Við þurfum ekki ESB – eða hvað? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar 11. júní 2026 19:31 Margir segja að Ísland þurfi ekki á Evrópusambandinu að halda. Við eigum fiskimiðin, hreina orkuna, hreint vatn og einstaka náttúru. Það er rétt. Við búum í einu besta landi heims. Við höfum byggt upp öflugt velferðarsamfélag, menntakerfi, heilbrigðisþjónustu og atvinnulíf sem hefur sýnt ótrúlega aðlögunarhæfni. En er það næg ástæða til að hafna því að skoða ný tækifæri? Atkvæðagreiðslan í ágúst snýst ekki um að ganga í Evrópusambandið. Hún snýst um hvort við eigum að halda áfram viðræðum og fá samning á borðið. Auðlindirnar fara ekki neitt Ein algengasta hræðslan í umræðunni er að Ísland muni missa yfirráð yfir auðlindum sínum. En fiskimiðin flytjast ekki úr landi. Jarðhitinn hverfur ekki. Vatnsorkan verður áfram íslensk. Hreina vatnið verður áfram íslenskt. Við eigum áfram auðlindirnar. Raunverulega spurningin er því ekki hvort við eigum þær, heldur hvort við getum nýtt þær enn betur. Ef við erum svona rík af auðlindum – af hverju eru vextirnir þá svona háir? Ef auðlindir einar og sér væru lykillinn að góðum lífskjörum ætti Ísland að vera með lægstu vexti í Evrópu. Við eigum einhver verðmætustu fiskimið heims. Við framleiðum nær alla raforku okkar með endurnýjanlegum orkugjöfum. Við búum yfir mikilli sérþekkingu á sviði sjávarútvegs, orku og nýsköpunar. Samt hafa íslensk heimili og fyrirtæki um áratugi búið við hærri vexti en til dæmis Danir. Munurinn á húsnæðisláni á Íslandi og í Danmörku getur numið tugum milljóna króna yfir lánstímann. Auðlindir eru mikilvægar. En það er augljóst að þær duga ekki einar og sér. Traust, stöðugleiki, gjaldmiðill, samkeppnishæfni og aðgangur að stærri mörkuðum skipta líka miklu máli. Framtíðin byggist á hugviti Á síðustu öld voru fiskur og orka grunnurinn að verðmætasköpun. Á þessari öld verður samkeppnishæfni þjóða sífellt meira byggð á þekkingu, rannsóknum, nýrri tækni, skapandi greinum og alþjóðlegu samstarfi. Þar hefur Ísland mikla styrkleika. Við seljum ekki bara fisk. Við seljum þekkingu. Við seljum ekki bara orku. Við seljum lausnir. Íslensk fyrirtæki hafa þróað sjávarútvegstækni, hugbúnað, heilbrigðistækni og orkuþekkingu sem vekur athygli víða um heim. 450 milljóna manna markaður er ekki ógn heldur tækifæri til að nýta og þróa þessa okkar styrkleika. Litlar þjóðir geta haft áhrif Sumir tala eins og litlar þjóðir hverfi inni í Evrópusambandinu. Raunin er að; Írland, Malta og Eistland eru áfram sjálfstæð ríki með eigin menningu, tungumál og sérstöðu. Þau hafa hins vegar nýtt samstarfið til að efla hagvöxt, rannsóknir, nýsköpun og samkeppnishæfni. Spurningin er ekki hvort Ísland sé of lítið. Spurningin er hvort við höfum sjálfstraust til að taka þátt og tryggja betur okkar hagsmuni á miklu stærri markaði. Óttumst ekki samningaborðið Sýnum sjálfstraust og segjum já við að sjá hvaða kjör Ísland getur náð í samningi. Nú þegar samningsstaða okkar er tiltölulega sterka er skynsamlegt að láta reyna á hvaða samning við getum fengið. Það er alltaf erfiðara að semja fyrir þann sem er í veikri stöðu. Ef samningurinn reynist óhagstæður getur þjóðin hafnað honum. En ef við sjáum hann aldrei munum við aldrei vita hvaða tækifæri stóðu okkur til boða. Getur okkar góða staða orðið enn betri? Ísland er eitt besta land í heimi. En saga Íslands hefur aldrei byggst á því að sitja kyrr og vona að framtíðin verði eins og fortíðin. Hún hefur byggst á hugrekki, nýsköpun og vilja til að kanna nýjar leiðir. Við eigum auðlindirnar. Við eigum þekkinguna. Við eru vel menntuð, höfum verðmæta reynslu og getu sem við skulum nýta enn betur til að styrkja framtíð Íslands. Spurningin er hvort við getum gert góða stöðu Íslands enn betri fyrir komandi kynslóðir. Það er ekki áhætta að afla upplýsinga. Áhættan felst í því að hafna þeim áður en við höfum séð þær. Höfundur er viðskiptafræðingur og áhugamaður um góða framtíð Íslands. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um ESB-viðræður Þorvaldur Ingi Jónsson Mest lesið Þess vegna já Arnór Sighvatsson Skoðun Svar við grein Per Ekström varðandi varanlegar undanþágur Hjörvar Sigurðsson Skoðun Aðlögun, hvaða aðlögun? Halldór Jörgen Olesen Skoðun Afvegaleiðingum og rangfærslum Gauta svarað Konráð S. Guðjónsson Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson Skoðun Áhættumat í röngum höndum Magnús Guðmundsson Skoðun Samningurinn sem stækkar í kyrrþey Hjálmar Vilhjálmsson Skoðun Hefur þú komið á Þjóðhátíð? Íris Róbertsdóttir Skoðun Flestir nota gervigreind eins og leitarvél Þórdís Inga Ingigerðardóttir Skoðun Veganismi og dýraskaði Atli Sævar Guðmundsson Skoðun Skoðun Skoðun Íslands-Lúpínan Kristján Hreinsson skrifar Skoðun Afvegaleiðingum og rangfærslum Gauta svarað Konráð S. Guðjónsson skrifar Skoðun Áhættumat í röngum höndum Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Ábyrgð Ríkisstjórnar Íslands áður en aðildarviðræður við ESB hefjast Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Hefur þú komið á Þjóðhátíð? Íris Róbertsdóttir skrifar Skoðun Kíkt í pakkann Júlíus Valsson skrifar Skoðun Samningurinn sem stækkar í kyrrþey Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Hvað kostar léleg umsýsla ríkissjóðs okkur í raun? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Þegar gróðureldar verða að samfélagsógn Snorri Birgisson skrifar Skoðun Flestir nota gervigreind eins og leitarvél Þórdís Inga Ingigerðardóttir skrifar Skoðun Sex staðreyndir um dánaraðstoð Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Aðlögun, hvaða aðlögun? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Svar við grein Per Ekström varðandi varanlegar undanþágur Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Veganismi og dýraskaði Atli Sævar Guðmundsson skrifar Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar Skoðun Tími varanlegra undanþága er liðinn Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Málefnið liggur á götunni Steindór Þórarinsson skrifar Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Er betra að vita en halda? Óli Rúnar Ástþórsson skrifar Skoðun Eitt lítið og saklaust skref í einu í átt til Brussel Einar Geir Þorsteinsson skrifar Skoðun Það er ekki eftir neinu að bíða Trausti Hjálmarsson skrifar Skoðun Þess vegna já Arnór Sighvatsson skrifar Skoðun Smá standard, takk Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Erlent vald er vesen Guðmundur Fertram Sigurjónsson skrifar Skoðun Hvernig getum við stöðvað innbrotaölduna í Reykjavík? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Finnar elska ESB Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Kúnstin að naga blýanta Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Upplýst lýðræði - Lærdómurinn af einni leiðréttingu Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fullyrðingar utanríkisráðherra um samningssvigrúm Íslands Erna Bjarnadóttir skrifar Sjá meira
