Málfrelsi, meiðyrði og mútugreiðslur Hjörvar Sigurðsson skrifar 31. mars 2026 07:19 „Tekið er fram að tjáningarfrelsi hennar sé ekki heft heldur sé henni frjálst „að viðhafa hver þau ósannindi sem henni hugnast“. Hins vegar verði hún að ábyrgjast þau fyrir dómi.“ [1] Þessi einstaklega Orwellísku orð kjarna fullkomlega sýn alltof margra á vinstri væng stjórnmálanna á málfrelsi og skoðanafrelsi almennt. Ítrekað er því haldið fram að málfrelsi, og þar með skoðanafrelsi, sé ekki skert þegar orðræðu almennings eru settar skorður af hinu opinbera. „Frelsi til tjáningar en ekki frelsi frá afleiðingum“ er slagorð sem maður rekst reglulega á ráfi maður óvart inn á umræðusvæði vinstri manna á netinu. Þetta er augljóslega rangt. Eigir þú í hættu á að vera refsað af hinu opinbera fyrir tiltekin ummæli ertu bersýnilega ekki frjáls til að láta frá þér ummælin – ekki nema í mjög svo heimspekilegum skilningi. Lög gegn meiðyrði eru takmörkun á málfrelsi fólks. Þó má færa rök fyrir því að slík takmörkun sé réttlætanleg. Sjálfur er ég sammála því. Þó þarf að halda því til haga að það er grundvallarmunur á því að fullyrða um eitthvað og að álykta. Það er skiljanlegt að vilja takmarka rétt fólks til þess að halda fram sekt einhvers, hafi ekki verið sýnt fram á það í gegnum dómstóla, en sá sem sætir slíkum ásökunum getur oft á tíðum ekki hrakið þær þar sem erfitt getur verið að sanna að eitthvað hafi ekki gerst. Það er hins vegar annað að vilja takmarka rétt fólks til þess að draga ályktun út frá upplýsingum og gögnum og tjá hana. Slíkt er ekki réttlætanlegt í samfélagi sem virðir sannleiksleitina og frelsi einstaklingsins – með öðrum orðum, frjálslyndu samfélagi. Í viðtali við Guðrúnu Hafsteinsdóttur í Spursmálum 28. nóvember lýsti Guðrún því fram að hún „leiði að því líkum“ að samtökin Solaris hafi beitt mútugreiðslum til að koma Palestínsku fólki yfir til Egyptalands. Þetta er auðvitað fullkomlega eðlileg ályktun vitandi það að samtökin söfnuðu pening til þess að koma fólki í gegnum ein lokuðustu landamæri heims á svæði þar sem mútugreiðslur eru algengar og gífurleg reynsla er af smygli yfir þessi tilteknu landamæri og að samtökin hafa ekki, að því er ég best veit, útskýrt í hvað peningurinn fór né heldur hvernig nákvæmlega þau fengu það í gegn að fá þessu fólki hleypt yfir landamærin. Ég hef áður skrifað hér um mikilvægi málfrelsis og þá skoðun mína að stigmagnandi aðför að málfrelsi í okkar litla frjálsa horni þessa heims sé okkar helsta ógn samtímans. [2] Án málfrelsis er ekkert réttlæti. Enginn sannleikur. Engar framfarir. Aðeins hnignun, óréttlæti og fáfræði. Það er allra okkar sem vilja búa áfram í frjálsu samfélagi að standa vörð um þessa grundvallarforsendu þess. Höfundur er tölvunarfræðingur. [1] https://www.visir.is/g/20262863313d/gudrunu-frjalst-ad-fara-med-osannindi-en-thurfi-ad-abyrgjast-fyrir-domi [2] https://www.visir.is/g/20252812216d/malfrelsi Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Tjáningarfrelsi Mest lesið Hver kenndi Viðskiptaráði að rýna í gögn og tölur? Ragnheiður Stephensen Skoðun Tangarhald á lífæð samfélagsins Björn Brynjúlfur Björnsson Skoðun Leyfið okkur að velja framtíð okkar Kristrún Ágústsdóttir Skoðun Er ekki best að tala bara íslensku um ESB og matvælaverð? Trausti Hjálmarsson Skoðun Sjálfstæðisflokkurinn er að grafa sína eigin gröf Sigurður Sigurðsson