,,Taktu lyfin þín“ Ása Lind Finnbogadóttir skrifar 11. ágúst 2026 17:33 Það er magnað að fylgjast með málflutningi stjórnarandstöðunnar og „Nei sinna“ þessa dagana. Það er augljóst hvað þau eru orðin örvæntingarfull enda er málflutningur þeirra fullur af rökvillum og rangfærslum og á ekkert í heilbrigða skynsemi „Já sinna“. Gott dæmi er Sigmundur Davíð í þætti Silfrisins í gær. Gjammandi stöðugt með frammíköll. En hvað á ég við með rökvillum og rangfærslum? Stærsta rökvillan er auðvitað að neita upplýsingum og þykjast vita fyrir fram hvernig lokasamningur mun líta út. Það er einfaldlega ekki hægt sama hversu vel þau þykjast vera að sér í hvernig Evrópusambandið starfar. Þau halda að þau séu spámenn sem geti séð framtíðina. Auðvitað er hægt að gera sér í hugarlund ákveðnar sviðsmyndir útfrá öðrum samningum við önnur lönd en aldrei áður hefur verið samið við eyju sem er á mótum Evrópu og Ameríku og reiðir sig svo mikið á sjávarútveginn eins og við gerum. Það er einfaldlega staðreynd að við getum ekki spáð fyrir lokasamningi með fullri vissu. Að halda öðru fram eru einfaldlega rangfærslur. Innihald gjammsins hans Sigmundar í Silfrinu var í stórum dráttum það að segja að með því að sækja um aðild og fara í samningsviðræður værum við svo gott sem gengin inn. Að við þurfum svo mikið að aðlaga okkur og breyta lögum og reglum meðan á samningsferlinu stendur. Það er eins og hann viti ekki að við erum með um 80% löggjafar okkar nú þegar í samræmi við ESB í gegnum EES samninginn. Fyrir utan það erum við mikið til með sömu gildi um lýðræði og mannréttindi þó svo að ég efist stundum um hvar Miðflokkurinn stendur þar. En þessi málflutningur er ein stór rökvilla. Að halda fram að með því að fara í samningsviðræður séum við svo gott sem gengin inn er eins og að segja að með því að smakka fyrsta bjórinn sértu hvort sem er að fara enda sem sprautufíkill á götunni. Ég kalla þetta snjóboltarökvillu. Þetta eru svo miklar ýkjur og sem byggja á ótta að þú þorir ekki í snjóboltaleik við barnið þitt því þú ert svo hræddur um að það endi með snjóflóði í fjallinu. Það þarf ekki að horfa lengra en til Noregs til að sjá að það er vel hægt að hafna inngöngu þrátt fyrir aðildaviðræður. Sömuleiðis heldur Lilja Alfreðsdóttir fram að með því að segja já í lok ágúst séum við þar með búin að afsala okkur auðlindum hafsins. Þetta er sams konar rökvilla og horft er framhjá þeirri staðreynd að þjóðin getur neitað lokasamningi í annarri þjóðaratkvæðagreiðslu síðar ef það verður staðreyndin. Núverandi stjórnvöld hafa alla vega sagt það að þau samþykki ekki slíkt og ég veit að þjóðin mun ekki gera það. En þau eru örugglega bara að hlusta á fyrrverandi forseta Ólaf Ragnar sem hefur einmitt haldið fram rangfærslu um að það verði ekki seinni atkvæðagreiðsla. Óttinn veldur ranghugmyndum. Sams konar málflutning viðhafði Páll Vilhjálmsson bloggari og fyrrverandi kollegi minn á facebook síðu í gær. Þegar ég benti honum á rökvillurnar og spurði hann einfaldlega hvernig hann gæti neitað upplýsingum sem fyrrum kennari og blaðamaður, svaraði hann: Taktu lyfin þín! Þetta er auðvitað hámark rökþrots að henda í eins persónurökvillu (ad hominem). Sjálf hef ég verið mjög opin með það á facebook að ég tek geðlyf til að glíma við mínar áskoranir í lífinu og fyrir það er ég mjög þakklát. Ég velti fyrir mér hvort ekki sé kominn tími fyrir Pál að hitta lækni og skoða slíkt hið sama. Höfundur er heimspekikennari. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um ESB-viðræður Mest lesið Gott bú stendur undir sér Róbert Ragnarsson Skoðun Að nota börn til að næra sitt eigið egó Helga Snædal Skoðun Fæðingarorlof fyrir ömmu og afa? Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Börn þurfa úrræði, ekki innantóm loforð Ása Berglind Hjálmarsdóttir Skoðun Af þreyttasta frumvarpi íslenskrar þingsögu Árni Guðmundsson Skoðun Að byrja á röngum enda – vítahringur vímuefnavanda, afbrota og refsinga Margrét Dís Yeoman Skoðun Mikilvægt er að draga lærdóm af smáíbúðamálinu i Hafnarfirði Árni Rúnar Þorvaldsson Skoðun Ætlum við að fækka bílum eða bara ökumönnum með sjálfkeyrandi bílum? Kristín Hrefna Halldórsdóttir Skoðun Hamfarir í hversdagslegum kringumstæðum Sanna Magdalena Mörtudóttir Skoðun Þegar samþykki virðist verða að ábyrgð brotaþola Herdís Ósk Sveinbjörnsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Skipulagið grefur undan séreignarstefnunni – brött brekka fyrir fyrstu kaupendur Sigurður Stefánsson skrifar Skoðun Myrkraverk í Afríku Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Skaðabætur frá síðustu öld Hópur lögmanna skrifar Skoðun Að nota börn til að næra sitt eigið egó Helga Snædal skrifar Skoðun Veitingageiranum var hent undir vagninn Einar Bárðarson skrifar Skoðun Ætlum við að fækka bílum eða bara ökumönnum með sjálfkeyrandi bílum? Kristín Hrefna Halldórsdóttir skrifar Skoðun Úr öskunni í eldinn Ingveldur Anna Sigurðardóttir skrifar Skoðun Hamfarir í hversdagslegum kringumstæðum Sanna Magdalena Mörtudóttir skrifar Skoðun Heimilin eiga ekki alltaf að borga brúsann Alexander M. Árnason skrifar Skoðun Fleiri krónur taldar – fáar nýjar Daði Freyr Ólafsson skrifar Skoðun „The Concert of Three“. Samráð stórveldanna þriggja – ný leið til heimsfriðar? Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar Skoðun Mikilvægt er að draga lærdóm af smáíbúðamálinu i Hafnarfirði Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar Skoðun Farsælt ferðalag fólks og fisks Heiðrún Lind Marteinsdóttir skrifar Skoðun Orkan í ólgusjó efnahagsmála Tinna Traustadóttir skrifar Skoðun Fæðingarorlof fyrir ömmu og afa? Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Gott bú stendur undir sér Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Loksins get ég notið þess að vera heima Ingibjörg Dóra Scheving Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þegar samþykki virðist verða að ábyrgð brotaþola Herdís Ósk Sveinbjörnsdóttir skrifar Skoðun Sama fötlun en ólík réttindi - Aldurinn ræður úrslitum - Ásta Ólafsdóttir skrifar Skoðun Umskiptingar Flokks fólksins á Alþingi Júlíus Valsson skrifar Skoðun Okkar fé í Heimum Bergur Hauksson skrifar Skoðun Hver ætlar að hjúkra þér? Helga Rósa Másdóttir skrifar Skoðun Er alveg sama hvað Ísland er dýrt? Björn Ragnarsson skrifar Skoðun Krossinn er ekki matseðill Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Við mælum hávaða en mælum við óskýrleikann? Ragnhildur Bjarkadóttir skrifar Skoðun Hvað gerist í síðari hálfleik? Lovísa Oktovía Eyvindsdóttir skrifar Skoðun Hvers vegna skiptir bókun 35 máli? Eiríkur S. Svavarsson skrifar Skoðun Skörum fram úr í skaðlegu skattaumhverfi Elliði Vignisson skrifar Skoðun Hvernig getum við dregið úr einmanaleika mæðra í fæðingarorlofi? Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar Skoðun Arfurinn og réttur ríkisins til skattheimtu Gunnar Ármannsson skrifar Sjá meira
Það er magnað að fylgjast með málflutningi stjórnarandstöðunnar og „Nei sinna“ þessa dagana. Það er augljóst hvað þau eru orðin örvæntingarfull enda er málflutningur þeirra fullur af rökvillum og rangfærslum og á ekkert í heilbrigða skynsemi „Já sinna“. Gott dæmi er Sigmundur Davíð í þætti Silfrisins í gær. Gjammandi stöðugt með frammíköll. En hvað á ég við með rökvillum og rangfærslum? Stærsta rökvillan er auðvitað að neita upplýsingum og þykjast vita fyrir fram hvernig lokasamningur mun líta út. Það er einfaldlega ekki hægt sama hversu vel þau þykjast vera að sér í hvernig Evrópusambandið starfar. Þau halda að þau séu spámenn sem