Hin fína bláa lína Sigmundur Davíð Gunnlaugsson skrifar 23. október 2020 20:32 Enn er haldið áfram að hamast í lögreglunni vegna hátt í þriggja ára gamallar myndar af merkjum á lögreglubúningi. Eins og ég hef getið um áður finnst mér að það eigi ekki að vera önnur merki á lögreglubúningum en þau sem tilheyra lögreglunni. Sú er þegar orðin raunin. Hins vegar snýst hamagangurinn um allt annað. Hann snýst um að ná höggstað á lögreglunni og níðast á einstaklingum og í sumum tilvikum heilli starfsstétt. Táknrænir sérfræðingar Nú hefur verið fenginn „algjörlega óháður og ópólitískur sérfræðingur“ til að segja fólki hvernig beri að túlka merkin sem sást glitta í á ljósmyndinni. Þá er litið fram hjá uppruna merkjanna og því sem lá að baki hjá þeim sem notaði þau. Utanaðkomandi sérfræðingur ákveður hvað merkin tákni og útskýrir hugarfar fólks sem notar þau án þess að hafa nokkurn tímann talað við viðkomandi. Við undirbúning flokksþings fyrir nærri áratug lagði ég til að merki þingsins yrði rísandi sól í fánalitunum. Sérfræðingur úr annarri átt stjórnmálanna tók að sér að útskýra (sem „óháður fræðimaður“) að þetta væri klassískt fasískt tákn. Hefði sérfræðingurinn haft hugmynd um hvað hann var að tala hefði hann vitað að rísandi sól er þvert á móti þekkt og gamalt tákn vinstrihreyfinga víða um heim („sjá roðann í austri“ og allt það) og verkalýðshreyfinga. Hann hefði þá getað gagnrýnt okkur fyrir það. Með merkinu var hins vegar vísað til þess að rísandi sól hefur líka verið tákn íslensku ungmennafélaganna, framfara og sjálfstæðisbaráttu Íslendinga en það vissi sérfræðingurinn ekki heldur. Hann sá bara það sem hann langaði að sjá og það sem þjónaði áhuga hans á að sverta pólitíska andstæðinga. Nútíma pólitík Nú sætir lögreglukona viðvarandi svívirðingum og jafnvel lögreglan öll m.a. vegna fána sem hannaður var af íslensk ættuðum forsprakka rokkhljómsveitar og hefur verið notaður af fjölmörgum hópum sem tákn um marga ólíka hluti. Byrjað var á svo kölluðum Vínlandsfána sem hefur verið notaður af ýmsu tilefni. Eða var þetta norskur herfáni? Eða e.t.v. fáni frændfólks okkar í Suðureyjum þ.e. íbúanna á Suðvesturey eða Suður Vist (South Uist)? Eyju sem er skammt suður af Grímsey í Suðureyjum (ef það hjálpar). Norræni krossfáninn tekur á sig ýmsar myndir og er notaður víða um heim (enda langflottustu fánarnir). Við verðum bara að vona að eitthvað vafasamt fólk taki ekki upp á því að nota íslenska fánann. Hvað gera ybbar þá? Í fánamálinu vilja andstæðingar þeirra sem notuðu merkin ráða því hvaða hugsanir lágu þar að baki. Þeir telja sig vita meira um hugarfar annars fólks en fólkið sjálft. Þarna er unnið út frá einu af megineinkennum ímyndarstjórnmála samtímans. Fólki er skipt í fórnarlömb og óvini. Allt það sem þeir sem teljast til óvina segja og gera er svo túlkað á versta veg. Því miður hefur lögreglan verið flokkuð með óvinahópum. Einna óvægnastir í þeim efnum eru þeir sem kenna sig við aldalanga glæpastarfsemi á heimshöfunum. Rakið mál Þegar þeir sem telja sig betri en aðra eru komnir með spotta vilja þeir toga áfram til að rekja upp garnið. Þá skiptir ekkert máli nema hið