Skoðun Við erum öll í sama liðinu Jónas Hagan Guðmundsson Skoðun Opið bréf til stjórnsýslu Reykjanesbæjar vegna aðgengis í Gömlu búð Arnar Helgi Lárusson Skoðun Látið Ljósleiðarann vera! Guðni Freyr Öfjörð Skoðun Að gera upp á milli barna Ingólfur Sverrisson Skoðun Eru félagasamtök sem boða eigið fagnaðarerindi nóg til að upplýsa almenning? Eyrún Magnúsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Sjálfstæðisflokkurinn er að grafa sína eigin gröf Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Eru félagasamtök sem boða eigið fagnaðarerindi nóg til að upplýsa almenning? Eyrún Magnúsdóttir skrifar Skoðun Enn um Plastbarkamálið Ingólfur Bruun skrifar Skoðun Við unnum stóra vinninginn Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Við erum öll í sama liðinu Jónas Hagan Guðmundsson skrifar Skoðun Látið Ljósleiðarann vera! Guðni Freyr Öfjörð skrifar Skoðun Noregur verður hluti af kjarnorkuvernd Frakka Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Það sem mun sökkva okkur Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Ef Ísland sækir um „djobbið“ Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Tangarhald á lífæð samfélagsins Björn Brynjúlfur Björnsson skrifar Skoðun Leyfið okkur að velja framtíð okkar Kristrún Ágústsdóttir skrifar Skoðun Nokkur atriði varðandi mögulega aðild Íslands að Evrópusambandinu Jón Frímann Jónsson skrifar Skoðun Hver kenndi Viðskiptaráði að rýna í gögn og tölur? Ragnheiður Stephensen skrifar Skoðun Gervigreind mun ekki skipta út leiðtogum. Hún mun afhjúpa þá Gísli Rafn Ólafsson skrifar Skoðun Opið bréf til stjórnsýslu Reykjanesbæjar vegna aðgengis í Gömlu búð Arnar Helgi Lárusson skrifar Skoðun Þegar fjarlægðin hættir að standa í vegi fyrir heilsu kvenna Helga Dagný Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Enginn kemst langt með skóflu eina að vopni Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Skammsýni á tímum tæknibyltingar, erum við að missa af framtíðinni? Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Að gera upp á milli barna Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Hólar í Hjaltadal á uppboð Jón Bjarnason skrifar Skoðun Er ekki best að tala bara íslensku um ESB og matvælaverð? Trausti Hjálmarsson skrifar Skoðun Lausnin sem leysir ekkert Jóhann Skagfjörð Magnússon skrifar Skoðun Vestmannaeyjabær, þar sem þögn er þegjandi samkomulag Linda Rós Sigurdardóttir skrifar Skoðun Starfsfólkið er öflugasta varnarlínan Margrét V. Helgadóttir skrifar Skoðun Þegar samkennd og tortryggni lifa hlið við hlið á netinu Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Geðheilbrigðisþjónusta óháð efnahag? Steinunn Bragadóttir skrifar Skoðun Um skipulag bæja Þórður Már Sigfússon skrifar Skoðun 790.000 veikindadagar á ári Gunnlaugur Már Briem skrifar Skoðun Er skóli þíns barns á listanum ? Rakel Linda Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Kolbrún Áslaug Baldursdóttir, Þorgerður Katrín, o.fl.: Popúlismi og skautun í íslenskum stjórnmálum Hjörvar Sigurðsson skrifar Sjá meira
