Sóknarfæri í fullvinnslu - Hvers vegna ESB-aðild gæti opnað nýjar dyr Halldór Jörgen Olesen skrifar 13. ágúst 2026 12:32 Það eru afar ánægjuleg tíðindi að Heiðrún Lind Marteinsdóttir, framkvæmdastjóri Samtaka fyrirtækja í sjávarútvegi (SFS), skuli lýsa því yfir að samtökin setji sig ekki gegn aðildarviðræðum við Evrópusambandið. Í viðtali í Bítinu á Bylgjunni þann 11. ágúst undirstrikaði hún að forsendan væri skýr samningsmarkmið og að dregin væri rauð lína um íslenskt eignarhald á fiskveiðiauðlindinni. Þetta er skynsamleg og uppbyggileg afstaða. Ef vel er á málum haldið liggja mikir hagsmunir í að kanna þessa leið, sérstaklega þegar kemur að aukinni fullvinnslu sjávarafurða hér á landi. Aðild að ESB er nefnilega ekki ógn við fullvinnslu, hún gæti þvert á móti orðið sterkasta stökkbretti hennar. Vanýtt tækifæri í verðmætasköpun Í áratugi hefur ríkt mikill einhugur um mikilvægi þess að fullvinna sjávarafurðir á Íslandi. Með því að búa til tilbúnar neytendavörur og byggja upp sterk vörumerki getum við skapað fleiri störf, eflt byggðir landsins og aukið útflutningsverðmæti til muna. Þrátt fyrir frábæran árangur og tækniframfarir í veiðum og vinnslu sýna gögnin að við eigum enn mikið inni þegar kemur að fullvinnslu neytendavara. Samkvæmt nýjustu tölum eru tilbúnar neytendavörur og verðmætaukin framleiðsla um 1,4% af heildarútflutningsverðmæti sjávarafurða. Stærsti hluti aflans fer enn yfir hafið sem hráefni eða hálfunnin vara, svo sem frosin flök (47%), ísaðar afurðir (25%) eða mjöl og lýsi (14%), þar sem lokavinnslan fer fram í löndum eins og Póllandi, Bretlandi eða Kína. Tækifærið til að gera þetta heima er gríðarlegur. Tollalækkun myndi snúa hvatanum okkur í hag En af hverju færum við ekki meiri lokavinnslu hingað heim? Svarið liggur fyrst og fremst í tollalöggjöf Evrópusambandsins. Í núverandi kerfi leggur ESB hærri tolla á fullunnar neytendavörur en á óunnið hráefni. Frosin flök fara inn á Evrópumarkað á lágum tollum, en tilbúin máltíð framleidd úr sama fiski mætir hærri tollvegg. Þetta fyrirkomulag skapar hvata til að flytja hráefnið úr landi og ljúka vinnslunni innan ESB. Með fullri aðild að ESB myndu allir tollar á íslenskar sjávarafurðir falla niður. Það myndi breyta leikreglunum Íslandi í hag: ·Jöfn samkeppnisstaða: Enginn tollmunur verður á milli hráefnis og fullunnar vöru, sem gerir vinnslu á Íslandi mun samkeppnishæfari. ·Sérstaða ferskleikans: Nálægð okkar við miðin verður enn stærra samkeppnisforskot þegar hægt er að fullvinna ferskan fisk á staðnum. ·Aukin verðmæti til landsins: Íslensk fyrirtæki geta selt vörur sínar undir eigin vörumerkjum beint til 450 milljóna neytenda án tollahindrana, sem gerir fjárfestingu í fullvinnslustöðvum á Íslandi enn arðbærari. Eins og Úlfar Hauksson benti réttilega á í sama viðtali: „Með inngöngu gætu allir tollar fallið niður og þá er mikill hagur að vinnslan sé á Íslandi og að hún myndi aukast hér heima.“ Reynsla grannþjóða og skýr samningsmarkmið Við sjáum svipaða sögu hjá grannþjóðum okkar. Í Noregi, sem stendur utan ESB líkt og við, fer nánast allur lax í auknum mæli til vinnslu í Evrópulöndum eins og Póllandi og Danmörku vegna tollahindrana. Norsk stjórnvöld finna fyrir þessum takmörkunum en eiga erfitt með að breyta þeim utan sambandsins. Skaðar aðild óskorðuð yfirráð okkar yfir auðlindinni? Heiðrún Lind hitti á kjarna málsins: Samningsmarkmiðin þurfa að vera skýr. Að tryggja eignarhald og stjórn Íslendinga á eigin fiskveiðiauðlind er sjálfsögð og eðlileg krafa. Það er einmitt í samningaviðræðum sem reynir á þessi atriði. Ef niðurstaðan þjónar ekki hagsmunum okkar er alltaf hægt að segja nei. En með því að stíga skrefið og hefja viðræður fáum við svörin í hendurnar frekar en að giska á þau. Tökum upplýsta ákvörðun Með því að hefja aðildarviðræður opnum við á möguleikann á að breyta umgjörð íslensks sjávarútvegs og nýta loksins þau tækifæri sem búa í fullvinnslu afurða okkar. Afstaða SFS er mikilvægt skref í átt að málefnalegri umræðu. Næsta skref er að nýta tækifærið, kjósa Já þann 29. ágúst og fá skýr svör um hvað er í boði fyrir Ísland. Höfundur er sérfræðingur í samstarfi og smíðaði verdbolga.net. