Raunhæf leið til að bæta heilbrigðiseftirlit Kolbrún Georgsdóttir skrifar 5. júní 2026 16:31 Tvö umdeild frumvörp liggja fyrir Alþingi sem snúa að því að leggja niður Heilbrigðiseftirlit sveitarfélaganna annað er um Stofnun atvinnuveganna hjá atvinnuveganefnd og hitt um einföldun regluverks og aukin skilvirkni með eftirliti með hollustuháttum og mengunarvörnum hjá umhverfis- og samgöngunefnd. Fyrirhugaðar breytingar eru kynntar sem einföldun regluverks og aukin skilvirkni. Í reynd er þó um að ræða flóknari stjórnsýslu, fleiri aðila sem koma að eftirliti og aukið flækjustig fyrir bæði almenning og atvinnulíf. Heilbrigðiseftirlit sveitarfélaganna hefur þróast í takt við íslenskar aðstæður í meira en 100 ár. Kerfið hefur margsannað gildi sitt sem svokallað „one stop shop“, þar sem rekstraraðilar geta leitað til eins staðbundins aðila um eftirlit, ráðgjöf og úrlausn mála. Það er ekki einföldun að rjúfa það fyrirkomulag án þess að skýra hvernig nýtt kerfi á að virka í raun. Fyrrnefnd frumvörp byggja að verulegu leyti á því að færa verkefni af sveitarstjórnarstigi yfir til ríkisins, en slík tilfærsla ein og sér tryggir hvorki betri samræmingu né meiri skilvirkni. Þvert á móti eykur hún kostnað, tvíverknað og skapar óvissu. Eitt sameiginlegt skráningarkerfi, skýr verkaskipting og sterkari yfirstofnanir (eða jafnvel ein yfirstofnun) væri mun raunhæfari leið til umbóta. Yfirstofnanir sem hafa það ábyrgðarhlutverk að sjá um samræmingu, leiðbeina og móta stefnu í eftirlitinu verða að gefa þessu hlutverki sínu meira vægi. Þessar stofnanir mega ekki verða svo stórar að þær missa sjónar á því sem fellur undir þeirra ábyrgð. Það sem vantar í umræðuna er að heilbrigðiseftirlit sinnir gríðarlega mikilvægu forvarnarstarfi sem verndar heilsu almennings, stuðlar að neytendavernd og heilnæmu umhverfi. Þegar slíkt kerfi er skert eða flutt í fjarlægari stofnanir bitnar það á þjónustu sem verður óljósari og viðbrögð hægari. Umbætur eru nauðsynlegar, en þær verða að byggja á raunhæfum útfærslum, ekki slagorðum um einföldun sem standast ekki skoðun. Höfundur er heilbrigðisfulltrúi í Reykjavík og formaður Félags heilbrigðisfulltrúa á Íslandi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Heilbrigðiseftirlit Mest lesið Þjóðarmorð? Finnur Th. Eiríksson Skoðun Heimilislæknar og reglugerðardrög Alma D. Möller Skoðun Sterkari skólar fyrir öll börn Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir Skoðun Einstaklingurinn og fullveldið Signý Sigurðardóttir Skoðun Skilvirk núna en ekki ef við göngum í ESB Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Traust á lögmönnum er ekki einkamál lögmanna Vilbert Gústafsson Skoðun Þeir seldu áhættuna sem tækifæri — og sendu þjóðinni reikninginn Baldur Pétursson Skoðun Upplýsingar eru ekki ógn, þær eru forsenda Halldór Jörgen Olesen Skoðun Það sem við gefum áfram Sigurður Árni Reynisson Skoðun Breyttar áherslur í borgarskipulagi Þórarinn Hjaltason Skoðun Skoðun Skoðun Þegar kaffið rennur upp á við í Undralandi íslenskrar orðræðu Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Þeir seldu áhættuna sem tækifæri — og sendu þjóðinni reikninginn Baldur Pétursson skrifar Skoðun Traust á lögmönnum er ekki einkamál lögmanna Vilbert Gústafsson skrifar Skoðun Upplýsingar eru ekki ógn, þær eru forsenda Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Heimilislæknar og reglugerðardrög Alma D. Möller skrifar Skoðun Einstaklingurinn og fullveldið Signý Sigurðardóttir skrifar Skoðun Skilvirk núna en ekki ef við göngum í ESB Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Sterkari skólar fyrir öll börn Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Ég hef líka trú á Ögmundi Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun „Áður