Lífsreynsla föður í fæðingar„orlofi“ Geir Gunnar Markússon skrifar 3. júlí 2015 16:00 Það berast sífellt fréttir af því að þeim feðrum fækki stöðugt sem nýta sér rétt sinn til fæðingarorlofs. Ég vil með þessum skrifum hvetja sem flesta feður til að taka fæðingarorlof og helst að þeir hafi það sem lengst. Það er sorgleg staðreynd að greiðslugeta Fæðingarorlofssjóð er á pari við greiðslugetu gríska ríkisins, eftir að hið margumtalaða hrun varð hér árið 2008. Við getum þó þakkað fyrir að við búum í landi sem býður feðrum upp á fæðingarorlof þó vissulega væri óskandi að vera ekki á sultarlaunum á meðan. Það ætti að vera hægt að gera betur á okkar ríka Íslandi. Mig langar að byrja á að benda þeim feðrum sem ekki hafa tekið fæðingarorlof áður hversu mikið rangnefni „fæðingarorlof“ er. Það á ekkert skylt við eiginlegt „orlof“ þar sem maður liggur t.d í leti með fætur upp í loft á sólarströnd með einn kaldan í hendi. Réttara væri að kalla fæðingarorlof fæðingarvinnu og það í rúmlega 100% stöðu. Þau eru ýmis verkin sem heimavinnandi húsfaðir þarf að huga að og ber þar hæst að nefna að fæða, klæða, svæfa, skipta á bleyjum og þvo þvott. Þar sem ég vill standa mig vel í öllum þeim störfum sem ég tek að mér þá er það full dagskrá að sinna þessu öllu þær 8-9 klukkustundir sem ég og dóttir mín erum ein saman heima við . Oft dugir sá tími ekki til og margt af þessum verkum eru ógerð er mamman kemur heim. Fæðingarvinnan ein sú erfiðasta Ég hef sinnt þó nokkrum störfum um ævina og er fæðingarvinnan ein sú erfiðasta sem ég hef tekið að mér, ekki líkamlega þó heldur andlega. Kæru kynbræður; prófið t.d. að skipta á stútfullri kúkableyju með barnið organdi og spriklandi og komast að því að blautþurrkurnar eru búnar þegar bleyjan er komin af (að kaupa nýjar var eitt af verkum gærdagsins sem þú komst ekki í). Áður en þú veist af er allt herbergið útatað í kúk og eina ráðið að setja bæði þig og barnið í bað, róa það niður og þrífa bæði herbergið og stóran hluta íbúðarinnar að því loknu. Svona barningur er einmitt góð ástæða þess að allir feður ættu að taka fæðingarorlof því þá fyrst skilur maður hvað móðirin gekk í gengum þegar hún var heima við með barnið allan daginn. Fæðingarvinnan er vanmetið starf en þar kristallast ákveðið skilningsleysi og fordómar sem eru líklega ástæður lélegra launa í þessari „kvenna“stétt. Nú skil ég miklu betur hvers vegna konan var úttauguð með bauga þegar ég kom seint heim úr vinnu og rétti mér barnið með orðunum; „Nú er komið að þér“. Ég var líka dauðþreyttur eftir erfiðan dag í vinnunni og skildi ekkert hvernig á því stæði að konan gæti verið þreytt í fæðingar-ORLOFINU sínu? En eftir að hafa upplifað þetta sjálfur mun ég aldrei aftur vanmeta þann sem er í fæðingarorlofi. Ekki bara kvöl og pína Fæðingarorlofið er langt frá því að vera bara kvöl og pína, þvert á móti er það líka ótrúlega skemmtilegt, gefandi og lærdómsríkt. Ég fæ að upplifa frábærar og ómetanlegar stundir með 10 mánaða dóttur minni, stundir sem munu aldrei koma aftur. Þær fengi ég ekki að upplifa nema vegna þess að ég fékk tækifæri til þess að vera í fæðingarorlofi. Ég fæ t.d. að sjá hana brosa, byrja að skríða, byrja að labba, leika við hana, sjá hana kanna heiminn og fæ að kynnast henni á allan hátt. Ég mundi ekki skipta á einum milljarði króna og öllum þeim skemmtilegu stundum sem ég hef átt með dóttur minni í fæðingarvinnunni okkar. Þessar stundir styrkja okkar samband og fylla mig þakklæti. Dóttir mín er yfirmaður minn í þessari vinnu og markmið mitt er að verða starfsmaður mánaðarins. Það er alveg rétt að þetta eru fátækralaun sem manni er skammtað sem vinnandi heimilisfaðir í fæðingarvinnu. Ég fer ekki í rándýra sólarlandaferð með dóttur minni á þessum launum en ég get átt jafngóðar og langtum ódýrari stundir með henni hér heima. Við getum farið í göngutúr í Nauthólsvík eða einhverri annarri íslenskri náttúruparadís. Það er nefnilega málið með þessa blessaðu peninga sem þessi heimur snýst í kringum, þeir kaupa ekki það sem skiptir mestu máli í þessu lífi. Peningar geta jú keypt skemmtun en ekki hamingju, þægilegt rúm en ekki góðan nætursvefn, lyf en ekki góða heilsu, dýrasta og flottasta hús í heimi en ekki ástríkt heimili. Við getum átt alveg yndislegar stundir með börnunum okkar án þess að það kosti of mikið, það þarf jafnvel ekki að kosta neitt. Það að fá að eiga stundir með börnunum er svo dýrmætt fyrir barnið, föðurinn og fjölskylduna að við feður megum ekki setja peningaleysi fyrir okkur, það er bara léleg afsökun. Kæru kynbræður; við vitum ekki af hverju við erum að missa nema við nýtum rétt okkur til fæðingarorlofs og megum ekki gleyma því að þessi tími með börnunum okkar kemur ekki aftur. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun Mest lesið Er íslenskan að verða gestur í eigin landi? Petra María Ingvaldsdóttir Skoðun Hvernig Ráðhúsið var gert að hagsmunaskrifstofu á kostnað almennings Sigurður Sigurðsson Skoðun Eru áfengiskaup verndandi þáttur? Dagbjört Harðardóttir Skoðun Veist þú hvað „foid“ er? Þorsteinn Siglaugsson Skoðun Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson Skoðun Barátta við náttúru og yfirvald Jón Steinar Sæmundsson Skoðun Fiskurinn, valdið og tilfinningin fyrir fullveldi Karen María Jónsdóttir Skoðun STEM ævintýrið á Íslandi: Lausn við PISA-vandanum eða táknræn stefnumótun? Maren Davíðsdóttir Skoðun Já, ég styð aðildarviðræður Ólafur Margeirsson Skoðun Hvenær er maður þjófur og hvenær er maður ekki þjófur? Einar Helgason Skoðun Skoðun Skoðun Hugleiðingar um meðferð á beiðni um DNA rannsókn á mannabeinum í grafreit Lára Magnúsardóttir skrifar Skoðun Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson skrifar Skoðun Ef þetta væri barnið þitt Arnar Kjartansson skrifar Skoðun Eru áfengiskaup verndandi þáttur? Dagbjört Harðardóttir skrifar Skoðun Hvenær er maður þjófur og hvenær er maður ekki þjófur? Einar Helgason skrifar Skoðun Gerðu það sem ég segi, ekki það sem ég geri! Guðni Freyr Öfjörð skrifar Skoðun Frá fullveldi til Brussel Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Fögnum Heimsdegi hafsins 8. júní Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Er íslenskan að verða gestur í eigin landi? Petra María Ingvaldsdóttir skrifar Skoðun Barátta við náttúru og yfirvald Jón Steinar Sæmundsson skrifar Skoðun STEM ævintýrið á Íslandi: Lausn við PISA-vandanum eða táknræn stefnumótun? Maren Davíðsdóttir skrifar Skoðun „Mamma, sjáðu, útlendingur!“ – Hvenær hættir maður að vera útlendingur? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Já, ég styð aðildarviðræður Ólafur Margeirsson skrifar Skoðun Veist þú hvað „foid“ er? Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun ETS, ESB og EES – Að fá sæti við borðið Dóra Sif Tynes skrifar Skoðun Hvernig Ráðhúsið var gert að hagsmunaskrifstofu á kostnað almennings Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fiskurinn, valdið og tilfinningin fyrir fullveldi Karen María Jónsdóttir skrifar Skoðun Afskipti Rússlands og ESB: tvöfalt siðferði í nafni lýðræðis Júlíus Valsson skrifar Skoðun Gervigreind nýtist best með mannlegri þekkingu og reynslu Ásgeir Þorgeirsson skrifar Skoðun Skipti engu nema við göngum í ESB Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Svartkimi samfélagsins: Þegar tveir heimar mætast í yfirheyrsluherberginu Davíð Bergmann skrifar Skoðun Þegar sorg verður valdatæki Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Hvalir éta frá okkur fiskinn? Valgerður Árnadóttir skrifar Skoðun Stígum ölduna saman Víglundur Laxdal skrifar Skoðun Þegar líf er í húfi Jón Gunnar Jónsson skrifar Skoðun Hver á að veita þjónustuna? Sandra B. Franks skrifar Skoðun Getum við lært af Bjarti í Sumarhúsum? Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Þorgerður leitar ESB-stuðnings úr ótrúlegustu áttum Júlíus Valsson skrifar Skoðun Leikrit fáránleikans á Hverfisgötu Davíð Bergmann skrifar Skoðun Forsætisráðherra talar um virðingu, en hvað með starfsfólk heilbrigðiseftirlitsins? Ásmundur E. Þorkelsson,Sigrún Guðmundsdóttir,Hörður Þorsteinsson skrifar Sjá meira
Það berast sífellt fréttir af því að þeim feðrum fækki stöðugt sem nýta sér rétt sinn til fæðingarorlofs. Ég vil með þessum skrifum hvetja sem flesta feður til að taka fæðingarorlof og helst að þeir hafi það sem lengst. Það er sorgleg staðreynd að greiðslugeta Fæðingarorlofssjóð er á pari við greiðslugetu gríska ríkisins, eftir að hið margumtalaða hrun varð hér árið 2008. Við getum þó þakkað fyrir að við búum í landi sem býður feðrum upp á fæðingarorlof þó vissulega væri óskandi að vera ekki á sultarlaunum á meðan. Það ætti að vera hægt að gera betur á okkar ríka Íslandi. Mig langar að byrja á að benda þeim feðrum sem ekki hafa tekið fæðingarorlof áður hversu mikið rangnefni „fæðingarorlof“ er. Það á ekkert skylt við eiginlegt „orlof“ þar sem maður liggur t.d í leti með fætur upp í loft á sólarströnd með einn kaldan í hendi. Réttara væri að kalla fæðingarorlof fæðingarvinnu og það í rúmlega 100% stöðu. Þau eru ýmis verkin sem heimavinnandi húsfaðir þarf að huga að og ber þar hæst að nefna að fæða, klæða, svæfa, skipta á bleyjum og þvo þvott. Þar sem ég vill standa mig vel í öllum þeim störfum sem ég tek að mér þá er það full dagskrá að sinna þessu öllu þær 8-9 klukkustundir sem ég og dóttir mín erum ein saman heima við . Oft dugir sá tími ekki til og margt af þessum verkum eru ógerð er mamman kemur heim. Fæðingarvinnan ein sú erfiðasta Ég hef sinnt þó nokkrum störfum um ævina og er fæðingarvinnan ein sú erfiðasta sem ég hef tekið að mér, ekki líkamlega þó heldur andlega. Kæru kynbræður; prófið t.d. að skipta á stútfullri kúkableyju með barnið organdi og spriklandi og komast að því að blautþurrkurnar eru búnar þegar bleyjan er komin af (að kaupa nýjar var eitt af verkum gærdagsins sem þú komst ekki í). Áður en þú veist af er allt herbergið útatað í kúk og eina ráðið að setja bæði þig og barnið í bað, róa það niður og þrífa bæði herbergið og stóran hluta íbúðarinnar að því loknu. Svona barningur er einmitt góð ástæða þess að allir feður ættu að taka fæðingarorlof því þá fyrst skilur maður hvað móðirin gekk í gengum þegar hún var heima við með barnið allan daginn. Fæðingarvinnan er vanmetið starf en þar kristallast ákveðið skilningsleysi og fordómar sem eru líklega ástæður lélegra launa í þessari „kvenna“stétt. Nú skil ég miklu