Rósa Guðbjartsdóttir alþ.maður um mannfjandsamlegar stefnur Árni Stefán Árnason skrifar 13. febrúar 2026 20:30 Í síðasta pistli mínum ritaði ég um uggvænlegt ástand bráðamóttökunnar í Fossvogi. Einu sinni var það svo að í Hafnarfirði var rekið, af mörgum talið, besta sjúkrahús landsins. St. Jósefsspítali byggður af St. Jósefssnunnum. Aldur, launalausar eilífðarvaktir framkölluðu með tímanum þreytu hjá systrunum. Bestu læknar landsins störfuðu þar og lýðheilsuárangur rómaður. Allt landið saknaði St. Jó. Systurnar seldu spítalann til ríkisins með þeirri kvöð að yrði hann tekin aftur í notkun þá var það skilyrði að þar yrði stundaður áfram rekstur sjúkrahúss. Hann stóð auður í langan tíma á meðan ófremdarástand var vegna skorts á legurými, alveg eins og nú. Íhaldinu datt ekki í hug að opna hann þrátt fyrir háværar kröfur kjósenda. Það var mannfjandleg stefna. Þessa sögu þekki ég mjög vel. Faðir minn Árni Gunnlaugsson var um árabil í stjórn spítalans og barðist manna grimmast fyrir opnun spítalans á ný á meðan hann var í eigu ríkisins. Rósa Guðbjartsdóttir mærði sjálfa sig mjög þegar bærinn náði kaupsamningi um endurheimt spítalans en sveik hins vegar nunnurnar og úthlutaði rými hans til einkaaðila. Það er akkúrat í takt við stefnu Sjálfstæðisflokksins. Í nýlegri grein hér heggur Rósa í ríkisstjórnina fyrir að sinna ekki bráðamóttökunni. Högg fyrir neðan beltisstað af hennar hálfu en efnislega sanngjarnt. Sjálfstæðisflokkurinn hafði áratugi til að laga þetta ástand. Kom engu í verk. Sjálfstæðisflokkurinn hafði áratugi til að fylgja eftir kvöðum í kaupsamningi við nunnurnar. Hann sveik það allt en svikin voru mest hjá Rósu. Hún var bæjarstjóri við nýja yfirtöku og hefði léttilega geta opnað eina stærstu bráðamóttöku á Norðurlöndunum. Það datt henni ekki í hug, það var ekki í anda íhaldsmanna að útdeila til sinna minnstu bræðra og systra, sjúkra. Því blæs ég á villandi skrif Rósu Guðbjartsdóttur þingmanns - Mannfjandleg stefna á bráðamóttöku - hún sjálf stundaði mannfjandlega stefnu að opna ekki sjúkrahúsið að nýju við Suðurgötu í Hafnarfirði. Höfundur er dýraverndarlögfræðingur. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Árni Stefán Árnason Mest lesið Spænski draumurinn – Ungt fólk í leit af sól, rólegheitum og eigið fé Hans Birgisson Skoðun Kjósa Íslendingar með fótunum? Hjálmar Vilhjálmsson Skoðun Það er mikið talað um ESB. En hver á Ísland í raun? Valerio Gargiulo Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun Fíllinn í stofunni Eldur Smári Kristinsson Skoðun Þú þarft ekki samninginn til að sjá það sem mestu skiptir Daði Freyr Ólafsson Skoðun Þegar Alþingi virkar fyrir Ísland Guðmundur Ari Sigurjónsson Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson Skoðun Hraðtíska kallar á aðgerðir Norðurlanda Bryndís Haraldsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Þegar strákar og menn hætta að svara Steindór Þórarinsson skrifar Skoðun Mikilvægir áfangar í orkumálum Vestfjarða Arna Lára Jónsdóttir skrifar Skoðun Spænski draumurinn – Ungt fólk í leit af sól, rólegheitum og eigið fé Hans Birgisson skrifar Skoðun Gervigreind í ráðningum - stuðningur eða staðgengill? Helga Jóhanna Oddsdóttir skrifar Skoðun Opinber gögn eru þjóðarauðlind – ríkið verður að mynda eigið mállíkan Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Hraðtíska kallar á aðgerðir Norðurlanda Bryndís Haraldsdóttir skrifar Skoðun Fíllinn í stofunni Eldur Smári Kristinsson skrifar Skoðun Framtíð heilbrigðisþjónustu á Akureyri er í sjónmáli Sindri S. Kristjánsson skrifar Skoðun Engar formlegar aðlögunarviðræður við ESB mögulegar án umsóknar Íslands um aðild Júlíus Valsson skrifar Skoðun Þú þarft ekki samninginn til að sjá það sem mestu skiptir Daði Freyr Ólafsson skrifar Skoðun Þegar orðaslagurinn stríðir við þjóðarsálina Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Gervigreind er ekki sjálfkrafa góð eða slæm. Hún er alin upp Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Það er mikið talað um ESB. En hver á Ísland í raun? