Innlent

Frá hrifningu til von­brigða: Svona upp­lifðu borgar­búar almyrkvann

Berghildur Erla Bernharðsdóttir skrifar
Sigríður Ólöf Sigurðardóttir og Salka Emilsdóttir voru líka staddar á höfuðborgarsvæðinu þegar almyrkvinn reið yfir, Anna Kristínn var með sonum sínum í Hlíðunum meðan á honum stóð.
Sigríður Ólöf Sigurðardóttir og Salka Emilsdóttir voru líka staddar á höfuðborgarsvæðinu þegar almyrkvinn reið yfir, Anna Kristínn var með sonum sínum í Hlíðunum meðan á honum stóð. Vísir/Sigurjón

Líklega hefur nær hvert mannsbarn á landinu horft til himins í gær þegar almyrkvi færðist yfir landið. Upplifunin fólks var þó afar misjöfn. Á meðan sumir urðu djúpt snortnir fannst öðrum sjónarspilið ekki standa undir væntingum.

Margir hafa lýst reynslu sinni af almyrkvanum í gær á samfélagsmiðlum og í fréttum. Flestir eru afar jákvæðir, einkum þeir sem sáu náttúrufyrirbrigðið berum augum en líka þeir sem voru staddir þar sem skýjað var eins og á höfuðborgarsvæðinu. 

Ingibjörg Sólrún Gísladóttir var stödd á Ægissíðunni í Reykjavík þegar almyrkvinn varð. 

„Mér fannst þetta alveg stórfenglegt augnablik. Ekki bara vegna sjálfs sólmyrkvans heldur vegna samverunnar á Ægissíðunni meðan á sólmyrkvanum stóð. Það að vera innan um allt þetta fólk sem í hljóðri andakt var að njóta þess saman að sjá þetta náttúruundur, það var það sem settist að í hjartanu á manni,“ segir Ingibjörg. 

Þessi létu fara vel um sig á meðan almyrkva stóð á Hellissandi í gær. Vísir/Berghildur

Sigríður Ólöf Sigurðardóttir og Salka Emilsdóttir voru líka staddar á höfuðborgarsvæðinu þegar almyrkvinn reið yfir,

„Mér fannst þetta ekkert svakalegt," segir Sigríður aðspurð út í myrkvann. Salka var á öðru máli.

„Þó að það sæist ekki í sólina þá var þetta bara mjög flott,“ segir Salka. 

Vala Kristín Eiríksdóttir var stödd á Miklatúni þegar myrkvinn reið yfir. 

„Ég var vonsvikin með skýjaspána og hvernig veðrið var. En svo var þetta alveg magnað, að sjá hvað dimmdi hratt og hvað maður er lítill í þessum stóra heimi,“ segir Vala. 

Mæðginin Anna Kristín, Emmanúel og Garbríel nutu sólmyrkvans í Hlíðunum. 

„Þetta var stórmerkilegt en ég fann ekki þessa miklu hrifningu sem Stjörnu- Sævar var búinn að lýsa,“ segir Anna Kristín. 

Árni Ingólfsson upplifði myrkvann á Ægissíðunni og var hrifinn.

„Ég upplifði þetta sem sameiningartákn, þarna væri loks eitthvað komið sem í öllum glundroðanum gæti sameinaði okkur,“ segir hann um almyrkvann. 




Fleiri fréttir

Sjá meira


×