Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson skrifar 8. júní 2026 14:33 Fjármálaráðherra mætir í viðtöl og talar um hækkandi vexti, þrjóska verðbólgu og aukinn samdrátt í formi fjöldauppsagna sem einhverja „óumflýjanlega niðurstöðu“. Hann viðurkennir þar með að hann sé varla starfi sínu vaxinn. En sannleikurinn er sá að þessi vandi er heimatilbúinn. Þar af leiðir er hann óumflýjanlegur á meðan skattahækkunargleði ríkisstjórnarinnar, gjarnan kölluð „aðhald á tekjuhlið” eða „lokun á alls kyns götum” er leiðin sem ríkisstjórnin hefur einsett sér að fara. Ríkisstjórnin er sjálf helsti brennuvargurinn á þessu verðbólgubáli! Muna menn eftir haustinu 2024? Þá sýndi þáverandi ríkisstjórn sem samanstóð af Sjálfstæðisflokki og Framsókn, eftir brotthvarf Vinstri grænna úr stjórninni,í verki að hægt var að ná niður vöxtum og verðbólgu með því að lofa að opinberar gjaldskrár hækkuðu ekki umfram 2,5% verðbólgumarkmið Seðlabankans. Það tók hins vegar nýja ríkisstjórn, Samfylkingar, Viðreisnar og Flokks fólksins örfáar vikur eða mánuði að hverfa af þeirri braut. Með nýrri fjármálaáætlun, kílómetragjöldum og stórfelldum gjaldskrárhækkunum um síðustu áramót keyrði ríkisstjórnin hækkanirnar langt umfram öll markmið. Með þessari takmarkalausu gjaldafíkn er ríkið beinlínis að LEIÐA verðbólguvæntingarnar í landinu. Þegar ríkið hækkar allt, hvers vegna ættu fyrirtæki og verslanir að halda aftur af sér, þar Sem ríkið með sitt hækkunarblæti eykur rekstrarkostnað þeirra? Kostnaðurinn af hækkununum smitast auðvitað beint út í verðlagið og Seðlabankinn er skilinn einn eftir á vígvellinum með það eina tól að kæla hagkerfið með okurvöxtum á heimilin og fyrirtækin í landiu. Að ætla að skila hallalausum ríkissjóði með því að kyrkja atvinnulífið og heimilin, með glórulausum gjaldskrárhækkunum, er efnahagslegur galskapur og í raun fullreynd leið sem ætíð mistekst. Leiðin að hallalausum ríkissjóði er ekki gjalda- og skattafíkn, heldur að gefa fólki og fyrirtækjum súrefni til að skapa verðmæti. Ef ríkið myndi t.d. lækka matarskattinn myndu ráðstöfunartekjur heimilanna aukast og Færast yfir í aðra þjónustu og verslun. Það myndi stækka skattstofnana á sjálfbæran hátt og slá á verðbólguna samstundis. Það er kominn tími til að stjórnvöld hætti að senda heimilunum og fyrirtækjunum í landinu reikninginn fyrir eigin rekstrarvanhæfni. Hættið að hella olíu á bálið! Höfundur er formaður Verkalýðsráðs Sjálfstæðisflokksins. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Kristinn Karl Brynjarsson Mest lesið Þjóðarmorð? Finnur Th. Eiríksson Skoðun Heimilislæknar og reglugerðardrög Alma D. Möller Skoðun Sterkari skólar fyrir öll börn Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir Skoðun Einstaklingurinn og fullveldið Signý Sigurðardóttir Skoðun Skilvirk núna en ekki ef við göngum í ESB Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Traust á lögmönnum er ekki einkamál lögmanna Vilbert Gústafsson Skoðun Þeir seldu áhættuna sem tækifæri — og sendu þjóðinni reikninginn Baldur Pétursson Skoðun Upplýsingar eru ekki ógn, þær eru forsenda Halldór Jörgen Olesen Skoðun Það sem við gefum áfram Sigurður Árni Reynisson Skoðun Breyttar áherslur í borgarskipulagi Þórarinn Hjaltason Skoðun Skoðun Skoðun Þegar kaffið rennur upp á við í Undralandi íslenskrar orðræðu Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Þeir seldu áhættuna sem tækifæri — og sendu þjóðinni reikninginn Baldur Pétursson skrifar Skoðun Traust á lögmönnum er ekki einkamál lögmanna Vilbert Gústafsson skrifar Skoðun Upplýsingar eru ekki ógn, þær eru forsenda Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Heimilislæknar og reglugerðardrög Alma D. Möller skrifar Skoðun Einstaklingurinn og fullveldið Signý Sigurðardóttir skrifar Skoðun Skilvirk núna en ekki ef við göngum í ESB Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Sterkari skólar fyrir öll börn Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Ég hef líka trú á Ögmundi Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun „Áður en