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Kjósa Íslendingar með fótunum? Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Þegar Alþingi virkar fyrir Ísland Guðmundur Ari Sigurjónsson skrifar Skoðun Lítil þjóð, stór tækifæri Þórður Birgisson skrifar Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson skrifar Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Sæti við borðið – eða sæti á ganginum? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir skrifar Skoðun Stóra Stjórnarskrármálið Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Hverjir fá sætin við borðið? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Já til að SJÁ Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Fórnarlambsnaglinn Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Þegar jafnrétti verður blóraböggull Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Sumarsólstöður: Tími birtu, þakklætis og helgisiða Þuríður Stefánsdóttir skrifar Skoðun Skýr mörk fyrir vindorku, sterkari vernd fyrir náttúruna Ása Berglind Hjálmarsdóttir skrifar Skoðun Hver hugsar þegar þú notar gervigreind — þú eða vélin? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Mannréttindastofnun og réttindagæsla fatlaðs fólks Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Sjá meira
Í síðasta pistli mínum ritaði ég um uggvænlegt ástand bráðamóttökunnar í Fossvogi. Einu sinni var það svo að í Hafnarfirði var rekið, af mörgum talið, besta sjúkrahús landsins. St. Jósefsspítali byggður af St. Jósefssnunnum. Aldur, launalausar eilífðarvaktir framkölluðu með tímanum þreytu hjá systrunum. Bestu læknar landsins störfuðu þar og lýðheilsuárangur rómaður. Allt landið saknaði St. Jó. Systurnar seldu spítalann til ríkisins með þeirri kvöð að yrði hann tekin aftur í notkun þá var það skilyrði að þar yrði stundaður áfram rekstur sjúkrahúss. Hann stóð auður í langan tíma á meðan ófremdarástand var vegna skorts á legurými, alveg eins og nú. Íhaldinu datt ekki í hug að opna hann þrátt fyrir háværar kröfur kjósenda. Það var mannfjandleg stefna. Þessa sögu þekki ég mjög vel. Faðir minn Árni Gunnlaugsson var um árabil í stjórn spítalans og barðist manna grimmast fyrir opnun spítalans á ný á meðan hann var í eigu ríkisins. Rósa Guðbjartsdóttir mærði sjálfa sig mjög þegar bærinn náði kaupsamningi um endurheimt spítalans en sveik hins vegar nunnurnar og úthlutaði rými hans til einkaaðila. Það er akkúrat í takt við stefnu Sjálfstæðisflokksins. Í nýlegri grein hér heggur Rósa í ríkisstjórnina fyrir að sinna ekki bráðamóttökunni. Högg fyrir neðan beltisstað af hennar hálfu en efnislega sanngjarnt. Sjálfstæðisflokkurinn hafði áratugi til að laga þetta ástand. Kom engu í verk. Sjálfstæðisflokkurinn hafði áratugi til að fylgja eftir kvöðum í kaupsamningi við nunnurnar. Hann sveik það allt en svikin voru mest hjá Rósu. Hún var bæjarstjóri við nýja yfirtöku og hefði léttilega geta opnað eina stærstu bráðamóttöku á Norðurlöndunum. Það datt henni ekki í hug, það var ekki í anda íhaldsmanna að útdeila til sinna minnstu bræðra og systra, sjúkra. Því blæs ég á villandi skrif Rósu Guðbjartsdóttur þingmanns - Mannfjandleg stefna á bráðamóttöku - hún sjálf stundaði mannfjandlega stefnu að opna ekki sjúkrahúsið að nýju við Suðurgötu í Hafnarfirði. Höfundur er dýraverndarlögfræðingur.
Skoðun Spænski draumurinn – Ungt fólk í leit af sól, rólegheitum og eigið fé Hans Birgisson skrifar
Skoðun Opinber gögn eru þjóðarauðlind – ríkið verður að mynda eigið mállíkan Haukur Arnþórsson skrifar
Skoðun Engar formlegar aðlögunarviðræður við ESB mögulegar án umsóknar Íslands um aðild Júlíus Valsson skrifar