Hagkvæmt húsnæði á hagkvæmum kjörum Jónas Yngvi Ásgrímsson skrifar 2. mars 2026 14:01 Bankarnir hagnast um 93 milljarða á einu ári. Væri þessum hagnaði deilt á íslendinga þá fengi hver og einn í sinn hlut um þrjú hundruð þúsund krónur. Fyrir flesta er það dágóð summa sem munar um. Þessi hagnaður er fyrst og fremst tilkominn vegna vaxtamunar þar sem hávextir og verðbætur búa til tekjurnar. Á sama tíma og bankarnir hagnast og fitna eins og púkinn á fjósbitanum eiga fjölskyldur í erfiðleikum með að ná endum saman. Bankarnir eru búnir að gulltryggja sig með því að lána heimilunum verðtryggð lán með okurvöxtum í boði seðlabankastjóra og nú er svo komið að ungt fólk á í erfiðleikum með að kaupa sína fyrstu fasteign. Bróðurpartur ráðstöfunartekna heimilanna fer í vexti og afborganir eða verðtryggða húsaleigu. Seðlabankastjóri lætur eins og eina leiðin til að ná niður verðbólgu sé sú að hækka vexti á lánum sem tekin voru undir allt öðrum forsendum en þeim sem eru í dag. Þannig bíta stýrivaxtahækkanir mest á þeim skulda, og tóku lán jafnvel fyrir einhverjum árum síðan. Forsendur fjölskyldna til að standa í skilum gufa upp um leið og fyrsta afborgun fellur í gjalddaga. Til að aðstoða unga fólkið við að komast í eigin íbúð stendur ríkisstjórnin fyrir aðgerðum við að byggja hentugt, hagkvæmt húsnæði en það er ekki nóg ef vextir lánanna eru í hæstu hæðum. Nú þarf annað átak ríkisstjórnarinnar. Þannig er að Landsbankinn er að mestu leyti í eigu ríkisins og því getur ríkið sem eigandi ráðið talsverðu um eigendastefnu bankans. Ég legg til að eigandi bankans sjá til þess að hann stofni nýjan lánaflokk sem væri eingöngu fyrir þá sem eru að stíga sín fyrstu skref á fasteignamarkaði. Þessi lánaflokkur yrði ekki verðtryggður með neinni vísitölu og með hóflegum föstum vöxtum allan lánatímann. Þetta myndi verða til þess að ungt fólk gæti allt í einu skipulagt fjármálin og átt fyrir fasteigninni. Afborganir lána yrðu jafnar og vitneskjan um upphæð afborgana væri þekkt frá mánuði til mánaðar. Auðvitað þarf að setja upp alls konar sanngjarnar reglur og girðingar þannig að þessi lánaflokkur yrði ekki misnotaður og ég held að bankinn eigi ekki í erfiðleikum með að gera það, enda með helling af alls konar fræðingum í vinnu. Vissulega myndi þetta tákna að hagnaður Landsbankans myndi minnka eitthvað en er það ekki í góðu lagi. Samfélagið á ekki að vera byggt upp þannig að almenningur noti meirihluta ráðstöfunarfjár síns til þess að greiða fjármagnseigendum sífellt stærri hluta. Þetta yrði fyrsta skrefið að afnámi verðtryggingar og í framhaldinu yrði áhersla markaðarins á að halda niðri verðbólgu með öðrum leiðum en sífelldum stýrivaxtahækkunum. Krafan er því hagkvæmt húsnæði á hagkvæmum kjörum. Höfundur er varaþingmaður Flokks fólksins. Eins stjórnarmaður í VR og Hagsmunasamtökum heimilanna. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Jónas Yngvi Ásgrímsson Mest lesið Værum við jafn andvaralaus ef þorskurinn væri í húfi? Halla Hrund Logadóttir Skoðun Er ég bara ónýtt kolefniseining? Jóhanna Malen Skúladóttir Skoðun Hvað er títt af Seðlabankastjóra og unnustu hans? Einar Steingrímsson Skoðun Heita stríðið Halldór Jörgen Olesen Skoðun Réttið upp hönd sem eruð á móti Gunnar Salvarsson Skoðun Hvert fara milljarðarnir og hver hjálpar fólki út úr neyslunni? Halldóra Lillý Jóhannsdóttir Skoðun Þegar líkaminn særir egóið Sigurður Árni Reynisson Skoðun Hálf sagan um fjármagnstekjuskatt Björn Brynjúlfur Björnsson Skoðun Halldór 10.10.2026 Halldór Afkomuöryggi er forsenda listsköpunar Jóna Hlíf Halldórsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Heita stríðið Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Er ég bara ónýtt kolefniseining? Jóhanna Malen Skúladóttir skrifar Skoðun Værum við jafn andvaralaus ef þorskurinn væri í húfi? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Þegar líkaminn særir egóið Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Alþjóðlegi geðheilbrigðisdagurinn – Hlustum á raddir fólks með reynslu Helga Arnardóttir skrifar Skoðun Hvert fara milljarðarnir og hver hjálpar fólki út úr neyslunni? Halldóra Lillý Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Réttið upp hönd sem eruð á móti Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Ríkið hefur gert sig að ritstjóra Sigríður Dagný Sigurbjörnsdóttir skrifar Skoðun Afkomuöryggi er forsenda listsköpunar Jóna Hlíf Halldórsdóttir skrifar Skoðun Tóm-stundar-iðkun Kristín Björg Viggósdóttir skrifar Skoðun Sjáðu þig - taktu eftir breytingum Birgitta Lind Vilhjálmsdóttir skrifar Skoðun Hálf sagan um fjármagnstekjuskatt Björn Brynjúlfur Björnsson skrifar Skoðun Geðheilbrigði - sameiginlegt verkefni okkar allra Snæfríður Jóhannesdóttir,Þórey Rósa Einarsdóttir skrifar Skoðun Í hverju felst virðing fyrir lífinu? Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Hvað er títt af Seðlabankastjóra og unnustu hans? Einar Steingrímsson skrifar Skoðun Ríkið stal þremur árum frá ungum föður og syni hans Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Glassúrfólkið Ólöf Skaftadóttir,Kristín Gunnarsdóttir,Hjörvar Hafliðason,Birkir Karl Sigurðsson,Leifur Þorsteinsson,Þórarinn Hjartarson,Gísli Freyr Valdórsson,Gurrý Jónsdóttir,Lína Birgitta,Sólrún Diego skrifar Skoðun Hvenær á að segja upp kjarasamningum? Jónas Yngvi Ásgrímsson skrifar Skoðun „Raflítri“ Hvað kostar bensínlítraígildi? Sigurður Ingi Friðleifsson skrifar Skoðun Orð skipta máli Guðrún Jóna Guðlaugsdóttir skrifar Skoðun Tóbaksfyrirtækin eiga ekki að skrifa lögin Vala Smáradóttir,Jóhanna Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Er ríkið að styrkja sveitarstjórnarstigið – en veikja undirstöður þess? Sigríður Hjaltadóttir skrifar Skoðun Að skattleggja fjarlægðir og búsetu fólks Jón Bjarnason skrifar Skoðun Ertu þroskaheft? Áslaug Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Börn eiga ekki að bera ábyrgð á vandamálum fullorðinna Elísabet Heiða Valdemarsdóttir skrifar Skoðun Hvað fær Ísland fyrir Seyðisfjörð? Ólafur Margeirsson skrifar Skoðun Gerum gott betra – þorum að horfa á allar hliðar Elísabet Reynisdóttir skrifar Skoðun Það gengur svo vel hjá okkur! Kristján Freyr Halldórsson skrifar Skoðun Hver er framtíð litlu hjúkrunarheimilanna á landsbyggðinni? Eydís Inga Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Skammsýni eða skynsemi? Skúli Mogensen skrifar Sjá meira