tilbúna yfirbragð. Litið er fram hjá staðreyndum eins og þeirri að lögregla víða um lönd skiptist á merkjum eins og þeim sem sáust á búningi lögreglukonunnar. Þetta er t.d. vinsæl hefð á Norðurlöndum. Einhvers staðar á ég samfesting með merkjum ýmissa félaga í samtökum norrænna viðskipta- og hagfræðinema. Ef ég finn hann er verð ég líklega að athuga hvort ég uppgötvi eitthvað sem talist getur vafasamt. Eftir að menn höfðu skammast yfir Vínlands-/Suðureyjafánanum var athyglinni beint að merki hinnar fínu bláu línu (e. thin blue line) og því meðal annars haldið fram að það sé svar við BLM hreyfingunni. Þá mætti spyrja hvort það sé óeðlilegt að lögreglan sýni samstöðu gagnvart hreyfingu sem hefur það að meginmarkmiði að leggja niður löggæslu? Margir forsprakkar BLM hafa talað um lögreglu með hætti sem ég treysti mér ekki til að hafa eftir en orðið „hatursorðræða“ á sannarlega við. Varnarlínan í vörn Lögregla víða um lönd hefur sætt árásum á götum úti og öðru ofbeldi undanfarin misseri. Nokkrar borgir í Bandaríkjunum hafa látið verða af því að reka lögregluþjóna og leggja af löggæslu að miklu leyti. Í sumum löndum hafa yfirmenn lögreglunnar látið sig hafa það að krjúpa á kné til að lýsa stuðningi við samtök sem vilja leggja lögregluna niður. Skyldi einhvern undra að lögregluþjónar vilji sýna hver öðrum samstöðu við slíkar aðstæður? Hin fína bláa lína táknar þó fyrst og fremst samstöðu um að hjálpa fjölskyldum lögregluþjóna sem hafa misst föður eða móður við skyldustörf. Hún minnir líka á það hversu þunn línan er milli öryggis, laga og reglu annars vegar og upplausnar og ofbeldis hins vegar. Reynsla okkar Við Íslendingar þurfum ekki að efast um þetta. Það er rétt rúmur áratugur frá því að þunn lína lögreglufólks kom í veg fyrir að Alþingishúsið yrði lagt í rúst og brennt til grunna. Það sama átti við um Stjórnarráðið. Á þeim tíma hafði eflaust hver einasti lögregluþjónn áhyggjur af eigin afkomu og fjölskyldu sinnar. Þeir lögðu sig þó alla fram við að gera skyldu sína og vörðu lýðræðislegt stjórnkerfi landsins og komu í veg fyrir upplausn. Þetta skrifa ég sem maður sem vildi fella þáverandi ríkisstjórn en gera það á lýðræðislegan hátt ólíkt sumum þeirra sem nú bera fyrir sig lýðræði í baráttu fyrir því að kollvarpa stjórnskipan landsins. Þegar línan er slitin Í Portland í Bandaríkjunum hafa stjórnvöld orðið við kröfum um að draga úr löggæslu. Þar fara svartklæddar vopnaðar sveitir sem kalla sig Antifa nú um göturnar og ráðast á lögreglu og óbreytta borgar. Öfgamennirnir hafa brennt hús og fellt nánast allar styttur borgarinnar, nú síðast styttu af Abraham Lincoln. Opinberum byggingum hefur verið breytt í virki en viðbrögð yfirvalda hafa verið þau að draga enn úr fjárveitingum til lögreglunnar. Lögregluþjónar vinna erfitt og vanþakklátt starf fyrir óeðlilega lág laun. Hvernig væri að sýna smá virðingu, gera sér grein fyrir mikilvægi löggæslu og þakka fólkinu sem vinnur við að verja öryggi okkar hinna? Árangur árásanna Mál eins og það sem hefur verið til umræðu undanfarna daga bitnar á einstaklingum og fjölskyldum þeirra. En það bitnar líka á samfélaginu. Það færir hina