Margir segja að Ísland þurfi ekki á Evrópusambandinu að halda. Við eigum fiskimiðin, hreina orkuna, hreint vatn og einstaka náttúru. Það er rétt. Við búum í einu besta landi heims. Við höfum byggt upp öflugt velferðarsamfélag, menntakerfi, heilbrigðisþjónustu og atvinnulíf sem hefur sýnt ótrúlega aðlögunarhæfni. En er það næg ástæða til að hafna því að skoða ný tækifæri? Atkvæðagreiðslan í ágúst snýst ekki um að ganga í Evrópusambandið. Hún snýst um hvort við eigum að halda áfram viðræðum og fá samning á borðið. Auðlindirnar fara ekki neitt Ein algengasta hræðslan í umræðunni er að Ísland muni missa yfirráð yfir auðlindum sínum. En fiskimiðin flytjast ekki úr landi. Jarðhitinn hverfur ekki. Vatnsorkan verður áfram íslensk. Hreina vatnið verður áfram íslenskt. Við eigum áfram auðlindirnar. Raunverulega spurningin er því ekki hvort við eigum þær, heldur hvort við getum nýtt þær enn betur. Ef við erum svona rík af auðlindum – af hverju eru vextirnir þá svona háir? Ef auðlindir einar og sér væru lykillinn að góðum lífskjörum ætti Ísland að vera með lægstu vexti í Evrópu. Við eigum einhver verðmætustu fiskimið heims. Við framleiðum nær alla raforku okkar með endurnýjanlegum orkugjöfum. Við búum yfir mikilli sérþekkingu á sviði sjávarútvegs, orku og nýsköpunar. Samt hafa íslensk heimili og fyrirtæki um áratugi búið við hærri vexti en til dæmis Danir. Munurinn á húsnæðisláni á Íslandi og í Danmörku getur numið tugum milljóna króna yfir lánstímann. Auðlindir eru mikilvægar. En það er augljóst að þær duga ekki einar og sér. Traust, stöðugleiki, gjaldmiðill, samkeppnishæfni og aðgangur að stærri mörkuðum skipta líka miklu máli. Framtíðin byggist á hugviti Á síðustu öld voru fiskur og orka grunnurinn að verðmætasköpun. Á þessari öld verður samkeppnishæfni þjóða sífellt meira byggð á þekkingu, rannsóknum, nýrri tækni, skapandi greinum og alþjóðlegu samstarfi. Þar hefur Ísland mikla styrkleika. Við seljum ekki bara fisk. Við seljum þekkingu. Við seljum ekki bara orku. Við seljum lausnir. Íslensk fyrirtæki hafa þróað sjávarútvegstækni, hugbúnað, heilbrigðistækni og orkuþekkingu sem vekur athygli víða um heim. 450 milljóna manna markaður er ekki ógn heldur tækifæri til að nýta og þróa þessa okkar styrkleika. Litlar þjóðir geta haft áhrif Sumir tala eins og litlar þjóðir hverfi inni í Evrópusambandinu. Raunin er að; Írland, Malta og Eistland eru áfram sjálfstæð ríki með eigin menningu, tungumál og sérstöðu. Þau hafa hins vegar nýtt samstarfið til að efla hagvöxt, rannsóknir, nýsköpun og samkeppnishæfni. Spurningin er ekki hvort Ísland sé of lítið. Spurningin er hvort við höfum sjálfstraust til að taka þátt og tryggja betur okkar hagsmuni á miklu stærri markaði. Óttumst ekki samningaborðið Sýnum sjálfstraust og segjum já við að sjá hvaða kjör Ísland getur náð í samningi. Nú þegar samningsstaða okkar er tiltölulega sterka er skynsamlegt að láta reyna á hvaða samning við getum fengið. Það er alltaf erfiðara að semja fyrir þann sem er í veikri stöðu. Ef samningurinn reynist óhagstæður getur þjóðin hafnað honum. En ef við sjáum hann aldrei munum við aldrei vita hvaða tækifæri stóðu okkur til boða. Getur okkar góða staða orðið enn betri? Ísland er eitt besta land í heimi. En saga Íslands hefur aldrei byggst á því að sitja kyrr og vona að framtíðin verði eins og fortíðin. Hún hefur byggst á hugrekki, nýsköpun og vilja til að kanna nýjar leiðir. Við eigum auðlindirnar. Við eigum þekkinguna. Við eru vel menntuð, höfum verðmæta reynslu og getu sem við skulum nýta enn betur til að styrkja framtíð Íslands. Spurningin er hvort við getum gert góða stöðu Íslands enn betri fyrir komandi kynslóðir. Það er ekki áhætta að afla upplýsinga. Áhættan felst í því að hafna þeim áður en við höfum séð þær. Höfundur er viðskiptafræðingur og áhugamaður um góða framtíð Íslands.
Skoðun Ábyrgð Ríkisstjórnar Íslands áður en aðildarviðræður við ESB hefjast Eggert Guðmundsson skrifar
Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar
Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar