Á leið inn í jákvæða landið! Rúnar Sigurjónsson skrifar 23. september 2021 11:15 Það eru ánægjuleg tíðindi að flokkurinn minn, Flokkur fólksins, virðist vera að sækja í sig veðrið í skoðanakönnunum og njóta aukinnar athygli kjósenda. Reyndar hefur flokkurinn alltaf farið miklu betur út úr kosningum en kannanir gefa til kynna og ég á ekki von á að þar verði breyting á. Við trúum því að við fáum glæsilega kosningu sem getur sett málefni flokksins svo um munar á dagskrá eftir kosningar til hagsbóta fyrir þá sem glíma við fátækt og óréttlæti á Íslandi. Hafa setið allt of lengi á hakanum En hvers vegna er þetta að gerast? Jú sýnilega er fjöldi fólks að átta sig á megintilgangi flokksins og hvað hann getur og hefur gert fyrir fólkið í landinu. Þetta snýst jú fyrst og síðast um að búa til jákvætt og gott þjóðfélag sem við öll viljum búa í og getum verið stolt af. Þjóðfélag þar sem lífsgæði eru ekki einkaréttur útvalinna. Af einhverjum orsökum hefur íslenskt samfélag verið byggt þannig upp að ótrúlega stór hluti þjóðarinnar hefur verið settur til hliðar. Þessi stóri hópur hefur ekki fengið að fljóta með í velsæld og hagsæld eins ríkasta lands heims og í raun löngu kominn með rasssæri af því að sitja á hakanum. Efnaminnsta fólkið í landinu hefur verið snuðað um sanngjörn mannréttindi allt of lengi og þetta hefur skapað neikvæðni og úlfúð í okkar fallega samfélagi. Flokkur fólksins berst fyrir því af alefli að við getum öll lifað mannsæmandi lífi, borið í virðingu fyrir hvert öðru og búið saman í sátt og samlyndi um ókomin ár á grundvelli sanngirni. Svo auðvelt að líta undan Staðan er slík að ótrúlega stór hluti þjóðarinnar hokrar með litla sem enga framfærslu. Þegar búið er að borga nauðþurftir, getur þetta fólk ekki veitt sér eða börnum sínum neitt og neitar sér því um margt sem kalla má lágmarks mannréttindi í auðugu samfélagi. Þetta fólk situr bugað af áhyggjum yfir því að mögulega gæti eitthvað komið upp á sem kallaði á örlítil aukaútgjöld upp á örfá þúsundkalla – þar með væri fjárhagurinn kominn á hliðna. Ég hef aldrei skilið hvers vegna nokkur sómakær stjórnmálamaður getur sætt sig við slíkt ástand samvisku sinar vegna. En það er bara svo auðvelt að líta undan! Hvað er til ráða? En hvernig lögum við þetta. Jú með því að útrýma fátækt og laga kjör hinna tekjulágu og þeirra sem ekki eiga þess kost á að vinna fyrir sér vegna veikinda og fötlunar. Í þessum hópi eru eldri borgarar sem margir hverjir eru einnig orðnir fangar fátæktar eins og öryrkjar. Kröfur Flokks fólksins eru að lágmarksframfærsla hvers einstaklings verði 350.000 krónur á mánuði, skatta og skerðingalaust. Þessari mikilvægu kjarabót má einfaldlega ná fram með tilfærslum í skattakerfinu, við höfum talað fyrir fallandi persónuafslætti til að rétta okkar lágtekjufólki meiri framfærslu Getum við ekki öll tekið undir að með því að sameinast um þessa aðgerð til handa okkar tekjuminnstu þjóðfélagsþegnum? Skapað jákvæðara þjóðfélag þar sem við öll getum veitt okkur eitthvað af gleðistundum. Saman til sigurs! Á laugardaginn eru kosningar og þá veljum við þann flokk sem við treystum best til að stuðla að betra samfélagi hérlendis á næsta kjörtímabil. Þér kjósandi góður stendur til boða að velja flokkinn sem ætlar að vera í forystu um þessi réttlætismál endurbætur. Flokkur fólksins hefur svo sannarlega sett þessi mál á dagskrá