Fjölskyldur í fyrsta sæti í Kópavogi Eydís Inga Valsdóttir skrifar 8. janúar 2026 07:31 Ég er alin upp á landsbyggðinni og það sem heillaði mig við Kópavog var að þetta er eins og að búa í litlum bæ í borg. Hér er að finna nálægð við náttúru og samheldið samfélag, en líka fjölbreytt tækifæri, mannlíf og þjónustu sem ekki finnast alls staðar annars staðar á landinu og þóttu alls ekki sjálfsögð þegar ég var að alast upp. Að velja Kópavog sem stað til að búa á og ala upp börn eftir langa dvöl erlendis var því ekki erfið ákvörðun. Það er mér mjög mikilvægt að taka þátt í samfélaginu mínu. Ég hef reynt að leggja mitt af mörkum í foreldrasamstarfi og vera virk í skólasamfélaginu og frístundum barnanna minna. Samhliða þessu hefur mér orðið ljóst, bæði af eigin reynslu og í samtölum við aðra foreldra, hversu snúið daglegt líf fjölskyldna getur verið. Það er erfitt að finna laust pláss hjá dagmömmu, láta dæmið ganga upp með sex tíma vistun á leikskóla eða fá aðgang að lögbundinni þjónustu, eins og talmeinafræðingi eða sálfræðingi. Þetta eru ekkert alltaf stór mál í sjálfu sér, en þau geta haft mikil áhrif á daglegt líf fólks. Ég sat í foreldraráði við innleiðingu nýs leikskólakerfis í Kópavogi. Þar var verið að bregðast við langvarandi vanda sem við þekkjum öll og kerfi sem hafði verið undir miklu álagi, ekki síst í kjölfar heimsfaraldurs. Í þeirri vinnu kom þó í ljós skortur á gagnsæi og fyrirsjáanleika fyrir foreldra. Sú reynsla gerði mér ljóst hversu mikilvægt er að ákvarðanir séu teknar með áhrif þeirra á velferð fjölskyldna í huga og í raunverulegu samtali við íbúa. Það er mikilvægt að sveitarfélagið axli meiri ábyrgð, svo byrðin falli ekki fyrst og fremst á foreldra. Síhækkandi gjaldtaka á barnafjölskyldur hefur áhrif á daglegt líf ungs fólks sem er að reyna að samræma vinnu, fjölskyldulíf og fjárhag, og aukið álag á heimilin bitnar á börnum og ungmennum. Foreldrar eiga að geta treyst því að sveitarfélagið standi með þeim í uppeldi barna og að börn og ungmenni fái stuðning sem mætir þörfum þeirra. Til þess þarf skýra forgangsröðun, ábyrga fjármálastjórn og ákvörðunartöku sem tekur mið af raunverulegu lífi fjölskyldna. Ég býð mig fram vegna þess að ég vil leggja mitt af mörkum til að Kópavogur verði sveitarfélag sem styður við barnafjölskyldur og gerir ungu fólki auðveldara að stofna fjölskyldu, í stað þess að hækka álögur og skerða þjónustu. Ég vil skapa samfélag í Kópavogi sem setur fjölskyldur í fyrsta sæti. Höfundur býður sig fram í 2. sæti í flokksvali Samfylkingarinnar í Kópavogi sem fer fram þann 7. febrúar 2026. Viltu birta grein á Vísi? Sendu okkur póst. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Forstjórahringekjan Áslaug Eir Hólmgeirsdóttir,Hildur Ösp Gylfadóttir Skoðun Tími byltingarinnar er runninn upp — Síðasta byltingin var 1994 Ásgeir Jónsson Skoðun Af með hausana, burt með styttuna Sigurður Haraldsson Skoðun Ekki benda á mig Ebba Margrèt Magnúsdóttir Skoðun Sporin hræða Snorri Másson Skoðun Reykjavík er hvorki gjaldþrota né ofurþétt Guðni Freyr Öfjörð Skoðun Varnarbarátta Úkraínu og Rússlandsskatturinn Pawel Bartoszek Skoðun Að standa með Úkraínu er að standa með okkur sjálfum Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir Skoðun Þriðja heimsstyrjöldin Arnór Sigurjónsson Skoðun Sundlaugin sem Reykjavíkurborg vanrækir – en borgarbúar elska Sigfús Aðalsteinsson ,Baldur Borgþórsson,Hlynur Áskelsson Skoðun Skoðun Skoðun Hagnýtar húðflúraforvarnir Gísli Garðarsson skrifar Skoðun Þetta er skrýtin latína Ingvar S. Birgisson skrifar Skoðun Hvað ef við erum hrædd við ranga framtíð? Rakel Hinriksdóttir skrifar Skoðun Lesblinda og prófamenning Snævar Ívarsson skrifar Skoðun Tími byltingarinnar er runninn upp — Síðasta byltingin var 1994 Ásgeir Jónsson skrifar Skoðun Forstjórahringekjan Áslaug Eir Hólmgeirsdóttir,Hildur Ösp Gylfadóttir skrifar Skoðun Varnarbarátta Úkraínu og Rússlandsskatturinn Pawel Bartoszek skrifar Skoðun Af með hausana, burt með styttuna Sigurður Haraldsson skrifar Skoðun Að standa með Úkraínu er að standa með okkur sjálfum Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Taktu þátt í að móta ungmennastefnu Íslands Guðmundur Ari Sigurjónsson skrifar Skoðun Skipulag endurreisnar í Grindavík og annars staðar Sólveig Þorvaldsdóttir skrifar Skoðun Kjarni máls sem við forðumst að ræða Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Hinn