Ævintýri á slóðum Vesturfara Karítas Hrundar Pálsdóttir skrifar 28. janúar 2026 09:30 Ég fékk þann heiður að fara sem einskonar sendiherra Snorra-verkefnisins til Manitoba í Kanada síðasta sumar. Snorraverkefnið, í nánu samstarfi við ÞFÍ, leitast við að styrkja tengslin á milli Íslendinga og Vestur-Íslendinga með ferðum fyrir ungt fólk þar sem það fær að kynnast sögunni og mynda tengsl við ættingja. Ég fór sjálf til vesturstrandar Kanada og Bandaríkjanna árið 2019 og hitti nákominn frænda en hann og langamma mín voru systkinabörn. Það er alveg magnað að fá að upplifa á eigin skinni hversu stutt er frá Vesturferðunum sem ég lærði um í 9. bekk í grunnskóla. Meðal hápunkta ferðar minnar til Kanada árið 2025 var að fá að kynnast börnum og unglingum í sumarbúðunum Icelandic Camp í Gimli og fá að kenna þeim íslensku. Í gegnum leiki, lestur og söng lærðu krakkarnir meðal annars litina, tölurnar, mánuðina og gátu sagt til um aldur og afmælisdag. Þá sungu þau Bíbí og blaka og Krummi krunkar úti með eftirtektarverðum framburði. Íslendingadagurinn (ekki láta blekkjast, þetta er fjögurra daga hátíð) kom svo skemmtilega á óvart með fjölbreyttum viðburðum: sandkastalakeppni, tískusýningu, skrúðgöngu, íslenskum mat og svo framvegis. Þetta var um Verslunarmannahelgina og eins og vill verða þá helgi á Íslandi myndaðist mikil ættarmótastemning. Það var mikil gleði og fólk ánægt að hittast og fagna sameiginlegri sögu og uppruna. Það dýrmætasta við ferðina var samt allt fólkið sem ég kynntist og sú mikla gestrisni sem ég mér var sýnd. Þau buðu mig velkomna sem eina úr fjölskyldunni. Til gamans má geta að ég kynntist stelpu að nafni Anna Sóley Pálsson. Hún er Pálsson en ég Pálsdóttir og báðar eigum við „ömmu Svövu“. Það er dýrmæt tenging. Nú í sumar stendur Snorraverkefnið aftur fyrir ferð til vesturstrandar Kanada og Bandaríkjanna, á sömu slóðir og ég heimsótti árið 2019. Ég mæli með svona ævintýraferð fyrir alla á aldrinum 20 til 30 ára. Mér fannst saga Vestur-Íslendinganna verða mér ljóslifandi en auk þess fór ég á hafnarboltaleik, í útsýnisflug og á vínekru svo eitthvað sé nefnt og fékk höfðinglegar móttökur hvar sem ég kom. Áhugasamir geta mætt á kynningarfund 5. febrúar klukkan 18:00 á Óðinsgötu 7 en umsóknarfrestur er til 16. febrúar, nánari upplýsingar á snorri.is. Höfundur var Snorri West Alumni Intern árið 2025 og þátttakandi í Snorra West 2019. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Íslendingar erlendis Kanada Mest lesið Ástæðan fyrir ástandinu hjá SÁÁ Theódór S. Halldórsson Skoðun Halldór 19.09.2026 Halldór Ferðaskrifstofur í gíslingu kjaradeilna: Hver á að borga brúsann? Ásdís Eir Guðmundsdóttir Skoðun Raunveruleiki Wolt-sendla og gigg-hagkerfisins Katrin Þóra Jonsson,Joonas Tuompo Skoðun Hvers vegna er ég ekki kominn lengra? Sigurður Árni Reynisson Skoðun Allt landið eitt kjördæmi Gunnar Salvarsson Skoðun Ég ætla ekki að verða sérfræðingur í salernispappír Haukur Logi Jóhannsson Skoðun Sagan frá hinni hliðinni Sólveig Jancauskiene Skoðun Þegar „fjölmiðlastyrkir“ eru ekki fyrir alla fjölmiðla Hólmgeir Baldursson Skoðun Ég er kominn heim - eða hvað? María Pétursdóttir,Ingólfur Már Magnússon Skoðun Skoðun Skoðun Þegar „fjölmiðlastyrkir“ eru ekki fyrir alla fjölmiðla Hólmgeir Baldursson skrifar Skoðun Litlar ákvarðanir geta leitt til fleiri heilbrigðra æviára Thor Aspelund skrifar Skoðun Ferðaskrifstofur í gíslingu kjaradeilna: Hver á að borga brúsann? Ásdís Eir Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Allt landið eitt kjördæmi Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Ég ætla ekki að verða sérfræðingur í salernispappír Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Ástæðan fyrir ástandinu hjá SÁÁ Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvers vegna er ég ekki kominn lengra? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Sagan frá hinni hliðinni Sólveig Jancauskiene skrifar Skoðun Ég er kominn heim - eða hvað? María Pétursdóttir,Ingólfur Már Magnússon skrifar Skoðun Raunveruleiki Wolt-sendla og gigg-hagkerfisins Katrin Þóra Jonsson,Joonas Tuompo skrifar Skoðun Hvað ef internetið lokaði kl.18? Tinna Tómasdóttir skrifar Skoðun Nemandinn fær tíu – en hvað hefur hann lært? Bogi Ragnarsson skrifar Skoðun Nóttin bjargar ekki deginum – hún afhjúpar hann Grétar Þór Guðjohnsen skrifar Skoðun Excel-væðing mannlífsins Sanna Magdalena Mörtudóttir skrifar Skoðun Af hverju dagaði lagareldisfrumvarpið uppi? Ráðherrann og staðreyndirnar eru ekki alveg sammála Jóhann Helgi Stefánsson skrifar Skoðun Kópavogur er klár – en þið? Ásdís Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Þegar enginn veit Indriði Þröstur Gunnlaugsson skrifar Skoðun Hvers konar Ísland viljum við byggja? Albertína Friðbjörg Elíasdóttir skrifar Skoðun Fjölmiðlahelsi Sigurður Örn Hilmarsson skrifar Skoðun Að horfa heim Vera Wonder Sölvadóttir skrifar Skoðun Bættar styrkjareglur í menningarborginni Reykjavík Rúnar Freyr Gíslason skrifar Skoðun EES eftir 29. ágúst 2026 Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun D-vítamín og nýju fötin keisarans Elísabet Reynisdóttir skrifar Skoðun Eitruð jákvæðni í boði menntakerfisins Andri Þorvarðarson skrifar Skoðun Kröfur eru umhyggja Brynjar Karl Sigurðsson skrifar Skoðun Ákall til stjórnvalda Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun „Er mér óhætt hér?” sjúklingaöryggi fatlaðs fólks Jana Birta Björnsdóttir skrifar Skoðun Viðskiptaráð með rörsýn á leigumarkaðinn Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Sáttamiðlun í sakamálum á Íslandi? Helgi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Á Reykjavík að hafa þingmenn á Alþingi? Jón Bjarnason skrifar Sjá meira
Ég fékk þann heiður að fara sem einskonar sendiherra Snorra-verkefnisins til Manitoba í Kanada síðasta sumar. Snorraverkefnið, í nánu samstarfi við ÞFÍ, leitast við að styrkja tengslin á milli Íslendinga og Vestur-Íslendinga með ferðum fyrir ungt fólk þar sem það fær að kynnast sögunni og mynda tengsl við ættingja. Ég fór sjálf til vesturstrandar Kanada og Bandaríkjanna árið 2019 og hitti nákominn frænda en hann og langamma mín voru systkinabörn. Það er alveg magnað að fá að upplifa á eigin skinni hversu stutt er frá Vesturferðunum sem ég lærði um í 9. bekk í grunnskóla. Meðal hápunkta ferðar minnar til Kanada árið 2025 var að fá að kynnast börnum og unglingum í sumarbúðunum Icelandic Camp í Gimli og fá að kenna þeim íslensku. Í gegnum leiki, lestur og söng lærðu krakkarnir meðal annars litina, tölurnar, mánuðina og gátu sagt til um aldur og afmælisdag. Þá sungu þau Bíbí og blaka og Krummi krunkar úti með eftirtektarverðum framburði. Íslendingadagurinn (ekki láta blekkjast, þetta er fjögurra daga hátíð) kom svo skemmtilega á óvart með fjölbreyttum viðburðum: sandkastalakeppni, tískusýningu, skrúðgöngu, íslenskum mat og svo framvegis. Þetta var um Verslunarmannahelgina og eins og vill verða þá helgi á Íslandi myndaðist mikil ættarmótastemning. Það var mikil gleði og fólk ánægt að hittast og fagna sameiginlegri sögu og uppruna. Það dýrmætasta við ferðina var samt allt fólkið sem ég kynntist og sú mikla gestrisni sem ég mér var sýnd. Þau buðu mig velkomna sem eina úr fjölskyldunni. Til gamans má geta að ég kynntist stelpu að nafni Anna Sóley Pálsson. Hún er Pálsson en ég Pálsdóttir og báðar eigum við „ömmu Svövu“. Það er dýrmæt tenging. Nú í sumar stendur Snorraverkefnið aftur fyrir ferð til vesturstrandar Kanada og Bandaríkjanna, á sömu slóðir og ég heimsótti árið 2019. Ég mæli með svona ævintýraferð fyrir alla á aldrinum 20 til 30 ára. Mér fannst saga Vestur-Íslendinganna verða mér ljóslifandi en auk þess fór ég á hafnarboltaleik, í útsýnisflug og á vínekru svo eitthvað sé nefnt og fékk höfðinglegar móttökur hvar sem ég kom. Áhugasamir geta mætt á kynningarfund 5. febrúar klukkan 18:00 á Óðinsgötu 7 en umsóknarfrestur er til 16. febrúar, nánari upplýsingar á snorri.is. Höfundur var Snorri West Alumni Intern árið 2025 og þátttakandi í Snorra West 2019.
Skoðun Ferðaskrifstofur í gíslingu kjaradeilna: Hver á að borga brúsann? Ásdís Eir Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Af hverju dagaði lagareldisfrumvarpið uppi? Ráðherrann og staðreyndirnar eru ekki alveg sammála Jóhann Helgi Stefánsson skrifar