geti séð framtíðina. Auðvitað er hægt að gera sér í hugarlund ákveðnar sviðsmyndir útfrá öðrum samningum við önnur lönd en aldrei áður hefur verið samið við eyju sem er á mótum Evrópu og Ameríku og reiðir sig svo mikið á sjávarútveginn eins og við gerum. Það er einfaldlega staðreynd að við getum ekki spáð fyrir lokasamningi með fullri vissu. Að halda öðru fram eru einfaldlega rangfærslur. Innihald gjammsins hans Sigmundar í Silfrinu var í stórum dráttum það að segja að með því að sækja um aðild og fara í samningsviðræður værum við svo gott sem gengin inn. Að við þurfum svo mikið að aðlaga okkur og breyta lögum og reglum meðan á samningsferlinu stendur. Það er eins og hann viti ekki að við erum með um 80% löggjafar okkar nú þegar í samræmi við ESB í gegnum EES samninginn. Fyrir utan það erum við mikið til með sömu gildi um lýðræði og mannréttindi þó svo að ég efist stundum um hvar Miðflokkurinn stendur þar. En þessi málflutningur er ein stór rökvilla. Að halda fram að með því að fara í samningsviðræður séum við svo gott sem gengin inn er eins og að segja að með því að smakka fyrsta bjórinn sértu hvort sem er að fara enda sem sprautufíkill á götunni. Ég kalla þetta snjóboltarökvillu. Þetta eru svo miklar ýkjur og sem byggja á ótta að þú þorir ekki í snjóboltaleik við barnið þitt því þú ert svo hræddur um að það endi með snjóflóði í fjallinu. Það þarf ekki að horfa lengra en til Noregs til að sjá að það er vel hægt að hafna inngöngu þrátt fyrir aðildaviðræður. Sömuleiðis heldur Lilja Alfreðsdóttir fram að með því að segja já í lok ágúst séum við þar með búin að afsala okkur auðlindum hafsins. Þetta er sams konar rökvilla og horft er framhjá þeirri staðreynd að þjóðin getur neitað lokasamningi í annarri þjóðaratkvæðagreiðslu síðar ef það verður staðreyndin. Núverandi stjórnvöld hafa alla vega sagt það að þau samþykki ekki slíkt og ég veit að þjóðin mun ekki gera það. En þau eru örugglega bara að hlusta á fyrrverandi forseta Ólaf Ragnar sem hefur einmitt haldið fram rangfærslu um að það verði ekki seinni atkvæðagreiðsla. Óttinn veldur ranghugmyndum. Sams konar málflutning viðhafði Páll Vilhjálmsson bloggari og fyrrverandi kollegi minn á facebook síðu í gær. Þegar ég benti honum á rökvillurnar og spurði hann einfaldlega hvernig hann gæti neitað upplýsingum sem fyrrum kennari og blaðamaður, svaraði hann: Taktu lyfin þín! Þetta er auðvitað hámark rökþrots að henda í eins persónurökvillu (ad hominem). Sjálf hef ég verið mjög opin með það á facebook að ég tek geðlyf til að glíma við mínar áskoranir í lífinu og fyrir það er ég mjög þakklát. Ég velti fyrir mér hvort ekki sé kominn tími fyrir Pál að hitta lækni og skoða slíkt hið sama. Höfundur er heimspekikennari.
Að byrja á röngum enda – vítahringur vímuefnavanda, afbrota og refsinga Margrét Dís Yeoman Skoðun
Ætlum við að fækka bílum eða bara ökumönnum með sjálfkeyrandi bílum? Kristín Hrefna Halldórsdóttir Skoðun
Skoðun Skipulagið grefur undan séreignarstefnunni – brött brekka fyrir fyrstu kaupendur Sigurður Stefánsson skrifar
Skoðun Ætlum við að fækka bílum eða bara ökumönnum með sjálfkeyrandi bílum? Kristín Hrefna Halldórsdóttir skrifar
Skoðun „The Concert of Three“. Samráð stórveldanna þriggja – ný leið til heimsfriðar? Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar
Skoðun Mikilvægt er að draga lærdóm af smáíbúðamálinu i Hafnarfirði Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar
Skoðun Hvernig getum við dregið úr einmanaleika mæðra í fæðingarorlofi? Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar
Að byrja á röngum enda – vítahringur vímuefnavanda, afbrota og refsinga Margrét Dís Yeoman Skoðun
Ætlum við að fækka bílum eða bara ökumönnum með sjálfkeyrandi bílum? Kristín Hrefna Halldórsdóttir Skoðun