betur hvers vegna konan var úttauguð með bauga þegar ég kom seint heim úr vinnu og rétti mér barnið með orðunum; „Nú er komið að þér“. Ég var líka dauðþreyttur eftir erfiðan dag í vinnunni og skildi ekkert hvernig á því stæði að konan gæti verið þreytt í fæðingar-ORLOFINU sínu? En eftir að hafa upplifað þetta sjálfur mun ég aldrei aftur vanmeta þann sem er í fæðingarorlofi. Ekki bara kvöl og pína Fæðingarorlofið er langt frá því að vera bara kvöl og pína, þvert á móti er það líka ótrúlega skemmtilegt, gefandi og lærdómsríkt. Ég fæ að upplifa frábærar og ómetanlegar stundir með 10 mánaða dóttur minni, stundir sem munu aldrei koma aftur. Þær fengi ég ekki að upplifa nema vegna þess að ég fékk tækifæri til þess að vera í fæðingarorlofi. Ég fæ t.d. að sjá hana brosa, byrja að skríða, byrja að labba, leika við hana, sjá hana kanna heiminn og fæ að kynnast henni á allan hátt. Ég mundi ekki skipta á einum milljarði króna og öllum þeim skemmtilegu stundum sem ég hef átt með dóttur minni í fæðingarvinnunni okkar. Þessar stundir styrkja okkar samband og fylla mig þakklæti. Dóttir mín er yfirmaður minn í þessari vinnu og markmið mitt er að verða starfsmaður mánaðarins. Það er alveg rétt að þetta eru fátækralaun sem manni er skammtað sem vinnandi heimilisfaðir í fæðingarvinnu. Ég fer ekki í rándýra sólarlandaferð með dóttur minni á þessum launum en ég get átt jafngóðar og langtum ódýrari stundir með henni hér heima. Við getum farið í göngutúr í Nauthólsvík eða einhverri annarri íslenskri náttúruparadís. Það er nefnilega málið með þessa blessaðu peninga sem þessi heimur snýst í kringum, þeir kaupa ekki það sem skiptir mestu máli í þessu lífi. Peningar geta jú keypt skemmtun en ekki hamingju, þægilegt rúm en ekki góðan nætursvefn, lyf en ekki góða heilsu, dýrasta og flottasta hús í heimi en ekki ástríkt heimili. Við getum átt alveg yndislegar stundir með börnunum okkar án þess að það kosti of mikið, það þarf jafnvel ekki að kosta neitt. Það að fá að eiga stundir með börnunum er svo dýrmætt fyrir barnið, föðurinn og fjölskylduna að við feður megum ekki setja peningaleysi fyrir okkur, það er bara léleg afsökun. Kæru kynbræður; við vitum ekki af hverju við erum að missa nema við nýtum rétt okkur til fæðingarorlofs og megum ekki gleyma því að þessi tími með börnunum okkar kemur ekki aftur.
Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson Skoðun
STEM ævintýrið á Íslandi: Lausn við PISA-vandanum eða táknræn stefnumótun? Maren Davíðsdóttir Skoðun
Skoðun Hugleiðingar um meðferð á beiðni um DNA rannsókn á mannabeinum í grafreit Lára Magnúsardóttir skrifar
Skoðun Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson skrifar
Skoðun STEM ævintýrið á Íslandi: Lausn við PISA-vandanum eða táknræn stefnumótun? Maren Davíðsdóttir skrifar
Skoðun „Mamma, sjáðu, útlendingur!“ – Hvenær hættir maður að vera útlendingur? Valerio Gargiulo skrifar
Skoðun Hvernig Ráðhúsið var gert að hagsmunaskrifstofu á kostnað almennings Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Svartkimi samfélagsins: Þegar tveir heimar mætast í yfirheyrsluherberginu Davíð Bergmann skrifar
Skoðun Forsætisráðherra talar um virðingu, en hvað með starfsfólk heilbrigðiseftirlitsins? Ásmundur E. Þorkelsson,Sigrún Guðmundsdóttir,Hörður Þorsteinsson skrifar
Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson Skoðun
STEM ævintýrið á Íslandi: Lausn við PISA-vandanum eða táknræn stefnumótun? Maren Davíðsdóttir Skoðun