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um ESB-viðræður Mest lesið Örvæntingafullir karlar Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun Endurreisa þarf Kennaraháskólann Jón Bjarnason Skoðun Allir ósáttir við PISA – en hvað er hægt að gera? Fanný Gunnarsdóttir Skoðun Hreyfing skiptir sköpum – fyrir og eftir heilablóðfall Guðbjörg Þóra Andrésdóttir Skoðun Loksins úr mínus í plús Daði Már Kristófersson Skoðun Við vissum að þetta myndi gerast Íris E. Gísladóttir Skoðun Engin miskunn hjá Reykjavíkurborg Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir Skoðun Bókun 35, ESA og stjórnarskrá Íslands — hvenær verður EES samningurinn stjórnarskrárlega ólýðræðislegur? Eggert Guðmundsson Skoðun Sjálfbærni í heimi glötunar Kristján Logason Skoðun Betri gögn, minni stjórnsýsla? Karl Steinar Óskarsson Skoðun Skoðun Skoðun Allir ósáttir við PISA – en hvað er hægt að gera? Fanný Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Örvæntingafullir karlar Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Endurreisa þarf Kennaraháskólann Jón Bjarnason skrifar Skoðun Loksins úr mínus í plús Daði Már Kristófersson skrifar Skoðun Hreyfing skiptir sköpum – fyrir og eftir heilablóðfall Guðbjörg Þóra Andrésdóttir skrifar Skoðun Við vissum að þetta myndi gerast Íris E. Gísladóttir skrifar Skoðun Betri gögn, minni stjórnsýsla? Karl Steinar Óskarsson skrifar Skoðun Eru tómstundir allra? Margrét Júlía Rafnsdóttir skrifar Skoðun Öryggisnet í 90 ár! Unnur Sverrisdóttir skrifar Skoðun Þrautseigja í framlínunni Sigríður Björk Þormar skrifar Skoðun Hjartaendurhæfing er fjárfesting Kristín E. Hólmgeirsdóttir,María Barbara Árnadóttir skrifar Skoðun Hvaða gervigreind og skýjaþjónustur mega opinberir aðilar nota? Karl Thoroddsen skrifar Skoðun Hvenær hættum við að vera þjóð? Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Hver ertu þegar yfirmaðurinn fer út úr herberginu? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Fjárfestum í heilsu – Alþjóðlegur dagur sjúkraþjálfunar Gunnlaugur Már Briem skrifar Skoðun Varnir frá 2019, ógnir frá 2026 Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Hvað varð um það að vilja betri heim? Indriði Þröstur Gunnlaugsson skrifar Skoðun Sjálfbærni í heimi glötunar Kristján Logason skrifar Skoðun Ert þú kannski frábær í ofbeldisforvörnum barna? Alfa Dröfn Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Bókun 35, ESA og stjórnarskrá Íslands — hvenær verður EES samningurinn stjórnarskrárlega ólýðræðislegur? Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Gleðilegan dag læsis Auður Soffíu Björgvinsdóttir skrifar Skoðun Engin miskunn hjá Reykjavíkurborg Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Brjóstagjöf er svoddan streð… Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Stækkum kökuna í stað þess að sneiða hana þynnra Rannveig Grétarsdóttir skrifar Skoðun Er þetta ásættanleg frammistaða íslenskrar stjórnsýslu? Þorsteinn Narfason skrifar Skoðun Forsjálni því þetta reddast ekki Gunnar Hersveinn skrifar Skoðun Flokkur fólksins og fjárlögin Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Svargrein við grein Hauks Arnþórssonar Jón Sigurgeirsson skrifar Skoðun Sjálfstæðisflokkurinn og Bókun 35. Fullveldi eftir hentugleikum? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Hvar er náungakærleikurinn? Steindór J. Erlingsson skrifar Sjá meira
