Má ég líka gera upp í evrum?

Umræðan um krónuna og evruna kemur reglulega upp á Íslandi. Soldið svona sagan endalausa. Við höfum talað og rifist um þetta árum saman, en það hefur í raun ekki leitt neitt af sér.

Umræðan verður líka fljótt tilfinningaþrungin. Sumir segja krónuna vera stóran hluta af sjálfstæði okkar. Aðrir segja hana veikja heimilin.

Svona tala sérfræðingar oft í kross og margir sitja eftir ringlaðir.

Ég viðurkenni að ég er ein þeirra.

Þetta er augljóslega ekki einfalt mál. En einmitt þess vegna finnst mér mikilvægt að við spyrjum spurninga og skoðum staðreyndir.

Spurningin sem ætti að skipta mestu máli hér er einföld:

Getur líf almennings á Íslandi orðið fyrirsjáanlegra og stöðugra?

Í þessari umræðu er vert er að benda á að mörg stærstu fyrirtæki Íslands gera upp í evrum. Ekki í krónum. Þau taka lán í evrum, gera samninga í evrum og reikna tekjur sínar í evrum.

Af hverju?

Jú, vegna þess að evran er stöðugri og fyrirsjáanlegri en íslenska krónan. Fyrirtæki sem starfa á mörkuðum erlendis reyna því oft að verja sig gegn gengissveiflum.

Almenningur hefur hins vegar ekki þann möguleika og fær launin sín í krónum.

Hjúkrunarfræðingurinn.

Kennarinn.

Venjulegt launafólk.

Og þegar krónan veikist hækkar verðið á því sem við þurfum að kaupa. Mat, eldsneyti, lyf.

En ég velti því fyrir mér: Ef evran getur skapað meiri stöðugleika fyrir fyrirtæki, gæti hún þá mögulega líka skapað meiri stöðugleika fyrir heimilin?

Ég er ekki að halda því fram að evran sé töfralausn. En þetta er samt umræða sem við ættum að geta átt, ekki bara út frá tilfinningum eða stolti. Heldur líka út frá spurningunni sem skiptir flest heimili máli.

Hvernig getum við gert lífið fyrirsjáanlegra fyrir almenning?

Eða í einföldu máli:

Má ég líka gera upp í evrum?

Höfundur er hjúkrunarfræðingur sem trúir því að stundum séu einföldu spurningarnar þær mikilvægustu.