Fjölmiðlanefnd í stað Alþjóðaheilbrigðismálastofnunarinnar Ásdís Bergþórsdóttir skrifar 7. janúar 2025 11:03 Til er stofnun sem heitir Alþjóðaheilbrigðismálastofnunin og er stofnun innan Sameinuðu þjóðanna. Alþjóðaheilbrigðismálastofnunin sér m.a. um læknisfræðilegt greiningarkerfi (ICD) sem heilbrigðisstarfsmönnum hér á landi ber lagaleg skylda til að nota. Ef taka þarf upp nýjar læknisfræðilegar greiningar fer fram vinna hjá Alþjóðheilbrigðismálastofnuninni sem skilgreinir þá nýja sjúkdómsgreiningu. Alþjóðaheilbrigðismálastofnunin ákvað á sínum tíma að taka ekki upp skjáfíkn eða aðrar slíkar fíknir, nema Gaming Disorder, tölvuleikjaröskun. Vinnan var alþjóðleg og tók mörg ár. Eftir að hafa hlustað á röksemdir starfsmanns Fjölmiðlanefndar sem er með B.A. próf í fjölmiðlafræði þá kvað hann Alþjóðaheilbrigðismálastofnunina svo í kútinn að við verðum verulega að efast um getu Alþjóðaheilbrigðismálastofnunarinnar til að vinna að heilbrigðismálum. Starfsmaður Fjölmiðlanefndar sagði: „Þetta [skjáfíkn] er svo sem ekki á lista yfir fíknir. En svo er spurningin: Erum við ekki farin að upplifa þetta dálítið sem skjáfíkn? Og ef við hlustum svolítið á innsæið þá held ég að við séum alveg farin að sjá ansi mörg merki um það.“ (1) „Og þegar við erum að tala um skjáfíkn, fíknin sem er ekki á lista yfir fíknir og það má aldrei segja þetta. Nú við ætlum að tala um fílinn í herberginu sem má ekki kalla fíl.“ (2) Greiningarkerfi Alþjóðaheilbrigðismálastofnunarinnar er bara listi! Eftir allt mitt sálfræðinám kemur í ljós að þetta læknisfræðilega greiningarkerfi sem á að ná yfir alla sjúkdóma er ómerkilegur listi sem byggir ekki á innsæi almennings. Eftir þessi ummæli stórefast ég um að við eigum að treysta lengur á Alþjóðaheilbrigðismálastofnunina um læknisfræðilegar greiningar. Mín tillaga er því: Úr því að einn starfsmaður Fjölmiðlanefndar getur leyst af fjölda manna með heilbrigðismenntun sem tóku þátt í margra ára vinnu af hverju látum við ekki Fjölmiðlanefnd taka yfir starfsemi Alþjóðaheilbrigðismálastofnunarinnar og laga þennan ICD-lista? Segjum okkur bara úr Alþjóðaheilbrigðismálastofnuninni, hættum við þetta greiningarkerfi – ég meina lista – og látum Fjölmiðlanefnd um að skilgreina hvað eru sjúkdómar. Þá spörum við okkur fjárútlát til Alþjóðaheilbrigðismálastofnunarinnar. Með tíð og tíma gætum við svo ráðið fólk útskrifað í fjölmiðlafræði sem lækna, hjúkrunarfræðinga, sálfræðinga og aðra heilbrigðisstarfsmenn. Þetta myndi stórspara fé því menntun heilbrigðisstarfmanna er dýr. Ég vil líka benda á að ýmsar læknisfræðilegar skoðanir (t.d. krabbameinsskimun, ristilspeglun, heilaskönnun) mætti leysa af með innsæi því innsæi kostar ekki neitt. Það er sem betur fer mikil sátt í samfélaginu um frammistöðu Fjölmiðlanefndar. Fjölmiðlanefnd gefur alltaf skýrar og greinargóðar upplýsingar eins og að skjáfíkn sé bara víst fíknisjúkdómur. Þetta er til fyrirmyndar því það er alltaf best – eins og Fjölmiðlanefnd veit – að hafa ein skýr sönn skilaboð í fjölmiðlum. Vandinn hefst þegar almenningur fær mörg sjónarmið og þarf að taka afstöðu. Þess vegna erum við svo þakklát að Fjölmiðlanefnd hafi tekið rétta afstöðu og sleppt okkur við mismunandi sjónarhorn í þessum skjánotkunarmálum. Mikið væri nú gott ef nefndin gæti afgreitt stjórnmálin á sama hátt og leiðbeint okkur um hvað er