en við segjum já eða nei“ Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Þjóðarmorð? Finnur Th. Eiríksson skrifar Skoðun Breyttar áherslur í borgarskipulagi Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Hernaðarbrölt Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Það sem við gefum áfram Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Ríkið má ekki skorast undan Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun Gjaldtaka hins opinbera þarf að vera fyrirsjáanleg Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Bandaríkin 250 ára: frelsi, stjórnarskrá og lærdómur fyrir Ísland Júlíus Valsson skrifar Skoðun Getum við gert enn betur? Já í ágúst Elvar Örn Arason skrifar Skoðun Húsnæðiskaupmáttur Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Hef trú á Arnari Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Börn eiga ekki að bíða meðan kerfið rífst Guðmundur Ármann skrifar Skoðun Júlí - mánuður fötlunarstolts Freyja Haraldsdóttir ,Jana Birta Björnsdóttir skrifar Skoðun Níutíu ár af sameiginlegu öryggi Ragnar Þór Ingólfsson skrifar Skoðun Var þetta sýndarsamráð? Sigurborg Kr. Hannesdóttir skrifar Skoðun Hvað vitum við í ágúst? Staðreyndir og möguleikar Íslands Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Töpum við fullveldinu ef við göngum í ESB? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Samningurinn sem allir hafa lesið skrifar Skoðun UT-mál Reykjavíkurborgar Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Er Ísland tilbúið fyrir dánaraðstoð? Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Þolendur sem vitni í eigin málum Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Sjá meira
Tvö umdeild frumvörp liggja fyrir Alþingi sem snúa að því að leggja niður Heilbrigðiseftirlit sveitarfélaganna annað er um Stofnun atvinnuveganna hjá atvinnuveganefnd og hitt um einföldun regluverks og aukin skilvirkni með eftirliti með hollustuháttum og mengunarvörnum hjá umhverfis- og samgöngunefnd. Fyrirhugaðar breytingar eru kynntar sem einföldun regluverks og aukin skilvirkni. Í reynd er þó um að ræða flóknari stjórnsýslu, fleiri aðila sem koma að eftirliti og aukið flækjustig fyrir bæði almenning og atvinnulíf. Heilbrigðiseftirlit sveitarfélaganna hefur þróast í takt við íslenskar aðstæður í meira en 100 ár. Kerfið hefur margsannað gildi sitt sem svokallað „one stop shop“, þar sem rekstraraðilar geta leitað til eins staðbundins aðila um eftirlit, ráðgjöf og úrlausn mála. Það er ekki einföldun að rjúfa það fyrirkomulag án þess að skýra hvernig nýtt kerfi á að virka í raun. Fyrrnefnd frumvörp byggja að verulegu leyti á því að færa verkefni af sveitarstjórnarstigi yfir til ríkisins, en slík tilfærsla ein og sér tryggir hvorki betri samræmingu né meiri skilvirkni. Þvert á móti eykur hún kostnað, tvíverknað og skapar óvissu. Eitt sameiginlegt skráningarkerfi, skýr verkaskipting og sterkari yfirstofnanir (eða jafnvel ein yfirstofnun) væri mun raunhæfari leið til umbóta. Yfirstofnanir sem hafa það ábyrgðarhlutverk að sjá um samræmingu, leiðbeina og móta stefnu í eftirlitinu verða að gefa þessu hlutverki sínu meira vægi. Þessar stofnanir mega ekki verða svo stórar að þær missa sjónar á því sem fellur undir þeirra ábyrgð. Það sem vantar í umræðuna er að heilbrigðiseftirlit sinnir gríðarlega mikilvægu forvarnarstarfi sem verndar heilsu almennings, stuðlar að neytendavernd og heilnæmu umhverfi. Þegar slíkt kerfi er skert eða flutt í fjarlægari stofnanir bitnar það á þjónustu sem verður óljósari og viðbrögð hægari. Umbætur eru nauðsynlegar, en þær verða að byggja á raunhæfum útfærslum, ekki slagorðum um einföldun sem standast ekki skoðun. Höfundur er heilbrigðisfulltrúi í Reykjavík og formaður Félags heilbrigðisfulltrúa á Íslandi.