„Tekið er fram að tjáningarfrelsi hennar sé ekki heft heldur sé henni frjálst „að viðhafa hver þau ósannindi sem henni hugnast“. Hins vegar verði hún að ábyrgjast þau fyrir dómi.“ [1] Þessi einstaklega Orwellísku orð kjarna fullkomlega sýn alltof margra á vinstri væng stjórnmálanna á málfrelsi og skoðanafrelsi almennt. Ítrekað er því haldið fram að málfrelsi, og þar með skoðanafrelsi, sé ekki skert þegar orðræðu almennings eru settar skorður af hinu opinbera. „Frelsi til tjáningar en ekki frelsi frá afleiðingum“ er slagorð sem maður rekst reglulega á ráfi maður óvart inn á umræðusvæði vinstri manna á netinu. Þetta er augljóslega rangt. Eigir þú í hættu á að vera refsað af hinu opinbera fyrir tiltekin ummæli ertu bersýnilega ekki frjáls til að láta frá þér ummælin – ekki nema í mjög svo heimspekilegum skilningi. Lög gegn meiðyrði eru takmörkun á málfrelsi fólks. Þó má færa rök fyrir því að slík takmörkun sé réttlætanleg. Sjálfur er ég sammála því. Þó þarf að halda því til haga að það er grundvallarmunur á því að fullyrða um eitthvað og að álykta. Það er skiljanlegt að vilja takmarka rétt fólks til þess að halda fram sekt einhvers, hafi ekki verið sýnt fram á það í gegnum dómstóla, en sá sem sætir slíkum ásökunum getur oft á tíðum ekki hrakið þær þar sem erfitt getur verið að sanna að eitthvað hafi ekki gerst. Það er hins vegar annað að vilja takmarka rétt fólks til þess að draga ályktun út frá upplýsingum og gögnum og tjá hana. Slíkt er ekki réttlætanlegt í samfélagi sem virðir sannleiksleitina og frelsi einstaklingsins – með öðrum orðum, frjálslyndu samfélagi. Í viðtali við Guðrúnu Hafsteinsdóttur í Spursmálum 28. nóvember lýsti Guðrún því fram að hún „leiði að því líkum“ að samtökin Solaris hafi beitt mútugreiðslum til að koma Palestínsku fólki yfir til Egyptalands. Þetta er auðvitað fullkomlega eðlileg ályktun vitandi það að samtökin söfnuðu pening til þess að koma fólki í gegnum ein lokuðustu landamæri heims á svæði þar sem mútugreiðslur eru algengar og gífurleg reynsla er af smygli yfir þessi tilteknu landamæri og að samtökin hafa ekki, að því er ég best veit, útskýrt í hvað peningurinn fór né heldur hvernig nákvæmlega þau fengu það í gegn að fá þessu fólki hleypt yfir landamærin. Ég hef áður skrifað hér um mikilvægi málfrelsis og þá skoðun mína að stigmagnandi aðför að málfrelsi í okkar litla frjálsa horni þessa heims sé okkar helsta ógn samtímans. [2] Án málfrelsis er ekkert réttlæti. Enginn sannleikur. Engar framfarir. Aðeins hnignun, óréttlæti og fáfræði. Það er allra okkar sem vilja búa áfram í frjálsu samfélagi að standa vörð um þessa grundvallarforsendu þess. Höfundur er tölvunarfræðingur. [1] https://www.visir.is/g/20262863313d/gudrunu-frjalst-ad-fara-med-osannindi-en-thurfi-ad-abyrgjast-fyrir-domi [2] https://www.visir.is/g/20252812216d/malfrelsi
Eru félagasamtök sem boða eigið fagnaðarerindi nóg til að upplýsa almenning? Eyrún Magnúsdóttir Skoðun
Skoðun Eru félagasamtök sem boða eigið fagnaðarerindi nóg til að upplýsa almenning? Eyrún Magnúsdóttir skrifar
Skoðun Nokkur atriði varðandi mögulega aðild Íslands að Evrópusambandinu Jón Frímann Jónsson skrifar
Skoðun Opið bréf til stjórnsýslu Reykjanesbæjar vegna aðgengis í Gömlu búð Arnar Helgi Lárusson skrifar
Skoðun Þegar fjarlægðin hættir að standa í vegi fyrir heilsu kvenna Helga Dagný Sigurjónsdóttir skrifar
Skoðun Skammsýni á tímum tæknibyltingar, erum við að missa af framtíðinni? Sævar Þór Jónsson skrifar
Skoðun Kolbrún Áslaug Baldursdóttir, Þorgerður Katrín, o.fl.: Popúlismi og skautun í íslenskum stjórnmálum Hjörvar Sigurðsson skrifar
Eru félagasamtök sem boða eigið fagnaðarerindi nóg til að upplýsa almenning? Eyrún Magnúsdóttir Skoðun