rétt þar. En sama hvað því líður þá verð ég að leggja til að öll heilbrigðisfræðsla, heilbrigðisaðvaranir og álíka verði sett á ábyrgð Fjölmiðlanefndar. Stjórnmálin mega bíða aðeins. Lýðheilsuhlutverk fjölmiðlanefndar er hins vegar óumdeilt og í það þarf engan menntaðan í lýðheilsu eða heilbrigðismálum til að sjá um það, aðeins fólk sem flytur hina einu réttu skoðun. Ég, eins og almenningur, styð rétta fræðslu til almennings um heilbrigðismál, byggða á innsæi! Enginn heilbrigður maður getur viljað fræðslu um fíknisjúkdóma eða aðra sjúkdóma út frá sjónarmiðum Alþjóðaheilbrigðismálastofnunarinnar. Landlæknisembættið eða einhver önnur stofnun gæti svo skutlað inn á vefinn hjá sér leiðbeiningum um foreldrastillingar á helstu öppum og forritum sem börn nota á íslensku. Það vantar einfaldar, skýrar leiðbeiningar á íslensku fyrir foreldra sem eru ekki vel tæknilæsir á ensku og það er alveg skiljanlegt að Fjölmiðlanefnd sé of upptekin í heilbrigðismálunum til að standa í svoleiðis. Að lokum vil ég þakka Fjölmiðlanefnd fyrir að koma með skýrar og vandaðar skilgreiningar á því hvernig á að skilgreina sjúkdóma og rjúfa þar með einokun heilbrigðisstarfsmanna á því að skilgreina sjúkdóma. Ég vona að nefndin leggi niður krabbamein á næstunni og striki það af þessum lista. Mér leiðist sá sjúkdómur mikið. Þetta er C00-C97 á listanum sem er núna í gildi á Íslandi ef þið munið það ekki úr námi ykkar! P.S. Því miður er þetta ekki sparnaðartillaga fyrir ríkisstjórnina heldur háð. 1 https://www.ruv.is/utvarp/spila/siddegisutvarpid/23825/7h2is1 á c. 14:50 mínútu 2 https://www.youtube.com/watch?v=95r1yVrzge8 á c. 11:00 mínútu Höfundur er algerlega innsæislaus sálfræðingur og það er ekki háð. Hún mun fljótlega birta grein um þær grunnspurningar sem skjáfíknisinnar hafa ekki svarað í gegnum árin. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Heilbrigðismál Fjölmiðlar Mest lesið Halldór 22.08.2026 Halldór Hvar hefur 400.000 manna þjóð mest áhrif? Baldur Johnsen Skoðun Fimmtugt er ekki biðstofa Sigurður Árni Reynisson Skoðun „Viltu koma út að leika?“ Hallgrímur Helgason Skoðun Horfum á heildarmyndina – og til lengri tíma Kolbrún Halldórsdóttir Skoðun Þegar mótrökin verða meðmæli Rögnvaldur Guðmundsson Skoðun Hvernig ákveður þjóð sig? - Samhygð á undanhaldi Davíð Brynjar Sigurjónsson Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir Skoðun Spörum milljarða Lárus Blöndal Sigurðsson Skoðun Referendum: The Status Quo is Path Dependent Smári McCarthy Skoðun Skoðun Skoðun Fimmtugt er ekki biðstofa Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Horfum á heildarmyndina – og til lengri tíma Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Hvar hefur 400.000 manna þjóð mest áhrif? Baldur Johnsen skrifar Skoðun Hvernig ákveður þjóð sig? - Samhygð á undanhaldi Davíð Brynjar Sigurjónsson skrifar Skoðun Siðferðiskirtillinn Jón Bragi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Spörum milljarða Lárus Blöndal Sigurðsson skrifar Skoðun Drottningaviðtal – þegar ein rödd fær sviðið Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Þegar náttúran verður okkur framandi Guðný Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Af hverju aðildarviðræður? Björn Leví Gunnarsson skrifar Skoðun Hvað var afaðlagað? Þorvaldur Logason skrifar Skoðun Fullveldi - ættaróðal eða verkfæri sjálfstæðrar þjóðar? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Referendum: The Status Quo is Path Dependent Smári McCarthy skrifar Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar Skoðun Gylliboðin sem ekki standast Ólafur Hannesson skrifar Skoðun Þegar mótrökin verða meðmæli Rögnvaldur Guðmundsson skrifar Skoðun Er ekki alltaf brjálað að gera? Sigríður Indriðadóttir skrifar Skoðun Spliff, Donk & Gengja á Alþingi Benedikt V Warén skrifar Skoðun Bannmenn og bruggarar Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Íslensk mjólkurframleiðsla er ekki skiptimynt í Brussel Sigurbjörg Ottesen skrifar Skoðun Hversdagsleg menning og majónes Logi Einarsson skrifar Skoðun Lærum lýðræði Ingibjörg Rósa Björnsdóttir skrifar Skoðun Referendum: What Is Path Dependence? Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Veikar konur, hið hæga þjóðarmorð og Reykjavíkurmaraþon Viðar Hreinsson skrifar Skoðun ESB-aðild eykur áhrif smáríkja. Reynsla Íra er mjög jákvæð Dominic Scott skrifar Skoðun Hvaða Evrópusamband erum við að kjósa um? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Hefur einhver trú á topplistum? Dagbjört Hákonardóttir skrifar Skoðun Seðlabankastjóri og stríðsöxin Halla Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Ísland þarf raunhæfar lausnir — ekki óútskýrðar stærðir og óraunhæfar sviðsmyndir Eggert Guðmundsson skrifar Sjá meira
Til er stofnun sem heitir Alþjóðaheilbrigðismálastofnunin og er stofnun innan Sameinuðu þjóðanna. Alþjóðaheilbrigðismálastofnunin sér m.a. um læknisfræðilegt greiningarkerfi (ICD) sem heilbrigðisstarfsmönnum hér á landi ber lagaleg skylda til að nota. Ef taka þarf upp nýjar læknisfræðilegar greiningar fer fram vinna hjá Alþjóðheilbrigðismálastofnuninni sem skilgreinir þá nýja sjúkdómsgreiningu. Alþjóðaheilbrigðismálastofnunin ákvað á sínum tíma að taka ekki upp skjáfíkn eða aðrar slíkar fíknir, nema Gaming Disorder, tölvuleikjaröskun. Vinnan var alþjóðleg og tók mörg ár. Eftir að hafa hlustað á röksemdir starfsmanns Fjölmiðlanefndar sem er með B.A. próf í fjölmiðlafræði þá kvað hann Alþjóðaheilbrigðismálastofnunina svo í kútinn að við verðum verulega að efast um getu Alþjóðaheilbrigðismálastofnunarinnar til að vinna að heilbrigðismálum. Starfsmaður Fjölmiðlanefndar sagði: „Þetta [skjáfíkn] er svo sem ekki á lista yfir fíknir. En svo er spurningin: Erum við ekki farin að upplifa þetta dálítið sem skjáfíkn? Og ef við hlustum svolítið á innsæið þá held ég að við séum alveg farin að sjá ansi mörg merki um það.“ (1) „Og þegar við erum að tala um skjáfíkn, fíknin sem er ekki á lista yfir fíknir og það má aldrei segja þetta. Nú við ætlum að tala um fílinn í herberginu sem má ekki kalla fíl.“ (2) Greiningarkerfi Alþjóðaheilbrigðismálastofnunarinnar er bara listi! Eftir allt mitt sálfræðinám kemur í ljós að þetta læknisfræðilega greiningarkerfi sem á að ná yfir alla sjúkdóma er ómerkilegur listi sem byggir ekki á innsæi almennings. Eftir þessi ummæli stórefast ég um að við eigum að treysta lengur á Alþjóðaheilbrigðismálastofnunina um læknisfræðilegar greiningar. Mín tillaga er því: Úr því að einn starfsmaður Fjölmiðlanefndar getur leyst af fjölda manna með heilbrigðismenntun sem tóku þátt í margra ára vinnu af hverju látum við ekki Fjölmiðlanefnd taka yfir starfsemi Alþjóðaheilbrigðismálastofnunarinnar