„Að fólki skuli detta þetta til hugar er að mínu viti skammarlegt“

„Þetta er óásættanleg ákvörðun. Þarna er verið að vega að mikilvægustu innviðum okkar, sem hafa þolað niðurskurð, verið vanræktir og skildir eftir. Að fólki skuli detta þetta til hugar er að mínu viti skammarlegt og það sem ég vona núna er að þrýstingur borgarbúa geti orðið til þess að fólkið sem fer með völdin í Ráðhúsinu átti sig á því að þau hafa orðið sér til skammar og að þau einfaldlega dragi þetta til baka,“ segir Sólveig í Íslandi í dag.

Sólveig sjálf hafa upplifað muninn eftir niðurskurð á leikskólum eftir efnahagshrun, enda starfaði hún þá á leikskóla, sem aldrei hafi verið dreginn til baka. „Þannig að ég bara hvet foreldra virkilega til að setja sig inn í hvað er að fara að gerast, vegna þess að þetta mun hafa virkilega mikil áhrif og það inn í ástand sem þegar ríkir, rosalegt álag, mikil mannekla og mikil og hröð umskipti starfsfólk. Þannig að þú spyrð hvar endar þetta? Bara illa. Þetta mun bara enda illa,“ segir Sólveig Anna.

Fólk eigi helst að vera heima með börnin til tveggja ára aldurs

Margrét Pála Ólafsdóttir stofnandi Hjallastefnunnar sagði í viðtali við Morgunblaðið á dögunum að þenslan í leikskólakerfinu væri orðin of mikil og eitthvað yrði undan að láta. Hún lýsti efasemdum um ágæti þess að foreldrar væru að láta börn sín tólf mánaða á leikskóla til að fara sjálfir út á vinnumarkað um leið og hægt er.

Sólveig Anna tekur í svipaðan streng:„Ég veit að það er kannski algert tabú fyrir mig að segja þetta en mín afstaða er sú að auðvitað á fólk að geta verið heima með börnunum sínum þar til börnin eru orðin svona tveggja ára gömul. Þetta er pinkulítil börn. Við erum bara með þau svona lítil einu sinni. Auðvitað ættum við að búa í samfélagi sem væri svo annt um okkur og um börnin, að það væri bara sjálfsagt og eðlilegt að foreldrar fengju að eyða þessum fyrstu árum með þeim.

En því miður er það ekki svo og það er bara útópísk hugsun á þessum tímapunkti að reyna einhvern veginn að komast þangað. Hvað getum við þá gert í staðinn? Við getum tryggt að húsnæðið sé nógu gott, að starfsfólkið sé nógu margt, að vel sé gert við starfsfólkið svo að það haldist í vinnunni en sé ekki úttaugað og þreytt. Þannig getum við þá komið til móts við þessi litlu börn sem eru auðvitað okkar að axla ábyrgð á.“