Læknir sem sagður er kenna öllum öðrum um sviptur leyfi

Ráðuneytið kvað upp úrskurð sinn í október og hefur hann verið birtur á vef ráðuneytisins. Þar segir að landlæknir hafi tilkynnt lækninum sumarið 2024 að hann sætti eftirliti vegna þriggja kvörtunarmála sem beinst hefðu að lækninum. Öll áttu það sammerkt að hann hefði vanrækt skyldur sínar.

Læknirinn mótmælti eftirlitinu og fékk þau svör frá Embætti landlæknis að hann hefði þangað til í byrjun nóvember 2024 að finna vinnuveitanda sem væri tilbúinn að ráða hann með þeim skilyrðum að veita honum stuðning, aðhald og eftirlit auk þess að senda landlækni upplýsingar um störf hans. Ella yrði hann sviptur leyfi.

Engin frekari samskipti áttu sér stað, engar upplýsingar bárust frá vinnuveitanda og var hann sviptur starfsleyfi í desember 2024. Þá ákvörðun kærði læknirinn til heilbrigðisráðuneytisins.

Tíu ára gamalt mál til endurskoðunar

Læknirinn hafnaði því að hafa brugðist starfsskyldum sínum eða sýnt af sér hirðuleysi í störfum. Almannahagsmunir krefðust ekki sviptingar leyfis og landlæknir eigi að beita heimildum sínum um eftirlit af varúð. Þá fann læknirinn að því að verið væri að skoða aftur mál sem kom upp á sjúkrahúsi Akureyrar árið 2015.

Fram kemur að læknirinn hafði sætt eftirliti hjá landlækni vegna þess atviks og fengið starfsleyfi að nýju árið 2019 að lokinni læknismeðferð og endurhæfingu. Ekki mætti refsa honum tvisvar fyrir sama atvik.

Hvorki hæfni né færni

Landlæknir sagði ljóst að læknirinn hefði í ljósi þriggja kvörtunarmála ekki hæfni eða færni til að starfa sem ábyrgur læknir. Meðalhófs hefði verið gætt til hins ítrasta í öllum ákvörðunum gegn honum. Ekki hefði skort lagaskilyrði til að skoða málið aftur frá 2015.

Þá vísaði embættið sérstaklega til þess að sviptingin byggði á niðurstöðum tveggja kvörtunarmála. Læknirinn hefði ekki horfst í augu við þann áfellisdóm sem atvikin og kvartanir segðu til um störf hans sem læknir. Einnig hefði skipt sköpum að þrátt fyrir ítrekaðar kvartanir og fyrri eftirlitsúrræði hefði læknirinn ekki bætt ráð sitt.

Kenni öðrum um

Heilbrigðisráðuneytið sagði í úrskurði sínum ljóst að starfshættir læknisins undanfarin tíu ár hefðu leitt til nokkurs fjölda mistaka og læknirinn sýnt af sér vanrækslu á því tímabili. Atvikin næðu bæði til tímabils þegar hann hefði strítt við heilsubrest en einnig tímabils þegar hann fékk reglulega útgefið starfshæfnisvottorð með tilliti til heilsu hans.

Í flestum tilvikum hefði læknirinn ekki talið að hann bæri ábyrgð á þeim mistökum eða vanrækslu sem hefur átt sér stað, þrátt fyrir að öll gögn bendi til þess, heldur að aðrir heilbrigðisstarfsmenn eða sjúklingurinn sjálfur beri ábyrgð á þeim.

Eftirlit og eftirlitsúrræði landlæknis hafi því engan árangur borið og starfshættir læknisins ekki breyst til hins betra, þrátt fyrir ríkulegt tilefni til þess. Taldi ráðuneytið skilyrði til sviptingar uppfyllt og staðfesti þá ákvörðun.