og laga þennan ICD-lista? Segjum okkur bara úr Alþjóðaheilbrigðismálastofnuninni, hættum við þetta greiningarkerfi – ég meina lista – og látum Fjölmiðlanefnd um að skilgreina hvað eru sjúkdómar. Þá spörum við okkur fjárútlát til Alþjóðaheilbrigðismálastofnunarinnar. Með tíð og tíma gætum við svo ráðið fólk útskrifað í fjölmiðlafræði sem lækna, hjúkrunarfræðinga, sálfræðinga og aðra heilbrigðisstarfsmenn. Þetta myndi stórspara fé því menntun heilbrigðisstarfmanna er dýr. Ég vil líka benda á að ýmsar læknisfræðilegar skoðanir (t.d. krabbameinsskimun, ristilspeglun, heilaskönnun) mætti leysa af með innsæi því innsæi kostar ekki neitt. Það er sem betur fer mikil sátt í samfélaginu um frammistöðu Fjölmiðlanefndar. Fjölmiðlanefnd gefur alltaf skýrar og greinargóðar upplýsingar eins og að skjáfíkn sé bara víst fíknisjúkdómur. Þetta er til fyrirmyndar því það er alltaf best – eins og Fjölmiðlanefnd veit – að hafa ein skýr sönn skilaboð í fjölmiðlum. Vandinn hefst þegar almenningur fær mörg sjónarmið og þarf að taka afstöðu. Þess vegna erum við svo þakklát að Fjölmiðlanefnd hafi tekið rétta afstöðu og sleppt okkur við mismunandi sjónarhorn í þessum skjánotkunarmálum. Mikið væri nú gott ef nefndin gæti afgreitt stjórnmálin á sama hátt og leiðbeint okkur um hvað er rétt þar. En sama hvað því líður þá verð ég að leggja til að öll heilbrigðisfræðsla, heilbrigðisaðvaranir og álíka verði sett á ábyrgð Fjölmiðlanefndar. Stjórnmálin mega bíða aðeins. Lýðheilsuhlutverk fjölmiðlanefndar er hins vegar óumdeilt og í það þarf engan menntaðan í lýðheilsu eða heilbrigðismálum til að sjá um það, aðeins fólk sem flytur hina einu réttu skoðun. Ég, eins og almenningur, styð rétta fræðslu til almennings um heilbrigðismál, byggða á innsæi! Enginn heilbrigður maður getur viljað fræðslu um fíknisjúkdóma eða aðra sjúkdóma út frá sjónarmiðum Alþjóðaheilbrigðismálastofnunarinnar. Landlæknisembættið eða einhver önnur stofnun gæti svo skutlað inn á vefinn hjá sér leiðbeiningum um foreldrastillingar á helstu öppum og forritum sem börn nota á íslensku. Það vantar einfaldar, skýrar leiðbeiningar á íslensku fyrir foreldra sem eru ekki vel tæknilæsir á ensku og það er alveg skiljanlegt að Fjölmiðlanefnd sé of upptekin í heilbrigðismálunum til að standa í svoleiðis. Að lokum vil ég þakka Fjölmiðlanefnd fyrir að koma með skýrar og vandaðar skilgreiningar á því hvernig á að skilgreina sjúkdóma og rjúfa þar með einokun heilbrigðisstarfsmanna á því að skilgreina sjúkdóma. Ég vona að nefndin leggi niður krabbamein á næstunni og striki það af þessum lista. Mér leiðist sá sjúkdómur mikið. Þetta er C00-C97 á listanum sem er núna í gildi á Íslandi ef þið munið það ekki úr námi ykkar! P.S. Því miður er þetta ekki sparnaðartillaga fyrir ríkisstjórnina heldur háð. 1 https://www.ruv.is/utvarp/spila/siddegisutvarpid/23825/7h2is1 á c. 14:50 mínútu 2 https://www.youtube.com/watch?v=95r1yVrzge8 á c. 11:00 mínútu Höfundur er algerlega innsæislaus sálfræðingur og það er ekki háð. Hún mun fljótlega birta grein um þær grunnspurningar sem skjáfíknisinnar hafa ekki svarað í gegnum árin.
Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar
Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar
Skoðun Ísland þarf raunhæfar lausnir — ekki óútskýrðar stærðir og óraunhæfar sviðsmyndir Eggert Guðmundsson skrifar