Komi öllum við hverjir kaupa vændi eða ætli að gera það

Guðný fjallar um málið í aðsendum pistli á Vísi í dag. Þar segir hún að sér hafi runnið kalt vatn á milli skinns og hörunds að lesa pistil Jóns Gnarr um afsögn Guðbrands Einarssonar, í kjölfar þess að greint var frá því að Guðbrandur hefði sagt af sér þingmennsku vegna tilraunar til vændiskaupa árið 2012.

Jón spurði í pistli sínum hverjum það kæmi raunverulega við hvað Guðbrandur og þessi kona hafi verið að tala um. Í löngum pistli sem hann skrifaði á dv.is fjallaði hann um útlaga og útskúfun í samfélaginu. Jón sagði samfélagið á rangri leið. Það ætti að staldra við og endurskoða málin þegar þau komi upp. Allar manneskjur hafi gert mistök og að á meðan góðir menn sem geri mistök eru dæmdir en allt er gert til að þóknast frekum mönnum fái ungir menn þau skilaboð að það sé betra að vera frekur en góður.

Guðný segir afstöðu Jóns taktlaust að kalla Guðbrand útlaga fyrir að taka ábyrgð á eigin gjörðum.

Ekki frelsi að geta keypt aðgang að annarri manneskju

Guðný gerir einnig athugasemdir við það að Jón skuli í pistli sínum kalla sig frjálslyndan mann og að hver eigi að feta sína leið í lífinu.

„Það erum við sammála um, en það er ekki hægt að skrifa á frelsi að geta keypt aðgang að líkama annarrar manneskju þegar margsýnt og sannað er að fólk í vændi er svo yfirgnæfandi meirihluta að næstum mætti tala um öll, þolendur ofbeldis og í mikilli neyð. Valdaójafnvægið sem þar býr að baki er svo augljóst að það er ótrúlegt að þingmaður beri ekki skynbragð á frelsisskerðingunni og ofbeldinu sem það felur í sér,“ segir Guðný.

Hún segist vel skilja að mönnum bregði þegar einhver sem þeir þekki af góðu sé bendlaður við vændi en það sé ekki hægt að afneita þeim veruleika. Fólk verði að taka ábyrgð á sínum gjörðum. Hún segir það blauta tusku í andlit þolenda þegar fólk kemur gerendum þeirra til varnar því þeir séu „svo næs og góðir vinir“.

Gerendur líka góðir við mömmu sína

„Mýtan um að gerendur geti ekki sýnt fólki góðar hliðar er langlíf. Gerendur eru margir góðir við mömmu sína, flokka rusl og moka snjó fyrir nágrannann. Eitt útilokar ekki annað,“ segir Guðný.

Hún segir þolendur hafa margoft biðlað til gerenda að taka ábyrgð og að það sé sanngjarnt. Þegar einhver gerir það svo, eins og Guðbrandur, sé mikilvægt að styðja við þá ákvörðun. Hún segir engan þolanda hafa krafist þess að Guðbrandur myndi segja af sér, það sé hans ákvörðun og að hana eigi að virða. Það sama gildi um ákvörðun Samgöngustofu að svipta mann leyfi til leigubílaaksturs sem hafi orðið uppvís að vændiskaupum.

Ekki slaufun þegar einhver ákveður að taka ábyrgð

Guðný segir ótækt að kalla eitthvað slaufun þegar einhver tekur ábyrgð á eigin gjörðum og að eins sé skrítið að leggja áherslu á að Guðbrandur hafi hætt við kaupin.

„Að ætla sér að kaupa vændi lýsir ákveðinni afmennskun á konum. Það eru nokkur skref sem þarf að taka áður en verknaðurinn er fullframinn. Í fyrsta lagi þarf löngun til að kaupa vændi að vera til staðar. Svo þarf að finna manneskju sem er að selja vændi og eiga við þá manneskju samskipti. Þá mætir viðkomandi og greitt er fé fyrir aðgang að líkama manneskjunnar. Þetta snýst ekki bara um hvort athæfið sjálft hafi átt sér stað. Viljum við manneskju inni á þingi, eða leigubílstjóra, sem hefur slík viðhorf til kvenna? Líkamar kvenna eru ekki söluvara sem karlar eiga rétt á að kaupa. Kynlíf er ekki mannréttindi,“ segir Guðný.

Hún segir að svo það geti orðið framfarir í þessum málaflokki verði að taka vel á móti því þegar gerendur axli ábyrgð.

„Í því felst réttlæti, mannleg nálgun og stuðningur. Þannig að jú, það kemur okkur öllum við þegar menn eru að kaupa eða reyna að kaupa vændi á Íslandi.“