Bankarnir hagnast um 93 milljarða á einu ári. Væri þessum hagnaði deilt á íslendinga þá fengi hver og einn í sinn hlut um þrjú hundruð þúsund krónur. Fyrir flesta er það dágóð summa sem munar um. Þessi hagnaður er fyrst og fremst tilkominn vegna vaxtamunar þar sem hávextir og verðbætur búa til tekjurnar. Á sama tíma og bankarnir hagnast og fitna eins og púkinn á fjósbitanum eiga fjölskyldur í erfiðleikum með að ná endum saman. Bankarnir eru búnir að gulltryggja sig með því að lána heimilunum verðtryggð lán með okurvöxtum í boði seðlabankastjóra og nú er svo komið að ungt fólk á í erfiðleikum með að kaupa sína fyrstu fasteign. Bróðurpartur ráðstöfunartekna heimilanna fer í vexti og afborganir eða verðtryggða húsaleigu. Seðlabankastjóri lætur eins og eina leiðin til að ná niður verðbólgu sé sú að hækka vexti á lánum sem tekin voru undir allt öðrum forsendum en þeim sem eru í dag. Þannig bíta stýrivaxtahækkanir mest á þeim skulda, og tóku lán jafnvel fyrir einhverjum árum síðan. Forsendur fjölskyldna til að standa í skilum gufa upp um leið og fyrsta afborgun fellur í gjalddaga. Til að aðstoða unga fólkið við að komast í eigin íbúð stendur ríkisstjórnin fyrir aðgerðum við að byggja hentugt, hagkvæmt húsnæði en það er ekki nóg ef vextir lánanna eru í hæstu hæðum. Nú þarf annað átak ríkisstjórnarinnar. Þannig er að Landsbankinn er að mestu leyti í eigu ríkisins og því getur ríkið sem eigandi ráðið talsverðu um eigendastefnu bankans. Ég legg til að eigandi bankans sjá til þess að hann stofni nýjan lánaflokk sem væri eingöngu fyrir þá sem eru að stíga sín fyrstu skref á fasteignamarkaði. Þessi lánaflokkur yrði ekki verðtryggður með neinni vísitölu og með hóflegum föstum vöxtum allan lánatímann. Þetta myndi verða til þess að ungt fólk gæti allt í einu skipulagt fjármálin og átt fyrir fasteigninni. Afborganir lána yrðu jafnar og vitneskjan um upphæð afborgana væri þekkt frá mánuði til mánaðar. Auðvitað þarf að setja upp alls konar sanngjarnar reglur og girðingar þannig að þessi lánaflokkur yrði ekki misnotaður og ég held að bankinn eigi ekki í erfiðleikum með að gera það, enda með helling af alls konar fræðingum í vinnu. Vissulega myndi þetta tákna að hagnaður Landsbankans myndi minnka eitthvað en er það ekki í góðu lagi. Samfélagið á ekki að vera byggt upp þannig að almenningur noti meirihluta ráðstöfunarfjár síns til þess að greiða fjármagnseigendum sífellt stærri hluta. Þetta yrði fyrsta skrefið að afnámi verðtryggingar og í framhaldinu yrði áhersla markaðarins á að halda niðri verðbólgu með öðrum leiðum en sífelldum stýrivaxtahækkunum. Krafan er því hagkvæmt húsnæði á hagkvæmum kjörum. Höfundur er varaþingmaður Flokks fólksins. Eins stjórnarmaður í VR og Hagsmunasamtökum heimilanna.
Skoðun Alþjóðlegi geðheilbrigðisdagurinn – Hlustum á raddir fólks með reynslu Helga Arnardóttir skrifar
Skoðun Hvert fara milljarðarnir og hver hjálpar fólki út úr neyslunni? Halldóra Lillý Jóhannsdóttir skrifar
Skoðun Geðheilbrigði - sameiginlegt verkefni okkar allra Snæfríður Jóhannesdóttir,Þórey Rósa Einarsdóttir skrifar
Skoðun Glassúrfólkið Ólöf Skaftadóttir,Kristín Gunnarsdóttir,Hjörvar Hafliðason,Birkir Karl Sigurðsson,Leifur Þorsteinsson,Þórarinn Hjartarson,Gísli Freyr Valdórsson,Gurrý Jónsdóttir,Lína Birgitta,Sólrún Diego skrifar
Skoðun Er ríkið að styrkja sveitarstjórnarstigið – en veikja undirstöður þess? Sigríður Hjaltadóttir skrifar
Skoðun Börn eiga ekki að bera ábyrgð á vandamálum fullorðinna Elísabet Heiða Valdemarsdóttir skrifar
Skoðun Hver er framtíð litlu hjúkrunarheimilanna á landsbyggðinni? Eydís Inga Sigurjónsdóttir skrifar