jákvæð, áhrif á líf okkar. Sem hefur svo áhrif á þau sem eru í kringum okkur, síðan á þau sem eru í kringum þau og svo koll af kolli. Með þetta í huga gat ég ekki annað en orðið fyrir vonbrigðum þegar ég sá þau tíu orð sem RÚV bauð landsmönnum að kjósa sem Orð ársins 2025. Orð eins og bikblæðing, græna gímaldið, gjaldskylda, málþóf, símabann, tollastríð og þjóðernishreinsanir. Vissulega eitthvað sem var mikið í fréttum. En segir þetta ekki meira um áherslur fjölmiðla heldur en okkur sem samfélag? Ég hefði persónulega svo gjarnan viljað sjá fleiri falleg orð á þessum lista, eins og samkennd, kærleikur, lífsgleði, stuðningur, samstaða, hugrekki og friður, svo ég nefni einhver dæmi. Því við þurfum á fallegum orðum að halda, nú sem aldrei fyrr. Við þurfum líka fleiri fréttir af hetjum samtímans. Af fólkinu sem gerir samfélagið okkar betra með einum eða öðrum hætti. Og þar er svo sannarlega af nægu að taka. Þetta er bara spurning um hvert við viljum beina athygli okkar. Getum við, sem samfélag, sett okkur það markmið að fjölga fallegum orðum fyrir árið 2026? Höfundur er í stjórn Viðreisnar í Reykjavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Þrír forstjórar sem margfalla á staðreyndaprófinu Jón Kaldal Skoðun Forréttindafólk sem segir nei Margrét Guðmundsdóttir Skoðun Baldur til Eyja og við borgum Sigríður Jóhannesdóttir,Sæþór Þorbergsson Skoðun Saga úr heilbrigðiskerfi okkar Íslendinga Magnea Gunnarsdóttir Skoðun Saga frá Svíþjóð - Lífskjör mælast ekki í vaxtaprósentum Berglind Ragnarsdóttir Skoðun Góðar fréttir af almenningssamgöngum Davíð Þorláksson Skoðun Byssur bæta ekki heiminn Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun „Sprúttsalar“, lög sem gilda… þegar hentar Þráinn Farestveit Skoðun Frekjukallar fyrr og nú Arnar Sigurðsson Skoðun Það skiptir máli að velja rétta séreign Harpa Jónsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Hvað er að því að vera heimsborgari? Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Nei eða já? Vilborg Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Þegar sauðfé verður á vegi okkar Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar Skoðun Það skiptir máli að velja rétta séreign Harpa Jónsdóttir skrifar Skoðun Svartir svanir á Reykjanesi Böðvar Tómasson skrifar Skoðun „Sprúttsalar“, lög sem gilda… þegar hentar Þráinn Farestveit skrifar Skoðun Byssur bæta ekki heiminn Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Með vinnuna í vasanum? Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Saga úr heilbrigðiskerfi okkar Íslendinga Magnea Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Baldur til Eyja og við borgum Sigríður Jóhannesdóttir,Sæþór Þorbergsson skrifar Skoðun Þrír forstjórar sem margfalla á staðreyndaprófinu Jón Kaldal skrifar Skoðun Góðar fréttir af almenningssamgöngum Davíð Þorláksson skrifar Skoðun Uppgjör við víkinga öld elítunnar - Hvernig siðmenntuð þjóð rís upp úr sjálfskaparvíti spillingar Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Getur Evrópusinni af hugsjón sannfært hrædda þjóð? Sigurjón Ólafsson skrifar Skoðun Frekjukallar fyrr og nú Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Forréttindafólk sem segir nei Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Saga frá Svíþjóð - Lífskjör mælast ekki í vaxtaprósentum Berglind Ragnarsdóttir skrifar Skoðun Ekki nóg að telja milljarðana: Árangur verður að mælast Eyþór Eðvarðsson skrifar Skoðun Ljósmyndarinn á öld gervigreindar Kristján Logason skrifar Skoðun Þegar skattfé velur búsetu Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Afmarkað vald er ekki endilega lítið vald Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Suðurland í sókn en Vegagerðin sker niður landsbyggðarstrætó skrifar Skoðun Þjóðarsjóðurinn okkar heitir Landsvirkjun. Erum við að ávaxta hann? Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Lýðræði í skugga sérhagsmuna – sjálfseyðingarbarátta íslensks samfélags Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Björgum okkur frá þeim sem ætla að bjarga þjóðinni frá sjálfri sér Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun Kristján Loftsson og stalínistarnir Arngrímur Stefánsson skrifar Skoðun Ríkisstjórnir og fjölmiðlar Evrópu – sameinaðir í stuðningi við þjóðarmorð Hlynur Már Ragnheiðarson skrifar Skoðun Að þýða texta er ekki það sama og að búa til námsefni Bogi Ragnarsson skrifar Skoðun Ólafur Ragnar Grímsson og Cherry-picking Sigurður Kristinn Pálsson skrifar Skoðun Pílagrímaganga fyrir líkama og sál Sr. Arna Grétarsdóttir skrifar Sjá meira
Ég spái mikið í orðum. Ég err samt enginn íslenskufræðingur og sletti kannski vel yfir meðallagi. En ég er hrifin af fallegum orðum og hrífst af því þegar talað er fallegt mál. Um daginn heyrði ég til dæmis orðið gáruáhrif. Það var svo sem ekki í fyrsta skipti sem ég heyri það orð, en samhengið var fallegt og ég fann hvernig það gróf sig inn. Svona gott fyrir hjartað. Orð geta skapað jákvæða tilfinningu og orð geta látið okkur líða vel. Orð hafa gáruáhrif og hvernig við notum þau getur síðan haft jákvæð, eða minna jákvæð, áhrif á líf okkar. Sem hefur svo áhrif á þau sem eru í kringum okkur, síðan á þau sem eru í kringum þau og svo koll af kolli. Með þetta í huga gat ég ekki annað en orðið fyrir vonbrigðum þegar ég sá þau tíu orð sem RÚV bauð landsmönnum að kjósa sem Orð ársins 2025. Orð eins og bikblæðing, græna gímaldið, gjaldskylda, málþóf, símabann, tollastríð og þjóðernishreinsanir. Vissulega eitthvað sem var mikið í fréttum. En segir þetta ekki meira um áherslur fjölmiðla heldur en okkur sem samfélag? Ég hefði persónulega svo gjarnan viljað sjá fleiri falleg orð á þessum lista, eins og samkennd, kærleikur, lífsgleði, stuðningur, samstaða, hugrekki og friður, svo ég nefni einhver dæmi. Því við þurfum á fallegum orðum að halda, nú sem aldrei fyrr. Við þurfum líka fleiri fréttir af hetjum samtímans. Af fólkinu sem gerir samfélagið okkar betra með einum eða öðrum hætti. Og þar er svo sannarlega af nægu að taka. Þetta er bara spurning um hvert við viljum beina athygli okkar. Getum við, sem samfélag, sett okkur það markmið að fjölga fallegum orðum fyrir árið 2026? Höfundur er í stjórn Viðreisnar í Reykjavík.
Skoðun Uppgjör við víkinga öld elítunnar - Hvernig siðmenntuð þjóð rís upp úr sjálfskaparvíti spillingar Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Þjóðarsjóðurinn okkar heitir Landsvirkjun. Erum við að ávaxta hann? Sigvaldi Einarsson skrifar
Skoðun Lýðræði í skugga sérhagsmuna – sjálfseyðingarbarátta íslensks samfélags Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Björgum okkur frá þeim sem ætla að bjarga þjóðinni frá sjálfri sér Þórður Snær Júlíusson skrifar
Skoðun Ríkisstjórnir og fjölmiðlar Evrópu – sameinaðir í stuðningi við þjóðarmorð Hlynur Már Ragnheiðarson skrifar