Vanhæfi hjá lögreglu tefur fyrir nálgunarbanni

Landsréttur hefur ómerkt nálgunarbann yfir þrítugum karlmanni þar sem draga mátti í efa óhlutdrægni saksóknara í málinu. Karlmaðurinn þrítugi fékk nýlega upptekið tæplega tveggja áratuga gamalt kynferðisbrotamál sem legið hefur þungt á honum.

Lögreglan á höfuðborgarsvæðinu vísaði málinu til kollega sinna á Vestfjörðum vegna vanhæfis til að fjalla um málið. Lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu segist óttast manninn og nálgunarbannskrafan var vegna ótta aðstoðarsaksóknara hjá lögreglunni á höfuðborgarsvæðinu sem hafði málið til rannsóknar.

Ásökun um nauðgun til rannsóknar

Þrítugi karlmaðurinn sagði sögu sína undir nafnleynd við Vísi vorið 2018. Hann sakar sálfræðing á sextugsaldri um að hafa nauðgað sér þegar hann var í áttunda bekk. Kærandinn er einhverfur og var lagður í einelti í grunnskóla og var látinn hitta skólasálfræðing vegna hegðunarvanda. Þar hafi sálfræðingurinn nauðgað honum og svo gefið honum kók og prins póló í lok tíma.

Það var svo mörgum árum síðar, eða árið 2014, sem karlmaðurinn ákvað að kæra brotið til lögreglu. Lögregla rannsakaði málið en það þótti ekki líklegt til sakfellingar. Engin vitni hefðu orðið að meintu broti og engin önnur gögn styddu meint kynferðisbrot. Einnig að sálfræðingurinn neitaði eindregið sök og væri málið því talið ólíklegt til sakfellis þar sem ónógum sönnunargögnum væri til að dreifa.

Í aðdraganda þess að maðurinn lagði fram kæruna liggur fyrir að hann hringdi fjölmörg símtöl á heimili sálfræðingsins. Sálfræðingurinn tilkynnti símtölin til lögreglu en hann hefur alltaf neitað sök.

Dæmdur fyrir nauðgun

Segja má að svipmyndin hafi breyst í sumar þegar sálfræðingurinn var dæmdur í tveggja og hálfs árs fangelsi fyrir kynferðisbrot gegn fyrrum stjúpdóttur sinni. Hann áfrýjaði dómnum til Landsréttar.

Í framhaldinu féllst ríkissaksóknari á að taka á ný upp kæru mannsins og munu einhverjar nýjar upplýsingar eða framburður hafa orðið til þess. Lögreglan á höfuðborgarsvæðinu sagði sig frá rannsókninni vegna vanhæfis en Sigríður Björk Guðjónsdóttir, lögreglustjóri á höfuðborgarsvæðinu, segir í bréfi til ríkissaksóknara ástæðuna vera ótta í garð þrítuga mannsins.

Saksóknari hjá lögreglunni á höfuðborgarsvæðinu, sem kom að rannsókn málsins áður en það var sent til lögreglunnar á Vestfjörðum, segist sömuleiðis hafa orðið fyrir það miklu ónæði af manninum að nauðsynlegt væri að fá nálgunarbann.

Of mikil tengsl saksóknara við brotaþola

Fór svo að lögreglan á Vestfjörðum sótti málið fyrir Héraðsdómi Vestfjarða og gerði kröfu um nálgunarbann. Á það var fallist jafnvel þótt kollegi saksóknarans á höfuðborgarsvæðinu hefði sótt málið fyrir hönd lögreglustjórans á Vestfjörðum.

Vilhjálmur H. Vilhjálmsson hæstaréttarlögmaður kærði niðurstöðuna til Landsréttar og gerði athugasemd við málsmeðferðina. Vegna tengsla saksóknara við brotaþola í málinu, hinn saksóknarann hjá lögreglunni á höfuðborgarsvæðinu, væri saksóknarinn vanhæfur til að sækja málið.

Landsréttur féllst á það og sagði að með réttu mætti draga í efa óhlutdrægni saksóknarans þar sem hann færði rök fyrir kröfu um nálgunarbann í ljósi þess að hann líkt og brotaþoli starfaði sem aðstoðarsaksóknari hjá lögreglunni á höfuðborgarsvæðinu.

Var málinu því vísað aftur til Héraðsdóms Vestfjarða.