Það eru afar ánægjuleg tíðindi að Heiðrún Lind Marteinsdóttir, framkvæmdastjóri Samtaka fyrirtækja í sjávarútvegi (SFS), skuli lýsa því yfir að samtökin setji sig ekki gegn aðildarviðræðum við Evrópusambandið. Í viðtali í Bítinu á Bylgjunni þann 11. ágúst undirstrikaði hún að forsendan væri skýr samningsmarkmið og að dregin væri rauð lína um íslenskt eignarhald á fiskveiðiauðlindinni. Þetta er skynsamleg og uppbyggileg afstaða. Ef vel er á málum haldið liggja mikir hagsmunir í að kanna þessa leið, sérstaklega þegar kemur að aukinni fullvinnslu sjávarafurða hér á landi. Aðild að ESB er nefnilega ekki ógn við fullvinnslu, hún gæti þvert á móti orðið sterkasta stökkbretti hennar. Vanýtt tækifæri í verðmætasköpun Í áratugi hefur ríkt mikill einhugur um mikilvægi þess að fullvinna sjávarafurðir á Íslandi. Með því að búa til tilbúnar neytendavörur og byggja upp sterk vörumerki getum við skapað fleiri störf, eflt byggðir landsins og aukið útflutningsverðmæti til muna. Þrátt fyrir frábæran árangur og tækniframfarir í veiðum og vinnslu sýna gögnin að við eigum enn mikið inni þegar kemur að fullvinnslu neytendavara. Samkvæmt nýjustu tölum eru tilbúnar neytendavörur og verðmætaukin framleiðsla um 1,4% af heildarútflutningsverðmæti sjávarafurða. Stærsti hluti aflans fer enn yfir hafið sem hráefni eða hálfunnin vara, svo sem frosin flök (47%), ísaðar afurðir (25%) eða mjöl og lýsi (14%), þar sem lokavinnslan fer fram í löndum eins og Póllandi, Bretlandi eða Kína. Tækifærið til að gera þetta heima er gríðarlegur. Tollalækkun myndi snúa hvatanum okkur í hag En af hverju færum við ekki meiri lokavinnslu hingað heim? Svarið liggur fyrst og fremst í tollalöggjöf Evrópusambandsins. Í núverandi kerfi leggur ESB hærri tolla á fullunnar neytendavörur en á óunnið hráefni. Frosin flök fara inn á Evrópumarkað á lágum tollum, en tilbúin máltíð framleidd úr sama fiski mætir hærri tollvegg. Þetta fyrirkomulag skapar hvata til að flytja hráefnið úr landi og ljúka vinnslunni innan ESB. Með fullri aðild að ESB myndu allir tollar á íslenskar sjávarafurðir falla niður. Það myndi breyta leikreglunum Íslandi í hag: ·Jöfn samkeppnisstaða: Enginn tollmunur verður á milli hráefnis og fullunnar vöru, sem gerir vinnslu á Íslandi mun samkeppnishæfari. ·Sérstaða ferskleikans: Nálægð okkar við miðin verður enn stærra samkeppnisforskot þegar hægt er að fullvinna ferskan fisk á staðnum. ·Aukin verðmæti til landsins: Íslensk fyrirtæki geta selt vörur sínar undir eigin vörumerkjum beint til 450 milljóna neytenda án tollahindrana, sem gerir fjárfestingu í fullvinnslustöðvum á Íslandi enn arðbærari. Eins og Úlfar Hauksson benti réttilega á í sama viðtali: „Með inngöngu gætu allir tollar fallið niður og þá er mikill hagur að vinnslan sé á Íslandi og að hún myndi aukast hér heima.“ Reynsla grannþjóða og skýr samningsmarkmið Við sjáum svipaða sögu hjá grannþjóðum okkar. Í Noregi, sem stendur utan ESB líkt og við, fer nánast allur lax í auknum mæli til vinnslu í Evrópulöndum eins og Póllandi og Danmörku vegna tollahindrana. Norsk stjórnvöld finna fyrir þessum takmörkunum en eiga erfitt með að breyta þeim utan sambandsins. Skaðar aðild óskorðuð yfirráð okkar yfir auðlindinni? Heiðrún Lind hitti á kjarna málsins: Samningsmarkmiðin þurfa að vera skýr. Að tryggja eignarhald og stjórn Íslendinga á eigin fiskveiðiauðlind er sjálfsögð og eðlileg krafa. Það er einmitt í samningaviðræðum sem reynir á þessi atriði. Ef niðurstaðan þjónar ekki hagsmunum okkar er alltaf hægt að segja nei. En með því að stíga skrefið og hefja viðræður fáum við svörin í hendurnar frekar en að giska á þau. Tökum upplýsta ákvörðun Með því að hefja aðildarviðræður opnum við á möguleikann á að breyta umgjörð íslensks sjávarútvegs og nýta loksins þau tækifæri sem búa í fullvinnslu afurða okkar. Afstaða SFS er mikilvægt skref í átt að málefnalegri umræðu. Næsta skref er að nýta tækifærið, kjósa Já þann 29. ágúst og fá skýr svör um hvað er í boði fyrir Ísland. Höfundur er sérfræðingur í samstarfi og smíðaði verdbolga.net.
Bókun 35, ESA og stjórnarskrá Íslands — hvenær verður EES samningurinn stjórnarskrárlega ólýðræðislegur? Eggert Guðmundsson Skoðun
Skoðun Bókun 35, ESA og stjórnarskrá Íslands — hvenær verður EES samningurinn stjórnarskrárlega ólýðræðislegur? Eggert Guðmundsson skrifar
Bókun 35, ESA og stjórnarskrá Íslands — hvenær verður EES samningurinn stjórnarskrárlega ólýðræðislegur? Eggert Guðmundsson Skoðun