„Þetta er allt annar bær en fyrir nokkrum dögum síðan“

„Það fyrsta sem við sjáum er að það er björgunarsveitarbíll í hættu og við fórum að líta á hann. Síðan fórum við í það að koma slökkviliðsbílunum í burtu frá skriðufarveginum og þegar ég er búinn með það þá sé ég að félagi minn er búinn að ná björgunarsveitarmanninum út úr bílnum,“ segir Kristinn í samtali við fréttastofu í dag.

Því næst hafi þeir hlaupið í átt að björgunarmiðstöðinni sem komið hafði verið upp á Seyðisfirði.

„Þá var fólk að koma sér út úr húsum þar í kring og við tekur eitthvað þar sem við hlaupum á vettvang og reynum að hjálpa öðrum. Athuga hvort það sé einhver í húsunum sem eru þarna uppi í hlíðinni. Svo bara forðum við okkur.“

Aðspurður hvort ástandið hafi staðið tæpt á einhverjum tímapunkti segir Kristinn það hafa verið óraunverulega upplifun að hafa séð skriðuna koma niður á bæinn.

„Maður eiginlega veit það ekki. Jújú, ætli maður hafi ekki verið óþægilega nálægt þessu.“

Kristinn tók myndband af björgunarstörfum sem sýna ástandið í bænum rétt eftir að skriðan féll. Það má sjá hér að neðan.

Vildi koma aftur og „gera eitthvað gagn“

Kristinn segir þá að „merkilega lítil“ örvænting hafi gripið um sig meðal fólks í bænum þegar stóra skriðan féll.

„Slökkviliðsstjórinn og lögreglan voru á fundi þarna og þetta eru menn með reynslu. Þeir róuðu restina af okkur. Svo fórum við bara, rýmdum svæðið og fréttum af fólki hinum megin við skriðuna og fórum á bát og sóttum eitthvað fólk sem við vissum af og komum með það til baka.“

Kristinn segir að daginn eftir að skriðan féll hafi hann viljað fara aftur á Seyðisfjörð.

„Daginn eftir var ég alveg viðþolslaus, vildi komast aftur yfir á Seyðisfjörð og gera eitthvað gagn. Ég held að stærsta verkefnið mitt hafi bara verið að vera kyrr og hlúa að mér og mínum,“ segir Kristinn.

Hann segist af og til hafa verið við það að beygja af andlega, þegar hann upplifði atburðina í gegnum aðra.

„Auðvitað tekur þetta á sálarlífið, að sjá fólk vera í öngum sínum. Mér finnst samt svo gott að við erum svolítið saman í þessu, ég vildi ekki vera í Reykjavík í burtu frá þessu öllu. Ég vil vera hér, í kringum fólkið sem er búið að upplifa það sama. Þannig að við getum unnið úr þessu saman. Það er ótrúlega góð huggun í því, þessum sameiginlega háska sem upplifum hérna,“ segir Kristinn.

Stuðningurinn ómetanlegur

Hann segist þá finna fyrir miklum stuðningi hvaðanæva að. Símtölum frá fólki sem er tilbúið að hjálpa hreinlega rigni inn.

„Það er alveg ómetanlegt, hreinlega,“ segir Kristinn og nefnir sérstaklega íbúa Egilsstaða, sem margir tóku á móti Seyðfirðingum og aðstoðuðu þá.

Kristinn segir að það muni taka tíma að vinna úr því sem gerðist, en hann sé feginn að vera kominn aftur til Seyðisfjarðar.

„Kannski fær maður að gera eitthvað meira gagn, allavega hlúa að sér og sínum.“

Hann segir það þá undarlega upplifun að koma aftur í bæinn eftir það sem hefur gengið á.

„Þetta er allt annar bær en fyrir nokkrum dögum síðan. Hér er bara jólalegt um að litast, logn og bara eins og í póstkorti.“

Viðtalið við Kristinn í heild sinni má sjá hér að neðan.