fínu bláu línu. Til þess er leikurinn líka gerður. Pólitíkusar koma fram og flytja æfða frasa úr handbók stjórnmálamannsins. Talað er um að það þurfi að mennta lögreglumenn svo að þeir séu ekki kynþáttahatarar. „Haturstákn og hatursorðræða verða ekki liðin“ er aðalfrasinn og þannig gefið til kynna að lögreglan hafi stundað slíkt. En hvað með hatursorðræðu í garð lögreglunnar. Er ekki tímabært að taka á henni? Í lýðræðisríki er mikilvægt að fólk geti gagnrýnt lögregluna. Hún fer með mikið vald og þarf að fara vel með það. Þegar verður misbrestur á því er mikilvægt að bregðast við. En það að að byggja gagnrýni á fordómum í garð stéttarinnar er óheiðarlegt og til þess fallið að gera lögreglunni erfiðara að tryggja öryggi samfélagsins. Víða hefur lögregla verið sett í þá stöðu að geta ekki unnið vinnuna sína af ótta við ásakanir um fordóma. Látum það ekki henda á Íslandi. Sigmundur Davíð Gunnlaugsson Formaður Miðflokksins. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Lögreglan Sigmundur Davíð Gunnlaugsson Miðflokkurinn Mest lesið Er íslenskan að verða gestur í eigin landi? Petra María Ingvaldsdóttir Skoðun Eru áfengiskaup verndandi þáttur? Dagbjört Harðardóttir Skoðun Veist þú hvað „foid“ er? Þorsteinn Siglaugsson Skoðun Hvernig Ráðhúsið var gert að hagsmunaskrifstofu á kostnað almennings Sigurður Sigurðsson Skoðun Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson Skoðun Skilgreiningarvald mennskunnar Erna Mist Skoðun Barátta við náttúru og yfirvald Jón Steinar Sæmundsson Skoðun Já, ég styð aðildarviðræður Ólafur Margeirsson Skoðun Fiskurinn, valdið og tilfinningin fyrir fullveldi Karen María Jónsdóttir Skoðun STEM ævintýrið á Íslandi: Lausn við PISA-vandanum eða táknræn stefnumótun? Maren Davíðsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Í upphafi skal endinn skoða Íris Eva Gísladóttir,Ársæll Guðmundsson,Jóhanna Stella Oddsdóttir,Simon Cramer Larsen,Helga Þórðardóttir skrifar Skoðun Skilgreiningarvald mennskunnar Erna Mist skrifar Skoðun Dýrasta land heims í nafni sjálfstæðisins Inga Valgerður Henrikssen skrifar Skoðun Hugleiðingar um meðferð á beiðni um DNA rannsókn á mannabeinum í grafreit Lára Magnúsardóttir skrifar Skoðun Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson skrifar Skoðun Ef þetta væri barnið þitt Arnar Kjartansson skrifar Skoðun Eru áfengiskaup verndandi þáttur? Dagbjört Harðardóttir skrifar Skoðun Hvenær er maður þjófur og hvenær er maður ekki þjófur? Einar Helgason skrifar Skoðun Gerðu það sem ég segi, ekki það sem ég geri! Guðni Freyr Öfjörð skrifar Skoðun Frá fullveldi til Brussel Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Fögnum Heimsdegi hafsins 8. júní Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Er íslenskan að verða gestur í eigin landi? Petra María Ingvaldsdóttir skrifar Skoðun Barátta við náttúru og yfirvald Jón Steinar Sæmundsson skrifar Skoðun STEM ævintýrið á Íslandi: Lausn við PISA-vandanum eða táknræn stefnumótun? Maren Davíðsdóttir skrifar Skoðun „Mamma, sjáðu, útlendingur!“ – Hvenær hættir maður að vera útlendingur? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Já, ég styð aðildarviðræður Ólafur Margeirsson skrifar Skoðun Veist þú hvað „foid“ er? Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun ETS, ESB og EES – Að fá sæti við borðið Dóra Sif Tynes skrifar Skoðun Hvernig Ráðhúsið var gert að hagsmunaskrifstofu á kostnað almennings Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fiskurinn, valdið og tilfinningin fyrir fullveldi Karen María Jónsdóttir skrifar Skoðun Afskipti Rússlands og ESB: tvöfalt siðferði í nafni lýðræðis Júlíus Valsson skrifar Skoðun Gervigreind nýtist best með mannlegri þekkingu og reynslu Ásgeir Þorgeirsson skrifar Skoðun Skipti engu nema við göngum í ESB Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Svartkimi samfélagsins: Þegar tveir heimar mætast í yfirheyrsluherberginu Davíð Bergmann skrifar Skoðun Þegar sorg verður valdatæki Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Hvalir éta frá okkur fiskinn? Valgerður Árnadóttir skrifar Skoðun Stígum ölduna saman Víglundur Laxdal skrifar Skoðun Þegar líf er í húfi Jón Gunnar Jónsson skrifar Skoðun Hver á að veita þjónustuna? Sandra B. Franks skrifar Skoðun Getum við lært af Bjarti í Sumarhúsum? Berglind Guðmundsdóttir skrifar Sjá meira
Enn er haldið áfram að hamast í lögreglunni vegna hátt í þriggja ára gamallar myndar af merkjum á lögreglubúningi. Eins og ég hef getið um áður finnst mér að það eigi ekki að vera önnur merki á lögreglubúningum en þau sem tilheyra lögreglunni. Sú er þegar orðin raunin. Hins vegar snýst hamagangurinn um allt annað. Hann snýst um að ná höggstað á lögreglunni og níðast á einstaklingum og í sumum tilvikum heilli starfsstétt. Táknrænir sérfræðingar Nú hefur verið fenginn „algjörlega óháður og ópólitískur sérfræðingur“ til að segja fólki hvernig beri að túlka merkin sem sást glitta í á ljósmyndinni. Þá er litið fram hjá uppruna merkjanna og því sem lá að baki hjá þeim sem notaði þau. Utanaðkomandi sérfræðingur ákveður hvað merkin tákni og útskýrir hugarfar fólks sem notar þau án þess að hafa nokkurn tímann talað við viðkomandi. Við undirbúning flokksþings fyrir nærri áratug lagði ég til að merki þingsins yrði rísandi sól í fánalitunum. Sérfræðingur úr annarri átt stjórnmálanna tók að sér að útskýra (sem „óháður fræðimaður“) að þetta væri klassískt fasískt tákn. Hefði sérfræðingurinn haft hugmynd um hvað hann var að tala hefði hann vitað að rísandi sól er þvert á móti þekkt og gamalt tákn vinstrihreyfinga víða um heim („sjá roðann í austri“ og allt það) og verkalýðshreyfinga. Hann hefði þá getað gagnrýnt okkur fyrir það. Með merkinu var hins vegar vísað til þess að rísandi sól hefur líka verið tákn íslensku ungmennafélaganna, framfara og sjálfstæðisbaráttu Íslendinga en það vissi sérfræðingurinn ekki heldur. Hann sá bara það sem hann langaði að sjá og það sem þjónaði áhuga hans á að sverta pólitíska andstæðinga. Nútíma pólitík Nú sætir lögreglukona viðvarandi svívirðingum og jafnvel lögreglan öll m.a. vegna fána sem hannaður var af íslensk ættuðum forsprakka rokkhljómsveitar og hefur verið notaður af fjölmörgum hópum sem tákn um marga ólíka hluti. Byrjað var á svo kölluðum Vínlandsfána sem hefur verið notaður af ýmsu tilefni. Eða var þetta norskur herfáni? Eða e.t.v. fáni frændfólks okkar í Suðureyjum þ.e. íbúanna á Suðvesturey eða Suður Vist (South Uist)? Eyju sem er skammt suður af Grímsey í Suðureyjum (ef það hjálpar). Norræni krossfáninn tekur á sig ýmsar myndir og er notaður víða um heim (enda langflottustu fánarnir). Við verðum bara að vona að eitthvað vafasamt fólk taki ekki upp á því að nota íslenska fánann. Hvað gera ybbar þá? Í fánamálinu vilja andstæðingar þeirra sem notuðu merkin ráða því hvaða hugsanir lágu þar að baki. Þeir telja sig vita meira um hugarfar annars fólks en fólkið sjálft. Þarna er unnið út frá einu af megineinkennum ímyndarstjórnmála samtímans. Fólki er skipt í fórnarlömb og óvini. Allt það sem þeir sem teljast til óvina segja og gera er svo túlkað á versta veg. Því miður hefur lögreglan verið flokkuð með óvinahópum. Einna óvægnastir í þeim efnum eru þeir sem kenna sig við aldalanga glæpastarfsemi á heimshöfunum. Rakið mál Þegar þeir sem telja sig betri en aðra eru komnir með spotta vilja þeir toga áfram til að rekja upp garnið. Þá skiptir ekkert máli nema hið tilbúna yfirbragð. Litið er fram hjá staðreyndum eins og þeirri að lögregla víða um lönd skiptist á merkjum eins og þeim sem sáust á búningi lögreglukonunnar. Þetta er t.d. vinsæl hefð á Norðurlöndum. Einhvers staðar á ég samfesting með merkjum ýmissa félaga í samtökum norrænna viðskipta- og hagfræðinema. Ef ég finn hann er verð ég líklega að athuga hvort ég uppgötvi eitthvað sem talist getur vafasamt. Eftir að menn höfðu skammast yfir Vínlands-/Suðureyjafánanum var athyglinni beint að merki hinnar fínu bláu línu (e. thin blue line) og því meðal annars haldið fram að það sé svar við BLM hreyfingunni. Þá mætti spyrja hvort það sé óeðlilegt að lögreglan sýni samstöðu gagnvart hreyfingu sem hefur það að meginmarkmiði að leggja niður löggæslu? Margir forsprakkar BLM hafa talað um lögreglu með hætti sem ég treysti mér ekki til að hafa eftir en orðið „hatursorðræða“ á sannarlega við. Varnarlínan í vörn Lögregla víða um lönd hefur sætt árásum á götum úti og öðru ofbeldi undanfarin misseri. Nokkrar borgir í Bandaríkjunum hafa látið verða af því að reka lögregluþjóna og leggja af löggæslu að miklu leyti. Í sumum löndum hafa yfirmenn lögreglunnar látið sig hafa það að krjúpa á kné til að lýsa stuðningi við samtök sem vilja leggja lögregluna niður. Skyldi einhvern undra að lögregluþjónar vilji sýna hver öðrum samstöðu við slíkar aðstæður? Hin fína bláa lína táknar þó fyrst og fremst samstöðu um að hjálpa fjölskyldum lögregluþjóna sem hafa misst föður eða móður við skyldustörf. Hún minnir líka á það hversu þunn línan er milli öryggis, laga og reglu annars vegar og upplausnar og ofbeldis hins vegar. Reynsla okkar Við Íslendingar þurfum ekki að efast um þetta. Það er rétt rúmur áratugur frá því að þunn lína lögreglufólks kom í veg fyrir að Alþingishúsið yrði lagt í rúst og brennt til grunna. Það sama átti við um Stjórnarráðið. Á þeim tíma hafði eflaust hver einasti lögregluþjónn áhyggjur af eigin afkomu og fjölskyldu sinnar. Þeir lögðu sig þó alla fram við að gera skyldu sína og vörðu lýðræðislegt stjórnkerfi