breytti heimur fjöl-skyldna Matthildur Björnsdóttir skrifar Skoðun Sporin hræða Snorri Másson skrifar Skoðun Ert þú nýr formaður vinstrisins? Hlynur Már Ragnheiðarson skrifar Skoðun Skautað framhjá þjóðinni Júlíus Valsson skrifar Skoðun Traustið er löngu farið úr velferðarkerfinu Sigríður Svanborgardóttir skrifar Skoðun Til hamingju, Reykjavík! Einar Bárðarson skrifar Skoðun Þess vegna er Svíþjóð að standa sig vel Eyþór Eðvarðsson skrifar Skoðun Galopið ávísanahefti skattgreiðenda í Hafnarfirði Óskar Steinn Jónínuson Ómarsson skrifar Skoðun Kjarabarátta Viðskiptaráðs Jónas Yngvi Ásgrímsson skrifar Skoðun Þriðja heimsstyrjöldin Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Af hverju er engin slökkvistöð í Kópavogi? Jónas Már Torfason skrifar Skoðun Hlutfall kennara í leikskólum er lögbundið – ekki skoðun Anna Lydía Helgadóttir skrifar Skoðun Þorpið okkar allra Andri Rafn Ottesen skrifar Skoðun Fyrirmyndir í starfsmenntun Lísbet Einarsdóttir skrifar Skoðun Máli lífslokalæknis enn ekki lokið – er Ísland réttarríki? Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Ekki plága heldur umbreyting - frá streymisveitum til gervigreindar Kristinn Bjarnason skrifar Skoðun Kaupmáttur lækkað í tuttugu ár Guðmundur Ingi Þóroddsson skrifar Skoðun Eins og Bubbi söng „ekki benda á mig“. Hver ber ábyrgð þegar enginn vissi neitt? Steindór Þórarinsson skrifar Sjá meira
Ég er alin upp á landsbyggðinni og það sem heillaði mig við Kópavog var að þetta er eins og að búa í litlum bæ í borg. Hér er að finna nálægð við náttúru og samheldið samfélag, en líka fjölbreytt tækifæri, mannlíf og þjónustu sem ekki finnast alls staðar annars staðar á landinu og þóttu alls ekki sjálfsögð þegar ég var að alast upp. Að velja Kópavog sem stað til að búa á og ala upp börn eftir langa dvöl erlendis var því ekki erfið ákvörðun. Það er mér mjög mikilvægt að taka þátt í samfélaginu mínu. Ég hef reynt að leggja mitt af mörkum í foreldrasamstarfi og vera virk í skólasamfélaginu og frístundum barnanna minna. Samhliða þessu hefur mér orðið ljóst, bæði af eigin reynslu og í samtölum við aðra foreldra, hversu snúið daglegt líf fjölskyldna getur verið. Það er erfitt að finna laust pláss hjá dagmömmu, láta dæmið ganga upp með sex tíma vistun á leikskóla eða fá aðgang að lögbundinni þjónustu, eins og talmeinafræðingi eða sálfræðingi. Þetta eru ekkert alltaf stór mál í sjálfu sér, en þau geta haft mikil áhrif á daglegt líf fólks. Ég sat í foreldraráði við innleiðingu nýs leikskólakerfis í Kópavogi. Þar var verið að bregðast við langvarandi vanda sem við þekkjum öll og kerfi sem hafði verið undir miklu álagi, ekki síst í kjölfar heimsfaraldurs. Í þeirri vinnu kom þó í ljós skortur á gagnsæi og fyrirsjáanleika fyrir foreldra. Sú reynsla gerði mér ljóst hversu mikilvægt er að ákvarðanir séu teknar með áhrif þeirra á velferð fjölskyldna í huga og í raunverulegu samtali við íbúa. Það er mikilvægt að sveitarfélagið axli meiri ábyrgð, svo byrðin falli ekki fyrst og fremst á foreldra. Síhækkandi gjaldtaka á barnafjölskyldur hefur áhrif á daglegt líf ungs fólks sem er að reyna að samræma vinnu, fjölskyldulíf og fjárhag, og aukið álag á heimilin bitnar á börnum og ungmennum. Foreldrar eiga að geta treyst því að sveitarfélagið standi með þeim í uppeldi barna og að börn og ungmenni fái stuðning sem mætir þörfum þeirra. Til þess þarf skýra forgangsröðun, ábyrga fjármálastjórn og ákvörðunartöku sem tekur mið af raunverulegu lífi fjölskyldna. Ég býð mig fram vegna þess að ég vil leggja mitt af mörkum til að Kópavogur verði sveitarfélag sem styður við barnafjölskyldur og gerir ungu fólki auðveldara að stofna fjölskyldu, í stað þess að hækka álögur og skerða þjónustu. Ég vil skapa samfélag í Kópavogi sem setur fjölskyldur í fyrsta sæti. Höfundur býður sig fram í 2. sæti í flokksvali Samfylkingarinnar í Kópavogi sem fer fram þann 7. febrúar 2026.
Sundlaugin sem Reykjavíkurborg vanrækir – en borgarbúar elska Sigfús Aðalsteinsson ,Baldur Borgþórsson,Hlynur Áskelsson Skoðun
Skoðun Ekki plága heldur umbreyting - frá streymisveitum til gervigreindar Kristinn Bjarnason skrifar
Skoðun Eins og Bubbi söng „ekki benda á mig“. Hver ber ábyrgð þegar enginn vissi neitt? Steindór Þórarinsson skrifar
Sundlaugin sem Reykjavíkurborg vanrækir – en borgarbúar elska Sigfús Aðalsteinsson ,Baldur Borgþórsson,Hlynur Áskelsson Skoðun