og barist fyrir því að þetta verði lagfært. Við erum rétt að byrja og gefum ekkert eftir í baráttunni fyrir velferð fólksins okkar. Við viljum að hér geti allir lifað með reisn. Við krefjumst réttlætis fyrir alla í ríku landi. Hvert atkvæði telur og þetta er núna í þínum höndum! Gerum þjóðfélagið okkar betra. Gerum þjóðfélagið okkar jákvæðara. Kjósum bjartsýni, bros og framtíð þar sem við öll notið þess að búa í okkar auðuga og fallega landi. Það viljum við í Flokki fólksins. X-F. Höfundur er í 3. sæti á lista Flokks fólksins í Reykjavíkurkjördæmi norður. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Flokkur fólksins Skoðun: Kosningar 2021 Reykjavíkurkjördæmi norður Mest lesið Ég ætlaði mér aldrei að verða leikskólakennari Ásta Möller Sívertsen Skoðun Ísland á krossgötum: Er kominn tími til að velja öryggi fram yfir óvissu? Sigurður Sigurðsson Skoðun Öryggi í skipulagi – nauðsynleg uppfærsla Böðvar Tómasson Skoðun Við þurfum að geta tekið samtalið því orð eru til alls fyrst og athafnir næsta skrefið Ásta Þórdís Skjalddal Guðjónsdóttir. Skoðun Ég kann að skipta um bleyju og ætti því að fá starfsleyfi sem leikskólakennari Rakel Linda Kristjánsdóttir Skoðun Ofbeldislýður í sauðagæru Huginn Þór Grétarsson Skoðun Frá orðum til aðgerða – Málefni fatlaðs fólks í Hafnarfirði Linda Hrönn Bakkmann Þórisdóttir Skoðun Má vera gamalt ef það hentar mér Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Hættum að tala um sameiningu! Liv Aase Skarstad Skoðun Við erum að sýna börnunum okkar virðingarleysi – og þau finna það Ingibjörg Einarsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Andrésarleikarnir 50 ára – hálf öld af gleði, samheldni og skíðaarfleifð Ásthildur Sturludóttir skrifar Skoðun Má vera gamalt ef það hentar mér Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Ísland á krossgötum: Er kominn tími til að velja öryggi fram yfir óvissu? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Ég ætlaði mér aldrei að verða leikskólakennari Ásta Möller Sívertsen skrifar Skoðun Öryggi í skipulagi – nauðsynleg uppfærsla Böðvar Tómasson skrifar Skoðun Við þurfum að geta tekið samtalið því orð eru til alls fyrst og athafnir næsta skrefið Ásta Þórdís Skjalddal Guðjónsdóttir. skrifar Skoðun Látum fiskhjallana standa Hrafn Ægir Bergsson skrifar Skoðun Frá orðum til aðgerða – Málefni fatlaðs fólks í Hafnarfirði Linda Hrönn Bakkmann Þórisdóttir skrifar Skoðun Hættum að tala um sameiningu! Liv Aase Skarstad skrifar Skoðun Borgarlínublekkingar Sjálfstæðisflokksins í Kópavogi Einar Jóhannes Guðnason skrifar Skoðun Íslenska sem annað mál í Ísafjarðarbæ – spurningar til allra frambjóðanda til sveitastjórnarkosninga vorið 2026 Ólafur Guðsteinn Kristjánsson skrifar Skoðun Aukum nærþjónustu í Urriðaholti Vilmar Pétursson skrifar Skoðun Ég er ekki torfkofamatur Rakel Hinriksdóttir skrifar Skoðun Aðför að einkabílnum hættir? Guðmundur Ingi Þóroddsson skrifar Skoðun Ég kann að skipta um bleyju og ætti því að fá starfsleyfi sem leikskólakennari Rakel Linda Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Heimur án höggdeyfis Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Börnin í fyrsta sæti Regína Ásvaldsdóttir skrifar Skoðun Setjum lakk á litlaputta og segjum um leið ÉG LOFA Hallgrímur Helgason skrifar Skoðun Sumarið kemur alltaf á óvart í Kópavogi Hildur María Friðriksdóttir,Örn Arnarson skrifar Skoðun ESB umræðan: hver hagnast á því að gefa leikinn áður en hann byrjar? Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Kópavogsmódelið er lausn sem virkar Karen Rúnarsdóttir skrifar Skoðun Ofbeldislýður í sauðagæru Huginn Þór Grétarsson skrifar Skoðun Aðlögun er hluti af aðildarferlinu Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Já í ágúst getur gefið gott tækifæri til að tryggja betur lífsgæði komandi kynslóða Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Takk fyrir lánið, Elliðaárdalur! Heiða Aðalsteinsdóttir skrifar Skoðun Lesblindir og tæki skólanna Guðmundur S. Johnsen skrifar Skoðun Foreldrahús – enn eitt fórnarlamb ríkisstjórnarinnar Jens Garðar Helgason skrifar Skoðun Sparnaður eða sóun? Kristinn Jón Ólafsson skrifar Skoðun Símenntun er nauðsyn – ekki lúxus Fríða Rós Valdimarsdóttir skrifar Skoðun Blár, rauður, gulur og C+ Jón Pétur Zimsen skrifar Sjá meira
Það eru ánægjuleg tíðindi að flokkurinn minn, Flokkur fólksins, virðist vera að sækja í sig veðrið í skoðanakönnunum og njóta aukinnar athygli kjósenda. Reyndar hefur flokkurinn alltaf farið miklu betur út úr kosningum en kannanir gefa til kynna og ég á ekki von á að þar verði breyting á. Við trúum því að við fáum glæsilega kosningu sem getur sett málefni flokksins svo um munar á dagskrá eftir kosningar til hagsbóta fyrir þá sem glíma við fátækt og óréttlæti á Íslandi. Hafa setið allt of lengi á hakanum En hvers vegna er þetta að gerast? Jú sýnilega er fjöldi fólks að átta sig á megintilgangi flokksins og hvað hann getur og hefur gert fyrir fólkið í landinu. Þetta snýst jú fyrst og síðast um að búa til jákvætt og gott þjóðfélag sem við öll viljum búa í og getum verið stolt af. Þjóðfélag þar sem lífsgæði eru ekki einkaréttur útvalinna. Af einhverjum orsökum hefur íslenskt samfélag verið byggt þannig upp að ótrúlega stór hluti þjóðarinnar hefur verið settur til hliðar. Þessi stóri hópur hefur ekki fengið að fljóta með í velsæld og hagsæld eins ríkasta lands heims og í raun löngu kominn með rasssæri af því að sitja á hakanum. Efnaminnsta fólkið í landinu hefur verið snuðað um sanngjörn mannréttindi allt of lengi og þetta hefur skapað neikvæðni og úlfúð í okkar fallega samfélagi. Flokkur fólksins berst fyrir því af alefli að við getum öll lifað mannsæmandi lífi, borið í virðingu fyrir hvert öðru og búið saman í sátt og samlyndi um ókomin ár á grundvelli sanngirni. Svo auðvelt að líta undan Staðan er slík að ótrúlega stór hluti þjóðarinnar hokrar með litla sem enga framfærslu. Þegar búið er að borga nauðþurftir, getur þetta fólk ekki veitt sér eða börnum sínum neitt og neitar sér því um margt sem kalla má lágmarks mannréttindi í auðugu samfélagi. Þetta fólk situr bugað af áhyggjum yfir því að mögulega gæti eitthvað komið upp á sem kallaði á örlítil aukaútgjöld upp á örfá þúsundkalla – þar með væri fjárhagurinn kominn á hliðna. Ég hef aldrei skilið hvers vegna nokkur sómakær stjórnmálamaður getur sætt sig við slíkt ástand samvisku sinar vegna. En það er bara svo auðvelt að líta undan! Hvað er til ráða? En hvernig lögum við þetta. Jú með því að útrýma fátækt og laga kjör hinna tekjulágu og þeirra sem ekki eiga þess kost á að vinna fyrir sér vegna veikinda og fötlunar. Í þessum hópi eru eldri borgarar sem margir hverjir eru einnig orðnir fangar fátæktar eins og öryrkjar. Kröfur