landsins og komu í veg fyrir upplausn. Þetta skrifa ég sem maður sem vildi fella þáverandi ríkisstjórn en gera það á lýðræðislegan hátt ólíkt sumum þeirra sem nú bera fyrir sig lýðræði í baráttu fyrir því að kollvarpa stjórnskipan landsins. Þegar línan er slitin Í Portland í Bandaríkjunum hafa stjórnvöld orðið við kröfum um að draga úr löggæslu. Þar fara svartklæddar vopnaðar sveitir sem kalla sig Antifa nú um göturnar og ráðast á lögreglu og óbreytta borgar. Öfgamennirnir hafa brennt hús og fellt nánast allar styttur borgarinnar, nú síðast styttu af Abraham Lincoln. Opinberum byggingum hefur verið breytt í virki en viðbrögð yfirvalda hafa verið þau að draga enn úr fjárveitingum til lögreglunnar. Lögregluþjónar vinna erfitt og vanþakklátt starf fyrir óeðlilega lág laun. Hvernig væri að sýna smá virðingu, gera sér grein fyrir mikilvægi löggæslu og þakka fólkinu sem vinnur við að verja öryggi okkar hinna? Árangur árásanna Mál eins og það sem hefur verið til umræðu undanfarna daga bitnar á einstaklingum og fjölskyldum þeirra. En það bitnar líka á samfélaginu. Það færir hina fínu bláu línu. Til þess er leikurinn líka gerður. Pólitíkusar koma fram og flytja æfða frasa úr handbók stjórnmálamannsins. Talað er um að það þurfi að mennta lögreglumenn svo að þeir séu ekki kynþáttahatarar. „Haturstákn og hatursorðræða verða ekki liðin“ er aðalfrasinn og þannig gefið til kynna að lögreglan hafi stundað slíkt. En hvað með hatursorðræðu í garð lögreglunnar. Er ekki tímabært að taka á henni? Í lýðræðisríki er mikilvægt að fólk geti gagnrýnt lögregluna. Hún fer með mikið vald og þarf að fara vel með það. Þegar verður misbrestur á því er mikilvægt að bregðast við. En það að að byggja gagnrýni á fordómum í garð stéttarinnar er óheiðarlegt og til þess fallið að gera lögreglunni erfiðara að tryggja öryggi samfélagsins. Víða hefur lögregla verið sett í þá stöðu að geta ekki unnið vinnuna sína af ótta við ásakanir um fordóma. Látum það ekki henda á Íslandi. Sigmundur Davíð Gunnlaugsson Formaður Miðflokksins.
Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson Skoðun
STEM ævintýrið á Íslandi: Lausn við PISA-vandanum eða táknræn stefnumótun? Maren Davíðsdóttir Skoðun
Skoðun Í upphafi skal endinn skoða Íris Eva Gísladóttir,Ársæll Guðmundsson,Jóhanna Stella Oddsdóttir,Simon Cramer Larsen,Helga Þórðardóttir skrifar
Skoðun Hugleiðingar um meðferð á beiðni um DNA rannsókn á mannabeinum í grafreit Lára Magnúsardóttir skrifar
Skoðun Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson skrifar
Skoðun STEM ævintýrið á Íslandi: Lausn við PISA-vandanum eða táknræn stefnumótun? Maren Davíðsdóttir skrifar
Skoðun „Mamma, sjáðu, útlendingur!“ – Hvenær hættir maður að vera útlendingur? Valerio Gargiulo skrifar
Skoðun Hvernig Ráðhúsið var gert að hagsmunaskrifstofu á kostnað almennings Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Svartkimi samfélagsins: Þegar tveir heimar mætast í yfirheyrsluherberginu Davíð Bergmann skrifar
Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson Skoðun
STEM ævintýrið á Íslandi: Lausn við PISA-vandanum eða táknræn stefnumótun? Maren Davíðsdóttir Skoðun