við segjum já eða nei“ Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Þjóðarmorð? Finnur Th. Eiríksson skrifar Skoðun Breyttar áherslur í borgarskipulagi Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Hernaðarbrölt Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Það sem við gefum áfram Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Ríkið má ekki skorast undan Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun Gjaldtaka hins opinbera þarf að vera fyrirsjáanleg Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Bandaríkin 250 ára: frelsi, stjórnarskrá og lærdómur fyrir Ísland Júlíus Valsson skrifar Skoðun Getum við gert enn betur? Já í ágúst Elvar Örn Arason skrifar Skoðun Húsnæðiskaupmáttur Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Hef trú á Arnari Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Börn eiga ekki að bíða meðan kerfið rífst Guðmundur Ármann skrifar Skoðun Júlí - mánuður fötlunarstolts Freyja Haraldsdóttir ,Jana Birta Björnsdóttir skrifar Skoðun Níutíu ár af sameiginlegu öryggi Ragnar Þór Ingólfsson skrifar Skoðun Var þetta sýndarsamráð? Sigurborg Kr. Hannesdóttir skrifar Skoðun Hvað vitum við í ágúst? Staðreyndir og möguleikar Íslands Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Töpum við fullveldinu ef við göngum í ESB? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Samningurinn sem allir hafa lesið skrifar Skoðun UT-mál Reykjavíkurborgar Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Er Ísland tilbúið fyrir dánaraðstoð? Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Þolendur sem vitni í eigin málum Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Sjá meira
Fjármálaráðherra mætir í viðtöl og talar um hækkandi vexti, þrjóska verðbólgu og aukinn samdrátt í formi fjöldauppsagna sem einhverja „óumflýjanlega niðurstöðu“. Hann viðurkennir þar með að hann sé varla starfi sínu vaxinn. En sannleikurinn er sá að þessi vandi er heimatilbúinn. Þar af leiðir er hann óumflýjanlegur á meðan skattahækkunargleði ríkisstjórnarinnar, gjarnan kölluð „aðhald á tekjuhlið” eða „lokun á alls kyns götum” er leiðin sem ríkisstjórnin hefur einsett sér að fara. Ríkisstjórnin er sjálf helsti brennuvargurinn á þessu verðbólgubáli! Muna menn eftir haustinu 2024? Þá sýndi þáverandi ríkisstjórn sem samanstóð af Sjálfstæðisflokki og Framsókn, eftir brotthvarf Vinstri grænna úr stjórninni,í verki að hægt var að ná niður vöxtum og verðbólgu með því að lofa að opinberar gjaldskrár hækkuðu ekki umfram 2,5% verðbólgumarkmið Seðlabankans. Það tók hins vegar nýja ríkisstjórn, Samfylkingar, Viðreisnar og Flokks fólksins örfáar vikur eða mánuði að hverfa af þeirri braut. Með nýrri fjármálaáætlun, kílómetragjöldum og stórfelldum gjaldskrárhækkunum um síðustu áramót keyrði ríkisstjórnin hækkanirnar langt umfram öll markmið. Með þessari takmarkalausu gjaldafíkn er ríkið beinlínis að LEIÐA verðbólguvæntingarnar í landinu. Þegar ríkið hækkar allt, hvers vegna ættu fyrirtæki og verslanir að halda aftur af sér, þar Sem ríkið með sitt hækkunarblæti eykur rekstrarkostnað þeirra? Kostnaðurinn af hækkununum smitast auðvitað beint út í verðlagið og Seðlabankinn er skilinn einn eftir á vígvellinum með það eina tól að kæla hagkerfið með okurvöxtum á heimilin og fyrirtækin í landiu. Að ætla að skila hallalausum ríkissjóði með því að kyrkja atvinnulífið og heimilin, með glórulausum gjaldskrárhækkunum, er efnahagslegur galskapur og í raun fullreynd leið sem ætíð mistekst. Leiðin að hallalausum ríkissjóði er ekki gjalda- og skattafíkn, heldur að gefa fólki og fyrirtækjum súrefni til að skapa verðmæti. Ef ríkið myndi t.d. lækka matarskattinn myndu ráðstöfunartekjur heimilanna aukast og Færast yfir í aðra þjónustu og verslun. Það myndi stækka skattstofnana á sjálfbæran hátt og slá á verðbólguna samstundis. Það er kominn tími til að stjórnvöld hætti að senda heimilunum og fyrirtækjunum í landinu reikninginn fyrir eigin rekstrarvanhæfni. Hættið að hella olíu á bálið! Höfundur er formaður Verkalýðsráðs Sjálfstæðisflokksins.