Flokks fólksins eru að lágmarksframfærsla hvers einstaklings verði 350.000 krónur á mánuði, skatta og skerðingalaust. Þessari mikilvægu kjarabót má einfaldlega ná fram með tilfærslum í skattakerfinu, við höfum talað fyrir fallandi persónuafslætti til að rétta okkar lágtekjufólki meiri framfærslu Getum við ekki öll tekið undir að með því að sameinast um þessa aðgerð til handa okkar tekjuminnstu þjóðfélagsþegnum? Skapað jákvæðara þjóðfélag þar sem við öll getum veitt okkur eitthvað af gleðistundum. Saman til sigurs! Á laugardaginn eru kosningar og þá veljum við þann flokk sem við treystum best til að stuðla að betra samfélagi hérlendis á næsta kjörtímabil. Þér kjósandi góður stendur til boða að velja flokkinn sem ætlar að vera í forystu um þessi réttlætismál endurbætur. Flokkur fólksins hefur svo sannarlega sett þessi mál á dagskrá og barist fyrir því að þetta verði lagfært. Við erum rétt að byrja og gefum ekkert eftir í baráttunni fyrir velferð fólksins okkar. Við viljum að hér geti allir lifað með reisn. Við krefjumst réttlætis fyrir alla í ríku landi. Hvert atkvæði telur og þetta er núna í þínum höndum! Gerum þjóðfélagið okkar betra. Gerum þjóðfélagið okkar jákvæðara. Kjósum bjartsýni, bros og framtíð þar sem við öll notið þess að búa í okkar auðuga og fallega landi. Það viljum við í Flokki fólksins. X-F. Höfundur er í 3. sæti á lista Flokks fólksins í Reykjavíkurkjördæmi norður.
Ísland á krossgötum: Er kominn tími til að velja öryggi fram yfir óvissu? Sigurður Sigurðsson Skoðun
Við þurfum að geta tekið samtalið því orð eru til alls fyrst og athafnir næsta skrefið Ásta Þórdís Skjalddal Guðjónsdóttir. Skoðun
Ég kann að skipta um bleyju og ætti því að fá starfsleyfi sem leikskólakennari Rakel Linda Kristjánsdóttir Skoðun
Frá orðum til aðgerða – Málefni fatlaðs fólks í Hafnarfirði Linda Hrönn Bakkmann Þórisdóttir Skoðun
Skoðun Andrésarleikarnir 50 ára – hálf öld af gleði, samheldni og skíðaarfleifð Ásthildur Sturludóttir skrifar
Skoðun Ísland á krossgötum: Er kominn tími til að velja öryggi fram yfir óvissu? Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Við þurfum að geta tekið samtalið því orð eru til alls fyrst og athafnir næsta skrefið Ásta Þórdís Skjalddal Guðjónsdóttir. skrifar
Skoðun Frá orðum til aðgerða – Málefni fatlaðs fólks í Hafnarfirði Linda Hrönn Bakkmann Þórisdóttir skrifar
Skoðun Íslenska sem annað mál í Ísafjarðarbæ – spurningar til allra frambjóðanda til sveitastjórnarkosninga vorið 2026 Ólafur Guðsteinn Kristjánsson skrifar
Skoðun Ég kann að skipta um bleyju og ætti því að fá starfsleyfi sem leikskólakennari Rakel Linda Kristjánsdóttir skrifar
Skoðun ESB umræðan: hver hagnast á því að gefa leikinn áður en hann byrjar? Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar
Skoðun Já í ágúst getur gefið gott tækifæri til að tryggja betur lífsgæði komandi kynslóða Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Ísland á krossgötum: Er kominn tími til að velja öryggi fram yfir óvissu? Sigurður Sigurðsson Skoðun
Við þurfum að geta tekið samtalið því orð eru til alls fyrst og athafnir næsta skrefið Ásta Þórdís Skjalddal Guðjónsdóttir. Skoðun
Ég kann að skipta um bleyju og ætti því að fá starfsleyfi sem leikskólakennari Rakel Linda Kristjánsdóttir Skoðun
Frá orðum til aðgerða – Málefni fatlaðs fólks í Hafnarfirði Linda Hrönn Bakkmann Þórisdóttir Skoðun