„Gera þetta alveg jafn vel og karlarnir, kannski betur“

Fyrir nokkrum árum var auglýst eftir fleiri stúlkum til náms í iðngreinum. Kynjahlutfallið er nú að breytast í fögum eins og dúkalögn, múraraiðn, pípulagningum, húsasmíði og málaraiðn. Sífellt fleiri stúlkur velja nú iðnnám að loknu grunnskólaprófi. 

„Það eru fleiri strákar en stelpur en stelpurnar eru að sækja á. Það er alltaf að aukast sem betur fer. Við viljum fá fleiri stelpur í deildina,“ segir Arnar Óskarsson, kennari í Málaraiðn við Tækniskólann.

Fjallað var um þetta í kvöldfréttum Stöðvar 2 í gær.

Hentar öllum kynjum

Í Danmörku er hlutfallið í málaranáminu mjög jafnt að sögn Arnars, strákar eru í meirihluta í Noregi en stelpurnar í Finnlandi.

„Þannig að við erum aðeins eftir á hérna en þetta er allt að lagast. Áður voru mjög fáar stelpur í málarafaginu en fyrsti málarameistarinn, kvennmálarameistarinn hún var íslensk og hét Ásta málari. Hún tók prófið 1920.“ 

Arnar segir að margt hafi breyst við starfið og það henti í dag öllum kynjum.

„Það eru komin góð tæki og góðar lyftur og fleira. Þetta hentar mjög vel fagurkerum og líka þeim sem vinna hratt og örugglega, eins og að mála blokk eftir blokk, hverfi eftir hverfi. Arnar segir málarastarfið mikið breytt og það henti vel öllum kynjum.“

„Stelpur sækjast í þetta“

Hann telur starfið frábært fyrir fagurkera. Varðandi ástæðu fjölgunar stúlkna í náminu segir Arnar:

„Ég held að þetta fag gefi bara ágætlega af sér og þetta er ekkert lengur svona „karlajob“ og það er bara svoleiðis, heimurinn er að breytast. Þetta er ekki bara hjá málurum, þetta er líka hjá smiðum, dúkurum og pípurum. Það eru alltaf að koma fleiri og fleiri í iðnnám, stelpur sækjast í þetta. Það er bara fínt,“ útskýrir Arnar. 

„Sko málarar eru með stóra og mikla vasa, það er bara til að geta fyllt þá af seðlum en hitt er svo líka að þetta er mjög skemmtilegt starf, mjög svo,“ segir Arnar og hlær. 

Lítið af prófum og ekkert stress

Stúlkum sem sækja um í iðnnámi í Tækniskólanum hefur fjölgað síðustu ár í ákveðnum greinum. Árið 2015 hóf engin stúlka nám í málaraiðn í skólanum en nú í haust voru þær átta. Stúlkur hafa líka bæst við nemendahópinn í fögum eins og dúkalögn. 

„Ég vissi að ég vildi ekki vinna við eitthvað sitjandi við tölvu allan daginn. Mig langaði að gera eitthvað í vinnunni, og ekki allt of mikið bóklegt nám“ segir Hildur Magnúsdóttir Eirúnardóttir nemandi í málaraiðn.

„Ég ákvað þetta eiginlega bara þegar ég var að klára tíunda bekk.“ 

Hún segir að námið sé mjög fínt. Það skemmtilegasta við námið að hennar mati er það hvað þetta er frjálst og nemendur ráða þessu mikið sjálfir.

„Ógeðslega þægilegt og það er engin pressa eða neitt. Þetta er bara á mér og engin próf. Bara ekkert stress.“ 

En hvað finnst henni um kynjahlutfallið í náminu og í skólanum?

 „Það er alveg fullt af stelpum, fleiri en ég var að búast við líka.“

Mætti óboðin og byrjaði að mála

Guðrún Margrét Björgvinsdóttir var að læra hárgreiðslu við skólann en fann sig ekki í náminu. Hún tók þá málin í eigin hendur.

„Ég kom bara og prófaði að mála og mér fannst það ótrúlega skemmtilegt. Þannig að ég spurði Gunna skólastjóra hvort ég mætti fá að skipta,“ segir Guðrún um þessa ákvörðun.  Kennari við skólann sagði fréttamanni að hún væri sennilega sú eina sem hefði brotist inn í málaradeildina. 

„Já ég mætti bara og náði í einhverja plötu og byrjaði eiginlega bara að mála. Ég spurði aðra nemendur hvernig ég ætti að gera þetta og þau sýndu mér.“

Guðrún segist ánægð með sína ákvörðun. 

Vön að vera eina stelpan

Lóa Guðrún Björnsdóttir lætur kynjahlutfallið í sumum kennslustundunum ekki trufla sig. Þegar fréttamaður heimsótti skólann var hún í kennslu og var þá eina stúlkan nemendahópnum. 

„Þetta er eiginlega bara orðið venjulegt. Ég er náttúrulega á fjórða árinu mínu og ég var eiginlega líka eina stelpan á öllum hinum, þannig að það er orðið mjög venulegt fyrir mér.“

Lóa er í grunnnámi á byggingarbraut og stefnir á að læra húsasmíði. En hvað var það sem kom mest á óvart við námið?

„Bara að við fáum að prófa alla brautina og sjá hvernig okkur finnst í stað þess að setja okkur beint á brautina.“ 

Aðspurð hvort konum sé að fjölga í skólanum svaraði hún:

„Já. Ég er samt ekkert eitthvað mikið að pæla í því.“

Vantar enn fleiri stelpur

Í samtali við kvöldfréttir Stöðvar 2 töluðu þær allar um góðar móttökur innan deildarinnar og vonast eftir góðu viðmóti í starfinu.  Krystyna Joanna Eiríksdóttir var í námi í fatatækni en færði sig yfir í málaraiðn eftir að prófa að vinna við starfið eitt sumar. Helsti munurinn á náminu að hennar mati er kynjamunurinn.

„Að fara frá ótrúlega mikið af konum og í fullt af körlum,“ segir Krystyna. „Hvernig sé horft á mann sem iðnaðarmann líka.“

Krystyna segir að í skólanum hafi hún fengið góðar móttökur. Stúlkum hafi fjölgað í greininni en viðhorfið þurfi samt að breytast enn meira. 

 „Ég finn fyrir því að ég sé kona,“ útskýrir Krystyna.

„Þegar ég fer í málarabúðir þá finnst mér smá verið að líta niður á mig.“

En hvað þarf þá að breytast hvað varðar viðhorf til kvenna í iðngreinum?

 „Það þarf bara fleiri af okkur, til að vera alveg hreinskilin. Annars finnst mér við gera þetta alveg jafn vel og karlarnir, kannski betur.“